IVF UMC Utrecht

[okaasan]

Oh Inge, wat een naar bericht wat je schrijft. Ik durfde mijn verhaal (wat je wel kent natuurlijk) niet te schrijven, want het lijkt zo op mijn positieve test van de afgelopen keer wel. Drie dagen positief en steeds donkerder, zelfs op de dag van het meeste bloedverlies. Ik was daar zo boos om, wel een donkerder test, maar ook enorme bloedingen later die zondag. Op maandag was de test alweer veel lichter. Wel bij het zkh gemeld dat ik positief getest had en had een hele lieve vpk aan de telefoon.

Ik was blij dat ik vroeg getest had, want anders had ik nooit geweten dat het gelukt was. Ik was heel blij met die paar dagen zwanger. Maakte me die dagen ook helemaal geen zorgen dat het misschien wel mis kon gaan. Nu is dat laatste bij jou wellicht wat anders vanwege je bloedverlies, maar ik hoop dat je toch vertrouwen hebt gekregen van je positieve testen.

En ongesteld worden, geen idee. Bij mij bleef het bij die bloeding, maar ja ik maakte ook gelijk weer nieuw hcg aan. Geen idee dus wat normaal is. Als je morgen naar het zkh belt, bel dan naar het vpk-spreekuur. Zij kunnen je wellicht meer vertellen wat je kunt verwachten. En anders snel een afspraak voor evaluatie met een arts.

[okaasan]

En Dee: hou vol hè, je tweede week is ingegaan toch? Of ben ik nu weer de tel kwijt.

[mijnbaby]

Inge pfff wat kut meid! Was zo blij dat we een zwangere

Onder ons hadden en dan nu dit.. Je heb al zoveel stress

Bij IVF en dan ook nog die slopende dagen voor jullie..

Sterkte meid..

[Dee78]

Inge wat verdrietig dat het toch niet zo heeft mogen zijn. Goed dat jullie de moed nog niet opgeven!

Zou idd best kunnen dat je alsnog echt ongesteld wordt na het stoppen met de bollen...

Veel sterkte saampjes, pak elkaar maar goed vast en huil uit bij elkaar. Liefs!!

 

 

Okaasan: vandaag wd7, 't is nu precies 1 week na tp. Vannacht gedroomd dat ik vanmorgen al ging testen, haha, hoezo vroeg? (test was overigens wel vet positief)

 

Ppfffff knijp 'm wel hoor, na de verhalen van Megan en Inge. We hadden gewoon (gewoon.... hoor mij nou) afgesproken alle drie zwanger te worden. Durf er hier bijna ook niet in te geloven. Afgelopen dagen regelmatig last van lage rugpijn, wat me dan eventjes hoop geeft. Maar later voel ik dan weer niks, of nu voel ik bijv m'n eierstokken en vat dat dan op als niet zo'n goed signaal (omdat ik daar een aantal dagen voordat ik ongesteld word ook vaak last van krijg). Heb vandaag al een paar keer tegen mezelf gezegd dat het nog te vroeg is om wat te voelen en om conclusies te trekken: afwachten!

[Medusa]

Inge, wat verschrikkelijk dat het toch mis gaat, veel sterkte hiermee

[Megan]

Ha Dee, het kan gewoon hoor! Misschien heb je zelfs wel meer kans nu, 1 op de 3 ;-)!

Ik baalde juist toen ik mijn eierstokken niet meer voelde. Hcg/pregnyl zet ze aan het werk om progesteron aan te maken. Dus ik zou het een goed teken vinden, maar heb dan ook niet wat jij zegt normaal voor menstruatie.

Hou vol hoor!

 

X

[Inge35]

Ha Dee, dat kan ik me helemaal voorstellen! Maar verdorie 1 op 3 moet het zijn!!! Zoals megan zegt! Dat moet jij dan zijn verdorie!

 

Megan ik heb het hele topic van alan beer (?) en prednison enzo gelezen, en zag dat jij daar ook iets mee hebt gedaan, klopt dat? In Düsseldorf? Ik vind namelijk dat ze in UMCU of in Nederland, niet zo open staan voor de extra onderzoeken of mogelijkheden. Ik zie het evaluatiegesprek nu al helemaal voor me. Helaas, nee niks aantoonbaars, alles normaal terwijl ik wel met vragen zit.

 

Hier nog steeds geen menstruatie. Vind dat wel een gekmaker! Ben benieuwd wat het ZH morgen zegt als ik bel.

 

X

[Dee78]

Enorm lief van jullie meiden, dat jullie zo hard meehopen dat het hier wel lukt. Respect dat juist jullie (naast natuurlijk de andere meiden, die wil ik niet tekort doen met deze opmerking ;-)) dit soort berichten neerzetten, met verse teleurstellingen.

Mijn vriend zei ook al dat het statistisch gezien een grotere kans voor ons wordt. We zullen het zien.

 

 

Wanneer zijn de laatste bollen gebruikt Inge? Officieel t/m vandaag of morgen toch?

[Megan]

Hi meiden,

Hier dan mijn lange verhaal met hoe wij al dan niet verder zouden kunnen. (Dit beantwoord denk ik ook jouw vraag Inge.)

De vriendin van donderdag hamerde erop dat het belangrijk is te bedenken wat ik echt wil. En vervolgens natuurlijk ook wat manlief wil.

Dat klinkt simpel maar is toch best lastig. Mijn eerste wens is zwanger worden en ik voel dat als een biologische/fysieke behoefte. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb nooit van jongs af aan moeder willen worden, speelde niet met babypoppen en ben ook geen verzorgend type.

Dit verlangen is gekomen tijdens mijn huidige relatie, vooraf had ik dit helemaal niet. Ik vind het dus wel belangrijk dat het van mijn vriend is. Het idee dat het van een andere man is vind ik niet zo prettig, hoewel ik me prima kan voorstellen dat dit voor sommige vrouwen een goede optie is. Mijn vriend vindt dit ook heel belangrijk.

Omdat mijn vriend al ouder is (50 inmiddels, grmmpff) denk ik soms: was ik maar met iemand anders, iemand die geen kinderen heeft en blanco kan beginnen. Want ook het feit dat hij kinderen heeft brengt natuurlijk de nodige toestanden met zich mee op momenten dat het net even niet goed uitkomt. En als het met een jongere man niet zou lukken dan zouden we beiden kinderloos zijn, en niet zoals nu, alleen ik.

Maar dan op andere momenten vind ik hem weer zooooooo lief dat ik alleen bij het idee al zonder hem verder te gaan heel erg verdrietig wordt. En zijn kinderen brengen ook weer vanalles mee. De relatie tussen zoon en zijn moeder is op het moment niet goed en hij komt weer even bij ons wonen, dit is al eerder gebeurd. Dan voel ik me ook al meer 'nodig' en dat is een prettig gevoel. Vanuit die gedachte kan ik ook voor me zien dat pleegzorg wat voor ons zou zijn. Ik ben immers gewend om te gaan met kinderen die niet van mij zijn. We hebben hier al eens een informatiebijeenkomst over bijgewoond.

We zijn nu sinds 2008 bezig met de kinderwens. Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat het niet zou lukken. Ik dacht dat alleen de hersteloperatie al voldoende zou zijn. Maar goed.

We hebben nu dus 5 ICSI's gedaan met ingevroren, door PESA verkregen zaad. Dit zaad is tijdens de operatie beoordeeld door de embryoloog van het UMCU en goed bevonden.

De vraag waarom wil het niet lukken kan aan van alles liggen en is denk ik ook steeds een combinatie van dit alles:

1.de eicellen

2.het zaad

3.de labtechniek

4.de omstandigheden in het lichaam van de vrouw: bms, andere (hormonale) afwijkingen.

In het boek van ALan Beer, een amerikaanse arts met veel ervaring met stellen met onverklaarde onvruchtbaarheid wordt naast bovenstaande een aantal oorzaken aangehaald die van invloed kunnen zijn. In ieder geval kan dit te maken hebben met stollingsproblematiek van het bloed, of immunologische afwijkingen.

In Dusseldorf is een arts dit met name de immunologische kant bij de vrouw onderzoekt. Het gaat vrij ver, met allerlei waardes die worden onderzocht. In topic Alan Beer staat daar veel over en zie je ook uitslagen van meiden die dit pad bewandelen.

Naar aanleiding van dingen die we hierover hebben gelezen zijn wij na ICSI 4 of ervoor, weet al niet eens meer..;-) naar Dusseldorf geweest gewoon voor gesprek/intake (60 euro). Ook heb ik ondertussen wat andere aanvullende onderzoeken gehad.

Op basis van alles wat we hebben gedaan heb ik geprobeerd die 4 punten voor onze situatie te beoordelen.

1. De eicellen zijn goed. Wij hebben steeds goede bevruchtingen. De arts in Dusseldorf geeft aan dat in de eerste drie dagen met name de eicellen een rol spelen bij de ontwikkeling van het embryo. Daarna gaat het zaad een grote rol spelen.

Wel valt mij op dat ik met lang protocol betere resultaten heb. Ik heb drie keer kort en twee keer lang gedaan. Bij lang groeien mijn eicellen gelijkmatiger, zijn het er ietsje meer (8 ipv 6) en hebben we cryos die mooi ontdooien.

Verder is op advies van arts dusseldorf mijn AMH recent onderzocht, een hormoonwaarde die aangeeft of je in de vervroegde overgang kan zijn en dit zou de kwaliteit van de eicellen nadelig beinvloeden. Ook die waarde is goed.

Conclusie: eicellen zijn goed, maar een eventuele volgende poging zou ik ondanks de belasting, toch lang protocol doen om ze de beste kansen te geven.

2. Het zaad lijkt in eerste instantie de oorzaak te zijn dat het niet lukt. Echter de uroloog in Utrecht heeft goede resultaten met deze operatie. Hij heeft niet blind geprikt naar zaadcellen in de bijballen. Mijn vriend was onder narcose en hij heeft goed gekekene naar het materiaal en een embryoloog heeft het beoordeeld ter plekke in de OK.

De arts in dusseldorf zet vraagtekens. Hij redeneert dat het zaad te lang in de bijbal kan hebben rondgezwommen. Er zit immers een obstructie waardoor het er niet uitkan. Het zaad kan er dan nog wel beweeglijk uitzien, maar in werkelijkheid gedegenereerd zijn. Een TESE operatie zou dan een beter optie zijn. Je opereert dan in de zaadleider niet in de bijbal, dus je krijgt jongere (onrijpere, maar dat was volgens hem niet bezwaarlijk) zaadjes.

Om erachter te komen of dit mogelijk het geval is, kunnen we een rietje zaad (of meer, dat hoor ik denk ik morgen) naar dusseldorf brengen en voor 300 euro laten onderzoeken. Komen hier veelo onderbrekingen in het dNA voor, dan zou een TESE een alternatief zijn. Dit zullen wij sowieso in het buitenland moeten laten doen, want in het AMS A'dam zijn we er in 2009 wvoor afgewezen. Ze hadden namelijk ooit in een spermatest 1 (1!!!) levende zaadcel gevonden waarmee een normale ICSI volgens hun nodig was.

Anyway: kosten zullen rond de 5000 euro zijn als je in het buitenland ICSI en TESE gaat doen. Maar laten we die kosten nog even buiten beschouwing laten: erger vind ik het gedoe en geregel.

Conclusie: we kunnen hier wat meer onderzoek naar laten doen. Wat kan het UMCU ons bv over de kwaliteit vertellen? Kunnen zij onderzoek doen (vlgs mij niet, heb ik al eens gevraagd)

En vraag: moeten we dit onderzoek in DD laten doen of niet? Of zijn ze zo commercieel dat ze altijd wel wat zullen vinden en ons een dure TESE aanraden?? Wat vinden jullie?

3. In het UMCU hebben ze volgens mij niet de allernieuwste middelen. In duitsland bijvoorbeeld hebben ze een techniek waarmee ze de zaadcel verder kunnen vergroten en dus beter kunnen beoordelen. Ook kunnen ze embryo's laten groeien tot dag 5. Dan kun je namelijk zien of ze wel verder gaan delen en of de zaadcel zijn werk wel doet.

In Nederland ga een arts ook aan dat dit de toekomst is dat ze op dag 5 worden teruggeplaatst. In UMCU hebben ze hier geen medium voor.

Conclusie: wij hebben in eerste instantie geredeneerd dat dit voor ons niet zoveel zin zou hebben. Wij hebben eigenlijk alle embryo's die zijn ontstaan teruggehad. Dus of je ze nou laat doorgroeien. Anderzijds weet je niet wat een andere techniek (verder vergroten) zou opleveren en ook blijf je meer in onzekerheid of ze in de baarmoeder nu wel of niet doorgroeien.

Als dit zou helpen, zou een behandeling in buitenland dus een mogelijk oplossingsrichting zijn. Te denken valt ook aan assisted hatching, waarmee ze een sneetje maken in het embryo om de innesteling te helpen.

Van al deze dingen wordt in Utrecht gezegd: niet wetenschappelijk bewezen.

4. Ik heb via huisarts basisdingen laten onderzoeken:

Schildklier, vitamine D. stollingsstatus, basisimmunologie, uitstrijkje, kweekje.

Ik had ene vtiamine d tekort (schijnt bijna iedereen te hebben) dus dit moet nu echt wel opgepept zijn.

Verder een bacterie aangepakt in de vagina.

Er zijn geen aanwijzingen dat er op immunologisch gebied iets aan de hand is. Ik heb geen allergieen bv.

Hysteroscopie: alles ok.

Conclusie: alles is echt ok. Ik heb het immunologische onderzoek van de dr in Dusseldorf niet gedaan. Wat hij veelal voorschrijft is vitamine D en omega 3 om eea aan waardes op te krikken. Verder is nieuwe het gebruik van het intralipid infuus: ook een soort omega 3 achtig, ene sojamiddel, zou invloed hebben op hart en bloedvaten. Kan geen kwaad is ook niet duur, wel even geregel etc.

Nieuw is ook het gebruik van prednisolon in een lage dosering. Bij een enkleing heeft dit geholpen nu maar ik zie er ook heel wat die al 1 of 2 pogingen hebben gedaan en het helpt nog niet.

Moet ik op dit gebeid verder???? Eerlijk gezegd staat het me wat tegen. Ik heb niet het gevoel dat de oplossing hier ligt. Maar, ik heb geen omega 3 geslikt. Ik weet niet of het kwaad kan. Zou ik dit gaan doen?

Mijn gevoel zegt me dat het toch echt zaadje-eitje is. Ik kan mijn eitjes optimaal laten worden met lang protocol. En verder is het gezien de techniek bij UMCU, inderdaad een kwestie van geluk. Pakken ze het goede zaadje of niet?

Bovendien schijnt het wereldwijd zo te zijn dat 6 behandelingen de standaard is en dat pas na die tijd je kansen echt afnemen als het dan nog niet is gelukt. Dit zegt UMCU ook. En in andere landen schijnen er ook meer te worden vergoed.

Op basis van dit alles denk ik dus dat we, mits het maar 1 rietje kost, we het zaadonderzoek zouden kunnen laten doen. Maar ik twijfel er wel wat over. En dan hebben we nog 2 rietjes over voor twee behandelingen. Na 7 versie ICSIS zouden we dan werkelijk alles eraan hebben gedaan.

Als uit het zaadonderzoek komt dat het niet goed is, kunnen we behandeling in het buitenland overwegen,. Andere technieken, vers en jonger zaad. Wel duur en belastend.

 

Maar...........dan komt weer de vraag wil ik dit allemaal nog? En wat wil mijn vriend? Hij voelt zich steeds ouder worden en is daar bang voor. Toen hij 46 was zag de wereld er heel anders uit. We dachten dat we voor zijn 50e wel 1 kindje zouden hebben en een tweede onderweg.....

Maar hij zegt dat mijn gevoekl nog wel voorgaat. Hij is bereid tot als het moet nog een operatie.

Ik vind het heel erg als ik me vastklamp aan strohalmen. Ik wil niet irreeel worden en maar doorgaan. Ik wil best doorgaan en alles eraan doen, mede gezien het feit dat de behandelingen en de medicatie mij op zich niet zwaar vallen; het zijn vooral de teleurstellingen waar ik zeer veel verdriet van heb.

Echt zin heb ik er nu niet in, weer de spuiten enzo. Lang protocol betekent ook veel hoofdpijn. Maar in verhouding heb ik het er voor over.

Mijn vriendin is bang dat ik spijt zal krijgen als ik er niet alles aan heb gedaan. In mijn omgeving maakt niemand zich druk om de leeftijd van vriend, ook zijn eigen vader (78) niet. Maar het gaat natuurlijk om wat hij zelf wil.

Ik vind het ook zo lastig om te bepalen hoe erg het wordt als ik stop. Soms op de bank dromend over plannen en dingen die we kunnen doen denk ik dat het wel kan, in de supermarkt waar ik tegen een bolle buik opbots, of als je de voice kids ziet, dan denk ik weer oh nee wat vreselijk, geen eigen kindje.

Dus ja! Stoppen of doorgaan is eigenlijk de vraag, en als doorgaan, wat zijn dan echt reeele opties? Dr. K.rt..n heeft mij telefonisch al eens gezegd dat ze niet denkt dat dusseldorf het antwoord is voor ons.

We kunnen dinsdag al terecht voor een evaluatie met dr. C.....o Doen we toch maar. Morgen hoor ik hoe dat zaadonderzoek in DD in zijn werk zou gaan, of het uberhaupt wel kan met ingevroren zaad. Ik zou daar dinsdag dus over kunnen beginnen.

Want ja de tijd dringt toch wel, en we hebben een tijd stilgestaan om verder te kijken, mijn studie is klaar. Het is voor mij nu alles of niets, of we stampen nog even door, of niet.

Nou...ik heb dit nu even allemaal op een rij gezet ook voor mezelf, dat helpt. Ik verwacht natuurlijk niet dat jullie overal op reageren maar wat ideeen of een hele andere invalshoek of een persoonlijke overweging.....

Fijne avond meiden en alvast bedankt.

Megan

[Inge35]

Ha megan,

 

Ik heb lang nagedacht over je vragen en je verhaal. Het zijn inderdaad antwoorden op mijn vragen, thanks!

 

Wat ik bespeur in je hele verhaal is dat je alle mogelijkheden hebt willen benutten voordat je de deur dicht kan doen. En je geeft zelf al de openingen die er nog zijn aan. Ik denk dat je dit pas kan afsluiten als je alles hebt gedaan wat in je bereik ligt, met daarin de beperkingen van wat je WILT doorstaan. (dat laatste kan ook wel een eigen projectie zijn hoor ;-) )

 

Wat trouwens belachelijk dat de tese is afgewezen vanwege die ene zaadcel die ze gevonden hebben zeg!!! Kan je dat nog aanvechten?

 

Zelf vind ik ook dat UMCU (of alle ZH in Nederland) erg protocollerig zijn, en wat minder op maat werken. En idd ik heb de opmerking "niet afdoende bewezen" ook al gehoord. Maar jullie hebben dus nog twee rietjes met kostbaar zaad in de vriezer. Met daarbij de opmerking in je achterhoofd van de arts in Düsseldorf. Ik zou toch daar vragen welke argumenten ze wetenschappelijk gezien hebben om een andere operatie aan te gaan. Wellicht toch de moeite van het uitzoeken waard, anders blijft het maar rondspoken. Vanuit welk ZH zei de arts dat Düsseldorf het niet was voor jullie?

 

Jeetje megan, je kan natuurlijk alleen maar voor jezelf beslissen of je nog de moed hebt om dit aan te gaan. Maar vanuit mijn persoonlijke visie erop denk ik dat je nog het een en ander te pogen hebt voordat je je er bij neer kan leggen.

 

Wij overwegen Düsseldorf voor de 4e poging. Moet me ook ergens overheen zetten, met name over het gedoe. UMCU is wel lekker dichtbij. Alleen geloof ik dat wij meer nodig hebben in de laatste fase. Ik hoop nog ergens dat we bij de vroegtijdige miskraam poli terecht kunnen. Maar ik weet niet of we daarvoor in aanmerking komen. Ik ga iig vragen bij UMCU of ze aan samenwerking doen.

 

Lieve megan, succes met je afwegingen. Ik hoop dat je hier wat aan had. Vraag gerust meer als nodig.. Kan ook live ;-)

 

X

[okaasan]

Megan, wat een lang, maar helder verhaal heb je geschreven en gelijk al zo'n mooi en concreet bericht erop van Inge.

Helaas ben ik eens stuk minder helder, mijn concrete antwoord komt dus morgen.

Het enige wat ik nu kan zeggen is dat het eerste wat in mij opkomt is, maar wat misschien ook een beetje lijkt op uitstellen van je keuze, om het zaad in DD te laten onderzoeken. Dat zou ik zelf doen en vandaar uit weer verder kijken.

 

Morgen meer tekst van mij, nu naar bed.

 

Inge veel sterkte, en ben benieuwd wat het zkh je zegt.

Megan veel sterkte en succes morgen met je eerste werkdag-na-vakantie.

[Megan]

Is goed hoor, ik wacht af. Nog een aanvulling, ik ben gebeld door dusseldorf en zaadonderzoek zou zeer waarschijnlijk alledrie onze rietjes nodig kunnen hebben. Dus dan kunnen we niks meer. Ik schrijf deze optie voorlopig dus maar af....

Blijft over de vraag door in Nederland, behandeling en evt nieuwe operatie in buitenland, of stoppen en leven anders invullen bv met pleegzorg...... Of......????

 

Inge wat zei het ziekenhuis?

 

Lfs

[Inge35]

hi all,

 

heb vanmorgen met het verpleegkundigespreekuur gebeld. Hmm, beetje een frustrerend gesprek. Ze woof mijn verhaal eigenlijk direct weg met de argumenten dat de pregnyl wellicht een positieve test zou hebben gegeven (nee was er al uit, had ik al getest) en daarna zouden de bollen de test beinvloeden. Wat volgens mij niet klopt, want die moeten we tot dag 18 nemen, terwijl dag 15 testdag is. Dan kan dat toch helemaal niet?

 

Naja, conclusie; behandeling is niet gelukt. (dat wist ik ook al wel) en ze denkt dat als ik stop met de bollen dat dan mijn menstruatie op gang zou moeten komen. Want dat bleef weg door die bollen. Op mijn opmerking dat dat altijd dwars door de bollen heen ging had ze ook geen antwoord. En ik snap best dat dat allemaal wel zou kunnen zijn nu, maar ik heb niet het idee dat er naar mijn persoonlijke verhaal geluisterd is.

 

Ik hoop nu dat mijn menstruatie wel snel komt. Zo niet, dan moet ik over een paar dagen weer testen en bellen.

 

En de evaluatie afspraak mocht nu ook telefonisch. Prima, maar ik heb nu wel een aantal issues te bespreken en wil ik dat dan wel via de telefoon. genoeg om te overdenken dus..

 

zucht..

 

ben toch wel aardig verslagen merk ik. Wel op het werk, maar gelukkig een rustig dagje zonder afspraken. kan mijn kop er niet helemaal lekker bij houden, maar ben blij dat ik niet thuis ben ;-)

 

Hoe gaat het bij jou megan? En met jou okaasan? En met jou Dee? Wanneer ga jij de eerste test doen?

 

x

[Inge35]

ha Megan,

 

En onze berichten kruisen elkaar weer! Wat naar dat ze alle rietjes nodig hebben! Dat zou ik ook wel erg spannend vinden. Snap dat je het dan niet echt wilt doen.

 

x

[Inge35]

ha megan, nog even een kort vraagje, welke kliniek is dat nou in dusseldorf? Kinderwunsch of de andere? Of zijn dat dezelfde?

 

x

[okaasan]

@Inge: wat ontzettend stom hè als het zo hoopvol begint, dat je dan toch weer met lege handen eindigt (en dat is dan heel netjes uitgedrukt).

Vervelend dat je zo'n muts trof in het zkh aan de telefoon. Als je nog vragen hebt, gewoon morgen nog een keer bellen, grote kans dat je een ander treft. Maar kan me ook voorstellen dat je er even helemaal klaar mee bent.

En inderdaad, de Utro kan geen invloed hebben op een hCG test, het zijn immers progesteron bollen. Ik zou het aangeven bij de evaluatie dat je het zo'n stom gesprek vond met de vpk (weet je nog wie je gesproken hebt?). Daar doen ze echt iets mee. Ik heb ook een keer 'geklaagd', en kreeg daar echt een goed antwoord op.

Gek dat ze je aanboden om de evaluatie via de telefoon te doen, ik kreeg het idee dat ze daar niet zo happig op waren. Gewoon een afspraak maken als je dat liever hebt. Daar is het zkh voor.

Veel sterkte met je dag doorkomen. Hoop dat het allemaal een beetje lukt, maar loop vooral jezelf niet voorbij. Zorg goed voor jezelf meid!

 

@Dee: niet de moed opgeven hoor na alle slechte berichten hier. Jouw kansen worden echt niet minder door de mislukkingen hier (hoe onaardig dat misschien ook klinkt, maar zo is het niet bedoeld voor Megan en Inge).

En zoals Megan ook al schrijft; pijnlijke eierstokken zijn echt niet slecht. Ik had ook de hele tijd pijnlijke eierstokken. Kon als ik zat echt geen broek met de knoop dicht aan. Echt een rot gevoel, maar ik dacht dat dat door de punctie kwam, later bleek van niet, want kreeg het eind december weer. Door de progestoron en hCG die je aanmaakt en toedient worden je eierstokken nog geen rust gegund na al die stimulatie en de punctie. Dat kan pijnklachten geven. Maar kan me voorstellen dat als het normaal gesproken een voorbode is van je menstruatie, je dat moeilijk vindt om uit je hoofd te zetten.

Ik heb mijn lijstje er nog even bij gepakt en ik had 7 dagen na TP ook nog helemaal niets dat wees op een mogelijke positieve test. Sterker nog, alles wat er eventueel op wees, was op dag 5 al verdwenen. Op dag 10 viel het mij op dat ik zo enorm veel boeren en winden liet (hahaha, schaam, schaam) en op dag 11 heb ik positief getest. 7 of inmiddels 8 dagen na TP lijkt me erg snel om al iets te merken.

Houd moed hè, nog maar een paar dagen tot je gaat testen!

 

 

Hier gaat het redelijk. Telkens denk ik dat het lichamelijk wel weer oke is, maar als ik dan weer een week later ben, is het toch weer een stukje beter. Gek hoe je telkens kan denken dat het wel weer goed gaat. Alsof je pas merkt hoe slecht het ging als je je weer goed voelt.

Geestelijk is het heel wisselend. De ene dag denk ik erover hoe ik het ga aanpakken om weer te gaan werken, de andere dag ben ik weer echt een dweil. Dat vind ik erg vervelend, dat onvoorspelbare. Morgen een afspraak bij het FIOM, daar heb ik een gesprek met de MW. Hoop dat zij goede tips en adviezen heeft voor een doorverwijzing. Alvast voor volgende week maandag een afspraak gemaakt met de huisarts, zodat ik eventueel gelijk een doorverwijzing kan vragen.

Woensdag hopelijk de laatste hCG-controle, als het nog niet genoeg gezakt is, ga ik echt heel hard gillen geloof ik. Ik ben het zo zat!

 

Nu het stuk van Megan goed lezen en daar op reageren. Tot zo :-)

[okaasan]

Megan,

Ik wil je graag complimenteren met je ontzettend heldere tekst, je duidelijke overwegingen en je moed dit zo op internet te zetten.

Mijn eerste wens is zwanger worden en ik voel dat als een biologische/fysieke behoefte. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb nooit van jongs af aan moeder willen worden, speelde niet met babypoppen en ben ook geen verzorgend type.

Dit verlangen is gekomen tijdens mijn huidige relatie, vooraf had ik dit helemaal niet. Ik vind het dus wel belangrijk dat het van mijn vriend is. Het idee dat het van een andere man is vind ik niet zo prettig, hoewel ik me prima kan voorstellen dat dit voor sommige vrouwen een goede optie is. Mijn vriend vindt dit ook heel belangrijk.

Ik denk dat het bij mij wel en beetje hetzelfde is. Ik had gewoon opeens heel erg de drang om een kind te krijgen. Die biologische klok geloofde ik niet zo in, maar op een dag ging hij keihard af. Net als jij dus nooit jonge ambitie gehad. Maar dat neemt niet weg dat ik me nu niet meer kan voorstellen dat ik nooit moeder zal worden. Ik las op een gegeven moment een blog van iemand en zij omschreef zichzelf als 'moeder zonder kinderen' en ik denk dat dat heel goed samenvat hoe ik me voel.

Ik vind het nu wel jammer hoe alles gelopen is, dat wij kinderen krijgen zo lang uitgesteld hebben (manlief wilde nooit, ik heb hem echt over de streep moeten sleuren (dat was geen trekken meer)). Ik had nu zo graag een heel aantal jaar jonger geweest (ben nu 35 jaar).

Ondanks dat mijn verlangen net als bij jou in mijn huidige relatie is ontstaan, heb ik al heel snel spermadonatie geopperd. Mij lijkt dat een goed alternatief, temeer omdat de oorzaak van (bruut gezet) al deze ellende bij mijn man ligt. Hij wil dit absoluut niet. Ik kan me dat niet zo voorstellen, omdat als er iets met mij zou zijn en dat opgelost zou kunnen worden met eiceldonatie, ik daar geen seconde over zou twijfelen. In mijn idee is een kind voor een groot deel een 'product' van zijn opvoeding en zeker niet alleen van de genen waar het uit ontstaan is.

En ergens heel diep van binnen, heel ver achter in mijn hoofd vind ik het van hem ook een beetje egoïstisch dat hij geen water bij de wijn wil doen. En nog korter door de bocht; hij veroorzaakt een probleem (oké, hij kan er niets aan doen en doet het niet expres), maar wil niet bijdragen aan een oplossing. Op het moment dat ik me door alle zkh-bezoeken, hormonen, behandelingen, vrouwonvriendelijke onderzoeken en noem maar op weer ellendig voel, steekt dat best wel.

Net als jij zo ik me op het moment niet voor kunnen stellen om zonder mijn man te zijn en wil ik hem ook echt niet missen.

Pleegzorg lijkt me ook een mooie optie, maar dat zou ik veel en veel liever naast onze eigen kinderen doen. Je hebt altijd kans dat het maar heel tijdelijk is en het lijkt me op het moment vreselijk om dan weer zo'n kind 'af te moeten staan' en weer met lege handen achter te blijven. Adoptie zie ik veel minder als een optie. Kan niet zo goed omschrijven waarom, maar ik denk niet dat dat goed bij mij past.

 

Nu weer meer antwoord op jouw vragen en punten:

stolling en immuniteit

Goed van je dat je dit hebt laten onderzoeken. Volgens mij kan je met het Alan Beer Topic in je achterhoofd ook al veel zelf doen, omdat ik het idee heb dat het advies van Pf. toch vaak op hetzelfde uitkomt: VitD en Omega.

1. de eicellen:

Volgens mij heb je hier goed over nagedacht. Het klinkt heel aannemelijk wat je schrijft en ik verwacht ook niet dat er meer aan te onderzoeken is dan hoe jij het beschrijft.

2. het sperma:

Ik zou in jouw situatie, want dat doe ik in de mijne ook, mijn vraagtekens stellen bij het sperma.

Ik vind het absurd dat het AMC vindt dat ICSI mogelijk is met 1 spermacel. Want wat nu als je een punctie doet en er geen sperma gevonden wordt? Dan heb je alles voor niets gedaan. Ik vind dat ze daarmee een erg groot (en duur) risico nemen.

Zoals ik gisteren al schreef zou ik voor de optie zaad onderzoeken in DD gaan, maar als ze zoals je al nagevraagd hebt de 3 buisjes nodig hebben, veranderd dat de zaak wel behoorlijk. Dan weet je wat je met het zaad zou kunnen, alleen heb je dan geen materiaal meer. Schiet je dus niets mee op.

Ik zou ook vreselijk opzien tegen al het reizen en gedoe van een behandeling in het buitenland.

Wij hebben ook meerdere keren gevraagd naar spermaonderzoek, maar daar doen ze niets mee. Het enige wat ze hebben gedaan is een DNA onderzoek en karyotypering (in kaart brengen van alle chromosomen) van mijn man, dit is een bloedonderzoek. Daar kwamen geen afwijkingen uit naar voren. Volgens mij doen ze dit onderzoek alleen bij slecht zaad met onbekende oorzaak. Ik verwacht dus niet dat jullie hier iets aan hebben.

3. labtechiek

Ik weet niet of je echt van verouderde apparatuur kan spreken in Utrecht, maar feit is wel dat ze alle nieuwe dingen die jij noemt niet hebben. Embryo's langer door laten groeien doen ze inderdaad niet in Utrecht. Er is dan wel meer kans op een doorgaande zwangerschap per TP, maar er ontstaan totaal minder zwangerschappen. Daar zijn ze dus al lang geleden mee gestopt.

Mij lijkt het wel goed om af te wachten tot dag 5, zeker omdat (ik geloof in het Alan BEer topic) geschreven wordt dat de eerste 3 dagen de eicel voornamelijk voor de goede ontwikkelingen zorgt en dat daarna pas de spermakwaliteit een rol gaat spelen. Ik kan me voorstellen dat wij deze optie ook nog ooit gaan proberen als onze 3 UMC pogingen mislukken. Ik geloof hier wel in. Wij hebben bij beide pogingen ook veel en goede embryo's gehad, alle cryo's ontdooien goed.

Poging 1 - 11 eicellen - 7 bevruchtingen - 1TP en 4 cryo's

Poging 2 - 9 eicellen - weet niet het aantal bevruchtingen - 1 TP en 3 cryo's

Toch weet ik niet hoeveel vertrouwen ik heb in onze embryo's na dag 3. Ik weet niet hoeveel waarde ik hecht aan het vergroot beoordelen van spermacellen, omdat het toch om de inhoud gaat. Ik zou zelf eerder kiezen voor TP op dag 5.

Plaatsen ze in Jette (brussel) ook niet later terug?

Puur voor het later TP zou ikzelf een poging in het buitenland zeker overwegen.

Op grond waarvan zei dr. K.rt..n dat DD geen oplossing voor jullie biedt? En ziet ze dan andere klinieken wel een oplossing bieden?

4. lichaam vrouw

Alles wat je hebt laten onderzoeken klinkt ook wel Alan Beer-achtig.

Ik vond het zelf vervelend dat er bij mij nooit veel onderzocht is, inmiddels is er wel het een en ander bekeken en dat stelde mij wel gerust. Meer dan jij schrijft, kan je denk ik niet hier in NL laten onderzoeken.

Als ik het Alan Beer topic lees (en dat doe ik regelmatig, omdat ik het erg interessant vind) denk ik dat je eerst immunologie moet laten onderzoeken voordat je met prednisolon aan de gang gaat. Daar zou ik zelf tenminste wel voor kiezen.

Omega kan geen kwaad om te slikken en schrijft Pf. niet voor niets voor. Ook in meer alternatieve hoek (acupunctuur enz) wordt dit vaak voorgeschreven om eicelkwaliteit te verbeteren. Maar het slikken van omega zou niet het enige zijn wat ik zou doen als nieuwe toevoeging bij een duurbetaalde nieuwe poging. Ik zou het ook doen, i.c.m. met bovenstaande wat je overweegt.

 

Ik vind het heel erg als ik me vastklamp aan strohalmen. Ik wil niet irreeel worden en maar doorgaan. Ik wil best doorgaan en alles eraan doen, mede gezien het feit dat de behandelingen en de medicatie mij op zich niet zwaar vallen; het zijn vooral de teleurstellingen waar ik zeer veel verdriet van heb.

Dit is nu geloof ik de kern van het probleem van ons allemaal hier. De hele MMM zou al een stuk draaglijker zijn als je zou weten dat het zou lukken, als je zou weten dat het over bv. 2 jaar lukt, als je zou weten dat je het allemaal niet voor niets doet.

En de leeftijdskwestie; ik had ook veel liever al jonger moeder geworden, zeker nu ik weet hoe moeilijk het allemaal verloopt bij ons. Maar helaas kun je de tijd niet terug draaien. Het heeft dus geen zin om je daar druk om te maken, maar ongemerkt gebeurd dat vast en zeker toch wel.

En de leeftijd van je man; een neef van mij is 3 jaar geleden op zijn 49ste vader geworden (moeder was 40) en hij is de allerallerliefste papa die ik me kan voorstellen. Zij waren ook erg bang wat mensen ervan zouden vinden als ze op die leeftijd nog een kind kregen (ze hadden toen al een zoontje van 8). Maar daar gaat het toch niet om, je krijgt toch geen kind voor je omgeving? Je krijgt een kind voor jezelf. Hoe moeilijk het soms ook is, zou ik me daar niets van aantrekken en me niet druk maken over wat anderen eventueel van je denken op dit gebied.

 

Stoppen of doorgaan is een ingewikkelde vraag, een vraag waar iedereen hier in in de MM wel bang voor is die ooit te moeten beantwoorden. Ik zou zelf alles gedaan willen hebben wat mogelijk is. En dan bedoel ik niet technisch mogelijk, maar wat binnen mijn eigen mogelijkheden ligt. Voordat wij aan de ICSI-toestand begonnen, hebben we het er over gehad dat eigen betaalde pogingen zeker zouden doen indien dat medisch gezien nuttig leek. Nu denk ik daar anders over. Ik denk niet dat ik het trek om 6 verse pogingen te doen. Dat zou inhouden dat ik nog jaren aan het behandelen ben (er is nu bijna een jaar voorbij en we zijn 2 verse TP en 4 cryo verder). Het enige wat mij duidelijk is geworden in het afgelopen jaar, is dat je van te voren niet kan bedenken waar de grens is. Dat maakt het ook erg ingewikkeld vind ik.

Maar op het moment kan ik me ook echt niet voorstellen dat we stoppen. Het idee alleen al vliegt mij letterlijk naar de keel.

Ik zou zelf wel 1 buitenland poging willen overwegen, puur vanwege de verder mogelijkheden en het idee dat ik dan alles heb gedaan. Je geeft zelf ook al alle mogelijkheden aan die er voor jullie wellicht in het buitenland liggen. En zoals je het opschrijft klinkt het alsof je je keuze al een beetje hebt gemaakt en je (een aantal van) deze mogelijkheden wil uitproberen.

 

Veel succes morgen bij Dr. C. Hoop dat ze nog nuttige dingen te melden heeft die kunnen bijdragen aan jullie keuzes.

[Megan]

Wauw, thanks meiden.....ja ookasan het is best wat zo voor het forum hè? Ik wil wel live dieper op sommige dingen ingaan....;-).

 

Kinderwunsch ja Inge.

Tsjonge wat een domme reactie, die bollen kunnen het niet zijn hoor! Ik ben ervan overtuigd dat er iets is geweest. Embryo's schijnen zelf ook hcg aan te maken heb ik eens gelezen, weet niet of het waar is of dat ik het helemaal verkeerd heb begrepen trouwens.

 

Ik vind buitenland wel enorme stap hoor. En ik geloof dan meer in Brussel dan in dusseldorf denk ik. Ik heb het idee dat dusseldorf commerciëler is. En je leest de laatste tijd wat over onrijpe eicellen, puncties te vroeg gepland.

En ik voel me echt wel thuis bij umcu. Hoewel ik er echt wg wil!!! Omdat het gelukt zou zijn.....

Damn ik had ook echt nooooooit gedacht dat 6 pogingen zelfs maar in mijn overweging zouden komen.....hooguit 4 maar gezien alle cryos dacht ik echt dat het allang gelukt zou zijn. En ik dacht bij punctie 1 al van nou ik hoop dat dit maar 1 keer hoeft. Tsja als je het allemaal weet vn tevoren inderdaad.... Was ik er dan aan begonnen?

Ik put nu merk ik hoop uit mijn gedachten over het lange protocol. Ik ben daar zwanger mee geworden, de tweede poging dat ik het deed!. Daarna alleen maar kort protocol gedaan. Dus nu denk ik dat dit mogelijk meer effect zal sorteren dan op t eerste gezicht lijkt.

Ja was ook al bang dat we van umcu echt niks kunnen verwachten qua aanvullend zaadonderzoek. Mijn hoop is nu nog gevestigd op hopelijk een mening van de laborant.

 

Adoptie is man trouwens te oud voor. Als alleengaand zie ik niet zitten..... Zo raar. Maar grenzen worden steeds verlegd.

 

Later meer!

 

Thanks xx

[Megan]

Oh ja. Hoe kom je dan aan goede omega? Ik hoor er zoveel verschillende dingen over. Hoeveel %epa enzo en op internet bestellen of mag die van de tuinen?? Ik heb nu visolie van de Hema, maar daar zit niet zoveel in.

Ciao ;-)

[kira]

Megan,

ik breek even in...., als het mag.

Wij hebben ervaring in zowel het UMC als in DD. De techniek die jij bedoelt die ze in DD doen en niet in het UMC is ISMI.

Hier worden de zaadcellen vergroot, en zo zouden ze de beste er uit kunnen kiezen...,echter kunnen ze ook bij ISMI een DNA gefragmenteerde zaadcel niet herkennen (alleen afwijkende vorm). Wij hebben ook een sementest daar laten doen voor 300 euro, en daar kwam uit dat mijn man 21 % dna gefragmenteerd zaad had. Ze raade ons dus de ISMI aan. Op mijn vraag of ze dan de gezonde zaadcellen er dan uit konden selecteren, kreeg ik een beetje onduidelijk antwoord. Na nogmaals concreet gevraagd te hebben, vertelde ze dat dit niet mogelijk is met ISMI.

We hebben het wel laten doen, maar zonder resultaat. Veel minder eicellen en veel minder bevruchtingen. In het UMC hadden we 12! goede emmy's en in DD 1 goede en 1 matige.

Wij zaten dus in ook in die situatie, en achteraf vindt ik het jammer dat we zoveel geld kwijt waren in DD, ik vond het ook erg commercieel. Want al die technieken die ze doen, kosten veel geld en heeft het meerwaarde.....?

 

Maar ik snap best dat je alles wilt proberen, ik kan je ook geen advies geven, alleen maar zeggen dat ik achteraf het jammer vindt dat we naar DD zijn gegaan. Ik heb meer vertrouwen in belgie als je echt alles wilt uitzoeken. ik ben ook een type die alles uitzoekt, en er boven op zit!

 

 

liefs joske

[Dee78]

Wat een hoop informatie al zeg! Goed dat er zoveel kennis uitgewisseld kan worden. Wel altijd nog ff checken bij het ziekenhuis denk ik, mijn ervaring in het UMC is inmiddels dat ze het wel snappen als je zelf gaat graven en je ook serieus nemen als je zelf met informatie komt (maar dat kan misschien per arts ook nog wel verschillen?). Al gekeken wie binnen de afdeling welk specialisme/aandachtsgebied heeft? http://www.umcutrecht.nl/zorg/patienten/specialismen/G/gynaecologie/wieiswie.htm

 

Jullie hebben inmiddels al veel geschreven, en er zijn ook veel dingen waar ik weinig of niets vanaf weet (zaadkwaliteit is bij ons geen issue, dus ook nooit verder in verdiept). Over Brussel heb ik ook regelmatig positieve dingen gelezen. Babeth (Meiske74) heeft zowel in DD als in Brussel gelopen, misschien zouden jullie (Inge en Megan, want volgens mij overwegen jullie beiden evt. verder te kijken) haar een pb kunnen sturen.

 

Ik kan nog wel wat melden over vitamines en omega3. Vitamine A, D, E en omega3 neem ik in dmv Cod Liver Oil (levertraan). Om vitamine D op te kunnen nemen, heeft je lichaam oa magnesium en zink nodig, zorg dus dat je dat ook neemt. Het schijnt zo te zijn dat eigenlijk iedereen een magnesiumtekort heeft. Vooral als je veel last hebt van stress, kan je lichaam (je cellen) onvoldoende magnesium opnemen. Om magnesium op te kunnen nemen heb je weer B6 nodig. Als je een multivitamine slikt, doe dat dan bij een maaltijd waar voldoende eiwitten en vetten inzitten, anders neemt je lichaam die stoffen ook weer niet op. Dit geldt ook voor de Cod Liver Oil (eiwitten erbij nodig).

Naast de Cod Liver Oil neem ik ook nog elke dag een softgel Omega3. Het is belangrijk dat je een gezuiverde, natuurlijke versie koopt (ivm risico op metalen). Laat je niet misleiden door het getal op de voorkant van het potje. Als er bijv. 1000mg op staat, betekent dat niet dat er 1000mg visolie in zit (dit zal worden toegelicht/gespecificeerd in een tabel op het potje).

 

 

Tot zo ver even voor nu, ga ff helpen met koken. Vriend verzucht net 'ik weet niet wat ik heb de laatste dagen, ik lijk wel zwanger', haha (hij laat dingen uit z'n handen vallen, vergeet van alles).

 

O ja Inge, wat een onzin, die reactie van die verpleegkundige. Jammer altijd, kan zo'n verschil maken hoe er gereageerd wordt. De 18 dagen bollen (vanaf punctie) is trouwens dezelfde periode als de 15 dagen tot testen (vanaf tp). Maar wat zij zegt over beinvloeding van de zwangerschapstest, dat kan natuurlijk niet. Achteraf goed dat je tussendoor nog op een test had gezien dat de pregnyl uit je lijf was, anders zou je daar ook nog over gaan twijfelen. Ik denk ook dat er wel een innesteling is geweest bij je, maar dat het daarna mis is gegaan. Toch goed om te weten dat er wel iets gebeurd is, hoe klote ook dat daarna de teleurstelling volgde. Hier gaan we ook gewoon woensdagochtend (wd10) testen, wil weten wat er in m'n lijf gebeurt en zal zeker nog geen 'rechten ontlenen' aan een eventuele positieve test (in maart 2011 zo'n beetje hetzelfde scenario gehad als jij).

 

Nou, ik ben er vandoor, wie weet schiet me later nog wat te binnen qua meedenken.

[Megan]

Hey jongens,

@ Joske, bedankt voor je reactie, dit bevestigt wel mijn gevoel. Inderdaad IMSI is die techniek. Je kunt er alleen beter mee naar de vorm kijken he? Dus dat lost het eventuele DNA probleem niet op. De oplossing zou zijn nieuwe operatie, en dan TESE. En het is trouwens ook erg duur om zaad in te laten vriezen daar: 360 euro eenmalig en 150 euro per HALF jaar.

Wat was jullie aanleiding om te denken dat er iets met het sperma aan de hand zou zijn? Maken jullie gebruik van ' vers' zaad of ingevroren?

 

@ all

Zit een artikel te lezen uit 2006 waarin de 'wetenschappelijke' stand van zaken wordt weergegeven op het gebied van herhaalde niet-innestelingen. Grofweg wordt van dit probleem gesproken als je 2-6 icsi/ivf behandelingen hebt ondergaan waarbij 10 goede embryo's zijn teruggeplaatst. Hmmdusss daar zit ik dan wel in, met 15 embryos en 5 icsi's. Of als je drie mislukte behandelingen hebt gehad. Ook check.

Maarrrrr nu het goede nieuws voor Dee. Er is een studie geweest waarin ze hebben ontdekt dat als je de baarmoeder een beetje irriteert door een of andere behandeling (hysteroscopie, biopt afnemen!) dat daarna de helft van de stellen ineens huppetee zwanger was!! Ik weet wel dat v.

H..rt.n dit ook tegen mij zij, dat had een van de gyns in het overleg gezegd. Maar ik weet nu uit welke studie het komt. Een beetje kleine onderzoekspopulatie, maar toch!! Veel andere dingen wordt van gezegd geen wetenschappelijk bewijs voor gevonden, of studies die elkaar tegenspreken, maar dit kan nog verder worden onderzocht. Dus! Jammerrrr dat het bij mij niet aansloeg....

Er staat ook iets over bij vrouwen met endometriose en herhaalde niet-innesteling dat ze dan langdurige behandeling met danazol of een agonist aanraden. Voor iedereen is een hysteroscopie aan te bevelen na drie mislukte pogingen (check) en een blastocyste transfer (maar ik heb al een paar keer een dag 4 cryo teruggehad en die werkten ook al niet.............)

 

En verder zien ze wel wat in een bepaalde cultuur in het medium waarin de embryo groeit (co-culture). Maar dat hebben de meeste ziekenhuizen niet staat er. Ik weet niet precies wat ze ermee bedoelen verder, maar umcu zal het zeker niet hebben :-).

 

Het artikel is van een israeli geloof ik en er staat dat in Israel de overheid moet doorvergoeden net zo lang tot je 2 kinderen hebt! Dus ze kunnen daar vanalles uitproberen. Eindconclusie is dus geen garanties en elke reden voor herhaalde mislukkingen is anders. Zij doen ook aspirine gebruiken om de doorbloedong te verbeteren met name bij wat dunner bms

 

OK tot zover weer even, zal de link nog even geven

http://humrep.oxfordjournals.org/content/21/12/3036.full#sec-6

 

Misschien kan ik nog wat recenters vinden. Maar wel grappig om te lezen over alles wat je hier op dat forum zoal oppikt.

grtz

[Inge35]

Wat een informatie allemaal hè! Stelletje speurneuzen zijn we ;-)

 

We moeten deze week nog even afwachten voordat we een afspraak gaan maken met UMCU. We willen eerst even bijkomen van deze week, en het rare telefoongesprek van vanmorgen. Vriendlief vond het ook erg raar allemaal. Ik vond het erg frustrerend en niet persoonlijk.

 

En.. Zucht.. Wachten op mijn menstruatie dus. Ben vandaag met de bollen gestopt en ben benieuwd wanneer het dan komt. Voor mij staat wel vast dat er geen menstruatie is geweest. Het enige rare is dat ik nog steeds kleine roze/rode rommeltjes verlies. En zucht.. Eenmaal thuis nog eens een blik werpend op de test van vanmorgen zie ik toch wel weer een lichte streep verd*#%mme! Ik hoop maar dat dit geen voorbode is van een BBZ ofzo? Als het dan niet gelukt is, moet ik het nu toch echt verliezen en/of goed ongesteld worden!!! Voel me weer een nitwit in dit nieuwe aspect van een behandeling,

 

Nah. Dee, goed nieuws dat artikel van megan, beetje pijn is dus fijn bij IVF! Enneh zelfs manlief heeft er last van! Heb je al een test gedaan of de pregnyl er al uit is?

 

Okaasan, wat heb je dat ook mooi verwoord! Emoties schieten bij mij omhoog als ik jullie posts zo lees. Zo raak! Ook ik voel me moeder zonder kinderen. Dankjewel jullie voor het delen van deze zo herkenbare emoties.

 

Ben erg blij dat jullie er zijn! Voel me erg dicht bij jullie staan op dit moment, en heb het idee dat ik jullie al jaren ken ;-)

 

Thanks!

X

[Megan]

Ik voel dat ook zo Inge :-). Jullie zijn erg lief en grote steun.

 

Stom hè die streep.....ik heb altijd dat ik het pas echt kan afsluiten als ik heel goed ongesteld ben geweest en geen rare andere pijntjes of dingen heb, sinds mijn ervaring met die missen abortion.

 

Zit nu in umcu te wachten.

 

Tot later dames fijne dag.

 

Ps ink en roossie hoe gaat het met heer en dame??

[Inge35]

ha Megan,

 

was even benieuwd naar je gesprek vandaag..

 

x