Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hey meiden...

Paar dagen geleden dat ik me hier heb gemeld :)!!!

Wil nog even zeggen dat ik het echt fijn vond om jullie eens in real life te zien! Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik nog steeds niet van iedereen precies weet wie wie is en welke naam bij welk gezicht hoort *bloos*!!! Ik heb jullie ook lang niet allemaal gesproken!

Henne bij deze meld ik me ook aan voor een x bij elkaar komen om eens echt te praten over hoe om te gaan met wel/niet stoppen enz.

Ennuh...leuk hoor al die foto's!

 

Kaartje...ik heb mijn map van de pleegzorg info avond opgeduikeld! Wil je me je adres even pb'en? Dan stuur ik hem je op! Mooie foto's trouwens op hyves van al jullie huisdieren!

Sab...fijn zeg dat jullie nog 4 cryo's hebben! Zijn ze per stuk ingevroren of per twee? In elk geval nog kansen in deze ronde!

En Henne ook 1 cryo! Super! moeilijk om te beslissen hoe nu verder...eerst je verder laten informeren mbt prednison etc of direct door...! Ik persoonlijk zou denk ik meer willen weten en dus wachten met de cryotp. Maar kan me ook voorstellen dat je door wilt met deze cryo. Moeilijk!

Ik moet wel zeggen dat jij en kaartje me enorm aan het denken hebben gezet zaterdag. Jullie zijn (samen met testr) zulke 'spitters' ... ik ben veel meer van dingen accepteren zoals het me verteld wordt. Misschien echt niet verstandig van me. Nogmaals...zou graag nog eens een boom met jullie opzetten!

San fijn te lezen dat je weer wat prettiger voelt! Geniet vooral van je ventje! Het zal vast en zeker niet allemaal meevallen...jullie hebben vast tegenslagen maar echt meis...vergeet niet te genieten! Natuurlijk hebben jullie veel voor de kiezen gehad, geen fijne zwangerschap etc! Maar je verhaal komt me niet onbekend voor...hoor regelmatig zulke verhalen van mijn zussen. Je hebt een prachtige vent in de wieg liggen en voor dat ventje hebben jullie veel moeten doen en laten...en misschien in de toekomst ook nog. Maar hij ligt in je wieg meis!!!

Babeht...gestopt met bv! heftige beslissing maar goed zo te lezen! Als het niet gaat dan gaat het niet. Fijn dat jullie genieten en het zo goed hebben samen!

 

Meiden nogmaals vond het fijn zaterdag. Ik ben er weer bij in oktober hoor!

Ik heb een druk weekend achter de rug met familiebezoekjes etc. Vanavond weer gewerkt.

Ik zit zooooo slecht in mijn vel momenteel! Ik weet gewoon niet goed hoe nu verder. Ik ben verdrietig en down. Vanavond samen gewerkt met een collega die in hetzelfde schuitje zit. Zo fijn om dan die herkenning te vinden bij elkaar (net als zaterdag).

Afgelopen weekend erg verdrietig geweest omdat ik merk dat Gerard en ik steeds meer als broer en zus naast elkaar leven. Sex zit er momenteel niet in. het is voor mij zo verbonden met zwanger worden! De 1e 2 jaar van ons trouwen was sex een ramp vanwege relationele problemen...daarna ging het even redelijk maar al vrij snel kwam er een kinderwens en kwam sex in teken van onze kinderwens te staan. En eigenlijk is dat altijd zo gebleven. Ik merk nu dat sex zo vreselijk verbonden is met zwanger willen worden, er ligt zoveel spanning en emotie op...ik kan het gewoon niet meer 'gewoon' doen. Ik kan me er niet meer toe zetten en tegelijkertijd voel ik me daar zo schuldig over. Ik doe Gerard zo tekort hierdoor maar ik weet gewoon niet hoe ik hier verandering in moet brengen. Ik ben gewoon zo moe van alles. De gedachte dat ik 30 ben en w.s. tot aan dat ik in de overgang kom moeite blijf houden met hoe om te gaan met behandelingen, nieuwe ontwikkelingen die er ongetwijfeld in die jaren gaan komen, het goed houden van je relaite...bah bah bah.

Zo...sorry voor mijn gesacherijn. Ik ga maar eens eens een paar uur slapen, dan zie ik alles w.s. vrolijker!

trusten meiden!

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Guusje jij een zware dag gehad! sterkte meis...ik hoop dat je vannacht een goeie nacht maakt en even echt bij kunt tanken!

Geplaatst

goeiemorgen dames,

 

gelukkig niet zo heel veel geschreven gisteren.

Film was leuk. Het is een feel-goodfilm. Alleen op het einde zat er een scene in, die was gewoon Too Much. Dat hadden ze niet moeten doen. Verder wel amusant om te kijken. Vriend had er meer van verwacht, dus volgens mij viel het hem een beetje tegen.

 

Es, moeilijk hoor. Weet wat het is om vrijen en zwanger worden niet los van elkaar te zien. Je bent al zo lang bezig met zwanger worden, en dus heb je ook al heel lang alleen maar (of bijna alleen maar) gevreeën om zwanger te worden. Dat (merk ik zelf) is niet zo 1,2,3 uit je systeem. Wij doen het ook niet meer zoveel, juist omdat we al jaren met die moetjes zitten. Zelfs laatst dacht ik nog, hoever zit ik in mijn cyclus, oké, het zou moeten kunnen.

Ik hoop dat je het broer/zus-gevoel kunt laten verdwijnen. Ziet G. het dan ook zo? heb je al besloten waar jullie heen gaan met het weekendje weg? Komt ook nog bij dat jullie op dit moment ook beiden een druk leventje hebben, jij met je nieuwe baan en G. met zijn studie. Het is niet niets allemaal.

Sterkte meid. Hoop dat je ook wat hebt kunnen slapen en niet alleen maar hebben liggen piekeren/denken.

 

Babeth, heftig besluit om te stoppen met de bv, maar als het niet voldoende bleek te zijn, dan lijkt me dat de beste oplossing. Heel lief kaartje trouwens, dank je wel! brok in mijn keel bij het lezen van de tekst!

 

Simba, vroege vogel, kwam Sanne je wekken voor een voeding? Hoe gaat het met jou? nog meer zelfvertrouwen alweer?

 

San, stap voor stap, dag voor dag. Bilj dat met Ruben alles in orde was. Jij weer nieuwe meds voor de bloeddruk. Hoe is het met je bekken en de instabiliteit? En het herstel van de ks?

 

Vriend vertelde me gisteren dat zijn carpoolmaatje zwanger is, 9 weken. Ze vindt het zo rot voor ons dat het ons niet lukt en dat het anderen die ongezond leven enzo wel zo zwanger worden. Is wel effe slikken, maar ja, ik kan er toch niets aan doen dat wij niet zwanger worden. niet meer in elk geval dan dat ik nu al doe. Baal er wel een beetje van, weer een in mijn omgeving. waarom moeten ze altijd met 5 tegelijk om me heen zwanger zijn???

Vanavond twee lesjes geven, hoop dat ik genoeg energie heb. Ben toe aan vakantie. nog 3 weekjes.

 

Testr, succes vandaag!

 

Laika, fijn dat alles in orde was!

 

Fren en Dublin, morgen de echo. succes en veel plezier!

 

Guusje, zie dat jij 19 augustus de echo hebt opstaan. cryo tp of eierstokken verwijderen, heftig. sterkte en succes!

 

ceeke, hoe is het met jou???

 

Roestvlek, alles goed ook met/bij jou?

 

Heb vanochtend een zwangerschapstest gedaan. Tuurlijk ben ik vorige week ongesteld geworden, maar ik dacht, omdat ik zo moe was, dat ik mss wel een van die dames opeens was geworden die ongesteld zijn geworden, en toch zwanger zijn. helaas was/is dat dus niet zo.

 

als iemand trouwens nog geïnteresseerd is in ovutesten, laat maar weten. stuur ik ze op. heb er 5 liggen ovulady.

 

liefs,

Tool

Geplaatst

Esther ik wil graag reageren op wat je schrijft, nu te weinig tijd en moe moe moe... komt dus nog! Ik zal ook proberen vandaag of morgen een afspreken.nl eruit te doen voor een 'stoppen/doorgaan-meeting' en 22/29oktober.

 

Werd wel wakker met een briljant idee: ga kijken/polsen of ik vanaf januari 24 kan werken tegen salaris van bijvoorbeeld 22 uur en dan extra vakantiedagen. Op die manier kan ik wat vaker een time out nemen. En structureel minder werken gaat niks oplossen omdat ik dan in 20 uur nog net zoveel druk heb als nu in 24 ben ik bang. Wel blij met deze ingeving, eens uitzoeken wat het financieel gaat betekenen e.d. en dan een baletje opgooien.

 

Nu snel aan de slag, nog even doorbijten en dan heerlijk twee weken vrij. Miki ik zal proberen donderdag (vrij) dr Pfeiffer te mailen voor een afspraak. Misschien kan het dan in de vakantie nog wel. You never know...

 

Tool ik had bijna hetzelfde gedaan vanwege mn rare korte menstruatie, maar toch maar niet haha. Wat zijn we af en toe ook een dozen he ;-)

 

Knuffels!

Henne

Geplaatst

Deze dik en dun meisje, is al een week aan de dunne en wordt alleen maar erger! Voel me verder wel goed.

 

Wordt elke week op onstekingswaarden getest op de prednison en die was donderdag nog goed. Hoef pas donderdag weer, maar ga denk ik morgen al.

 

Zou een immuunafweer ding kunnen zijn, dus hoop dat de prednison het dan nu indamt. Onderweg met bus naar VU, maar iedereen zit te niezen.

 

Zucht, dat is dan wel weer een lastige bij effect van Presnison Henne, dat je afweer iets anders binnen laat. En die moet je dan ook bestrijden, anders werkt het alsnog tegen bij de (instandhouding van) de nesteling...

 

EDR, je vraagt maar raak he! Belangrijkste is dat je doet waar jij en jullie goed bij voelen.

 

Herkenbaar Tool, wel weer een confronterend rotmoment lijkt me. Negatieve test.

 

Henne, nooit zomaar voorstellen dat je minder betaald wil hebben voor dezelfde uren! Het is niet alleen jouw probleem. Ik weet dat niet leuk is, maar evt kan zoiets ook door arbo gereguleerd worden. Maar wellicht heeft je baas een andere slimme oplossing die jullie beide goed past!

Geplaatst

Ik ben vorige week vriendjes geweest met de wc, nu gaat het wat beter. Ik had hier ook al medicijnen voor gekregen van de gyn.

Zei noemde toen ook het woord spastische/prikkelbare darm en kan ook door de puncties komen of verergeren.

Moet van moeder naar de huisarts maar die kunnen volgens mij toch niets doen, ook geen tijd voor nu.

 

Esther wat je schrijft vindt ik moeilijk voor jullie, vooral het broer/zus verhaal, daar waak ik voor. Merk wel dat als je je eenmaal toezet aan sex dat het ook meevalt en lekker kan zijn.

Ik heb hier ook een drempel, dat is het enige minpuntje in de relatie waar wij ook vaak ruzie over hebben. Daarom 2 jaar lang rond de eisprong niets gedaan wist ik ook zeker dat er geen kans was om hoop te hebben, misschien dom maar het is niet anders.

Als ik los kom in bed doe ik wel goed dus dat compenseert dan weer....

Geplaatst

jiehaa Syl, you go girl (als ik los kom in bed doe ik wel goed, dus dat compenseert dan weer), hihihi moet wel lachen om deze opmerking.

 

Testr, op zich ws het niet heel erg confronterend. Wist diep van binnen dat het toch niet positief kon zijn, dus je gaat toch een beetje alles uitsluiten.

Vriend zei gisteren ook al dat hij zelf ook eens erover had gedacht of ik me niet opnieuw wilde laten testen/checken op verklevingen, maar zei hij meteen erachter aan, 't is jouw lichaam, jij moet het dan weer ondergaan.

Wel fijn dat hij er ook mee bezig is, zo op deze manier. zal voor hem ook confronterend zijn om met een zwanger carpoolmaatje te moeten meerijden dadelijk, maar mss ook niet.

 

Henne, ik zou ook niet voor minder geld geld zelfde aantal uren gaan werken. Op zich wel een mooie gedachte erachter. Je wilt het 'geld' dan compenseren met vrije dagen, toch? Misschien heeft de arbo-arts een voorstel of wellicht idd je baas.

Geplaatst

Esther, las nu je posting pas goed. Verdorie. Heel hekenbaar voor ons allemaal. Maar goed dat je het benoemt! Heb jij wel eens overwogen te praten met en professioneel iemand hierover? Sinds het beter met mij gaat merk ik dat ik niet alles meer aan elkaar koppel. Iets dat ik jou nog hoor doen.

 

Patronen doorbreken kan alleen jij voor jezelf, met hulp waar het kan. Ik zou dit zeker overwegen, heeft mij zoveel goeds gedaan! Niet alle keuzes, handelingen, gedachten en woorden hangen meer vast aan mijn kinderwens (+cyclus, leeftijd en behandelingen). En dat maakt me nu -eindelijk- zo vrij! Gun ik jou ook zo.

Geplaatst

In VU was ik alleen en vergeet dan weer vanallea te vragen.

 

Mijn linker ei van 11 mm was niet meer, maar rechts was er nu 1 van 12,5 mm. Donderdag terug.

 

Ze zagen wel vaker dat een dominante follikel niet doorzet en dat een ander het overpakt. Voor mij ergens een verklaring voor de schommelende lh streepjes en soms lamgdurende eisprong. Maar goed, op deze zet ik mijn geld, ik voel hem ook groeien.

 

Mijn man vroeg alleen later of die ander dan niet gesprongen is! Uh, ja. Dan zou er toch geen andere relatief grote follikel meer zichtbaar zijn?

Geplaatst

Esther, zou willen dat ik een goed advies had, of de woorden om je op te beuren. Maar ben zelf ooit verstrikt geraakt in het vrijen=kans op zwangerschap en kwam daar niet uit. Bij ons had het tot gevolg dat we steeds minder vrijden, waar ik dan weer heel triest van werd maar het lukte me niet om los te laten. Het enige wat fijn was, was 'knuffelen', want dan hadden we op die manier toch nog extra aandacht voor elkaar. Misschien dat dit je lukt, wat vaker een kroel geven? Zo te lezen heb jij die twee armen om je heen heel hard nodig. Kan je hier goed met gerard over praten?

Hoop dat je jezelf wat beter voelt na de uurtjes slaap, maar ik waardeer juist je openheid en voel je aub niet bezwaard om te sjacherijnen.

 

Ik zou zo graag willen dat ik iets van mijn geluk kon delen met jullie. Voel het als zo onrechtvaardig, oneerlijk. Toen ik de foto's zat te bekijken was het zo raar te bedenken aan alle verhalen die achter de gezichten schuilen. de pijn, de hoop, het geluk, het verdriet. Jullie hadden ook een lunchclubje kunnen zijn van de terrier-vereniging oid. Maar wetende wat erachter schuil ging gaf een heel andere lading aan de foto's.

Geplaatst

oh Testr, dat zal toch niet zo zijn, dat die ene al gesprongen is? Was ook eigenlijk het eerste wat mij te binnen schoot toen ik las dat die van 11 niet meer was.

donderdag weer een fm. Hoop dat deze er wel nog is. vragen op een briefje zetten en op tafel leggen, minste kans om het te vergeten te vragen.

Geplaatst

Kom hier weer even buurten en blijdschap, hoop, angst en verdriet vliegen me weer om de oren. Meiden wat blijft het toch ook een klote proces.

Bij mij is het nu 8 maanden geleden dat we zijn gestopt

Ondanks de geweldig leuke dingen die we doen, doet het me pijn als ik al jullie verhalen weer lees.

Alsof de tijd hier heeft stil gestaan.

Het doet me veel, het doet me herinneren aan m'n eigen verdriet.

Ik krijg een brok in m'n keel en ik voel de tranen achter m'n ogen prikken.

Kon ik nog maar even...

Maar daarnaast besef ik me zo goed dat dat even niet zomaar wat is en ook besef ik weer dat wat ik nu allemaal doe en kan doen, ook fantastisch is.

Het weegt niet op tegen de kinderwens, maar ik ben er wel achter dat we ook zonder gelukkig kunnen zijn.

De invulling is anders dan gewenst, maar de vrijheid die we er voor terugkrijgen is ook bijzonder groot!

En met name ook de vrijheid dat ik er niet continue meer bezig hoef te zijn doet ook ontzettend veel met me.

 

Reagerend op Esther haar emoties momenteel. Het is heel normaal dat je door deze periode gaat.

Seks staat absoluut op een laag pitje als alles daarmee met het krijgen van kindjes te maken heeft.

Bij mij heeft dat vooral in het begin ook erg meegespeeld. En toch moet je dat loslaten.

Want seks is niet alleen maar bedoeld voor het krijgen van kindjes, maar ook omdat je van elkaar houdt.

De bevestiging dat je bij elkaar hoort en je hebt gekozen voor elkaar in voor- en tegenspoed, en natuurlijk ook het genot wat je ermee beleeft.

Ik weet dat het erg moeilijk is je gedachten hierover te doorbreken, maar als je daar eenmaal bent en het los van elkaar kunt zien, kun je echt weer van seks gaan genieten. Net als voor die tijd, toen de wens nog niet aan de orde was.

Lieverd ik hoop in ieder geval dat je je snel weer wat beter voelt en dat jullie snel weer echt van elkaar kunnen genieten.

Pas op jezelf in ieder geval en zoals Miki ook al zegt misschien helpt een proffesional in jullie situatie ook goed.

Het zou zo zonde zijn als hierdoor ook jullie liefde voorelkaar verdwijnt.

 

En Miki, dat ene ei dat blijft hoor en het wordt een toppertje. Het verdwijnt niet zomaar!!!! Wat is het weer spannend lieverd!

Geplaatst

Denk het niet hoor Tool, geen vruchtbaar slijm gehad en borsten doen ook nog geen zeer. Ze groeien ook vaak 2 mm per dag, dus in 2 dagen zou die nu max 15mm moeten zijn. En ze springen pas bij 20mm zoiets. Ik hou gewoon vrolijk moed. :)

 

Ik vergat met name de dingen te vragen die pas tijdens de echo opkwamen! Je ligt er dan ook zo lekker bij. :) Volgende keer man weer mee, hij moet (en wil) ook betrokken blijven...

Geplaatst

Mart, lieverd! Wat fijn je hier ook weer even te zien. En wat super dat het zo goed met je gaat. En jeempie, alweer 8 maanden? Pfff. Geen kinderen hebben, heeft ook zo zijn voordelen he? Het geeft veel ruimte voor andere zaken, maar het gemis is er altijd. Zij het meer op de achtergrond.

 

Dank voor de succeswens! Het zal wel weer een blamage worden, maar ach daarmee omgaan zijn we zo bedreven in geworden. Die klap durf ik ook nog wel aan! Of dek ik mij nu wel heel hard in? :-)

Geplaatst

Testr...ik realiseer me dat het goed is als we eens met een prof. gaan praten over alle emoties en al het verdriet en alles wat we mee hebben gemaakt de afgelopen jaren. Alleen vind ik het moeilijk om die stap te nemen. Ik lees net de reactie van liz en ik zit hier te janken achter m'n laptop. Als ik terugkijk naar de afgelopen jaren dan doet het pijn om me te realiseren dat zoveel jaren van ons huwelijk nu al in het teken staan van zwanger willen worden, zoveel 'gemiste' jaren voor mijn gevoel. Ik merk ook echt aan mezelf dat ik een ander mens aan het worden ben. Ik ben niet meer m'n optimistische ik, ik voel me down en neerslachtig. Ik weet het, het klinkt een beetje depressief, zo bedoel ik het niet hoor! Maar ik mis de glans zeg maar. En net wat ik eerder schreef...de gedachte dat je dit de komende jaren toch mee gaat dragen vind ik rot.

Ik had net mijn zusje aan de telefoon. Ze zit met haar vier kinderen op de camping met nog een stel met drie kinderen. Op de achtergrond hoor je dat kleine grut lachen en ruzie maken, zij zit ondertussen haar kleinste te voeden, je hoort die smakgeluidjes terwijl ze met me praat. Ze vertelde dat ze vorige week een spiraaltje heeft laten plaatsen. Ze is onverwachts zwanger geraakt van haar laatste kind en het is goed nu zo. Ik merk bij haar schroom om het te vertellen en ik doe mijn best om te laten merken dat ik haar keuzes begrijp maar het doet zo zeer.

Eerder vanmorgen had ik mijn andere zus aan de telefoon. Ze vertelde dat haar man samen met 1 van hun zoontjes samen met mijn zwager en zijn zoontje (zijn evenoud) vanmorgen zijn gaan varen over de IJssel. tent mee, bbq mee. Ze gaan vannacht ergens op een klein eilandje slapen met z'n vieren. Als ik dat hoor dan doet het pijn. Ik had het gerard ook zo gegund om dit te kunnen doen met zijn zoon.

Het spijt me echt dat ik het even alleen over mezelf heb maar ik word gek van mezelf. Ik wil me niet zo voelen zoals ik me nu voel. Ik ben bang om met een prof te gaan praten omdat ik bang ben voor de beerput van emoties die dan boven gaan komen, ik zie er zo tegenop om daar door heen te moeten, die pijn te moeten gaan voelen. En ondertussen de lieve, vrolijke, altijd voor iedereen klaar staande Esther blijven spelen. Het doet zeer.

 

Fijn om te lezen Liz dat het anders kan, dat er een weg is om hier mee om te leren gaan, dat er weer genieten voor terug kan komen.

Geplaatst

Esther, die angst voor meer diepte en meer "bagger" begrijp ik goed, maar het valt serieus mee hoor en is het zooo ontzettend waard bovendien.

 

Het is nu wel echt tijd om stappen te zetten vind ik! Er is een manier om hier anders mee om te gaan, zodat je niet meer gebukt gaat onder het verdriet. Het zal in eerste instantie zwaar zijn, maar je zult zien dat het ook zo snel en hard beloond wordt... dan voelt het niet als een extra ballast maar wordt je serieus ontlast.

 

Meid, bel de huisarts en/of het ivf centrum en vraag of ze een goed iemand weten. 1 gesprek, kan geen kwaad. Als het niets is, kun je altijd stoppen. Maar jezelf goed (trotst!) voelen door een 1e stap te zetten, kun je nu heel goed gebruiken. En geloof me, als je eenmaal iemand hebt die er helemaal voor jou is, dan ben je daar zo blij en dankbaar voor. Jij gaat je weer beter voelen hoor, niet alleen de oude... maar zelfs een hele mooie nieuwe Esther!

 

Belangrijk wel om een juiste persoon te vinden, dus goed doorvragen en doorbellen (iemand met ervaring op deze problematiek) is wel handig. Doen hoor!

 

En, als je het (nog) niet aandurft... is dat ok hoor. Jij doet wat je kan, op jouw moment. Maar mij heeft een extra duwtje destijds erg goed geholpen. Die geef ik jou nu ook graag daarom!

Geplaatst

Esther, als ik jou berichten zo lees, vind ik het ook wel het moment de stap te wagen naar hulp in dit proces.

 

Het is en blijft moeilijk om te gaan met een ander mans geluk dat "kindjes hebben" heet. Dat blijft en gaat nooit meer weg.

Maar er is een manier om er mee om te gaan. Die manier moet je helaas zelf leren ontdekken en evt. met hulp daarbij, want die is voor eenieder verschillend.

Bij mij komt het dreigende verdriet/pijn niet meer helemaal binnen. Ik blokkeer het als het ware. Als een keeper die een bal weert uit z'n doel...

Heel gek eigenlijk, maar het gaat automatisch.

In jouw geval heb je wel "de pech", dat je uit een groot gezin komt, waarbij het wél allemaal gaat zoals ze willen.

Daardoor wordt je er constant mee geconfronteerd. Dat heb ik dan weer niet. In dit geval moet ik daar blij om zijn.

Het schuldgevoel tegenover Gerard herken ik ook, maar waarschijnlijk voelt Gerard diezelfde schuldgevoelens net zo ten opzichte van jou.

En zo voel je je schuldig en schaam je je tegenover je familie etc. etc. Maar het mooie is dat dat eigenlijk onzin is en dat je je er alleen maar zelf mee te pakken hebt.

Want je hebt nl. geen misdaad gepleegd, nee je zit met een groot probleem dat opgelost moet worden.

Met een goede afloop of slechte afloop, maar dat zal de tijd nog uitwijzen.

En intussen heb je met dat probleem te leven op jouw manier, op een goede manier en zal iedereen uit je omgeving het daar mee moeten doen!

Dus nu even flink janken, maar praat en denk jezelf niet nog verder in de put, want er is altijd ergens een lichtpuntje.

 

Probeer anders eerst maar 's wat meer informatie hierover op het net te vinden, voor je de stap durft te zetten.

En laat vervolgens de bagger er maar uitkomen, zodat je met een schone Esther weer verder kunt.

Geplaatst

Wat een heftige gesprekken.

 

Mart wel "leuk" dat je jou ervaringen deelt met ons. En het is vrijheid met een gemis wat je zegt.

 

Gemiste jaren zijn er hier ook, 6 jaar en ook de glans kwijt maar het komt terug.

Esther ik kan mij bij de andere dames voegen en raad het aan met iemand te praten. Als je maar weet dat je bij ons niet de altijd de vrolijke, blije en lieve Esther hoeft te zijn.

Geplaatst

Ha die Sylvie! Blij dat bij jullie de glans weer terugkomt! Houden zo!

En inderdaad heftige gesprekken, maar dat mag en kan hier gelukkig allemaal!

Geplaatst

Hoi Meiden,

 

Esther lieverd...erg om te lezen dat jij je zo gebukt gaat onder je emoties en dat je ze geen plekje kan geven, hoop dat je de stap durft te nemen om in gesprek te gaan met een "prof" Heb het ook heel lang afgehouden toen een verschrikkelijkw L*L getroffen maar inmiddels iemand waar het mee klikt, we hebben niet eens (echt) over de ivf gesproken maar merk wel dat ik door de gesprekken mezelf beter begrijp..en dat helpt. Maar kan helaas alleen voor mezelf spreken hoop dat je er iets mee kunt.

 

Mart! leuk je weer te zien (lezen)

 

 

IVFSH heb net een envelop ontvangen..dankjewel nogmaals !

 

Ga nu rennen naar de Fysio! en dan even van het zonnetje genieten....

Geplaatst

hey meiden,

 

inderdaad heftige gesprekken maar dat geeft niets. Veel, heel veel herkenning in jullie woorden. Heb sinds gisteren ook weer een kl*tegevoel. Weer een onverwacht nieuwe zwangere om me heen waar je op een rare manier meer wordt geconfronteerd. Ben weer bevangen door dat paniekerige gevoel, gaat het ooit lukken? bah bah bah

 

Es, dikke knuffel voor jou meis ik hoop dat je je snel beter voelt

 

Mart, wat fijn om weer wat van je te horen. Je woorden voor Esther zijn voor mij ook heel troostend. Wat ben je toch een sterke vrouw. Respect

 

Miki, dat van die verdwenen follikel heb ik al meerdere keren gehad. Ik snap er ook niets van. Toen ik arts laatste keer vroeg hoe dat kan was zijn antwoord "daar moet je niet je hoofd over breken, is nou eenmaal gebeurd" ja dag lekker makkelijk!

Geplaatst

Hee lieve meiden!

 

Mart, fijn om je hier weer te zien!

 

Lieve Esther, we hadden het er afgelopen zaterdag al even over, het doet me verdriet dat je het zo moeilijk hebt. Met de juiste persoon gaan praten is denk ik heel goed. Je hebt het zelf over een beerput die wellicht open zal gaan, ik kan me goed voorstellen dat dat een hele vervelende en enge gedachte is. Maar het zal meevallen en je zult er zeker doorheen komen samen met Gerard. Ik krijg soms het idee dat je bang bent voor wat er uit kan komen tussen jullie twee? Ik ken jullie samen niet, maar heb wel sterk het gevoel dat het echt goed zit tussen jullie. Dat het lastig zal zijn om alles te bespreken, maar dat jullie er samen wel echt beter uit zullen komen. Als ik je hoor praten en als ik ej verhalen lees, denk ik echt dat het goed is voor je als je een stap zet. Niet meer denken aan wat de buitenwereld van je verwacht (of wat jij denkt dat de buitenwereld van je verwacht), maar kijken naar jezelf. Waar sta je, waar wil je graag staan en wat moet er dus veranderen. Klinkt misschien te simpel, maar zo bedoel ik het niet.

 

Ik merk zelf nu pas hoe moeilijk ik de fgelopen jaren heb gevonden. Nu ik me weer heel goed voel, merk ik dat er de afgelopen jaren een soort van sluier over me heeft gelegen. Ik kreeg afgelopen week in NL ook van bijna al mijn goede vrienden de opmerking dat ze me weer vonden 'stralen/bruisen'. En ze hebben gelijk, dat miste daarvoor echt een beetje. Als bij ons de behandelingen niet waren gelukt en we dus nog lange tijd in de mediche molen hadden gemoeten, weet ik zeker dat ik er niet zomaar uit was gekomen met mezelf. Je kunt nog zoveel zelf beredeneren, maar om echt de knop om te zetten, dat is niet makkelijk.

Dikke knuffel voor jou!!

 

Liefs,

IBFSH

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden