Ga naar inhoud

De pauzemeisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ik heb niet de energie om op ieder persoonlijk te reageren. Voor de andere negatieve testers, alhoewel het lichaam het zelf wel gedaan heeft voor de test, heel veel sterkte.

 

Babeth wat een mooie datum!!!

 

Henne pas goed op jezelf meis, dat het bij ons telkens fout gaat is tot daar aan toe, maar ik wil niet dat het beebje van jullie er ook maar iets van meekrijgt. Wel heel lief dat je zo empathies bent natuurlijk......

 

Hier in shok, kan het nog steeds niet geloven, hoewel het toch echt waar is. Mijn mega maandverband was doorweekt in 3 uurtjes tijd gisteren met een hele baarmoederwand erbij. Ik ben ook gestopt met de toverballen en de rest van de troep die ik erbij slikte. Ik hoop dat het verdriet er maandag met het definitieve telefoontje met de bloeduitslag eruit komt. Moet toch bloed laten prikken om te kijken naar de ontstekingswaarden.

Mijn vader belde gisteren om te vragen hoe het ging, kut natuurlijk, maar wel met vaste stem en droge ogen. Mijn moeder weet het dus nog niet. Heb gister niet de gelegenheid gehad om te bellen en ik durf niet zo goed, bang dat ik instort en er is nog zo veel te doen. Alsof dat wat uitmaakt, we hebben tijd genoeg.

 

Net wat Spaatje zegt, de wereld draaid door, maar wel zonder ons. Gisteren kwam mijn vriendin met de twee jongens langs en die waren op een gegeven moment aan het jengelen en krijsen e.d. en toen kon ik ze wel buiten zetten. Gelukkig zijn ze niet lang gebleven. Ik voel gewoon dat er een muur om me heen staat. Zo onverschillig kan ik nu op ze reageren, dat wil ik niet, dat doet pijn, maar het gaat vanzelf. Alsof ik mezelf bescherm tegen al het verdriet van buitenaf.

 

Ik weet het gewoon ff allemaal niet meer. Op dit moment wil ik niet eens kinders meer en lijkt het wel alsof ik gek ben dat we ons dit steeds weer aan doen. En waarom????? Om na al die moeite wéér met lege handen te staan? Het rugzakje met ellende nog wat voller te proppen?? Ik ben zo boos, het is zo oneerlijk. Hebben we ons portie dan nog niet gehad?? Wat doen we verkeerd?? dat spookt maar steeds door mijn hoofd, dat we het niet goed doen dus daarom niet lukt, maar wat doen we dan niet goed?? Ben ook zo moe................................

 

Genoeg geklaagt. Vandaag weer een lange klusdag in de nieuwe woning, geen fuck zin in maar ja het leven gaat verder. Je hebt wat omhanden en nog meer van die onzin om me achter te verstoppen nietwaar??

De aannemer heeft gister puik werk afgeleverd, zijn we heel tevreden over. Schoonmoeders heeft ook flink geholpen met soppen. We hebben nu de wc en badkamer helemaal gesopt en zijn gebruiksklaar. Net als de keuken. Nu nog verven, vloer leggen en dan kunnen we erin. We zaten daar gistermiddag samen eens om ons heen te kijken en we beginnen allebei het gevoel te krijgen dat we het daar wel goed gaan hebben samen met de poesjes.

 

Fijne dag verder en heb me even lekker af kunnen reageren hier, dat kan ik in het "echt" nog niet, maar dat komt nog wel.

 

Liefs

  • Reacties 14,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Sylvino

    2429

  • Henne

    1317

  • witje

    1306

  • Meiske74

    1237

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Sandra krijg een brok in mijn keel als ik dit lees.wat een verdriet. Dikke knuffel van mij. Weet niet wat ik moet zeggen.vind het zo rot voor je. Lieve groet esther

Geplaatst

Ben het met de andere dames Henne, we willen het allemaal maar helaas werkt het zo niet.

Jij bent een van de gelukkigen maar jij hebt er hard voor geknokt. Laat je niet door boosheid en negatieve energie leiden.

Focus je op de positieve dingen Henne en maak je niet boos anders worden wij boos ;-)

 

Babeth het is idd een hele mooie datum, fijn dat jullie weer zo snel doorkunnen.

Spannend weer het ontdooien, maar dat komt wel goed.

Ik zit helaas nog steeds te wachten op mijn ongi, grhmm, ik wil ook verder.....

Geplaatst

Sandra, ik probeer de juiste woorden maar vind het even ook moeilijk....

Je slaat de spijker op zijn kop met wat je schrijft, het rugzakje nog voller proppen met ellende.

Kan alleen maar hopen dat jullie geluk krijgen met jullie cryo's.

Het is jullie zo gegund.

 

Knuffel Sylvie

Geplaatst

babeth, wat een mooie datum...ga voor je duimen dat het goed gaat!

en knap dat je je ingehouden hebt. Ik zou het waarschijnlijk ook gedacht hebben en zelfs ook nog eruit geflapt hebben...

 

Sandra...je omschrijft het precies zoals ik en anderen het voelen. waarom doen we ons die ellende aan. We zijn gewoon sterke meiden. Helaas is soms het lontje op of het vaatje leeg en dan zitten we er doorheen..schrijf het van je af, huil, vloek doe waar jij je goed bij voelt en je beter van gaat voelen...en heel veel sterkte meid!!!

 

Henne...ik ben ook het met de andere dames eens...probeer je nu zoveel mogelijk op je beeb te richten en positief te blijven...dat je met ons meeleeft en met ons mee kwaad bent, dat weten we allemaal, maar je hebt ook genoeg meegemaakt en nu het zover is, moet het ook gewoon goed blijven gaan!!

 

Spaatje....wat erg...weet niet goed wat te zeggen...heel veel sterkte meid!!!

 

hier geen nieuws...ben een cake aan het bakken en we gaan dadelijk nog naar mijn schoonmoeder..zomaar op bezoek..

 

fijne dag nog verder en tot gauw!

 

xx

nico

Geplaatst

Hallo meiden

 

Sandra, ik heb echt met je te doen, vind het zo vreselijk voor je, dat aan de gang gaan met vanalles en nog wat herken ik wel, als je je daar op dit moment "ht beste" bij voelt gewoon doen. Nu zie je het vast niet zo maar ik ben ervan overtuigd dat je straks weer de kracht vind om verder te gaan..met jullie prachtige cryootjes!!! sterkte meis!

 

Henne, zoals al eerder gezegd hier, laat je niet leiden door de moelijke berichten, ik begrijp wel wat je bedoelt hoor maar vergeet niet wat voor strijd jullie samen al geleverd hebben!!!! Probeer echt te genieten van deze bijzonder waardevolle zwangerschap!

 

Sylvie, bizar he...uitkijken naar de menstruatie, zal het nog lang duren denk je?

Spaatje, hoe gaat het met jou nu?

 

Vandaag maar even bij de schoonouders geweest om "het nieuws" te bespreken...eerst wilde mijn man nog wat weken wachten, ik dacht liever nu (onderwerp mijden is geen optie en wil ik ook niet) dan dadelijk met een emmy in mijn buik of flink onder invloed van de menopur!

Ging verder goed, ze hadden het er moeilijk mee, ook omdat ze gewoonweg niet blij zijn met de situatie en dat staat los van ons (gelukkig) We gaan er met z´n allen het beste van maken maar we hebben ze wel duidelijk gemakt dat ze voorlopig niet teveel op ons enthousiasme en betrokkenheid moeten rekenen.

Geplaatst

He Babeth, het blijft toch raar hoe soms de werled in elkaar zit, of het leven, hoe je het ook wilt noemen.

Mijn broer heeft een vriend dus hij zal nooit kinderen krijgen, wil ze ook niet. Het jongste broertje van mijn man krijgt dus een kind. Ze is nu rond de 25 wk. Op zich hebben wij goed en leuk contact maar momenteel loopt het stroef. Ben ook heel eerlijk tegen haar en ze begrijpt het ook en heeft het er ook moeilijk mee. Neemt niet weg dat mijn goede voornemen om ook van haar zw te genieten niet gaat lukken. Vooral nu met de mk doet het extra pijn. Het zal het eerste geboren kind in de familie worden, maar zoals jij ergens ook eerder hebt geschreven, er zijn 2 andere die als eerste geboren zijn en je bent bang dat ze het vergeten.

Zo is mijn eerste zw met onze tweeling nog heel levend terwijl voor andere mensen dit in het verleden ligt, wat van de ene kant ook heel begrijpelijk is maar wel moeilijk.

 

En ja nog steeds geen bloed, morgen 1 wk geleden de echo anders ga ik bellen. BMS was nog 7mm maar dat moet nu toch wel weg zijn hoop ik. Trouwens nog steeds verhoging en moe, volgens mij is dit hormonaal. Heb ook nog steeds een kort lontje dus ik ben nog onder de invloed van hormonen.

Geplaatst

Sandra, lieverd, hoe gaat het vandaag? De tranen biggelden over mijn wangen toen ik je berichtje las. Sterkte!

 

Inderdaad een hele mooie datum babeth, hopelijk leverd het ook iets moois op. Succes met het gesprek met je schoonouders.

 

Sylvie, zit je opeens weer te wachten op rood. BAH, had het zo graag anders gezien.

 

Ik hoop dat dit alles was voor dit jaar. Ik vond het wel genoeg. De portie ellende voor dit jaar moet nu toch wel eens op zijn.

Was de cake lekker nico?

Geplaatst

Lieve Sylvie

 

ik vind het zeer pijnlijk om te lezen dat in jullie omgeving jullie zwngerschap beschouwt als ets uit het verleden, ookal is het dan wel zo, het is logisch dat het bij jullie nog zo aan de oppervlakte is. Helaas (en ergens maar goed ook) denk ik weleen, je zou wel anders piepen als jou iets dergelijks overkomen zou zijn.....Ik kan me ook heel goed voorsellen dat het genieten bij jou ook niet wil lukken, wie weet mede door de miskraam maar waardoor het ook komt, ik snap het heel erg goed!!!

 

 

Zelf denk ik ook niet echt mee te kunnen gaan geniten met hun, maar moet wel zeggen dat er ook weinig contact is, mijn zwager is al heel erg op zichtzelf en met zijn vriendin erbij verandert er weinig. Is verder ook neit erg, ben er in deze situatie wel blij om. Ik moet eerlijk zeggen dat stel de zwangerschap met Lars en Nick, of van de cryo wel goed was gegaan of ik dan wel oprecht blij zou kunnen zijn..Het is nu is wel duidelijk dat mijn zwager er niet mee bezig was en zij dus wel, daar heb ik moeite mee.

en ja dat het dan direct raak is is erg moeilijk, en zo´n groot contrast met lotgenoten hier...die er weet ik niet wat voor moeten ondergaan.

Dat ze onze jongens niet vergeten dat geloof ik nu wel, er hangt ook een lijst bij hun in de kamer met 4 verschillende foto´s van onze kanjers en het kaartje staat ook nog steeds in het zicht. Dat doet ons erg goed!

Ook bij mijn moeder hangt hun foto aan de wand en gisteren hoorde ik dat ze een vriendin op bezoek had en ze had haar nog trots haar de foto´s van haar bijzondere kleinzoontjes laten zien.

Wat dat betreft voel ik me dan weer rijk, rijk dat mensen ze echt gezien hebben en nog kunnen bekijken,dat houdt ze "levend".

Verdorie Sylvie, ik realiseer me maar al te goed hoe moeilijk en lastig dat voor jou en je man moet zijn!

 

Ellendig dat de menstruatie nog niet doorgezet heeft en dat je nog de verhoging blijft houden, verdorie zo kan je niet weer opnieuw beginnen!

Het is zo dubbel, dat je even aantelt is een bevestiging dat het kan, ik weet dat toen onze eerste verse poging en cryo tp niet tot een zwangerschap hadden geleid ik dacht, ik zou willen dat ik een bevesitiging kreeg dat ik zwanger kán raken....maar verdorie dat een miskraam, wat al ellendig genoeg is, zo´n onduidelijke nasleep heeft, dat zou niet moeten.

 

liefs

Babeth

 

 

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

Wat wordt het ons allemaal toch moeilijk gemaakt. Het is zo unfair en het blijft maar pijn doen.

Net m'n laatse uitje op rij gehad, nu een weekende met de raadsleden naar Brugge.

Was erg gezellig, maar ook daar wordt je toch op een of andere manier weer geconfronteerd met je kinderloosheid.

 

M'n ouders waren ook mee (m'n vader is raadslid) en tijdens het diner gister, begon een collegaraadslid die naast m'n ouders zat en tegenover mij, te vertellen hoe fantastisch het is dat ze oma is en nu opnieuw oma wordt van haar 5e kleinkind. Ze brabbelde maar door... Ik heb alleen maar ja en nee geknikt, en ben gewend om met zulke situatie om te gaan.

Maar m'n moeder zat er naast en wist niet zo goed hoe hiermee om te gaan. Ze glimlachtte af en toe 's naar me, en ik weet dat ze door de grond ging van ellende. Ze probeerde haar dan ook buiten het gesprek te houden.

Ik vind dit altijd vreselijke pijnlijke situaties en vooral ook voor hen. Ook zij hebben absoluut beter verdiend en ik weet ook hoe zij altijd al verlangen naar een kleinkind. En ik weet ook dat dan de pijn weer naar bovenkomt van het verlies van hun kleinkind (omdat zij deze niet mogen zien), waardoor vervolgens ook het verlies van hun eigen dochter op de voorgrond komt te staan (die hen niet meer weer zien).

Tijdens zo'n diner en zo'n gesprek, flitsen al deze negatieve gevoelens door m'n hoofd. Ik vind dit zo pijnlijk, want het is juist de bedoeling dat we even nergens over hoeven nadenken op zulke momenten, maar toch worden we er overal en ergens mee geconfronteerd.

 

Bah!

Geplaatst

De stemming is momenteel niet echt positief, we kunnen beter naar het klaagbankje verhuizen.

Jammer want een aantal weken geleden zag het er voor sommige zonnig uit hier, maar helaas zijn er een aantal van ons weer hard gevallen, of wat is de uitdrukking ook al weer....

Weet het effe niet, functioneer nog steeds niet, stond vanmorgen weer met de vitaminepillen van de hond in mijn hand, zucht!

 

De meeste die hier babbelen, Sandra, Babeth, Mart, Nico gaan muv Nico dit jaar nog opstarten, ikzelf hoop ik ook.

Zullen we met ons allen weer even de boel gaan oppeppen en zorgen dat we zw 2010 verlaten, het wordt wel weer eens tijd.

En zorgen dat het eens niet mis gaat.

Dit is mijn positieve noot van de dag.

Geplaatst

Jeetje martha mensen denken ook niet na bah.

Ik vind het zo erg voor je dat je het zo moet door maken.

En ik zal hard voor je duimen dat alles goed komt je verdient het zo.

 

Lieve schat al onze tijd komt met heeeeeeeel veel hobbels.

 

Liefs jessica

 

ps de ander meiden succes met de bahandelingen.

Ik hoop over ander half week aan te mogen schuiven

Geplaatst

Ja Sylivie ik dacht ook al: het was zo'n heerlijk positief topic hier... maar ja, het leven kan soms keihard zijn en er wonen nou eenmaal mensen in deze wereld die het niet altijd snappen wat we meemaken... En dat doet pijn. Zucht... Ik ben er helemaal voor om te proberen straks voor het einde van het jaar die positiviteit weer terug te vinden. In de tussentijd iedereen sterkte!

 

Caroline

Geplaatst

Lieve witje

 

Ik lees je verhaal verschrikkelijk ik wil jou heel veel sterkte wensen.

Woorden schieten te kort.

 

Liefs Jessica

Geplaatst
Ja Sylivie ik dacht ook al: het was zo'n heerlijk positief topic hier... maar ja, het leven kan soms keihard zijn en er wonen nou eenmaal mensen in deze wereld die het niet altijd snappen wat we meemaken... En dat doet pijn. Zucht... Ik ben er helemaal voor om te proberen straks voor het einde van het jaar die positiviteit weer terug te vinden. In de tussentijd iedereen sterkte!

 

Caroline

 

We moeten weer van het negatieve naar het positieve.

Caroline sluit jij je ook aan voor de nieuwe estafetteronde, we krijgen een herkansing......

Geplaatst

hoi meiden

 

acht Martha, je eigen verdriet is al meer als genoeg, erg pijnlijk om dan op zo´n moment tevens de pijn van je ouders te zien en te voelen, jullie blikken naar elkaar zeiden waarschijnlijk enorm veel.

Verdorie zeg.

Inderdaad, iedereen zit even in een dipje lijkt wel, wellicht mede doordat het wat somberder weer wordt? ik heb me voorgenomen om de klote dagen de kloete dagen te laten en me toch weer te richten op de cryo-tp

en dames, ik weet zeker dat ook bij jullie het goede gevoel gaat komen, hoe bijzonder dat ieder toch als het heel dichtbij komt een boost krijgt, deze keer ook weer dames!!!

 

:ygg::support::blowkisses:

Geplaatst

Das waar, ik moet zeggen dat ik iedere keer als ik weer ga beginnen weer positief ben en denk: nieuwe ronde nieuwe kans!!!

Nog een paar weken wachten, eerst over anderhalve week met mijn moeder en dochter een paar dagen naar Eurodisney, dan nog een weekend met vrienden naar de Ardennen en dan... gaan!!

 

Caroline

Geplaatst

lieve meiden...het is me toch wat...wat leven we allemaal toch met elkaar mee, ondanks dat we elkaar persoonlijk niet kennen...terwijl we allemaal in verschillende fasen zitten, de een wat langer dan de ander al in de mmm, toch hebben we bijna allemaal hetzelfde meegemaakt en dat verbindt ons met elkaar en samen kunnen we hele wereld aan...

 

Babeth, volgens mij moet het goed gedaan hebben dat er foto's van jullie kanjers ophangen bij jullie (schoon)ouders en vergeten worden ze niet.

 

Mart...I hear you girl...toen ik net de 2e mislukte ivf achter de rug had, zei ik tegen mijn ouders dat we dan maar kinderloos zouden blijven want ik had echt geen zin meer in een derde ivf die toch hetzelfde zou gaan (daar ging ik toen vanuit)...en toen ik die blik zag, schrok ik toch wel...vooral mijn moeder bleef zo positief (is ze nog steeds) en zei maar, geef de moed niet op...ze weet ook wel dat ze makkelijk praten heeft, maar leeft wel met ons mee en vindt het ook verschrikkelijk om ons zo te zien lijden...heb je wel een beetje genoten van de borrel???

 

Sandra...hoe gaat ie met jou nu? ik weet zeker dat je, als de tijd ervoor rijp is, weer aan een volgende poging zult beginnen met de cryo's...

 

Sylvie...wat vervelend/balen zeg dat je nog steeds niet ongi bent...je wilt toch weer verder en dan werkt je lichaam ook nog eens niet mee...wat is dat toch altijd met onze lichamen dat ze ons zo voor de gek houden??? hoop dat het snel komt, zodat je verder kunt...

 

we zijn net terug van de voetbalwedstrijd Roda-Vitesse (jippie, gewonnen...) en mijn neef, zijn vrouw, hun zoon en mijn nicht waren ook daar...hebben het nog even over ons gehad, heb met de vrouw van mijn neef best een goeie band, ook al is ze ruim tien jaar ouder...en toen vertelde ze dat nog een nichtje van me weer zwanger was, van de derde...oeps...effe slikken...heb dus nu 3 zwangeren in mijn familie, mijn schoonzus (die over 2 weken is uitgeteld) en mijn twee jongere nichtjes...een nichtje heeft hier voor een miskraam gehad en vond het erg moeilijk om me te vertellen dat ze zwanger was, zeker omdat ze wist dat onze 2e ivf net mislukt was...in elk geval, ik heb nu weer 5 vers zwangeren om me heen...weer heftig, dat kan ik je wel zeggen...

 

maar om niet al te deprimerend over te komen...de cd van Zita West is echt wel goed...heb hier vanochtend weer naar geluisterd en was daarna totally relaxed...omdat we nu nog in de hormoonloze pauze zitten, proberen we toch een beetje rondom de dagen te knuffelen...en heb dus vanochtend met name mijn aandacht en energie gericht op mijn eileider en dat er een bevrucht eitje aan het verplaatsen is richting de baarmoeder waar het zich dan kan gaan innestelen...dadelijk het tweede deel van de meditation/visualisation/relaxation tegen aan gooien...mijn lichaam weet niet wat het overkomt...hihihi...

 

ik ben idd geloof ik de enige die volgend jaar weer van start gaat, maar blijf gewoon lekker met jullie meekletsen...en we gaan weer proberen die positieve vibe terug te krijgen met zijn allen...dat gaat ons lukken...samen staan we sterk!!!

 

girls...nog een hele fijne avond vandaag en geniet er nog zoveel mogelijk van!

 

 

dikke knuffel,

 

nico

Geplaatst

Mart, uit onwetendheid kunnen mensen heel kwetsend zijn. Je bent er zelf ondertussen aan gewens, maar het lijkt me heel naar om je ouders er op die manier ook mee gecofronteerd te zien. Ja en op zo'n moment ga je ook niet even je kaarten op tafel leggen. Afgezien van het feit dat je niet wil dat bepaalde mensen het weten. Hoop dat jullie verder nog wel van het uitje hebben kunnen genieten. Kennen je ouders iemand in dezelfde situatie? Bij mijn ouders gebeurde dat toevallig, maar het heeft mijn moeder erg veel goed gedaan om er met een andere moeder over te kunnen praten.

 

Sylvie knap van je om de positiviteit weer op te zoeken. Moeilijk is dat, als er zoveel teleurstelling en verdriet achter elkaar voorbij komt. Mijn ervaring is tot nu toe altijd geweest dat de strijdlust en energie op een gegeven moment weer terugkomen. Maar is dat ook zo als het echt einde verhaal is? Godzijdank hebben wij dat moment nooit bereikt. Mijn boosheid van de week was ook vooral gericht op die oneerlijkheid, dat er een einde aan zit en dat ddat ene beetje geluk dat je nu eenmaal nodig hebt voor sommige mensen steeds maar uitblijft. En boos zijn is ook als je zwanger bent soms goed, beter dan oppotten toch? De vreugde over onze eigen zwangerschap overheerst echt wel, maar het maakt ook zo duidelijk hoe we door het oog van de naald zijn gekropen. Als, als, als.......

 

Ik hoop wel dat alle meiden hier de kracht en moed en het optimisme weer terugvinden. Kijk dat is het voordeel van een estafette....dat stokje blijft rondgaan....ik hoop net zolang tot we allemaal die finish hebben gehaald!

 

Veel liefs, van een oh zo dankbare Henne

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

Hier komt het verdriet er met beetjes toch uit. Af en toe een breakdown. Gelukkig maar het moet er toch uit.

We hebben besloten om de cryo behandelingen gewoon direct te gaan doen. We hebben daar allebei een goed gevoel bij en daar gaat het om toch.

 

Morgen toch bloed laten prikken, ook nog op ontstekingswaarden. Adreswijziging daar doorgeven en nieuwe afspraak maken wat betreft de cryo's.

 

Wij kunnen ons goed bezig houden in het nieuwe huis, schiet lekker op. 13 november willen we over dus moet het klaar zijn, we hebben in ieder geval de tijd. Het is ook een beetje verstoppen hoor, klussen daar. Zolang we bezig zijn gaat het allemaal wel, totdat we gaan zitten.

 

We gaan gewoon door, maar merk wel dat ik heel erg alleen maar aan mijzelf denk. Mijn vriendin die een tweeling heeft en een weer eerder met haar ivf voor een 3e kindje waar het een week eerder bij mislukt was. Ik kan er niet voor haar verdriet zijn. Dit doet pijn, maar het gaat gewoon niet. Het lijkt wel of mijn verdriet "erger" is dan dat van hun. Ze hebben al 2 gezonde knulletjes en het is nu onze beurt...... Heel egoïstisch maar kan er niets aan doen. Gelukkig begrijpt ze het wel, maar toch.........

 

Allemaal wat positieve vibes van deze kant............ Kom op we zijn sterk!!!!!!!!!!!!!

Geplaatst

Sandra lieverd, ik wou dat ik het makkelijker voor jullie kon maken. Dapper om gelijk door te gaan.

 

Verdriet is niet vergelijkbaar en niet meetbaar. Maar voor júllie is júllie verdriet en verlies nu het ergste, dat is normaal en logisch. Voel je niet bezwaard of egoistisch, kies maar even voor jullie saampjes. Jullie zijn kanjers (en ik kan het weten!)

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden