Ga naar inhoud

Uitgerekend in januari 2013


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

@Zomer, vervelend dat je zo'n last hebt van je bekken! Wel fijn dat het in je hoofd nu helemaal goed zit en je over de 32 weken bent!!! Het lijkt me bijzonder om mee te maken dat de verpleegkundigen en artsen stralen als ze jou binnen zien lopen zwanger en wel. Je bent dus al aan het aftellen.... het wordt nu ook allemaal wel extra spannend hè, veel succes!

 

@Britt, hè bah.... wat balen dat je je zo ellendig moet voelen! Kunnen ze je geen pijnmedicatie geven of is dat gevaarlijk voor de zwangerschap? Je dochtertje van 2 heeft natuurlijk ook de zorg en aandacht nodig, je zult haar wel uitbesteden neem ik aan.... heel veel sterkte en beterschap!!!

 

@Mariek, hoe is het met jou, weet je inmiddels al meer?

 

Ik zit vandaag alweer op 36 weken, jippie!!! Heb vandaag onze dochter weer uitbesteed, kan merken dat ik de rust wel nodig heb. Denk dat ik zo met haar fotoalbum begin van het afgelopen jaar, voordat ik alweer met het fotoalbum moet beginnen van onze kleine uk. Wel apart is dat ik net haar albums heb doorgekeken en ik direct harde buiken kreeg, volgens mij reageerd je lichaam direct op zo'n baby'tje. Nu ik met wat anders bezig ben zakt het wel weer af. Hoe is het met de rest van de dames??

  • Reacties 1,3k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoe kan een hoogzwangere vrouw zich verschrikkelijk belachelijk maken? Je moet gewoon je bikinilijn epileren. In bad met één been over de rand (heb zo een epilator voor onder de douche te gebruiken) en dan een spiegeltje plaatsen om de boel daar te bekijken en te beseffen wat je aan het prutsen bent. Tja moest wel eens gebeuren. Ik volg zwangerschapszwemmen en ieder keer de boel scheren maakt dat ik ingegroeide haartjes krijg. Bij de bevalling is het ook gemakkelijk als ze daar niet meer moeten aan prutsen. :dizzy:Maar ik kreeg wel de slappe lach op mijn eentje dan nog.

Geplaatst

Haha, Ting, moest zo lachen om jouw berichtje! Ik was vanochtend nog aan het stunten met een scheermesje, kon niks zien, gewoon op de tast, en dacht ook 'waar ben ik mee bezig?!'

 

Britt, he, bah, dat klinkt niet goed. Wat ontzettend vervelend dat je zoveel pijn hebt. Ik hoop dat de griep snel weer over is en je je weer wat beter gaat voelen. Sterkte!

 

Zomer, weer een paar dagen verder! Kan me voorstellen dat elke dag een kleine overwinning is. Bekkenpijn en al (hoe vervelend ook). Gaaf om te lezen dat de artsen zo begaan zijn me jou en je kindje. Geeft vast een goed gevoel.

 

Liesjuh, gefeliciteerd met de 36 weken! Hier nog 1 ;-) Nog 1 week en we mogen thuis bevallen.

 

Gisteren dus weer een echo gehad. Om te kijken of de vochtkamers in omvang waren toegenomen en om de resultaten van het bloedonderzoek te bespreken. Gelukkig zijn de ventrikels niet groter geworden. Ook niet kleiner, maar dat schijnt ook eigenlijk nooit voor te komen. Dus dat ze gelijk zijn gebleven is eigenlijk goed nieuws. Daarnaast is er niks gevonden in het bloed wat een mogelijke oorzaak voor de verwijde ventrikels kan zijn... Goed nieuws zou je denken. En dat is het ook. Maar aan de andere kant... de mogelijkheden die overblijven zijn allemaal permanent van aard. En het besef daarvan, en ik denk toch ook de spanningen van de afgelopen weken, kwam er gisteren ineens allemaal uit. Ik had het even niet meer, een vreselijke dag. Verstand en gevoel lag compleet uit elkaar. Want verstand zegt nog steeds dat we veel 'goed' nieuws te horen hebben gekregen en dat de kans dat het allemaal meevalt nog steeds aanwezig is. Alleen mijn positieve gevoel liet me gisteren helemaal in de steek. Huilen, huilen, huilen. De kans dat er toch iets ernstigs aan de hand is wordt met elke uitgesloten optie groter. Want wat er nu nog overblijft zijn 3 dingen: toch een chromosomale afwijking (nog steeds zeer onwaarschijnlijk), een erfelijke afwijking wat zorgt voor een vernauwing van de afvoerbuisjes van de ventrikels en als laatste een ontwikkelingsstoornis in de hersentjes. De vernauwing kan verholpen worden met een drain (die hij dan zijn hele leven in moet houden). En of het toch iets in zijn hersentjes is weten we pas nadat hij is geboren en de neurologische kinderarts via een echo zijn hersentjes kan onderzoeken (via de fontanel). Dus voorlopig weten we nog niks... het is nu wachten op het onderzoek van zijn hersentjes, wat 2 weken na de geboorte zal plaatsvinden. Tot die tijd geen nieuwe echo's of onderzoeken. Het is afwachten nu. Afwachten en hopen, duimen, bidden dat er niks met zijn hersentjes aan de hand is.

Geplaatst

Mariek, ik ben blij om te lezen dat het niet erger is geworden.... Maar ik leef echt met je mee omdat er nog zoveel onzeker is hoe het zal gaan met jullie kindje. Alles kan nog, niets aan de hand of wel... Tuurlijk moet je een keer heel hard huilen. Je kan wel positief zijn en willen blijven (en dat is denk ik ook de enige manier om ermee om te gaan omdat je nu eenmaal een periode hebt in je leven waar je geen invloed op hebt), maar dat je soms even huilt en verdrietig bent is denk ik heel goed! Je zal ook moeten toelaten dat het onbezorgde er wel af is en dat het gewoon vreselijk spannend is. Ik duim voor je dat iedereen zich voor niets ongerust heeft gemaakt en dat na de geboorte blijkt dat alles oke is!!!!!

 

Ting, ik denk al een paar dagen, moet weer even gebeuren... Maar ik vind het nu wel een uitdagende klus, hahahahahaha

Ben blij dat ik niet de enige ben die dit heeft. Maar ja, ik lig nu eenmaal elke week in DE stoel voor een inwendige echo, dus wil er nog een beetje verzorgd uitzien. (hoewel ik mij afvraag hoe de artsen hier tegenaan kijken, want die zijn heus wel wat gewend...)

 

Liesjuh, goed voor jezelf zorgen, lukt dus wel (een beetje). Goed dat je even de tijd voor jezelf hebt genomen. Bijzonder dat je lijf zo reageerde.

 

Britt, wat een drama zoveel pijn!!!! En dan het alleen maar plat liggen in een bedje. Ik weet een beetje hoe het is, mag nu ongeveer een uur per dag wat anders doen dan liggen en ik ben het soms ook zo zat op die bank en in bed. Laat staan hoe dit voor jou is, want dan heb ik nog mazzel. Inderdaad, nog 7 weken voor jou en je kindje. Denk daar maar aan, iedere dag is er weer 1 minder! Hoop dat je wat afleiding krijgt, merk dat ik dat wel fijn vond, dat bv een vriendin even een kopje thee komt drinken en met haar even lekker kan bijkletsen / roddelen... :)

 

Toverstafje, dank voor je lieve woorden. Het raakt me dat je schrijft dat ons kindje zo gegund is. (voor de anderen, ik schreef vorig jaar mee met oktober 2011 totdat onze kindjes overleden, vandaar dat sommigen mij blijkbaar nog wel eens opzoeken)

 

Mijn bekken doen nu iets minder pijn, hoera! Ik denk dat hij nog iets meer is ingedaald en dat ik daardoor hem anders voel in mijn buik (voel minder hard schoppen en meer een soort beweging / rollen door mijn buik). Best een opluchting want soms zakte ik bijna door mijn benen van de pijn. Als het lukt gaan we morgen voor de eerste keer deze zwangerschap naar een babywinkel en gaan we een ledikantje kopen en wat andere dingen uitkiezen. Ik hoop zo dat dit gaat lukken, gewoon 1 keer naar een winkel in plaats van alles online. De rest van het weekend ga ik dan weer netjes op de bank liggen :)

 

Lieve meiden, ik hoop voor degene die al kindjes hebben dat ze kunnen genieten van de sneeuw en alvast een fijn weekend voor iedereen!!!

 

Liefs Zomer

Geplaatst

he...zomer wat een ellende he dat liggen...maar ja...

Kun je niet een rolstoel regelen...bij het groene kruis bijvb?? zou ideaal zijn voor jou!! Ik hoop dat je kan genieten in die winkel!!

en ook de andere bedankt voor de lieve woorden!

liefs,

Britt

Geplaatst

HoBritt, ik red het nog zonder rolstoel en dat is fijn... Maar het zit in mijn achterhoofd!

 

Onze dag verliep geheel anders dan gepland. Lang verhaal in het kort: we zijn vannacht hele nacht in ziekenhuis geweest omdat ik ons kindje minder voelde. Na 3 uur ctg was er voldoende twijfel en werd ik opgenomen. Om 8.30 uur mocht ik naar huis met de restricties dat ik meteen weer moest komen als ik weer minder zou voelen. Vanmiddag dus weer naar ziekenhuis, ctg was toen prima!

Reden van alle zorgen is nu waarschijnlijk dat hij is gedraaid en nu achter de moederkoek ligt. Deze is heel dik en dus kan ik hem niet voelen...

Soms voel ik nu wel iets, hoop dat ik hem morgen nog wel voel en dat we morgen niet weer naar het ziekenhuis hoeven te gaan.

 

Goed, genoeg geklaagd. Op naar een goede nachtrust want in de afgelopen 24 uur heb ik maar anderhalf uur geslapen!

 

Liefs Zomer

Geplaatst

Mariek,

 

Ik denk aan je! Ik hoop van harte dat het allemaal goed komt. Gelukkig lijkt het nu alvast niet erger te worden. Ik duim alvast.

Geplaatst

Mariek, op zich goed nieuws, maar nog geen def. uitsluitsel, hopelijk valt het achteraf allemaal mee! Zomer, je maakt het ook spannend, bewegingen veranderen wel nu, baby kan niet meer zo hard schoppen, maar meer verschuivingen. Hopelijk heb je weer goed kunnen slapen vannacht! Britt beterschap, de laatste loodjes he! Ting idd wat een gestuntel met dat scheermes, een perfect streepje zal er niet zitten maar het lukt me net om alles een beetje bij te werken. Ik heb een boek met hele mooie plaatsjes uit de jaren 80 en die kijk ik regelmatig door met mijn dochter. We hebben gelachen om haar beschrijvingen van de foto's "de baby is nu net een kikkervisje, of dino of aliën". Nu zag ze pas dus foto's van een bevalling in dat boek en OMG ze is even van streek geweest, niet van de baby die geboren werd of het bloed, nee "die mevrouw had haren van halverwege haar knieën tot haar navel", hahaha.

Geplaatst

Zomer, wat een zorgelijke nacht moet het voor je zijn geweest! Ik weet hoe het voel als je je kindje een tijd echt minder goed voelt. Hoe ging het vandaag? Ben je nog naar het ziekenhuis geweest of voel je de kleine weer beter?

 

Ting, dank voor je lieve berichtje, doet me goed.

 

Vrijdagmiddag werd ik gebeld door de gynaecoloog van het AMC. Onze case was besproken in het wekelijkse multidisciplinaire overleg en de neonatoloog die straks na de geboorte betrokken zal zijn bij ons mannetje wil toch graag dat ik in het ziekenhuis beval. Dit omdat er sprake is van een 'onzekere diagnose', gaf ze als verklaring. Ze willen ons mannetje binnen een paar dagen na de geboorte onderzoeken. Gelukkig is het geen belastend onderzoek. Ze gaan door middel van een echo zijn hersentjes even goed nakijken. Ik kan hem gewoon vasthouden tijdens het onderzoek. Ik vroeg er even op door, want als het binnen een paar dagen is, waarom kan ik dan niet gewoon een paar dagen later naar het ziekenhuis komen voor het onderzoek? Maar daar kreeg ik geen duidelijk antwoord op. Ik begin me inmiddels steeds meer zorgen te maken. Ik probeer vast te houden aan het goede gevoel van een tijdje terug, dat het allemaal wel mee zal gaan vallen. Maar er zijn inmiddels teveel kleine signalen die erop wijzen dat de artsen het allemaal een tandje serieuzer nemen. Wat ongetwijfeld ook goed is, beter dan dat ze het niet serieus genoeg nemen, maar het knaagt aan mijn gemoedsrust.

Nog even volhouden. Nog een maandje hooguit, dan weten we hopelijk waar we aan toe zijn.

Geplaatst

Hallo meiden, ik breek even in...Zomer wat zenuwslopend, de weken tot 26 weken zijn al spannend maar de laatste fase ook weer, pffff, ik ben in de laatste waken ook heel vaak aan het ctg gelegd,hou vol hoor!

 

ook Mariek, voor jullie ook moeilijk maar op een totaal ander vlak, sterkte met de laatste zware weken!en ik duim voor een goede uitslag!

Geplaatst

CCthuis, wat grappig met dat boek en de duidelijke foto's, hahahahahahaha

 

Phoe Mariek, wat weer een bericht. Ik snap je onzekerheid (denk ik, want ik weet niet precies hoe het voor jou is natuurlijk...).

Denk dat het begrijpelijk is dat ze graag het zekere voor het onzekere nemen en dus adviseren om in het ziekenhuis te bevallen. Is er in jouw ziekenhuis ook een mogelijkheid om te bevallen met je eigen verloskundige en kraamverzorgende? Dan lig je wel op een afdeling in het ziekenhuis, maar het is er wel heel anders. Je hebt er een eigen en grote kamer, er lopen geen verpleegkundigen en artsen bij je in de kamer en er is zoveel mogelijk een huiselijke sfeer gemaakt. Pas als het nodig is, zal je dan de arts zien. Wie weet is dat nog een idee als een soort tussenoplossing?

Voor als ik het niet helemaal duidelijk heb omschreven:

http://www.kraamsuites.nl/ (dit is wel met wat medische zorg erbij)

http://www.geboortehuisutrecht.nl/ (tussen huis en ziekenhuis)

 

Gelukkig beweegt zoonlief weer meer en zijn we niet naar het ziekenhuis geweest. Merk dat we wel zijn geschrokken. In eerste instantie konden ze namelijk ook niet zijn hartslag vinden en dit hebben we al eens meegemaakt toen onze Tim* in mijn buik was overleden. Ook zakte zijn hartslag soms van 140 naar 70, zonder een echt verklaarbare reden. Dit gecombineerd met veel te weinig aantoonbaar bewegen en soms een lijn die kon duiden op weeen / activiteiten van de baarmoeder maakte dat ik opgenomen moest worden. En ik weet dat een kindje van bijna 33 weken het kan overleven, maar ik was nog niet toe aan een keizersnee!

Gelukkig lijkt het nu weer goed te zijn, ga vandaag weer voor een reguliere afspraak naar onze eigen Gyn, ben benieuwd wat zij ervan zegt.

 

Lieve groet, Zomer

Geplaatst

Beste Mariek

 

Wat ontzettend moeilijk voor je deze periode, dit had een blije periode kunnen zijn van onbezorgd aftellen en je een beetje zenuwachtig maken om de bevalling en of alle spullen in huis zijn. Maar jij moet je nu bezig houden met een eventueel probleem, en evt ook niet.., pf zwaar hoor meis. Ik had ook (even) een rottijd tijdens deze zwangwerschap, ik had een slechte punctieuitslag en dacht wekenlang dat het kindje misschien down had. Nou het genieten van je zwangerschap wordt wel een ander soort genieten...

 

Lees je nu veel over het onderwerp of kun je je inhouden? Kun je er me artsen over praten, of weet je voldoende voor nu?

 

Meid, ik zou er toch het beste van proberen hopen, want nu al doomdenken is zonde als straks idd blijkt dat alles toch ok is. Niet? We zijn op dezelfde dag uitgerekend dacht ik he, 4 jan? ik denk aan je en duim voor je, al heb je daar nu niets aan...

 

veel sterkte met het bijelkaar rapen van al je positiviteit en moed en probeer toch je koppie koel te houden.

Geplaatst

Hallo girlies,

 

Ik kwam even buurten... Lees ik me toch van die verontrustende berichten van jou Mariek, hè bah, wat naar toch. Ja die techniek heeft voor en nadelen... Zeker. Het lijkt me heel erg zwaar om nu maar te moeten afwachten en dan bevallen en daarna dan nog zo'n spannend onderzoek. Je lieve kindje toch...

Is het niet mogelijk nog een keer met een specialist de overblijvende mogelijkheden te bespreken en vooral ook wat er bij welke optie wel en niet blijvend zal zijn? Of is het jou al helder genoeg? Want voor mij klinkt het als behoorlijk moeilijke materie. Wat ik wel weet van de hersenen (ben psycholoog) is dat ze enorm flexibel zijn, zeker bij die kleintjes. Gelukkig ben jij heel sterk en zo bijzonder dat ik zeker weet dat wat er ook aan de hand kan zijn, je toch een prachtige mama voor je zoon zal zijn en daarin alles zal doen om hem te helpen. Niet voor niets heeft hij vast daarom jou als mama uitgekozen. :-) blijf vasthouden aan je gevoel dta het allemaal wel goedkomt, zo dat je lukt, en geniet binnen de randvoorwaarden van je kindje in je buik. Dat komt de situatie alleen maar ten goede. Ik leef met je mee en zal af en toe ff kijken hoe het allemaal gaat, heel veel liefs.

 

En zomer, pff, ook zo spannend. Zo fijn dat je al zo ver bent gekomen en wat een stoere chick ben je toch dat je zo sterk bent. Ga zo door en ik hoop dat je kindje nog lekker ff rustig blijft zitten, en daarbij af en toe veel bweegt natuurlijk, zonder teveel onrustige momenten voor jullie.

 

Alle andere girlies hier, ook heel veel succes met de laatste loodjes.

 

Qua bevalllingen een positief bericht denk ik. Ik was bij de 1e na 5 uur bevallen en bij de tweede na 3 uur. Ik vond het bij beide keren een heftige, maar ook prachtige gebeurtenis,en zo gelukkig als je bent als je kindje gezond en wel ( voor zover je het weet idd) daarna op je borst ligt, bloot onder een dekentje ben je niet vaak denk ik. Prachtig!!! Heel goed blijven ademen is the key. Je kan het oefenen bij de grote boodschap op de wc, hou je daar je adem vast? Dan leren loslaten en goed doorademen. Als je inademt ontspant de boel daar beneden, dus bij de bevalling, helpt dat met indalen en eruit komen. Wat verder kan helpen, vond ik, een tip van mijn yoga lerares, zijn houten kammetjes. Kanje bv kopen bij dille en kamille. De tandjes van de kam zet je op de 'druppels' van je vingers, als je aan de zijkant van je vingertoppen kijkt zie je die ws. De rug van de kam in je handpalm. Zo raak je hele oude acupunctuurpunten in je vingertoppen tegen pijn èn het helpt je rgens op te concentreren. Daarnaast kan je er ook heeeeel goed in bijten!!! Hihi.

 

Liefs, niki

Geplaatst

Ja... dames veel sterkte allemaal...ik lees wel steeds mee...maar reageer niet altijd.... ik heb nu volledige bedrust gekregen ?!? schrikken geblazen.... mijn bekken/rug/benen kunnen het niet meer aan. hopelijk volgende week iets uitbreiden nu plat (ook lekker met maagzuur?) maar met die kleine gaat het gelukkig nogsteeds lekker en dat is het blangrijkste!

Dikke kus....en succes met de laatste loodjes!!!

Ik heb me toch een partijte nesteldrang! alles moet nu klaar....(is bijna zover)

Geplaatst

Juul, wat een lieve woorden, dank je! Hoe gaat het met jou? Volop aan het genieten? Laatste loodjes goed te doen?

 

Zomer, wat een spanning voor jullie moet die opname zijn geweest. Gaat nu alles weer goed? Wat zei je gynaecoloog? Nog even volhouden meid! Duimen draaien voor je.

 

Britt, wat vervelend dat je nu plat moet! Dat je zo'n last hebt van je heupen en bekken. En inderdaad, plat gaat vaak samen met maagzuur... lekker met veel kussens in de rug toch half een beetje zittend in bed? Sterkte, meid. Nesteldrang hebben en dan amper wat kunnen doen, niet leuk.

 

Niki, dank voor je lieve berichtje en opbeurende woorden!! Leuk en goed van je te horen (en wat leuk om te horen dat je psycholoog bent, wist ik niet) Alles goed met je meiden? Wat naar om te lezen dat je weer miskramen achter de rug hebt. Hak er behoorlijk in he, zo'n miskraam. Hoop en duim voor je dat het de volgende keer gewoon goed blijft gaan.

Je hebt gelijk wat de materie betreft, het is ook moeilijk. Maar ik ben gelukkig een beetje medisch onderlegd, dus kan het meeste redelijk goed volgen. En ben me daarnaast natuurlijk toch in het een en ander aan het verdiepen. Niet teveel nog, want zolang niks zeker is, wil ik er ook niet teveel over weten. Ik doe wat je schrijft, probeer zoveel mogelijk te genieten van het actieve mannetje in mijn buik en kijk er enorm naar uit om hem straks in mijn armen te kunnen houden en te vertroetelen en beschermen tegen de boze wereld ;-) Nee, hoor, dat laatste valt echt wel mee, maar merk wel dat de leeuwin in mij behoorlijk aan het opspelen is. Zeker nu er straks allemaal doktoren zich om hem gaan ontfermen. Voor het beste en ik ben ook heel blij dat ze er bovenop zitten (dat zei de gynaecoloog letterlijk) maar je begrijpt vast wat ik bedoel.

Het mooie is, toen we die eerste echo in het AMC hadden en het nieuws over eventuele afwijkingen over ons heen kregen, was het mannetje die dag juist heel actief. Mijn vriend zei toen: 'Het lijkt wel alsof hij ons probeert gerust te stellen.' Dat vond ik zo'n mooie gedachte. Hij is gelukkig ook heel actief en dat is elke keer weer zo'n fijn gevoel, om hem rond te voelen spartelen in mijn buik. Hij beweegt ook echt naar mijn hand toe, en omdat hij zo naar voren ligt kan ik hem ook heel goed voelen en zelfs een beetje masseren door de buik heen.

 

We kregen deze week te horen dat de gynaecoloog de bevalling willen gaan inleiden rond week 39. Dus tussen Kerst en Oud&Nieuw. Dit omdat hij best groot is en omdat ze graag willen dat de bevalling overdag plaatsvindt, zodat het team aanwezig is en ze hem direct kunnen onderzoeken en eventueel kunnen ingrijpen mocht het nodig zijn. Ik moest even wennen aan het nieuws. Zat daar met een rood hoofd van de stress. Het voelde alsof alles me ontnomen werd, de plek waar ik wilde bevallen, wanneer ik zou bevallen, de controle over mijn lichaam... Maar ik zie er nu, een paar dagen later, ook zeker de voordelen van in. En gelukkig heb ik nog even om me er mentaal op voor te bereiden. Gaat goed komen.

Geplaatst

Britt, succes met plat liggen! Ikzelf heb gemerkt dat toen ik ook echt plat moest (week 22 en later in week 25) dat ik minder last had als ik op mijn linkerzij lag en iets hoger met het matras. Zodoende kon ik het redelijk volhouden, wie weet helpt dit bij jou ook een beetje???

Ik hoop voor je dat er veel mensen aan je denken en je even bellen, mailen (als je een laptop hebt) en bv een tijdschriftje brengen. Dan gaat de dag wel iets sneller voorbij....

 

Mariek, ik ga proberen om een positief berichtje naar je te doen; natuurlijk valt het tegen dat er veel dingen van je worden "afgenomen", zoals het de natuur laten bepalen wanneer je gaat bevallen, waar je gaat bevallen en op welke dag, welk tijdstip enz.

Ik weet echt oprecht hoe dat is, steeds meer verlies je voor je gevoel de controle en steeds weer moet je een grens verleggen die voor jezelf dierbaar is en waardoor je de controle verliest, terwijl je juist nu meer controle zou willen hebben.

Wat ik doe en wat mij in ieder geval helpt, is dat ik steeds nadenk over het moment dat mijn zoon wordt geboren en dat ik hem ga zien. Dat is waar ik aan denk en alle andere dingen die maken dat het nu een klinisch iets is geworden wat gepland is op de werkdagen van onze Gyn, daar wil ik me zo min mogelijk mee bezig houden. Elke dag douche ik 2 keer en dan droom ik weg, denk aan het moment dat ik hem zie, vast houd en kennis kan maken met hem.... Elke dag opnieuw. Dit maakt dat het voor mij toch een positief gevoel geeft, terwijl als je mij in mijn hart kijkt, ik het liefst thuis was bevallen enz enz enz

Ik kan natuurlijk niet weten hoe het is om met de spanning van de laatste onderzoeken te leven..... Maar ook daarin kan ik enigzins inleven, omdat wij vorig jaar een periode in het ziekenhuis hebben geleefd tussen hoop en vrees en leven en de dood. Wat ons hielp was dat we alles zo samen hebben gedaan. Letterlijk en figuurlijk, omdat het zo heerlijk was om elkaar vast te houden (met onze 2 zoontjes nog in mijn buik) en zo samen de tijd door te komen. En ik denk ook dat jullie zoon een teken heeft gegeven, wat een mooie gedachte van je man!!!!

 

Met mij gaat het weer oke, de Gyn was erg geschrokken bij de overdracht die ze kreeg, maar hij zat er weer goed bij afgelopen maandag, hartje was prima, beweegt weer lekker en er was genoeg vruchtwater. Maar ik denk dat wij allemaal, inclusief medisch personeel blij zijn als hij is geboren en gezond is. Het is en blijft spannend!

Ik merk dat dit mij soms ook gaat opbreken:

- eerst de spanning van de allerlaatste IVF die we ooit nog zouden ondernemen

- de spanning of het 1 of 2 kindjes waren

- de spanning of we het zouden halen tot de 12 weken

- de spanning of de cerclage wel goed gezet zou kunnen worden

- de spanning of de weeenremmers goed werk zouden doen

- de spanning in de periode dat het de vorige keer mis ging

- de spanning omdat de onderzoeken nav de 20 weken echo niet allemaal rooskleurig waren

- de spanning of we week 24 / 26/ 28/ 30/ 32 / 34 wel zouden halen

- de spanning van vorig weekend.....

Ik ben het soms ZO ZAT!!!! Maar dan moet ik van mijzelf weer denken aan de zoon in mijn buik, aan het nieuwe leven en dat we nog maar maximaal 4 weken moeten wachten tot we hem vast kunnen houden.... En dan ben ik best weer een beetje blij!

 

Lieve meiden, goed weekend voor jullie allemaal!!!!!

 

Liefs Zomer

Geplaatst

Britt en Mariek, veel sterkte dames! Mariek toch een nog een 2012 kindje. Het klinkt heel cliché, maar hopelijk- ondanks alles- kunnen jullie nog genieten van de bolle buikjes. Alle dames hier! Ik realiseer me ineens dat ik dat waarschijnlijk niet meer mee maak en nu ben ik best bewust met mij buik bezig. Jeetje, sterk vergrote kans op vroeggeboorte en nu voor de 2e x alweer bijna 37 weken, er valt heel wat spanning weg, maar ja nu die bevalling nog ;). Afgelopen donderdag in het ziekenhuis geboorteplan besproken en pijnbestrijding. Ik krijg preventief een ruggenprik die voor pijnbestrijding, maar ook voor de manuele placentaverwijdering kan dienen. De vorige keer moest dat in paniek nog gebeuren ivm een bloeding. Maar vooralsnog geniet ik nog van mijn buikje! Ik zal proberen een foto toe te voegen.

Geplaatst

Hai meiden,Even kort berichtje: ik word zeer waarschijnlijk met 38 wkn ingeleid. Zowel VK als Gyn. zijn hier voorstander van. Ik moet sowieso in t ziekenhuis bevallen op de afdeling en niet in het geboortecentrum dit ivm mijn traject eiceldonatie omdat hier in NL nog zo weinig over bekend is en daarnaast de pijn die ik heb en laagliggende placenta. Ben er blij mee. Heb morgen mooie foto van m'n buikje van zwangerschapsreportage die we gister hebben laten maken. Tot morgen!

Geplaatst

Lieve Mariek

Graag gedaan hoor en ik meen het. Ik geloof ook graag in die dingen zoals jij meemaakte met de echo, dat je een tekentje kreeg van je kindje. Ik had na die nare uitslag - evt down - ook de hele tijd toch een goed gevoel. Heel gek.

En dat van de controle verliezen, wees maar gewoon blij met al die geplande zorg. Beter het zekere voor het onzekere nemen toch, en best fijn dat ze jou extra aandacht en zorg gaan schenken. laten we blij zijn dat onze kindjes hier in nl geboren worden. Ik zag laatst een docu op tv over zwangere vrouwen in 3de wereldlanden, waar de kindjes (en moeders) met regelmaat overlijden door gebrek aan zorg, in soms hele "simpele" situaties. En dan denken we misschien, ach die arme mensen zijn het misschien wel gewend om te leven met deze risicos en tegenslagen... maar elke moeder heeft net zo veel verdriet om het verlies van haar kindje, denk ik, maar die mensen voor wie medische zorg en ondersteuning een luxe is moeten door met hun pijn en niemand die ze helpt.

Jouw kindje krijgt de zorg die het nodig heeft. Net als die van ons allemaal straks. (niet dat nl helemaal perfect is qua zorg en zhuizen, maar het kan veeeel erger..) En zoals iemand net schreef- sorry vergeten wie - denk maar aan het moment dat je kindje komt. En niet aan de poespas ervoor - dat overleef je wel, we hebben allemaal eea meegemaakt in de mmm en zijn sterk. Dat zijn we zowiezo, vrouwen! Kop op meid, nog eventjes volhouden, het is bijna zover kerst staat voor de deur!

Geplaatst

[TABLE=class: cms_table]

[TR]

[TD]

Even voorstellen------------------------------------------------[/TD]

[TD]

Uitgerekende Datum---[/TD]

[TD]

Bijzonderheden---------[/TD]

[TD]

Eerstvolgende controle afspraak---[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Ting (42 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]2 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Liesjuh (32 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]3 januari[/TD]

[TD]dochter met 34.6 wkn geboren, veel last van harde buiken[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Mariek (40 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]4 januari[/TD]

[TD]Inleiding week 39 ivm ventriculomegalie[/TD]

[TD]woe 19 dec[/TD]

[/TR][TR]

[TD]Juul (37 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]4 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD]vrij 21 dec[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Keesie (35 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]5 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Tascha (32 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]5 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]CC (35 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]6 januari[/TD]

[TD]uterus bicornis (afwijkende baarmoedermond), preventief een ruggenprik bij bevalling[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Wendy (30 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]7 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Renate75 (37 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]10 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Doorzettertje (37 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]14 januari[/TD]

[TD]Inleiding week 38 ivm eiceldonatie, pijn en ligging placenta[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Britt (37 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]19 januari[/TD]

[TD]volledige bedrust ivm bekken/heupen/rug[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]LindaDa (37 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]21 januari[/TD]

[TD]Zoontje geboren met hydronefrose. Goede zwangerschap, fit en energiek.[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]ymkeh (35 jaar, 1e kindje)[/TD]

[TD]24 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Jannet[/TD]

[TD]24 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]xxxxxx (Sas) (33 jaar, 2e kindje)[/TD]

[TD]27 januari[/TD]

[TD][/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[TR]

[TD]Zomer (41 jaar, 3e kindje)[/TD]

[TD]28 januari[/TD]

[TD]verhoogde kans op vroeggeboorte, cerclage gezet, onder verscherpt controle bij gyn, bekkenpijn[/TD]

[TD][/TD]

[/TR]

[/TABLE]

Geplaatst

He meiden,

 

Ik dacht, met al die bijzonderheden, laat ik de lijst eens bijwerken ;-) Ik ben vast niet compleet, dus vul aub aan waar nodig.

 

Juul, je hebt zo gelijk. Ik sta er wat dat betreft hetzelfde in als jij. Voel me de laatste dagen ook weer stukken stabieler en sterker en ben zo blij dat er goede zorg beschikbaar is voor ons mannetje (mocht het nodig zijn, heb nog steeds hoop dat het allemaal mee zal vallen). Ben inmiddels helemaal gewend aan idee van een ingeleide bevalling en zie er nu zeker ook de voordelen van in. Het geeft ook rust om te weten wanneer het allemaal gaat gebeuren. Ben er ook wel klaar voor nu. En erg nieuwsgierig naar ons kindje aan het worden!

Met jou gaat het zo te horen nog helemaal goed he. Lekker hoor! Ook al zo nieuwsgierig naar het mannetje in je buik? Wat voor eentje het gaat worden? Hoe hij eruit zal zien?

 

Doorzettertje, spannend, voor jou dus ook een ingeleide bevalling. Hoe vind je dat? Benieuwd naar je buik!

 

Britt, hoe gaat het met je? Houd je het nog een beetje vol op de bank/in bed? Minder last van je heupen en bekken nu?

 

Liesjuh, hoe gaat het nu met jou? Nog steeds zo'n last van harde buiken?

 

En Zomer, wat je schrijft, ik kan het me zo goed voorstellen hoe vreselijk ZAT jij het af en toe moet zijn! Je hebt ook wel heel veel voor de kiezen gekregen en nu nog steeds de spanning of het allemaal goed zal blijven gaan. Emotioneel zwaar, heel zwaar. Wat zal jij ook blij en opgelucht zijn straks als je mannetje gezond en wel op je borst ligt en jullie elkaar in de ogen kunnen kijken en dit traject achter je kan laten. Nog even volhouden, meid!

Geplaatst

Goedemorgen, he dames dat worden dus eigenlijk veel december 2012 kindjes hier! Goh spannend! Mariek voor het lijstje , mijn afwijkende baarmoedervorm heet uterus bicornis, met de volgende mogelijke complicaties -> Bij een gedeeltelijke splitsing van de baarmoeder krijgt de patiënte soms herhaalde miskramen, vroegtijdige weeënactiviteit en complicaties tijdens de bevalling (zoals een vastzittende moederkoek). De ruggenprik wordt dus voor eventuele pijnbestrijding en placentaverwijdering gezet. Maar dames, het lijkt me ook leuk om de foto's van jullie prachtige kindjes te kunnen bewonderen via bijv. facebook! Natuurlijk niet om de zwangerschap (en de weg ernaartoe) etc. te bespreken, want daar hebben we dit forum voor. Ik weet niet hoe jullie hierover denken?

Geplaatst

Doorzettertje, week 38? Nog even en dan is het al zover!

Ben benieuwd naar je foto van je mooie buik!!!!

 

Juul75, inderdaad, we zijn gewoon sterke vrouwen die al veel hebben meegemaakt.

 

Mariek, 28 januari is de uitgerekende datum. Dank voor het overzicht, leuk om alles weer eens zo van iedereen op een rijtje te zien! Goed om te lezen dat je inmiddels al aan het idee gewend bent geraakt. En... dank voor je lieve woorden!

 

CCthuis, als de kindjes geboren zijn is het inderdaad leuk om van elkaar dingen te zien. Is het dan een gesloten groep? Want ik denk niet dat mijn andere contacten op veel babystuff zitten te wachten :)

 

Hier zijn we weer gisteren naar het ziekenhuis geweest. Weer minder leven te voelen in mijn buik, dus op zondagochtend om 7.45 zat ik al aan het CTG. Gelukkig had hij het wel goed in mijn buik... Wel verminderd vruchtwater te zien, dus dat was een aandachtspuntje voor de controle van vandaag..

vandaag bleek er weer voldoende vruchtwater te zijn, hoera! Zou kunnen dat hij zo groot wordt dat je (afhankelijk van zijn houding) soms niet alles kunt zien.. Nou ja, hij ligt er al goed klaar voor. Baarmoedermond was wel verkort. Was steeds stabiel op rond de 2.5 cm en nu 1.3. Maar daar maken ze zich niet druk over, dus dat doen wij ook niet!

Arts gaf aan dat ze ons de aankomende weken wel meer op de Triage verwachten omdat er nu een periode van oefenweeen komt en ik al snel naar het ziekenhuis moet, dus zal nog wel een paar keer voor niets komen, denkt hij...

Nou ja, ik wacht het maar af!

 

Meiden, nog even en dan komen de eerste kindjes van dit toppic! SPANNEND!!!!

 

Gr Zomer

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden