Uitgerekend in januari 2013

[Mariek]

Ai, doorzettertje, dat klinkt best heftig. Hopelijk zijn ze tijdelijk. Ik had het tijdens mijn vorige zwangerschap ook rond deze tijd. Een dag/nacht voorweeen gehad, best pijnlijke ook, maar na een paar dagen bank-/bedrust was er gelukkig niks meer aan de hand. Hoop dat het voor jou ook met een sisser afloopt.

 

Net als voor mij nu...

Vandaag verloskundige gebeld omdat ik al 2 dagen verminderde activiteit waarnam. Ze stuurde me voor de zekerheid toch even door naar het ziekenhuis voor een CTG-scan. De scan was gelukkig goed, daar kwam niks bijzonders uit. Alleen had de verloskundige het idee dat ons kereltje misschien in stuit lag. Met dat vermoeden en om toch even voor de zekerheid checken of ik genoeg vruchtwater heb werd ik doorgestuurd voor een echo. Eenmaal daar werd geconstateerd dat er voldoende vruchtwater was en dat ons mannetje ruim voor op groei ligt (volgens schatting weegt hij nu 3 kilo (!) en ligt hij ruim 2 weken voor op schema). Echter, de gyn zag nog iets... de vochtkamers in zijn hersentjes zijn aan de grote kant. Te grote kant. Niet een beetje te groot, maar serieus te groot. Zo groot zelfs dat er sprake zou zijn van een waterhoofd als hij ook een open ruggentje had gehad, wat gelukkig niet het geval is. Maar zo groot dat ze direct het AMC belde voor een doorverwijzing. Daar kan ik morgenmiddag terecht. Op de vraag of ik me zorgen moest maken kreeg ik geen duidelijk antwoord. Het kan 1. niks betekenen, 2. duiden op een waterhoofd of 3. potentieel een ernstige afwijking in de hersenen zijn.

Thuis toch maar even gegoogled. Had ik misschien beter niet kunnen doen, want mogelijkheid 3 schijnt op basis van deze eerste meting de meest voor de hand liggende conclusie.

De vk gebeld. Het ziekenhuis had haar inmiddels al op de hoogte gebracht. Ze wist me gelukkig wat gerust te stellen, maar bereidde me wel vast voor op het komende medische traject, van onderzoeken en nog meer onderzoeken. Het AMC zal alles willen uitsluiten en erachter willen komen waarom de ventrikels zo vergroot zijn.

 

Geen zorgeloze laatste eindsprint voor ons dus... Ik hoop zo dat het niet betekent dat ons mannetje een ernstige afwijking in zijn hersentjes heeft.

[Ccthuis]

Ahh guts, kom ik hier om even te klagen over onbenullige kwaaltjes en dan lees ik jullie berichten Mariek en Doorzettertje. Doorzettertje idd goed rusten, dat doet wonderen. Mariek, heb even geen woorden, wat een vervelend bericht. Hopelijk krijgen jullie snel uitsluitsel en valt het allemaal mee! Heel veel sterkte voor jullie beiden! Ik zal morgen een kaarsje branden.

[Juul_75]

@ Mariek, ik leef met je mee. Wat een schrik! Dat verwacht je eigenlijk niet meer in de laatste weken toch? Maar zoals ik al eerder zei, eigenlijk houden de zorgen nooit meer op he vanaf het moment van zwangerschap, van nieuw leven.

Ik duim voor je dat het toch allemaal mee valt. Hee veel sterkte.

 

Moet zelf ook voor een extra echo heen morgen. Door mijn dikke buik (vette..jaja dus te dik officieel) kon de verlosk niet goed voelen hoe de baby gegroeid is. Ik ben een btj bang dat er misschien iets anders is. Maar ze zei van niet. Vorige week is een vriend van mij overleden. Heb veel stress en verdriet gehad deze dagen en merkte ook dat de baby rustiger werd. Voel me heel erg schuldig.. De echo morgen is daarom wel fijn, hopelijk als geruststelling.

 

@ Doorzettertje, wat vervelend: hoop dat het lukt om rust te houden en dat het goed mag gaan. Veel sterkte jij ook.

 

@ Liesjuh, wat leuk dat je eruit bent, heerlijk die praktische tierelantijnen om de zwangerschap heen wanneer alles goed gaat. Geniet ervan!

[britt35]

Ja..hier ook...sterkte mariek...en hopelijk is het optie 1 (niets aan de hand) Hier in de buurt is 1.5 jaar geleden...een stel geweest...die de 20 weken echo...super slecht nieuws kreeg... met de aanbeveling...slecht levensvatbaar ...afbreken was de beste optie!? ...... ze kozen om het te houden....en het kind is 100% gezond geboren ! Het zegt dus lang niet alles! Ze kunnen veel ....maar ze zitten er soms ook goed naast!

Ik duim voor jullie!

Liefs,

[zomer71]

Jeetje meiden, wat een verhalen zeg! Ik schrik er ook wel een beetje van! Wat is het toch bijzonder als mensen zonder er over na te denken zwanger worden en een onbezorgde tijd hebben... Helaas zien die mensen dat veelal niet en vinden ze het allemaal maar normaal!

 

Juul, ik wens je veel sterkte. Niet alleen met het verlies van je vriend, maar ook met de stress die je nu hebt omtrent de echo. Ik hoop dat je het gaat zien als iets positiefs, dat je nog een keer kunt genieten van je kindje op de echo! Ik heb elke week een echo en moet zeggen dat het iedere keer weer bijzonder is om te zien wat er gebeurd in mijn buik, hoe hij groeit en anders in mijn buik gaat liggen. (wie weet zit je niet op zo´n antwoord te wachten,maar ik meen het echt en wij hebben ook al meerdere `spannende`echo momenten gehad'

Ik denk ook dat het goed is om te vertrouwen dat ze echt wel dingen hadden aangegeven als er iets was. Wij hebben deze en de vorige keer best wel slecht nieuws gekregen en dat geven ze dan meteen, hoe moeilijk het ook is voor ons en voor degene die het moet vertellen....

 

Mariek, jeetje. Wat moet ik nu tegen je zeggen... Ik duim voor optie 1, niets aan de hand!

Ik denk aan je en duim voor je! Wat ik wel bijzonder vind is dat het dus pas na je 20 weken echo zou zijn ontstaan. Want juist hier kijken ze als het goed is ook heel goed naar. Maar daar heb je nu natuurlijk niets aan.

Sterkte vanmiddag en we denken allemaal aan je!!!!!

 

Doorzettertje, liggen / liggen / liggen en nog eens liggen! Wie weet rek je het zo nog wat langer uit!

Dan maar niet het kaartje op tijd af of de kleertjes uitgewassen op de juiste plek. Het maakt allemaal niet uit. Ga voor je kindje en de rest komt goed! Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om dingen los te laten die je zelf zo graag zou willen doen, maar ik kan je met de hand op mijn hart zeggen... het went! Vraag aan mensen die dich bij je staan om dingen te doen en geef aan hoe je het wilt hebben. Als je het eenmaal los hebt gelaten wordt het makkelijker... echt!

 

Lieve meiden, ik ga gewoon heel veel hier kijken, want ik leef met jullie mee.

 

Liefs Zomer

[Ccthuis]

Juul idd hopelijk hebben jullie gewoon een extra echo en is er niets anders aan de hand! Mariek ik denk aan je vandaag. Ik hoop zo dat het allemaal meevalt. Ik vertelde het aan mijn man vanochtend en die zei ook "pff dan valt toch de grond onder jouw voeten weg, na een goede 12/20 weken echo". Ik voelde ik het kindje maandag en dinsdag bijna niet en vanochtend naar het zhs (reguliere controle) geweest. Waarschijnlijk is het beebje die dagen ingedaald, want zit helemaal vast in mijn bekken. Ze geven geen garantie, maar de verwachting is dat het kindje toch wel in 2012 komt. Dus dames bij minder beweging kan je kindje ook zijn energie gebruiken om in te dalen, maar de verloskundige zei wel dat we meteen moesten bellen als we geen contact met ons kindje konden krijgen/ een hele dag geen beweging voelen.

[Doorzettertje]

Verdorie had ik weer heel verhaal getikt en verstuur ik m ben ik ineens niet meer ingelogd. Alles weg. Weinig zin alles opnieuw te tikken. Strekking van mijn verhaal: denk dat t maandagnacht indalingsweeen waren. alle symptomen daarvan had ik (sinds woensdag is lopen nog lastiger, gevoel dat er wat in de weg hangt, zitten op een stoel kan alleen nog wijdbeens). kan dat met 32 weken?

 

Mariek: 5 weken geleden dachten ze bij ons ook waterhoofdje. Vertrikel waarde was 9 (onder de 10 was veilig maar toch aan de hoge kant). Vorige week was de waarde 6 dus niets aan de hand. Wel maand in de stress gezeten. Hoop dat t bij jullie ook loos alarm is.

[Mariek]

Hi meiden,

 

Dank voor alle lieve reacties.

 

Juul, hoe was jouw echo vandaag? Hopelijk niks aan de hand. Gerustgesteld?

Doorzettertje, heel goed mogelijk dat het indalingsweeen waren. En het kan zeker al, bij 32 weken. Ik had hetzelfde een tijdje terug. Niet de weeen, maar wel het gevoel wat je beschrijft van moeite met lopen, wijdbeens moeten zitten, druk op de bekken... duurde bij mij dag of 5 en toen schoot hij weer omhoog (en waren die klachten dus ook weer verdwenen).

 

Tja, en hier dan. Even de feiten: zowel links als rechts zijn de ventrikels vergroot. Gisteren werd 17mm gemeten en vandaag 15mm. Zoals Doorzettertje al aangaf is alles onder de 10mm normaal. Bij alles tussen de 10 en 15mm is er sprake van ventriculomegalie (waarbij 10-12 'mild' en 15 'ernstig'). Alles daarboven wordt gezien als een waterhoofd. Er is bij ons mannetje dus wel serieus wat aan de hand.

 

Waar ze vandaag naar hebben gekeken in het AMC is of er andere afwijkingen aanwezig zijn. Gelukkig is dit niet het geval. Het hartje ziet er goed uit en werkt goed, idem voor zijn niertjes en blaas, ruggetje is mooi dicht, neusbotje is prominent aanwezig, gehemelte is dicht en ook zag de arts geen bijzonderheden in de rest van de hersentjes, die ontwikkelen zich zoals het hoort.

Maar waarom dan die verwijde ventrikels? Dat is nu de vraag. De kans is groot dat ik gedurende de tijd tussen de 20 weken echo en nu een virale infectie heb opgelopen. Ik ben inderdaad een dag goed ziek geweest van een buikgriep. Deze infectie is waarschijnlijk ook bij ons mannetje gekomen en zorgt nu dus voor een verstoorde toevoer/afvoer van vocht naar de hersentjes. Er zijn een aantal andere virusinfecties (waaronder CMV) die een soortgelijk beeld geven. Bloedonderzoek moet uitwijzen om welk virus - als het een virusinfectie betreft - het gaat. In hoeverre dit blijvende beschadiging heeft opgeleverd in de hersentjes is (nog) niet vast te stellen. De arts achtte de kans op een ontwikkelingsstoornis/achterstand op 10%.

Een andere mogelijkheid is dat de afvoer van de vochtkamertjes vernauwd zijn en het vocht dus niet goed afvoeren. Dit is een genetische afwijking die bij jongetjes voorkomt. Zeldzaam, maar ook nog een mogelijkheid. Als het dit is dan wordt er een drain in het hoofdje aangelegd om het vocht beter te kunnen afvoeren. Een blijvende drain, die meegroeit.

Dan is er nog een kans dat ik antilichaampjes aanmaak die de witte bloedlichaampjes van ons mannetje afbreken. Net zoiets als het resus negatief verhaal van rode bloedlichaampjes (bloedgroep). Ook uiterst zeldzaam, maar ook dit gaan ze onderzoeken. Goede nieuws hier is, dat mocht dit het geval zijn, zodra het mannetje geboren is en hij niet meer aan mijn bloedbaan gekoppeld is, nemen de klachten af en verdwijnen op termijn helemaal.

Ook nog mogelijk, maar de arts achtte dit zeer onwaarschijnlijk gezien het feit dat alles er verder goed uitziet: een chromosonale afwijking.

 

Pff. Dus al met al een heel verhaal, en dat er serieus iets mis is is een feit. Alleen de kans is ook best groot dat hij gewoon gezond wordt geboren en gezond blijft. En daar houden wij ons nu maar zo veel mogelijk aan vast. Hij beweegt ook weer lekker, en ik was persoonlijk enorm gerustgesteld dat hij verder gewoon helemaal in orde is en er geen andere afwijkingen zijn gevonden. Nu het bloedonderzoek afwachten en over 2 weken moeten we terugkomen voor een nieuwe meting. Dan kijken ze of het omvang is toegenomen, gelijk is gebleven of is afgenomen. Afhankelijk daarvan, en de resultaten van het bloedonderzoek, kijken ze verder.

Sowieso ben ik nu officieel 'medisch' geworden en neemt het AMC de zorg over. De bevalling zal ook in het ziekenhuis plaatsvinden en een neurologische kinderarts wordt er vanaf nu bij betrokken die na de geboorte het mannetje gaat nakijken en eventueel behandelen.

 

Best heftig allemaal, maar zoals ik al zei, proberen we positief te blijven. Zekerheid krijgen we voorlopig toch niet. Het zal allemaal op termijn moeten blijken of, en zo ja in welke vorm, er blijvende beschadigingen in de hersentjes heeft plaatsgevonden en dan ook nog in welke mate dit zich uit.

[Doorzettertje]

Jeetje Mariek heftig. 15 mm is inderdaad hoge waarde. Zal pittige tijd worden de komende 2 weken in afwachting van het bloedonderzoek. Ik weet nog hoe wij 4 weken lang in de rats zaten. Dat zal bij jullie nog veel heftiger zijn dan bij ons met die waarde. Ik duim voor je. Probeer niet t internet op te duiken want daar wordt je helemaal gek van wat je daar leest. Heel veel sterkte!!

[zomer71]

Lieve Mariek,

 

Dank voor het delen. Ik weet niet goed wat ik tegen je kan zeggen, behalve dat ik aan je denk. Als ik lees hoe je het hebt opgeschreven, geeft het mij de indruk dat jullie het op een rij hebben, goede uitleg hebben gekregen en dat jullie proberen om hier zo positief mogelijk mee om te gaan. Super vind ik dat!

 

Sterkte!

 

Liefs zomer / esther

[Mariek]

Dank Doorzettertje en Esther, voor jullie lieve woorden. Doet me goed.

 

Probeer er verder niet teveel aan te denken maar vooral te genieten van jullie eigen zwangerschap.

 

Waarschijnlijk gaat ons verhaal er 1 worden van 'teveel info gekregen, zorgen gemaakt, achteraf bleek er weinig aan de hand te zijn'. Aan de ene kant is het natuurlijk geweldig dat zo'n echo van alles kan waarnemen. Aan de andere kant...soms weet je gewoon echt teveel. Als ik niet had gebeld met de vk dat ik een paar dagen minder leven voelde, als zij mij niet had doorverwezen naar het ziekenhuis voor een CTG, als ze me daar niet hadden doorverwezen voor een echo om het vruchtwater te meten, als, als, als... dan waren mijn vriend en ik nu nog heerlijk onbezorgd zwanger geweest. En de kans dat het jochie gewoon gezond wordt geboren is nog altijd groter dan dat hij met hersenbeschadiging wordt geboren. Dan hadden we niks geweten, maar gewoon een groot, gezond mannetje in onze armen gehad... Maar goed, aan de andere kant, mocht het mogelijk zijn om nu, of direct na de geboorte, maatregelen te nemen die verdere beschadiging tegen kunnen gaan... dat is ook alles waard. Dan moeten we juist weer super blij zijn dat we er op deze manier zo vroeg achter zijn gekomen. Het blijft heel dubbel allemaal.

 

Maar ik voel me verder vrij rustig. Ik vertrouw erop dat mijn moederinstinct mij wel een signaal geeft als ik me echt zorgen moet gaan maken. Ik heb daarentegen juist het gevoel dat het wel goed zit met ons mannetje. Het is nu al een grote, sterke kerel (volgens de meting vandaag is hij zo groot als je gemiddeld zou verwachten bij 37 weken, dus ruim 3 weken voor op schema), dus dat is in ieder geval alvast mooi meegenomen.

 

liefs,

Mariek

[Doorzettertje]

Wat je zegt is zo waar. Als ik bij de VK niet had aangedrongen dat ik ook een gynaecoloog naar m'n buik wilde late kijken waren wij nooit in t ziekenhuis terecht gekomen en hadden wij ook nooit geweten van het vergrootte hoofdje wat uiteindelijk weer goed is gekomen. Maar dan hadden we dus ook niet geweten dat de placenta gevaarlijk laag ligt. Dan waren ze daar met de bevalling pas achter gekomen. Hieruit heb ik absoluut geleerd dat ik op m'n gevoel moet afgaan, dat geeft meer aan dat je zelf denkt. Sterkte Mariek. t gaat goed komen!!!

[Liesjuh]

Mariek, wat een heftig verhaal! Weet eerlijk gezegd ook niet goed wat ik moet zeggen, behalve dat je erg sterk overkomt. Je kunt niets anders dan afwachten en op je moederinstinct afgaan, wat meestal wel klopt. Denk aan je en hoop dat dit verhaal met een sisser afloopt, sterkte!

 

Doorzettertje, hoe gaat het nu met jou? Hoop dat je niet meer van die "pijnaanvallen" gehad hebt!

 

Juul, hoe was jullie echo?

[LindaDa]

Hallo allemaal,

 

Wat een berichten weer allemaal zeg! jeetje Marieke, dat is schrikken. Knap dat je er al zo positief in (lijkt) te staan!

 

Hier hebben we een rare periode achter de rug en eigenlijk zitten we er nog middenin. Onze zoon is op 5 oktober geopereerd en sindsdien nog twee keer. Nog steeds gaat het niet helemaal goed. Het lijkt erop dat hij nog een keer geopereerd zal moeten worden en daar zien we tegenop. We hebben bijna een maand met hem in het AMC gelegen en dat is geen pretje, zeker gezien de duur van deze zwangerschap. Met een dikke buik op een opklapbed is geen pretje :(

 

Maar goed, vandaag weer controle en toch weer voor 2 weken naar huis gestuurd dus stiekem hopen we dat de natuur zijn werk gaat doen.

 

Inmiddels staat ons geboortekaartje kklaar, ook hebben we een naam :) De babykamer begint leuke en mooie vormen te krijgen dus langzaamaan werken we richting nummer 2 :)

Mijn buik groeit enorm! Ik voel me gelukkig nog gewoon goed, werk ook nog steeds en hoop dat ook te kunnen doen tot week 36!

ik schrijf niet zo veel mee maar ben een trouwe lezer!!!

 

Liefs Linda

[zomer71]

Linda, wat een zware tijd moet dat voor jullie zijn! Niet alleen met je zwangere lijf in een opklapbedje, maar ook dat je zo bezig bent met je zieke zoon en niet veel tijd hebt (en energie) om aan de slag te gaan voor jullie kindje wat nog in je buik zit. Moeilijk hoor! Hebben jullie hulp van mensen om jullie heen voor bv de babykamer?

Ik weet eigenlijk niet precies wat de reden is van de opname. Ik weet niet of je dat hier niet wilt delen, of dat je het eerder hebt verteld toen ik er nog niet was. Zou je er wat over kunnen vertellen? (ik ben gewoon belangstellend en als je het niet wil / kan... geen probleem!)

 

Sterkte met alles en ik hoop dat het snel wat beter met je zoon zal gaan.

 

Lieve groet, Zomer

[Ccthuis]

Juul, hoe was de echo? Mariek hoe is het weekend gegaan? De positieve lijn door kunnen zetten? Bij mijn laatste bloedtest stond ook CMV aangevinkt en ik heb er toen nog naar gevraagd wat dat was. Hopelijk krijgen jullie snel uitsluitsel en een goed bericht! Doorzettertje dat indalen kan dus wel zo vroeg. Bij mij is de baby ook volledig ingedaald en bij mijn oudste dochter had ik daar ongelooflijk pijnlijke krampen bij. Nu dus niet, maar ja de 2e dus er is al plaats gemaakt. Linda, hopelijk gaat het nu goed met Job en zijn niertjes en kunnen jullie zich eindelijk richten op deze zwangerschap. Ik heb een nieuwe laptop en ik moet nog wat uitvogelen met de opmaak, zodat alles onder elkaar komt. Lastig lezen dus, maar hier is de nesteldrang toegeslagen. De tijd gaat nu ineens snel he! Ik merk wel dat de baby ingedaald is, want voel een druk op de schede en heb meer lucht en geen maagzuur meer! Wel minder mobiel, maar goed we waggelen gewoon verder!

[Mariek]

Linda, heftige tijd voor jullie ook. Wat vervelend om te horen dat het nog steeds niet helemaal goed gaat met jullie jochie. Wanneer krijgen jullie te horen of een nieuwe operatie nodig is? Duim voor je dat het niet nodig is. Niet voor Job, maar ook niet voor jou.

 

Wij zijn vanochtend weer naar het AMC geweest, heb 9 buisjes bloed moeten laten afnemen en mijn vriend 5. Ben tot nu toe nog heel rustig en positief gebleven, maar kreeg het vanochtend toch even benauwd. Hoop zo dat ze geen rare dingen vinden in het bloed... Als het goed is worden we donderdag of vrijdag gebeld met de uitslagen. We hebben besloten onze ouders nog niet in te lichten. Ze gaan zich toch alleen maar enorm zorgen maken, en zolang niks zeker is willen we ze niet opzadelen met slapeloze nachten. De kans is nog steeds groot dat ons mannetje gewoon gezond ter wereld komt en geen neurologische afwijkingen heeft.

 

Ga vandaag toch maar eens beginnen aan de wasjes ;-) Heb net parfumvrije wasmiddel in huis gehaald, dus de wasjes kunnen gaan draaien. Ook druk bezig met het geboortekaartje. We hebben een goede ontwerper gevonden die voor ons een kaartje gaat ontwerpen. De eerste schetsen zijn al binnen.

 

CC, ook al een ingedaald kindje dus. Een goed teken toch! Beter zo dan in stuit ;-)

[Doorzettertje]

Kom net bij de VK vandaan: onze kleine is nog niet ingedaald, nog wel steeds met r hoofdje naar beneden. Schijnt dat als de placenta er echt voorzit indalen ook helemaal niet mogelijk is. Dus erg benieuwd naar donderdag bij de gynaecologe of ie er nog voorzit of toch nog omhoog is gegroeid. Gister alle babykleertjes gewassen. Vandaag strijken en in de kast. Verder alle spulletjes opgeborgen in t kamertje. Eind deze week kunnen de rose dingetjes t kamertje in dan zijn m'n ouders langs geweest en mag er niemand t kamertje meer in :) geeft goed gevoel dat dit bijna klaar is!!! Vanmiddag koffertje voor t ziekenhuis klaarzetten. Dan zijn de belangrijkste zaken maar geregeld...

[Ting]

Hoi Mariek, ik heb al een tijdje niet meer op dit forum de berichten bekeken en lees net nu je bericht. Ik hoop dat alles goed gaat, wanneer mag je terug op controle? Ik hoop zo dat er niets meer te zien is binnenkort. Veel sterkte in ieder geval.

[Doorzettertje]

Ting, hoe is het met jou? Tijd geleden dat we je hier hebben gezien inderdaad.

[Ting]

Hoi Doorzettertje,

 

Alles is goed momenteel, ik ben 34 weken en 5 dagen. Het begint te korten.

 

Ik kom net van een gesprek met de vroedvrouw, ik denk er over op thuis te bevallen. Dit lijkt rustiger dan in een ziekenhuis. In België is zoiets raar omdat 99% van de vrouwen in het ziekenhuis bevallen. Ik vind het daar persoonlijk geen gezellige boel. Veel te veel licht lawaai, het is ook een routine. Ze knippen vlugger omdat het vooruit zo gaan terwijl thuis in alle rust kan bevallen. Je ligt in een niet natuurlijke houding. Ze maken je ook bang in België als je zegt dat je thuis bevalt. Ze beginnen dadelijk te roepen over een risico en wat als..... Terwijl als je in een ziekenhuis bevalt na een gewone zwangerschap, beval je ook eerst op de normale manier als er dan toch complicaties zijn duurt het ook 30 minuten voor de operatiezaal klaar is, de anesthesist er is, of je gyn er is. Als er problemen zijn bij mij thuis, ben ik op 10 minuten in een ziekenhuis, dus zoveel risico is er niet. Het zal vooral zijn omdat de gynaecoloog haar ereloon niet kan opstrijken voor de 5 , 10 minuten dat ze gewerkt heeft. Het is toch iets natuurlijk, bevallen, ze maken er bij ons hier precies een operatie van en vooral een routine kwestie, van om de zoveel minuten een bevalling. En vooral knippen voor hun gemak en op een niet natuurlijk houding liggen,die veel zwaarder is voor de vrouw ook voor het gemak van een gynaecoloog. Ik heb morgen controle en ga vragen of ik zou complicaties hebben bij de bevalling. Ik kan niet vragen of ik mag thuis bevallen want dan zal ze toch wel met 101 argumenten komen die eigenlijk voor haar profijt zijn. De kans is groot dat ik toch een andere gyn heb bij de bevalling want ik ben uitgerekend op 2 januari en dan is zij op skivakantie. Hoe gaat het met jou? Ook niet zolang meer wachten hé.

[zomer71]

CCthuis, lekker door blijven waggelen! Fijn dat het goed gaat. Succes met het ontdekken van je laptop, kan je na de bevalling lekker aan de slag met foto's enzo!!!

 

Mariek, spannend is het... en ik snap wel waarom je niets hebt verteld aan de ouders. Soms is het fijner om ook met elkaar de dingen te delen en door te maken, zonder dat je daar ook de zorgen van bv je ouders erbij hebt. En je hebt gelijk, er is een goede kans dat je kindje gezond op de wereld komt, dat is een mooi uitgangspunt!

 

Doorzettertje, succes donderdag. Hoop dat het allemaal er goed uit zal zien.

 

Ting, lijkt me heerlijk om thuis te bevallen, juist om de reden die je zelf ook geeft. In alle rust bevallen. En als je zo dichtbij het ziekenhuis woont.... Mijn allerbeste en allerliefste vriendin en kraamverzorgster en als ik die verhalen hoor, valt me altijd op dat het zo intiem klinkt en dat overal de tijd voor kan worden genomen. Succes met het gesprek met de Gyn.

 

Gisteren had ik echt even een emo-dag... We waren in het ziekenhuis, controles waren goed. Baarmoedermond lengte was tot cerclage 2.2 cm. Dus dat was prima. Kindje is ingedaald (vandaar de pijn in mijn bekken de laatste dagen) en hij is goed op de groei. Hij weegt nu 1800 gram.... en dat met 31 weken.

Maar toen gingen we het hebben over zaken als wanneer stoppen met weeenremmers, wanneer bandje eraf, hoe zal alles verlopen en toen kwamen de tranen.....

Want de arts vroeg aan ons hoe we wilden bevallen, keizersnee of vaginaal. De keuze is aan ons vanwege de vorige keer bevallen. Toen zijn niet alleen onze 2 jongens overleden, maar door omstandigheden was er ook veel paniek op de OK (tweede kindje kwam niet vaginaal en dus moest het operatief verder gaan....) en dus was het best traumatisch.

 

Ze was verbaasd (en zeer positief) dat ik graag vaginaal wil bevallen. Maar daardoor kan er natuurlijk niet een preciese datum worden geprikt en weten we niet hoe het gaat lopen. We hebben nu afgesproken dat op 7 januari (maandag) het bandje om mijn baarmoedermond weg gehaald gaat worden en dat we op de donderdag erna gaan kijken of ik al iets ontsluiting heb zodat ze actief de bevalling kunnen versnellen.

Nou ja, dit alles en nog eens de bevestiging dat we de vorige keer een vreselijke tijd hebben gehad, maakte dat ik gisteravond veel heb gehuild.

 

vandaag gaat het weer beter, heb lekker even op het kamertje gezeten, ook al is die nog lang niet klaar en dat is fijn!

 

Sorry voor mijn lange emo / ego berichtje, maar moest het echt even kwijt.

 

Liefs Zomer

[Juul_75]

@ Liesjuh, CC, mijn echo was goed, dank jullie wel. Alles normaal qua grootte. Het kindje ligt diep (richting rug zeg maar) vandaar dat de verlosk het niet goed kon voelen - plus mn vetkwabjes op mn buik en placenta die voor ligt. Leuk hoor in mijn geval een gratis extra goede echo ah einde vd rit!

@ Linda, wat een heftige tijd. Hoe doe je dat, je zorgen maken om je zoontje en toch in blijde verwachting zijn van de tweede? STERK HOOR. Jee zeg, en je werkt nog? Ik was allang ingestort denk ik. Knap dat je voldhoudt, maar je moet wel he? Wanneer is de operatie gepland? In idd, wat is er precies met Job dan als ik vragen mag?

@ Zomer veel sterkte ook. Voor jou ook een spannende tijd. Maar 7 januari is nog ver weg. Relaxen tot dan he? En emo zijn is prima, lucht op en dat is goed. Mijn verlosk zei vorige week toen een goede vriend was overleden; het is beter om je verdriet te delen met je kindje dan gestressed te worden van het jezelf aanpraten dat je niet gestressed (of verdrietig) mag zijn. Dus gooi het er maar uit!

@ Ting, ik begrijp je overwegingen en ben het helemaal met je eens. De thuisbeval lobby is in NL erg sterk, iedereen lijkt tegenwoordig voor ‘naturel’ te gaan. Maar toch ga ik naar het ziekenhuis, mijn huisje is te krap en het is de eerste, ik vind het TE spannend om thuis te blijven. Mn vriend helemaal. Ik neem wel een bevalplan mee waar ze hopelijk iets mee doen. Die ga ik volgende week bij mijn verlosk- afspraak afmaken met de verlosk. Daar staat nu al in; niet snel knippen, baby zo veel mogelijk bij de moeder laten, liefst geen vacuumpomp, geen stagiares of ander overbodig publiek om mn bed, dat ik los van het bed wil zijn en niet alleen liggen in bed, en daarom liefst niet aan monitoren dus liefs geen drugs.

Mijn verlos zal mee gaan als het geen medische bevalling wordt, ik hoop dat zij mijn plan in het oog houdt. Maar ach hoe veel kun je je voorbereiden en wie staat er straks naast je? Als ze willen dat je 'opschiet' zullen ze idd bepaalde handelingen doen die de zaak versnellen. Ik hoor van zoveel dames dat het toch allemaal anders gaat dan zij in gedachten hadden. Een hele lange bevalling, ook al is deze is je eigen huis, lijkt me ook geen feestje. Op een gegegen moment ben ik er wel klaar mee, en vermoed ik dat ik toch roep, Drugs!!

 

Ervaren mamas? In hoeverre kun je je voorbereiden? Zijn er nog meiden die tips hebben hoe wij eerstelingen de bevalling 'het beste in kunnen gaan'?

[britt35]

Hahahaha...hier een ervaren moeder! Tja...je gaat nooit meer zo onbevangen een bevalling in als de eerste keer! (en dat is gewoon een voordeel!) Het kan ook meevallen!! Ik vind het moeilijk er positief naar te kijken, ik vond het echt vreselijk ...ik ben in 8 uurtjes bevallen via inleiding in ziekenhuis...dus liggend op bed. tja...das niet natuurlijk...daarom misschien wel extra heftig! Ik dacht dat mensen dit thuis doen ???? NOOIT van mijn leven! terwijl ik graag thuis wilde bevallen...maar nu echt niet meer! Ik heb een normale bevalling gehad! met wel veel bloedverlies...maar eromheen was veel gedoe! ( twee weken ervoor opgenomen met zwangerschapsvergiftiging, daarna met 38 weken bevallen...toen naar huis..en na 4 uurtjes terug met kraamvrouwenkoorts{heel zeldzaam tegenwoordig!} een vieze treptokok is het..waar je doodziek van bent.

Dus na drie weken ziekenhuis kwam ik eindelijk thuis.. met nog 2 dagen kraamhulp (voor een eerste kind?) ik had mijn dochter nog niet eens in bad gedaan ...ik kon pas ruim een week na de bevalling weer een beetje op mijn benen staan. Dussssss..... het is misschien meer de complicaties dan die werkelijke 8 uurtjes bevallen die mij de das om deden. Mijn dochter was ruim 5 maand toen dacht ik...hmmm...ik ben er weer een beetje ...ook ivm bekkeninstabiliteit.

Voor mij is het nu dus duidelijk... een ziekenhuis bevalling! Ik zie er wel wat tegenop...maar besef me dat ik wat positiever moet worden.... het is tenslotte de tweede (de weg is gebaand!!) én wie weet valt het allemaal wel mee dit keer!

één ding is zeker HET DOET ZÉÉR ! hahahahahahaha

 

Goed...over dat knippen...ik ben erg vóór een knip! Je merkt er later niets meer van...en een ruptuur...scheuring is véél vervelender! Ik vond het ook eng...toen ze met die medeling kwam...maar later dacht ik...een vriendin die ik later leerde kennen..heeft een totaal ruptuur gehad...met alle ellende van dien! En het is me een geweld die bevalling! dus zo'n scheuring gaat echt niet zachtjes! en met een knip zetten ze die heel precies op de goede plek, zodat je er later geen last meer van hebt!

Ik zit me nu te beraden of ik voor een ruggeprik zal gaan? En vannavond een bijeenkomst over borstvoeding... heb ik mijn dochter ook gegeven...toch leuk om de kennis weer op te frissen. das ook zoiets...die borstvoeding! maar dat een andere keer!!

hahahaha.... groetjes...

[Ting]

Ik ben net terug van controle bij de gyn. Mijn kindje weeft nu 2525gr, het is tegen vorige maand 825gr bijgekomen. Ik zelf ben ook 1 kg bij. Nu ik 35 weken ben heb ik blijkbaar al 1 cm ontsluiting. Dus nog 9 te gaan. De gyn heeft mij wel afgeraden om thuis te bevallen ook als we ze in principe niet tegen thuisbevallingen. Maar het is mijn eerste en mijn leeftijd heeft mij de das omgedaan denk ik. Dus ik kan wel nog polyklinisch bevallen, dat stelde ze dan voor. De bevalling zelf toch in het ziekenhuis maar de arbeid thuis met een vroedvrouw die me begeleid. Na de bevalling een dagje blijven en dan naar huis onder mijne kerstboom gaan zitten met mij nieuwste aanwinst :) Mijn man is er dan ook al minder enthousiast over een thuisbevalling en heeft dan ook liever dat ik de bevalling zelf even in het ziekenhuis ga doen. :sad1: