Ga naar inhoud

Uitgerekend in Oktober 2011


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Thx allemaal!

Zomer succes met het orienteren!!!

 

Ellen: ja ik hoorde het rechts onderin,wel iets boven het schaambeen...je hoorde soms ook een ruis beweging maar ik heb maar heel even geluisterd!

  • Reacties 6,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Akara,

Hoop dat je een geweldige echo zult krijgen en jullie kleintje misschien wel naar jullie zal zwaaien!

 

Griet,

Jij morgen het intakegesprek. Krijg je ook een echo?

 

Doortje,

Joehoe 12 weken!!!

Nu nog een mooie echo en dan kun je hopelijk echt, echt gaan genieten!

Geplaatst

Akara,

Héél veel succes en plezier met je echo!!!

 

Griet,

Zou je ook een echo krijgen? Succes he!

 

Bweh, ben echt zo moe vandaag. Gisterenavond bij vrienden gaan eten (zij champagne drinken omdat ik zwanger ben, en ik water huh), en dat is veel later geworden dat ik eigenlijk had gewild. Vandaag de rekening gepresenteerd natuurlijk. Ik voel wel dat ik veel minder marge heb om vermoeidheid op te vangen. Het wordt een lange werkdag dus hihi.

 

Liefs,

Ellen

Geplaatst

Akara,

succes met je echo vandaag

 

Griet,

Hopelijk jij ook een echo, maar je zult in elk geval het hartje gaan horen toch? Spannend!

 

Hier ook niet zo fit vandaag. Ondanks dat ik super blij ben dat we de twaalf weken grens voorbij zijn hebben we ook een rotzondag achter de rug. We hadden onze ouders gevraagd of ze onze zwangerschap stil wilde houden tot aan de twaalf weken echo, maar gisteren bleek dat beiden het al aan anderen verteld hebben. Toen we ze daar op aanspraken kwam het er eigenlijk op neer dat we ons niet zo aan moesten stellen omdat het allemaal prima ging en dat we ook maar moesten begrijpen dat ze heel trots waren en het ook graag wilden delen. Zeker omdat we het zelf toch ook al aan onze vrienden verteld hebben. Echt niet leuk dus, want je denkt dat je ze kunt vertrouwen en je wensen respecteren, maar niets is dus minder waar. Vervolgens roepen ze dat ze ons best begrijpen dat we nog bang zijn, maar ondertussen snappen ze er gewoon helemaal niks van.

Mijn man's vader die snapt het uberhaupt niet volgens mij want zoals ik al eerder schreef zweeg hij ons hele traject gewoon dood na een aanvaring vorig jaar. Nu hebben we gisteren laten wat dingen laten vallen waardoor hij zich gepasseerd voelt, maar gaat dan klagen bij mijn schoonmoeder inplaats van met ons het gesprek aan te gaan. Dat wilde hij nog wel een keer uitpraten, maar dat roept hij al 9 maanden. Ik geloof daar dus niet meer in. Nou is mijn man net zo'n stijfkop als zijn vader dus hij weigert ook om er over te beginnen. Heel vervelend dus allemaal, want zo zijn er een hoop spanningen en die kan ik nu echt niet gebruiken. Vanacht dus erg beroerd geslapen door alle emoties en spanning en ook nog eens alleen, want mijn man had bereikbare dienst en sliep in het ziekenhuis. Hij was ook nog helemaal opgefokt gisteren en heeft daarom vandaag maar vrij genomen. Ik ga ook maar op tijd naar huis zodat we eens samen kunnen praten over hoe we dit gaan oplossen, want ik word hier echt helemaal gek van.

Iemand nog tips?

Geplaatst

Hi Dorien,

Wat vervelend voor je al die spanningen! Dat kun je idd niet gebruiken nu. Ik heb geen oplossing voor je maar misschien heb je wat aan mijn verhaal. Ik hoor nl niets van mijn schoonouders, op 1 kaartje na. Ik bel ze telkens na n echo maar daar houdt t dan ook mee op. Ze weten hoe lang we r mee bezig zijn dus je zou wel wat meer enthousiasme verwachten, niet dus. Mijn man en ik hebben rover gepraat en laten t zo, als wij maar gelukkig zijn met elkaar! Dat lijkt me nu t allerbelangrijkst dat jij en je man op 1 lijn zitten en r samen voor gaan!

Je schoonouders komen wel enthousiast over en niemand is perfect. Dus geniet van wat r wel is en ik zou geen heftige gesprekken aangaan in deze periode. Misschien dat je man ns met z'n ouders kan praten.... Maar ja hij is ook al geen prater, dus zou ik t proberen te laten rusten. Of je schrijft n brief waarin je t betreurt hoe de zaken zijn gelopen en je graag wilt dat jullie er allemaal van kunnen genieten! Blijf positief meid! Laat je niet van je stuk brengen door negatief gedoe! Sterkte!

Geplaatst

Dorien,

Arme meid, al die spanningen kan je inderdaad missen als kiespijn. Je hebt blijkbaar twee extremen: overenthousiast en onderenthousiast. Wat vaak helpt bij spanningen is ofwel het echt uitpraten tot alle spanning weg is, of de spanning compleet negeren zodat de knopen vanzelf beginnen te lossen. Misschien is dat iets voor je schoonouders, het gewoon negeren en losjes over alles heen gaan. Dat het allemaal spannend is geweest, maar dat jullie nu echt wel graag willen genieten, met iedereen samen. En dan over het weer beginnen of welke gerechten je graag kookt, ik zeg maar iets. Een brief schrijven zou ik eerlijk gezegd niet doen, want dat kan heel kwetsend overkomen omdat de woorden er voor eeuwig staan en er geen dialoog mogelijk is, waardoor verkeerde interpretaties mogelijk zijn en de dingen nog vaster komen te zitten (ik spreek uit ervaring haha).

Maar Marianne heeft wél gelijk: positief blijven en niemand is perfect. Dat ze het hebben doorverteld, is niet fijn en dat zouden ze ook niet meer mogen doen, maar nu weten ze het dat je teleurgesteld bent en hopelijk houden ze er rekening mee nu. Extra benadrukken zou ik zeggen, als iets geheim moet blijven, en voor de rest gaat alles nog gelukkig heel goed dus zijn er ook geen potten gebroken op dat vlak. Als je er echt over wil praten, best wachten tot de grootste emoties voorbij (grootouder worden is groot nieuws!!) zijn zodat er weer rationeel nagedacht kan worden.

En inderdaad: zolang jullie samen kunnen praten en je emoties er rond kwijt kunnen is dat al heel wat!!

 

Marianne,

Ook wel heel vervelend dat je niets hoort van je schoonouders. Maar soms zijn mensen gewoon zo, ze verwachten dat je zelf het initiatief neemt ipv eens zelf de telefoon te nemen en te bellen.

 

Sterkte he Door,komt wel goed!!!!

Geplaatst

Meiden bedankt voor jullie advisen. Misschien moeten we het inderdaad maar gewoon laten zoals het is en gewoon gaan genieten samen. Dat zal zeker gaan lukken als de echo er weer mooi uit ziet woensdag.

In elk geval hebben we wel besloten om het bij een volgende zwangerschap pas bij 12 weken te vertellen om niet weer al die spanningen te hebben. Dan kunnen we gewoon samen er blij om zijn in die tijd.

Ze weten inderdaad allebei dat we teleurgesteld zijn, dat hebben we al wel duidelijk gemaakt gisteren, maar het zou zo fijn zijn als ze ook begrip zouden tonen of gewoon sorry zouden zeggen. Ik ben helemaal niet het type wat lang boos blijft gelukkig, maar doen als over er niks aan de hand is is ook zo lastig.

 

Marianne, vervelend dat je niet veel hoort van je schoonouders. Wat Ellen zegt is misschien inderdaad wel zo. Sommige mensen vinden het misschien juist heel lastig om te reageren naar jullie omdat het juist allemaal zo moelijk gegaan is en ze zich gewoon geen houding weten te geven. Probeer ze gewoon te betrekken en je eigen blijdschap te delen. Wellicht worden ze dan vanzelf ook enthousiaster als ze merken dat jullie zelf ook heel opgelucht en blij zijn.

Geplaatst

wat balen Doortje zo zou het niet moeten gaan!!goed dat je het er samen over hebt!!

fijn dat je nu 12 weken bent geniet ervan en hopelijk lost het allemaal snel op!!

Geplaatst

Hee Doortje,

 

moeilijk zeg, zo'n situatie. Het is ook zo moeilijk om in andermans schoenen te staan, zowel voor je schoonouders als voor jullie. Ik heb wel het idee dat eea echt te maken heeft met een ouderwetse generatiekloof. Het is voor veel mensen onbekend, en soms ook eng, dat je onvruchtbaar blijkt te zijn en veel mensen van middelbare leeftijd weten er gewoon niets van af. Ik heb ook nooit aan mijn ouders verteld dat wij in de mmm zaten en mij moeder was best van slag toen ik haar vertelde dat dit een ivf zwangerschap is. Maar ik denk idd dat het aller, allerbelangrijkste is dat jij en je man samen positief zijn en aan jezelf blijft denken. Ouders, schoonouders, ze horen er allemaal bij maar je moet het toch allemaal zelf doen uiteindelijk.

 

Marianne bij jou precies andersom maar lijkt wel een beetje door hetzelfde te komen. Moeilijk hoor. Het is ook gewoon niet fijn om die spanningen te hebben, je hebt al genoeg aan jezelf in deze tijden.

 

Liefs

Toverstafje

Geplaatst

Wish,

Dank je wel! Ik hoop dat we vandaag ook het hartje gaan horen! Ben daar zo benieuwd naar!! Om 15u de afspraak dus nog maar een klein beetje wachten...

 

Doortje,

Is idd geen gemakkelijke situatie. Het is heel moeilijk om te gaan met schoonouders. Tegen je eigen ouders kan je al meer zeggen dan tegen die van je partner. Ik hoop voor u dat alle plooien snel glad gestreken mogen worden en dat jullie allemaal samen veel relaxer kunnen zijn. Als het een troost mag zijn, m'n ouders en schoonouders wisten vanaf de positieve test dat ik zwanger was. (Ze wisten dat we met ivf bezig waren en wanneer er terug een bloedtest aankwam) We hadden ook gevraagd om nog ff te wachten om het aan de familie te zeggen maar wat bleek, m'n schoonvader heeft diezelfde dag nog tegen een van z'n broers weest zeggen dat we zwanger waren. Vrees soms een beetje dat dit eigen is aan schoonouders/schoonvaders...

 

Marianne,

Mss is het doordat ze niet altijd weten hoe te reageren dat ze er zo weinig enthousiast over doen... Vroeger was het niet echt de gewoonte dat er heel veel over gebabbeld werd en zelfs echo's kregen ze niet mee. Dus is het voor hen mss ook aanpassen dat er nu zoveel losser over wordt gebabbeld dan vroeger. Ik hoop in elk geval dat ze toch samen met jullie ten volle gaan genieten van jullie wondertje!

Geplaatst

Hey Toverstafje, Akara, Dorien en Ellen, wat lief dat jullie zo reageren!  ik wilde Dorien helpen en nu helpen jullie mij! Echt lief!

 

Wij hebben r geen problemen meer mee, we zijn veel te blij met wat ons nu overkomt! Inderdaad mijn schoonouders zijn ook al niet van die praters, en eerder merkten we al dat ze t moeilijkvonden om r met ons over te praten toen we nog bezig waren. Ook denk ik dat t n rol speelt dat mijn schoonmoeder (die niet mijn mans moeder is) zelf nooit oma zal worden van haar enige zoon (bij zijn vrouw is jaren geleden alles weggehaald).

Het enige wat we kunnen en bliven doen, is onze blijdschap met ze delen.

 

Dorien,

Probeer lekker te genieten met je man en dan woensdag op naar n prachtige echo!

 

Akara,

Nog even geduld, heerlijk hè straks n echo!

Geniet ervan!

Geplaatst

Doortje,

Wat een lastige situatie en vervelend voor je dat je hierdoor een rotdag hebt gehad.

Als je het positief wil bekijken, je ouders/schoonouders zijn erg blij dat jullie een kindje verwachten en dit geweldige nieuws willen ze met andere delen.

Heb hetzelfde meegemaakt met mijn moeder en schoonmoeder. Die konden hun mond ook niet tegen iedereen dicht houden, terwijl wij dit wel hadden gevraagd.

Praat er met je man over en laat het verder naar je ouders en schoonouders even rusten.

Als je er over wil gaan praten kun je over je gevoel beginnen. Dat je er verdrietig van bent geweest etc. Over je eigen gevoel kan nooit een discussie ontstaan, je gevoel kan niemand anders voelen en dus ook geen oordeel over geven. (hoop dat je me snapt, het is in ieder geval goed bedoeld)

 

Marianne,

Voor jou ook vervelend dat je schoonouders niks van zich laten horen. Knap van je dat je ze toch elke keer weer op de hoogte wil houden!

Het blijven toch de ouders van je man en op deze manier kan jou niks kwalijk genomen worden, omdat jij ze wel op de hoogte houd.

Geplaatst

Wish, bedankt voor je advies. gevoel os inderdaad het beste om over te praten. zoals t nu lijkt gaan we vanavond met mn schoonvader praten en wil ik me vooral richten op hoe we vanaf nu verder gaan en aangeven dat we ons erg verdrietig voelen over hoe t tot nu gegaan is. de nadruk moet wat mij betreft liggen op dat we met elkaar willen genieten en dat we elkaars wensen moeten respecteren.

maar t blijft lastig zo'n gesprek. ik hoop dat we er uiteindelijk allen een goed gevoel aan over houden

Geplaatst

Doortje,

Wat goed van jullie dat jullie vanavond gaan praten.

Lijkt me een prima uitgangspunt voor het gesprek, dat jullie met elkaar willen gaan genieten. En laat ook merken dat jullie dit met hun willen delen, zodat hun er ook van kunnen gaan genieten!

Het blijft altijd moeilijk om een gesprek aan te gaan als je hiervoor met wat 'woorden' uit elkaar bent gegaan.

Succes en hopelijk wordt het een gesprek met een prettig einde voor allemaal!

Geplaatst

Hallo meiden, wat een lastige situaties.

Marianne, ik snap je wel een beetje, mijn schoonouders laten ook niet veel van zich horen (naar mijn idee), sturen geen kaartje oid, geen bloemetje en bellen altijd met mijn vriend. Ik ben gewoon heel blij dat het met mijn eigen ouders heel anders is, dit is dus ook het kader waarvanuit ik denk. Mijn ouders zijn heel betrokken en uitten de blijdschap. Zeggen ook dat ze snel weer langs willen komen om me te zien... Terwijl de schoonouders aangaven niet veel meer langs te komen in de toekomst (komen maar 2 keer per jaar bij ons thuis... alleen met de verjaardagen....)

 

Doortje, ik begrijp ook over het vertellen, wij hebben het aan mijn ouders verteld en die hielden heel netjes hun mons (met heeeeeel veeeeel moeite. Schoonouders? Hebben het aan andere ooms en tantes verteld, terwijl mijn vriend dit heel graag zelf had gedaan. Ik ben erg boos hierom geweest, maar realiseer me ook dat dit nu belangrijk is, maar later niet. Ik bedoel, als je kindje er is, maakt het denk ik niet zoveel meer uit. Doordat ik er zo over ben gaan denken, gaf het mij wel rust.

 

Wij hebben de ouders altijd wel op de hoogte gebracht van mediche ontwikkelingen, maar op het moment dat wij er voor kozen. BV als er een poging was mislukt, kon het wel weken duren voordat we vertelden over deze poging en het mislukken ervan. Dit gaf ons de ruimte om de dingen met elkaar te verwerken, heeft voor ons heel goed gewerkt.

 

En, dit is niet vervelend bedoeld, kijk ook even in je hart of het een hormonale reactie is of niet. Ik stuiter nu echt van de hormonen en vraag mijzelf dit meerdere keren per dag af. Ik werk als manager bij een bedrijf waar we moeilijk bemiddelbare mensen begeleiden naar werk. Dit gaat met aardig wat hobbels en ik ben nu veel sneller geneigd tot een harde aanpak, gelukkig wijzen medewerkers mij hier wel op....

 

Veel wijsheid wens ik iedereen (inclusief ikzelf)

 

Gr Zomer

Geplaatst

Hi zomer,

Ook rot voor je dat je schoonouders zo stug overkomen. Waarom zeggen ze nu dat ze niet vaker zullen komen straks? Zijn ze oud en wonen ze ver? Of is t wat anders?

 

Het is allemaal niet zo leuk, maar wel fijn dat ik niet de enige ben waar t niet zo gaat als je wel zou willen. Fijn dat we elkaar hier zo kunnen steunen! 

Geplaatst

hey meiden!

 

Ik heb net de angelsound aangekregen en natuurlijk meteen geprobeerd. Het kostte me even tijd en ik wilde het bijna opgeven, maar de volumeknop helemaal open gezet, nog wat gezocht en ja hoor! inderdaad links onder. Ben zo blij! Wil al meteen terug luisteren haha.

 

Jipie!!

 

Ellen

Geplaatst

Hey dames ik moeeeet even inbreken voodat ik bijlees .... wij hebben zo'n geweldige echo gehad!

Ons ukkie loopt zelfs wat vooruit ben nu 11 weken zwanger en de 24ste uitgerekend! Het was echt super , het bewoog en schopte en ik zag gewoon echt een kindje...

Geen "vlekje" meer haha , maar echt handjes en voetjes , de 2 hersenhelften waren goed te zien en alles zag er goed uit! En deze was op de buik!! Dat is weer wat nieuws ;)

En ik was ook wel weer ongerust want had dit weekend last van bandenpijn en dat voelde niet lekker :(

 

Nu hebben we volgende week donderdag de nekplooimeeting.... en tot die tijd zit ik even op een rose wolk....

Nu nog even gtst uitkijken en dan lees ik even verder!

 

Liefs Griet

Geplaatst

Akara,hoe is het gegaan vandaag?

 

Meiden, interessante gesprekken hier vandaag. Doortje, ik hoop dat je een goed gesprek hebt vanavond. Ik heb (ook) te maken met nogal overenthousiaste (schoon) ouders. Mijn schoonmoeder werd vorige week gewoon boos op me toen ik vertelde van de goede 11 weken echo maar tegelijkertijd aangaf nog steeds wel voorzichtig blij te zijn. Ze vond het echt belachelijk en zij ging lekker wel blij zijn want dat mocht nou toch weleens! Oke.....En mijn vader heeft het gepresteerd, toen ik notabene 9 weken zwanger was, op een feestje tegen een vage kennis (terwijl ik ook op dat feest was) te antwoorden op de vraag hoe het met hem ging: ' ja, goed, ik word opa!". Dat leidde tot een ongemakkelijke situatie want ik had het nog helemaal niet aan iedereen verteld daar en opeens kwam die kennis mij feliciteren...

 

Mijn vriend vond de houding van mijn ouders wel heel heftig en daar heb ik mijn ouders ook op aangesproken. Op een gegeven moment belden ze bijna elke dag hoe ik me voelde....Ik vond het ook wel heftig maar aan de andere kant begrijp ik ook wel dat ze zo ontzettend blij en gelukkig zijn dat ik het maar even heb laten gaan. Maar mijn vriend voelde zich echt opgelaten en wilde ze ook behoeden voor teleurstellingen (stel dat het toch nog misgaat). Mijn ouders begrepen dat wel en doen nu wat minder hysterisch ;-). Maar het blijft bijzonder hoe familie soms kan reageren...

 

Vandaag trouwens enorm misselijk geweest! Ben ik verdorie de 12 weken gepasseerd, word ik misselijk, najaa!!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden