Ga naar inhoud

Uitgerekend in mei 2012


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hey Meisjes, bedankt voor alle felicitaties!

 

Hoe is het bij jullie allemaal? Lekker rustig nog?

Voorpret met inruimen, klusjes afmaken en genieten van al het getrappel in jullie buik?

Vorige week donderdag was ik even bij jullie online, en eigenlijk was ik te onrustig. Had snel nog even de babykamer gezogen, de was voor de wasmachine gelegd, maxi-cosi klaargezet, kinderwagen stond klaar en wieg verschoond (ik had een hint moeten aanvoelen eigenlijk) ('s morgens controle gehad in ziekenhuis, het zou nog lang kunnen duren) ben ik nog snel naar de bakker geraced om mijn vriezer aan te vullen, dat moest ineens (nog een hint die ik niet begreep)Ik was om iets over 12 bij mam om Tim op te halen. En toen begonnen de harde buiken. Maar ja, ik dacht met mijn geren, dat ik het even rustiger aan moest doen. Maar ja, de harde buiken bleven en werden erger, en ineens om 1u waren het buikweeën. (wat een opluchting vergeleken met die rugweeën bij Tim) De weeën kwamen ook precies om de 5 minuten. en na een uur werden het 4 minuten. Ik wist niet precies wat te doen, want de VK zei meteen bellen, de verpleging had het over een 2u afwachten. Na anderhalf uur puffen en timen heb ik Mo gebeld dat het begonnen was. Tim voelde wel dat er iets op het punt stond te veranderen, en vroeg steeds: gaat het mama? Heel lief natuurlijk. Verloskamers gebeld, ze hadden meteen een bed klaar staan voor me Toen Mo onderweg was kwamen er een beetje de emo's bij. En na elke wee die wegging, voelde ik tranen branden. Mam was heel erg lief voor me, kreeg vanalles aangeboden: wrijven over mijn rug, washandje, drinken, eten, of ik wilde liggen (na alle communicatie-storingen die we hadden afgelopen maanden, was dit vreemd even) Mo en ik hebben thuis snel de koffer in de auto gegooid en zijn doorgeraced naar het ziekenhuis. Daar moest ik eerst aan de ctg. Geen idee waarom. Nou je kon zien dat de weeën om de drie minuten kwamen, best vlot dus. Nee, ik moest eerst getoucheerd worden, en jawel ik had een ruime anderhalve cm ontsluiting. (die ochtend op controle iets meer als een halve cm) Dus ik dacht: mooi dan halen ze de baby. Maar nee, die gyn. waar ik totaal niet mee op een lijn zit, die zegt: we nemen mevrouw op en en kijken het een nachtje aan. Die emo's die ik voelde sloegen meteen om in woede. Waarom zou ik tot 10cm ontsluiting moeten werken als de kleine toch niet door mijn bekken past? Het personeel was het er ook totaal niet mee eens, en die zijn terug gegaan voor overleg. (ik mocht in bad als ik wilde, maar daar had ik dan even weer geen zin in) Puffend door de kamer heen wandelend (nog steeds gelukkig dat het buikweeën waren) besluiten Mo en ik naar Geldrop ziekenhuis te gaan als Helmond me niet wil helpen. Maar wonder boven wonder, ineens kon ik wel geholpen worden, en binnen een uur lag ik in de OK. Ruggeprik viel heel erg mee. Nou, toen begon de operatie, ik heb twee keer een injectie gekregen tegen het ziek worden (dat zagen ze op de monitor al aankomen). Toen hoorde ik de gyn vol verbasing zeggen: Zo, die is flink, dat had nooit gepast!! (en ik denk: Halleluja!!! ze begrijpen het ineens) Het doek naar beneden, want baby zou gepresenteerd worden in een paar seconden tijd. Wat blijkt? Bart zit vast. Ik zie de chirurgen aan mijn buik trekken, met twee man op mijn maag duwen om de kleine te verplaatsen, ik zie bloed naar beneden gutsen, en dat ze uiteindelijk de vacuümpomp erbij halen. Ze blijven angstvallig met hun rug naar me toe staan, maar Bart zagen we niet. Toen kreeg ik paniek, ze lepelen eindelijk de baby uit mijn buik en dragen die weg zonder dat ik hem te zien krijg, ik zie alleen een blauw slap armpje. Mo gaat snel mee, en het enige wat ik vol paniek kan denken is: hij huilt niet! Schijnbaar heb ik dat ook een paar keer geroepen, want de verpleegster kwam bij me staan om te zeggen dat alles goed was en dat de kinderarts hem nakeek op dit moment. Toch voelde het niet goed. Door het geduw van die mannen wil mijn maag zich legen, dat is raar wanneer je buik niet werkt! Na 40 minuten ben ik gehecht en mag naar de verkoever. Ik heb oncontroleerbare rillingen en krijg daar ook medicijnen voor. Gelukkig mag ik gauw terug naar de kamer, en wacht ik op de ontmoeting met Bart. Bij de lift krijg ik heel nonchalant te horen: wist je al dat Bart in de couveuse ligt? HUH?? Eindelijk mag ik naar de couveuse, en Bart ligt aan plakkertjes en slangetjes. Mijn lieve kleine mannetje, dit is zo niet wat ik me voorgesteld had. Aan de monitor kan ik zien dat het inderdaad niet super gaat. De baby hoorde 40x per minuut te ademen, maar Bart haalde 105 met gemak. Zijn kleur was wel bij aan het trekken, was ook slap aan de armen en benen. (later hoorde ik dat zijn apgar-score 4 was) eindelijk mocht ik hem bloot op mijn buik hebben. Ik wist gewoon niet wat ik moest doen. eindelijk had ik mijn baby, maar zoals hij er bij lag... ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Bart ging instinctief zoeken om te eten, dus ik voel die grote bel van happiness opwellen, en net als ik hem wil aanleggen, pakt een chagrijn van een vrouw de baby uit mijn handen, legt hem in de couveuse en zegt: dat is nu niet goed voor de kleine. Mevrouw kan beter terug gaan naar haar kamer. Die bel spatte dus uit elkaar.

Op mijn kamer kon je via tv de baby zien, dus dat wilde ik dan ook. Inmiddels kwamen oma's en opa's kijken, en ik voelde me zo raar leeg. Ineens in de nacht, zie ik een vrouw Bart uit de couveuse halen, maar hij is na 10 minuten nog niet terug. Ik bel de nachtzuster op (heel lief mens) en zij belde meteen naar de afdeling. Bart zou opgeknapt zijn, en goed genoeg om buiten de couveuse en fles te mogen drinken! Wat nou fles? en mijn borstvoeding dan?? Na een tijdje zie ik bart weer in de camera liggen, maar blij ben ik niet. de volgende dag mag ik met bed en al naar de couveuse toe. Een oudere dame met een heel strak regime wilde niet dat ik Bart aanraakte. Zijn opleving van afgelopen nacht was weer weg. Saturatie bleeft op 88% hangen, ademhaling nog steeds 100. mijn afgekolfde melk was schijnbaar te zwaar voor hem, alles wat er inging, kwam er weer uit. Hij kreeg een glucose oplossing, maar ook die kwam er in golven weer uit. Die oudere dame ging een halve meter van me af zitten om Bart de fles te geven. Ik wilde dat zelf doen, voelde me zo gevangen aan dat muffe bed! Ik lag op een afdeling waarbij de vrouwen of nog in de weeën zaten of ook couveusekindjes hadden. Kon niet zeggen dat het gezellig was. De familie was inmiddels op de hoogte van de geboorte, maar alleen de oma's kwamen op bezoek. Tim vond het niets in het ziekenhuis en huilde met de keer meer. Dus besloten dat hij niet meer hoefde te komen, want het was zo sneu voor hem! het kolven deed zeer, ik wilde per se borstvoeding geven, maar ik ging echt twijfelen of dit wel was wat ik wilde, de couveuse afdeling bleef er elke keer een fles in stoppen, en zelfs een nacht een speen gegeven! daar was ik echt boos om! En jawel, ik krijg een psycholoog aan bed. Alle ouders hadden het zwaar wanneer de kleine op de couveuse lag, dus mijn reactie was normaal. De tranen voelde ik branden, maar ik weigerde toe te geven. ik zou sterk zijn voor mijn zoon. Op zondagavond kreeg ik groen licht: Bart mocht naar mijn kamer toe. ik werd voor de 5de keer verhuisd naar een andere kamer, en Bart mocht ik zelf ophalen. (met bed naar beneden, wieg achter me aan, weer met bed naar boven) Het eerste wat ik deed toen alle verpleging, artsen en andere witte jassen weg waren, was bart uitkleden en achter mijn pyjama stoppen. Hij heeft daar een hele middag gelegen. Tegen de avond begon hij zelf aan te geven dat hij wilde eten en heb hem aangelegd. Bart snapte er niets van want er kwam niets. Hij lag echt met zijn mondje open te wachten. De zuster wilde hem bijvoeding geven en dat heb ik geweigerd. Na een kwartiertje viel ineens het kwartje en bart hapte aan. Hij deed het! wauw! en sjezusallemachtig die naweeën.... Maar hij dronk. Op koninginnedag mochten we naar huis als ik bart aan het eten kreeg en hij was aangekomen. Met een beetje vals spelen (voeden vlak voor het wegen) was hij 40 gram aangekomen, en we konden gaan. Hier thuis hadden we een hele lieve kraamzorg, die onwijs met Tim overweg kon. Bart bleef veel spugen en werd ook een keertje blauw. Gelukkig met een keertje spugen dat alles goed was, en konden we thuis blijven. De woensdag kwamen dan eindelijk de frustraties. Van de bevalling die tegenviel, mijn gekneusde ribben, de regels van het ziekenhuis die zo tegenstrijdig waren, het opboksen tegen dokters omdat ik per se zelf wilde voeden, en ook omdat mijn familie niet langs was geweest. wel mijn broer en zijn vrouw. Maar bij iedereen stonden we heel gauw aan het kraambed met cadeautjes, bij Bart is nog niemand geweest. Inmiddles is hij 10 dagen oud. Het spugen is wel veel verminderd maar niet weg. hij komt ook langzamer aan als dat Tim dat deed. De nachten zijn weer even wennen. Tim is thuis heel lief tegen bart, veel willen knuffelen en aaien. Meehelpen met in bad doen en verschonen. Super!

En als ik dan nu zo kijk, Bart ligt op de babypoef op de bank, Tim zit er langs, handje op Barts hoofd naar de tv te kijken. Mijn knappe jongens.

Ik weet heel zeker, voor mij geen nummer 3 erbij. Het is goed zo, gezin is compleet!

  • Reacties 535
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hey Suzz,

 

Wat een verhaal zeg, de tranen schoten in m'n ogen!! Wat een vreselijk heftige ervaring moet dit voor jullie geweest zijn.

Fijn dat alles uiteindelijk goed is gekomen en dat jullie nu kunnen genieten van jullie Bart!

 

Liefs, Melis25

Geplaatst

Wozes, wat een verhaal Suzz....dit komt in mijn ergste nachtmerrie nog niet eens voor. Wat een personeel daar zeg.... Ik zal er verder geen woorden aan vuil maken, je hebt genoeg te verwerken. Fijn dat je nu van je kleine man(nen) kunt genieten.

Geplaatst

Jeetje Suzz wat een verhaal zeg. Weet niet wat ik daarop moet zeggen. Behalve dat het schandalig is.

Fijn dat alles goed is gekomen en je nu lekker kunt genieten van je gezinnetje. Hier zit ik vol spanning te wachten wanneer het gaat beginnen. Sinds vanmorgen veel gerommel.

Dikke knuffel

Geplaatst

Wat een ontzettende rotervaring moet dat zijn geweest Suzz, inderdaad schandalig zoals ze jullie hebben behandeld. Hopelijk kunnen jullie het een beetje achter je laten nu en vooral enorm genieten van jullie lieve ventje Bart.

 

veel liefs Jett :hugg:

Geplaatst

Hey Kim, fijn dat de baby is gedraaid!

Klinkt goed gerommel in je buik! (alhoewel ikzelf daar 3 weken last van had....)

maar het zijn wel de eerste tekenen, misschien ben je nu wel hard aan het puffen/zuchten??

 

MamavanCarmen, ik verveelde me ook best wel. Kon wel 100 dingen bedenken die ik moest doen,

maar gezellig rondsjouwen zat er niet in vanwege mijn rug/heupen/bekken,

dus zat best wel aan huis vast, vreselijk!

(klachten zijn trouwens als sneeuw voor de zon verdwenen!)

Nog een paar weekjes!!

Geplaatst

Nou vanmorgen op de verloskamers geweest. Bloedruk gemeten: 120/60. Niets mis mee en CTG was ook helemaal goed. Bijna 1cm ontsluiting, maar ja dat wil niet altijd wat zeggen vertelde men. Verder wel te zien op het CTG dat er wat gaande is. Waarschijnlijk voorweeën, dus het kan nog wel even duren. Spannend. Woensdag controle gynaecoloog dan horen we meer.

Geplaatst

@Suzz, Zit hier verschrikkelijk te huilen om jouw verhaal. Wat een rotziekenhuis zeg. Goed van je dat je gesmokkeld hebt met het eten, zodat je lekker zelf de zorg in handen nu hebt. Let je wel ook op je zelf dat je jezelf niet voorbij loopt. Echt raar van je familie dat ze niet komen, maar je merkt wel vaker dat als iets niet goed gaat of mensen in ziekenhuis liggen, de familie niet zo snel op gang komt. ook omdat het de tweede is, merk je dat mensen vaak denken van ik kom wel als ze een beetje tot rust gekomen is, want is al zo druk en ze moet sterker worden. Wie weet heeft ziekenhuis wel opdracht gegeven jullie met rust te laten. Ik ben blij dat alles goed gaat met Bart en dat Tim zo een superschattig broertje voor hem is.

 

Ik kan zelf ook niet zoveel. Probeer van alles te doen. Heb vandaag de koffer voor ziekenhuis naar beneden getild, maar voel het daarna wel in mijn rug. Als ik op manlief moet wachten, dan duurt het een eeuwigheid. Dus probeer iedere keer kleine beetjes in huis te doen. Heb vannacht niet geslapen, had zo een gekriebel van opwinding in mijn buik. Alsof je jarig bent als klein kind. Was volgens mij ook volle maan, maar omdat ik net de 36 weken voorbij ben, dacht ik blijf nog maar even zitten. In ieder geval geen ween ofzo, maar dus totaal niet geslapen. Nou hadden de buren ook tot half 5 ruzie en ik ben blijkbaar de enige die hun geruzie hoor. Ik manlief vragen hoor jij dat ook, hij chagrijnig laat me slapen, ik hoor niks.

 

Ik ga zo de kleine van de creche halen met de fiets. Vind het tegenwoordig lekkerder om te fietsen dan te lopen. Wel kom ik lastig van de fiets af.

 

@Kim, ik hoor wel vaker over al zoveel cm ontsluiting. Bij mij hebben ze dat nog nooit getest. Wanneer doen ze dat?

Geplaatst

@ mamavancarmen: geen idee wanneer ze kijken naar ontsluiting en op basis waarvan. Is voor mij de eerste zwangerschap. Weet wel dat ze ook keken toen ik bloedverlies had en zo ontzettend veel buikpijn. Zal nu ook wel te maken hebben met het feit over wel of niet inleiden als ik toch gewoon kan bevallen. Hoop het zo. Spannend.

Ja hier ook al nachten slecht slapen. Heb echt zulke onrustige benen. En als ik om wil draaien ook nog eens ontzettend last van mijn liezen, komt van mijn bekken. Dus de nachten breken me op. Gisteren bijna de hele dag in bed gelegen. Gewoon lekker uitrusten. Heerlijk.

Geplaatst

@ Kim, ja dat van die benen heb ik ook. Ga elke dag overdag even liggen om bij te komen. Echt irritant.

 

NMet huisarts gebeld en jahoor streptokok is weer actief, dus dat wordt weer met 3 miljoen eenheden antibiotica in het ziekenhuis bevallen. Omdat ze verwachten dat een tweede vlotter gaat en er minimaal 4 uur tussen de injecties moeten zitten, moet ik direct bellen bij de eerste wee.

Geplaatst

Afspraken:

MamavanCarmen:

Jett: 10/5 vk

Kim: 9/5 gyn

Babyenschede:

Daantje:

 

Uitgerekende datum:

Jett: 20-05-2012 (Verrassing)

Kim: 24-05-2012 (Meisje)

Daantje: 26-05-2012

Babyenschede: 30-05-2012 (Jongen)

MamavanCarmen: 31-05-2012 (Meisje)

 

GEBOREN:

Suzz: zoon Bart, 26 april

Geplaatst

Ik breek even in....Suzz van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie 2de prachtzoon, je verhaal is heftig, moest wat tranen wegslikken. Fijn dat alles nu goed gaat!

 

Groetjes Babeth

Geplaatst

Ha meiden, goh wat zijn we allemaal actief 's nachts. Nou ja, kunnen we vast wennen hè?

Kim, hoe was 't gisteren bij de gyn?

Babyenschede, ben wel heel benieuwd hoe het jou vergaat. Alles nog rustig??

 

Hier vandaag heerlijk een dagje alleen thuis: jarige man naar werk, zoontje naar kinderdagverblijf. Heb alle tijd om rustig de kleertjes en laatste spulletjes van zijn oude kamertje naar zijn nieuwe te verhuizen én de laatste gewassen babykleertjes in te ruimen. Straks nog even naar de vk: ben benieuwd of kindje inmiddels al een beetje is ingedaald.

 

Fijne dag weer allemaal, slaap ze als het nodig is ;-)

Geplaatst

Wat lief al die reacties!

 

Hoe is het met jullie dames? de laatste loodjes voor jullie!!

 

Bij mij keken ze naar ontsluiting omdat ik al een aantal weken harde buiken en weeën had. Ze wilden zien of al dat voorwerk ook daadwerkelijk iets gedaan had. Anders doen ze dat niet zomaar (en eerlijk is eerlijk, zo heel fijn is dat niet dat gefrot daar beneden)

 

Mamavancarmen, dat is toch ook niet fijn om te horen. ik had dat artikel inderdaad ook gelezen, bizar om te weten dat het gewoon voorkomen kan worden! Zo'n onderzoek is bij mijn weten nooit ter sprake gekomen.

 

Hier gaat het wel lekker. De borstvoeding loopt als een treintje, er komt al iets of wat regelmaat in Barts voedingstijden.

Langzaam maar zeker doe ik zo veel mogelijk mee in het huishouden, want alles is niet zoals ik zelf zou doen. Blij met alle hulp natuurlijk, maar ik mis gewoon de routine van zelf rondscharrelen in huis.

Zo, er heeft er eentje honger als ik dat zo hoor :)

Tot snel weer meisjes!!

Geplaatst

Hi allemaal,

 

Hier waardeloze nacht gehad, max 4 uur geslapen. Ben volledig afgemat nu. Vanavond maar heel vroeg bedje in. Voel me nu zo belabberd! Doe maar heel rustig aan vandaag.

Even een vraagje: wanneer beginen jullie mannen weer met werken na de geboorte?

 

Het einde is in zicht voor mij gelukkig! Maar ik zeg nog lekker niks, haha...

Geplaatst

@ MamavanCarmen: fijn dat je het weet dat je dus nog actieve draagster bent van die gbs. Maar het is eigenlijk belachelijk dat het niet standaard getest wordt hier in Nederland.

@ Jett: gefeliciteerd met de verjaardag van je man. Ben benieuwd of jullie kleintje al wat is ingedaald. Succes straks bij de vk.

Ja we zijn inderdaad allemaal erg actief in de late avond en nachturen lijkt het wel. Wat je zegt kunnen we vast wennen.

@ Suzz: fijn dat de BV steeds beter gaat en er langzaam aan ritme komt in de voedingen van Bart. Dat van het huishouden kan ik me helemaal voorstellen, daar zie ik heel erg tegenop. Want wat dat betreft zijn mijn partner en ik ook nogal controlefreaks. Alles moet op een bepaalde manier. Dus ben benieuwd straks met de kraamhulp. We zullen zien. Maar gelukkig kan ik altijd terug vallen op mijn moeder, die komt nu ook al regelmatig het een en ander doen.

Nee dat onderzoek voor ontsluiting is echt niet fijn wat zoals je zegt, baal ook altijd als ze zegt even kijken hoe het is met de ontsluiting. Maar ja hoort erbij zal ik maar denken.

@ Babyenschede: hier heeft mijn partner een week vrij vanaf het moment dat ik weer thuis ben en daarna werkt hij 1 maand aan een stuk alleen de vroege dienst, zodat hij om 14.30uur weer thuis is. En natuurlijk 2 dagen betaalt verlof voor de geboorte en de aangifte.

Ja die nachten niet tot weinig slapen, ik herken het helemaal. Dat breekt echt op.

Fijn dat het einde in zicht is voor je. Ik zou willen dat ik dat ook kon zeggen, maar hier is het nog wachten tot dinsdag voor ik het zeker weet.

 

@ All: de controle op zich was gisteren goed. De kleine meid ligt gelukkig nog met haar hoofdje naar beneden. Maar is nog niets ingedaald en ligt nog helemaal niet vast. Aangezien ik er echt helemaal doorheen zit hebben we het gehad over inleiden. Maar de gynaecoloog waar ik was, niet mijn eigen, zei dat doen we liever niet als ze nog niet of helemaal niets is ingedaald. Omdat je dan een grote kans hebt dat ze nog terugdraaid. En dat kan nog omdat er nog best veel vruchtwater is. Dinsdag weer op controle, dan wel bij mijn eigen gynaecoloog en dan komt er uitsluitsel. Toch inleiden, want dan ben ik ruim 38weken of een ks (omdat er een reeële kans is dat de kleine gewoon niet in mijn bekken past en dus daarom niet indaalt en vastzit). Dus ben benieuwd.

En mocht er voor die tijd wat zijn kan ik natuurlijk altijd bellen.

Heb sinds 2 dagen ook weer dat ik ontzettend moet overgeven. 3 kilo afgevallen in een week tijd. Zit helemaal onder de uitslag. En heel veel last van hoofdpijn met sterretjes zien. Dus was echt wat ongerust zelf. Maar mijn bloeddruk was super 120/68. Maar er werd gezegd als je het niet vertrouwd. Bellen en dan maken we een CTG en prikken we bloed. Afwachten dus.

Geplaatst

Afspraken:

MamavanCarmen:

Jett: 10/5 vk

Kim: 15/5 gyn

Babyenschede:

Daantje:

 

Uitgerekende datum:

Jett: 20-05-2012 (Verrassing)

Kim: 24-05-2012 (Meisje)

Daantje: 26-05-2012

Babyenschede: 30-05-2012 (Jongen)

MamavanCarmen: 31-05-2012 (Meisje)

 

GEBOREN:

Suzz: zoon Bart, 26 april

Geplaatst

Ja hoor, net een heel verhaal af, druk ik weer eens op een foute knop. Nou ja, ff opnieuw dan maar.

 

Suzz: fijn dat je een beetje ritme krijgt en super dat de bv zo goed loopt. Hoop het zelf ook weer te doen, bij Qtje heb ik het 15 maanden gedaan. Na een jaar was het meer nog een slokje voor de gezelligheid, maar zo geweldig om te doen. Oh en dat je liefst alles zelf weer wil doen, snap ik ook goed, maar dat komt vast heel snel goed. Geniet ze weer.

 

Babyenschede: whoei, klinkt alsof er heel snel een meikindje bij gaat komen?? Ben heel benieuwd, heel veel succes alvast en wens je een hele goede bevalling. Oh en mijn man heeft in principe alleen zijn 2 verlofdagen, maar werkt dit jaar maar 3 dagen, dus met een beetje mazzel komende week bijvoorbeeld, heeft hij ruim een week vakantie (werkt in het onderwijs, dus kan wellicht nog iets met zijn duopartner regelen). Want 2 dagen is natuurlijk te belachelijk voor woorden. Las paar weken geleden dat het verlof voor zowel moeder als vader wel wat verlengd gaat worden. Maar daar hebben wij nu niks aan, want gaat waarschijnlijk over een half jaar ofzo in?

 

Kim: lastig zeg zo, om te bepalen wat wijsheid is. Kunnen ze er iets van zeggen of het kindje inderdaad wel/niet door je bekken past? Anders zou het natuurlijk nog steeds kunnen indalen? Hier trouwens ook nog een hoog dobberend kindje, maar bij mij weten ze natuurlijk dat er een kindje door het bekken past van de vorige keer. Dus ik wacht gewoon rustig af. Herken trouwens wel wat van jouw klachten: hier ook sinds een week snel duizelig, misselijk en soms hoofdpijn. Maar ook een goed bloeddruk. zelfde verhaal: bij bezorgdheid bellen. Maar ik ga er nu maar van uit dat het meer met de laatste loodjes te maken heeft. Kindje zit ook met zijn/haar billen stevig hoog tegen mijn maag te duwen, dus dat verklaart iig de misselijkheid waarschijnlijk. Merk trouwens ook dat ik weer veel scherper ruik, net als in het begin van de zwangerschap. Misschien weer iets met veranderende hormonen??

 

 

MamavanCarmen: ben niet zo op de hoogte van de klachten die je beschrijft, maar wel balen allemaal zeg.

 

 

Oké meiden, succes weer vandaag met bijtanken (heb zelf vannacht weer eens redelijk geslapen, wat wil zeggen: slechts 2x plassen en mezelf 4x van het kraamzeil losgewrikt. Vreselijk wat plakken die dingen zeg, zeker als je toch al veel zweet zoals nu.) en rondwaggelen.

Ga nu maar eens echt de laatste hand aan het geboortekaartje leggen.

 

x

 

 

 

Afspraken:

MamavanCarmen:

Jett: 16/5 vk

Kim: 15/5 gyn

Babyenschede:

Daantje:

 

Uitgerekende datum:

Jett: 20-05-2012 (Verrassing)

Kim: 24-05-2012 (Meisje)

Daantje: 26-05-2012

Babyenschede: 30-05-2012 (Jongen)

MamavanCarmen: 31-05-2012 (Meisje)

 

GEBOREN:

Suzz: zoon Bart, 26 april

Geplaatst

Afspraken:

MamavanCarmen:

Jett: 16/5 vk

Kim: 17/5 CTG, 19/5 CTG, 22/5:echo + controle gyn

Babyenschede:

Daantje:

 

Uitgerekende datum:

Jett: 20-05-2012 (Verrassing)

Kim: 24-05-2012 (Meisje)

Daantje: 26-05-2012

Babyenschede: 30-05-2012 (Jongen)

MamavanCarmen: 31-05-2012 (Meisje)

 

GEBOREN:

Suzz: zoon Bart, 26 april

 

 

Vanmorgen op controle geweest. De kleine meid is gelukkig helemaal ingedaald. Dus ze hebben een inwendig onderzoek gedaan. Maar helemaal niets te voelen. Ja ze voelde het hoofdje zitten, maar de baarmoedermond is nog niet verweekt of zo. Dus ze zei ik wil best proberen in te leiden met gel, maar waarschijnlijk heb je er meer hinder van dan wat anders. Dus veel pijn en geen doorzettende bevalling. Nou zeiden wij dan wacht nog maar even.

Wel gezegd dat ik er echt helemaal doorheen zit sinds afgelopen zaterdag. Ben vrijdagavond mijn slijmprop verloren en had zaterdag de hele dag de kleine niet gevoeld. Dus naar de verloskamers, CTG en uitgebreide echo, gelukkig alles goed met het kleintje. Maar sindsdien is het lopen, zitten, liggen en dus slapen echt een probleem. Ik kan niets meer, voel me echt een kluizenaar nu. Wat een ellende en wat een geklaag zeg. Dus ik wordt vanavond een nachtje opgenomen zodat ik een nacht goed door kan slapen en mocht het nodig zijn eventueel zaterdag ook nog. Hopelijk heb ik dan weer wat energie en bekijk ik het allemaal weer wat positiever. Ben ook erg ongerust nu dat er iets mis is of tijdens de bevalling gaat met de baby, vandaar dat ik nu om de dag kan komen voor een CTG.

En dan dinsdag weer op controle en van te voren een uitgebreide echo. Maar ik hoop echt dat ze zich voor die tijd vanzelf heeft aangekondigd.

 

Hoe is het met de rest van de dames? Suzz lekker aan het genieten van je gezinnetje??

Jett morgen weer naar de VK, succes alvast.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden