Ga naar inhoud

Uitgerekend Februari 2013


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Precies, Henne, daar gaan we voor! Het lijkt me zo moeilijk voor jullie dat het weten hoe het is als het niet goed gaat het in de weg staat om gewoon blij te kunnen zijn. Misschien helpt het als je over een tijdje je kindje kunt voelen. :-)

  • Reacties 1,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Bloempje deel je mening helemaal, lijkt me erg moeilijk dames.. ik hoop dat als jullie de beebs voelen schoppen

meer vertrouwen krijgen in de zwangerschap...

 

Ondanks dat hier alles goed gaat sinds dag 1, ben ik zoals jullie ook wel eens onzeker, maar dat komt gewoon door de MMM..

zoveel tranen en verdrietige momenten om mislukte pogingen gehad, dat als het dan raak is soms zo onwerkelijk voelt...

 

Maar we slepen elkaar hier allemaal doorheen! en miss in maart of april een keer afspreken lijkt me erg leuk!

 

Ik ga straks met een vriendin en haar zoontje en mijn zoontje naar een speeltuin/park.. lekker in de zandbak spelen :))) hahha

Geplaatst

Hier wel oke hoor. Gisteren allergische aanval, erg vervelend. En ik blijf zo irritant moe. Vanmiddag voor eerst naar vk, wel benieuwd.

Geplaatst

Ja hoor, alles goed.

Beleef niet zo heel veel op het moment, zit nog steeds thuis. Ik begin te vermoeden dat voorlopig werken er niet in zit als het zo blijft.

Zolang het mooi weer is dan is dat niet zo erg, maar als dat omslaat moet ik wel wat afleiding gaan zoeken. Anders duurt de dag zooo lang. Ik heb genoeg te doen hoor....., maar zo weinig zin in alles!

 

En hoe is het met jullie?? Henne heb je al wat van dr PF gehoord?

Ik las dat je ook bang bent dat je misschien ook afstotingsverschijnselen zou kunnen krijgen. Kan je dat naar de hand van je bloeduitslagen ook zien? Het lijkt me dat je beebje nu toch wel erg sterk moet zijn en genoeg hormonen moet afscheiden, om te blijven zitten. Of heeft dat helemaal geen invloed, als je immuunsysteem hem/haar "aanvalt"?

Sinds gisteren merk ik ook een verschil van hartslag bij het beebje, of we hebben steeds de plancenta gehoord, ha ha, en nu pas goed het eigen hartje. Maar omdat jij dat ook had zal het wel zo zijn dat het iets veranderd. Ik ga ff terug lezen wanneer jij dat hoorde, ik dus met 15 weken.

 

Mijn Baby, tuurlijk zijn jullie net zo goed onzeker...., ik denk dat alle dames die in de MM zwanger zijn geworden niet zo onbezorgd zwanger zijn als normaal. Het is in die zin ook voor je gevoel "kostbaarder" omdat je weet wat voor wonder het is dat het gelukt is.

 

Roos..., heerlijk onder de tropische zon!!! meis geniet ervan!

 

Hoe is het met de andere meiden??

Geplaatst

Dion ik merk nu da het er hier ook vanaf hang hoe Koekie ligt. Soms horen we het weer net als eerst, maar als ik dan een klein beetje ga porren (aaaah, J vindt dat zielig haha) gaat hij/zij verliggen en vaak horen we dan opeens wel die hardere hartklopjes. Nu ook vaker het idee dat ik bewust gekriebel voel.

 

Afstoten zou nu idd niet makkelijk meer gebeuren, kindje is daarvoor al te groot, te sterk, maar ja die angst blijft. Nog geen reactie van Pf, voor het eerst dat hij niet snel reageert. Morgen anders nog maar eens mailen.

 

En geen zin in dingen hebben: heel herkenbaar. Erg frusterend maar ik probeer me er bij neer te leggen. Sommige dagen ben ik best actief, andere dagen wil ik alleen slapen. Kennelijk heb ik dat dan nodig. Dvd, boeken, iPad... Ik denk dat dat mijn leefwereld blijft de komende tijd. Beetje beperkt, maar dat komt dat wel weer goed als die kleine er is.

Geplaatst

Hoi allemaal,

 

Het valt ook niet mee vind ik, een zwangerschap na zo'n medisch traject. Ik heb nog nooit een miskraam gehad, dan lijkt het me nog moeilijker. Maar ik had me 'vroeger' van zwanger zijn iets meer romantisch voorgesteld...

 

Ik heb vandaag felle, korte steekjes onderin mijn buik. Ga straks even naar de huisarts. Zij kan ook naar het hartje luisteren en ze wil op blaasontsteking controleren. Ik heb ook weer behoefte om het hartje te horen, dus ik ben blij met de afspraak. Maar ook een beetje bang natuurlijk. Ga dan voor het eerst zonder mijn vriend naar het hartje luisteren, brr, als alles maar goed is. Ik heb mijn vriend er maar niet over gebeld, hij is aan het werk en staat de hele dag voor de klas. Teveel stress voor hem als ik zeg dat ik even naar de dokter ga ivm steken.

We hebben vorige week één keer thuis geprobeerd met de doppler te luisteren toen we net terugkwamen van de verloskundige. Maar ik kon het niet vinden. Van mijn vriend mag ik het dus nooooit meer proberen, en zelf durf ik ook niet meer zo.

 

Ik heb ook weinig zin om dingen te doen. Al mijn energie gaat op aan werkdagen. Mijn vrije dagen ben ik niet vooruit te branden. Nu ook sinds maandag heel verkouden, dat maakt het ook niet beter. Net even naar de stad geweest om winterlaarsjes te kopen. Normaal kan ik daar wel van genieten, maar nu wil ik zo snel mogelijk weer weg van alle drukte. Dus ik ben veel thuis, maar daar stapelen de huishoudelijke klusjes zich maar op en op...bah. Gelukkig kan ik dat beter relativeren dan normaal, dus ik zit best lekker tussen hopen nog te wassen of op te vouwen wasgoed, vieze vloer en afwas op het aanrecht.. :-)

 

Roossie, fijne vakantie!!

Geplaatst

En ik ben trouwens zo blij dat wij hier aan elkaar de onzekerheden (en de leuke dingen) kwijt kunnen. Ik heb ook een paar 'gewone' zwangeren om me heen. Zij beleven het naar mijn idee toch wat romantischer en meer onbevangen. Ik vind het altijd weer confronterend om te merken dat dat voor mij niet geldt en dan voel ik mij een slechte aanstaande moeder dat ik niet meer van mijn aanwezige kindje geniet. Bij jullie voelt dat gelukkig anders.

Geplaatst

Weten jullie dat uit onderzoek is bpgebleken da IVF pubers in ontwikkeling niet anders zijn dan 'spontaan geboren' pubers....alleen zijn de ouders blijer met hun kind. Zal dit niet zo snel ergens anders ter sprake brengen,maar om voor ons even duidelijk te maken dat we geen slechte moeders zijn omdat we nu niet op een roze wolk zitten.... ;-)

 

En Zuuz, haha, dat wasgoed.....ik heb net voor het eerst in ik denk twee maanden (!) de keukenkastjes afgenomen. Je kleefde er gewoon aan vast, maar ik had echt de puf niet. In het begin vond ik dat vreselijk, maar op een gegeven moment had ik zoiets van het komt wel.....en anders niet.

 

Hoop dat je zo lekker kunt genieten van het hartje. Wij vertrekken zo richting vk.

Geplaatst

Ik vindt het ook fijn hoor Zuuz, vooral nu het wereldje zo klein is geworden i.v.m. het thuis zitten. Dan kan ik toch nog mijn ei kwijt, ha ha.

 

En wat de doppler betreft, ik kan het ook niet goed vinden zelf! Mijn man is een expert op dat gebied, heeft hem/haar zomaar. Zelfs als hij het hartje gevonden heeft, en ik neem het over, lukt het me niet altijd. Dus niet verstandig om het zelf zonder hem te proberen!

hee..., valt me op dat ik meer over hem/haar hebben, wordt toch wel een beetje echt, hi hi.

 

 

Henne, heel herkenbaar, dvd's, boeken enz..., Komt mij echt niet veel uit de handen.

Ik heb nog een zelfstudie die ik best weer op kan pakken. Maar het interesseert me nu voor geen meter. Terwijl voorheen ik me los moest scheuren uit de boeken.

Geplaatst

o ja, wat ik nog vergeten ben, ik heb ook af en toe steken. Vooral aan de zijkanten, liezen. Ik herken dit nog wel van de vorige keer, hoewel ik het toen veel later had.

Dus ik neem aan dat dit niet erg is, en vermoed dat het de banden zijn.

Geplaatst

Henne veel plezier bij de VK! ik hoop dat je hier met meer bevrediging weg komt!

 

Mijn laatste gyn bezoek was ook niet echt leuk..., heel gehaast omdat het spreekuur zo uitgelopen was, 1.25 uur gewacht.

Toen moest ook nog iemand dringend tussendoor omdat die niemand had die de kinderen of zoiets op kon halen van school, grrr.

 

En ik had het gevoel dat ik tijd moest inleveren daardoor.

Ik had niet eens de kans om mijn verhaal te vertellen. Hup de tafel op, smurrie op de buik en kijken. Zo snel, baalde ervan! en van schrik mijn vragen ook niet eens gesteld.

Dat overkomt me niet meer, dacht ik thuis. Maar ach er zijn natuurlijk dingen die erger zijn!

Maar wel een beetje kater gevoel achteraf. Manlief moest me 's avonds een peptalk geven, ha ha. Die verdient een gouden medaille!!

Geplaatst

Dion dat ik heb ik soms ook hoor, maar je moet echt wel je dingen vragen!

anders ben jij de gene die er maar over aan het malen is...

Henne: is de echo mooie? kleine nog gezien? spannend altijd he....

 

Ik ben lekker naar de kapper geweest heb normaal heel lang golfend haar maar,

heb me haar tot net over me schouders geknipt en lekker kleurtje er in gedaan..

voel me opeens heel lekker :) straks in de stad eten met me mannen...

 

Din hebben we ons echo bij Dokter papa :))))))

Geplaatst

Mijn baby, heb het wel vaker gelezen bij je van de echo bij dokter papa..., Kan die goede echo's maken? zegt me namelijk niets de naam dr papa.

 

Wel een hele mooie termijn om te kijken denk ik. Je hebt nu nog het hele beebje in beeld.

Bij ons was het lijfje, deze week (kopje/kontje) ongeveer (was moeilijk te meten) 8.5 cm in totaal met de beentjes 15 cm.

Geplaatst

Dion: Dokter papa is een Echo centrum.

Echo Centrum Amsterdam is persoonlijk!

 

Drs. Elvin Papa,

studeerde geneeskunde aan de A.Z.V.U. (Academisch Ziekenhuis Vrije Universiteit). Heeft vervolgens een post doctorale N.V.O.G. (Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie) cursus voor intramuraal werkende (arts) echoscopisten gedaan, en is tevens gecertificeerd voor het S.E.O. (Structureel Echo Onderzoek).

 

Echo Centrum Amsterdam is sinds 1998 de echopraktijk van drs. Papa. Een medische opleiding, jaren ervaring, en sinds 1999 de eerste in Nederland met 3/4D echoapparatuur, een service gerichte taakinstelling, zorgt voor de mogelijkheid om een geheel eigen manier van prenatale echoscopie aan te bieden.

 

Hij is echt heel goed en heel leuk, we hebben toen bij ons zoon een echo gedaan met geslacht bepaling gedaan en kregen allemaal 2 D fotos mee

en uitleg over alles wat we zagen. Later in de zwangerschap hadden we nog een pretecho gedaan 3&4 D maar wel erg mooi en leuk!

je kleine zo lang zien en zoveel horen en zien :)

Geplaatst

Ha ha, mijn baby, ik heb zelfs een keer gedacht dat de papa van jouw kindjes dr. is en je dus gewoon lekker bij je partner echo's kon laten doen.

Lekker, zo'n kappersbezoek. Heb ik eigenlijk ook zin in. Ik verf mijn haar nu al maanden niet ivm zwangerschap. Doen jullie dat wel gewoon? Ik las ooit ergens dat het wordt afgeraden? Maarja, je leest zoveel... ik zou me met weer een geverfd koppie wel lekker voelen.

 

De steken die ik heb is inderdaad bandenpijn. Ik was bij mijn huisarts. Urine schoon. En ze probeerde naar het hartje te luisteren..met een stetoscoop. Lukte niet. Toen met een doppler voor bloedvaten. Lukte ook niet. En ik had van tevoren nog gevraagd aan de assistente of ik naar het hartje kon luisteren. Want anders had ik liever een afspraak bij de verloskundige gemaakt. Maar dat heeft mijn huisarts toen voor me gedaan en ik kon meteen door. Dus bij de vk het hartje weer mooi gehoord :-)))) Eerst wat zwak, omdat dat de navelstreng was, en daarna heel sterk het hartje zelf. Helemaal blij weer. Maar die bandenpijn vond ik echt verontrustend, nu ik weet wat het is niet meer, maar zulke scherpe steken...pff.

 

Henne, ik hoop dat je afspraak bij de vk fijn was?

Geplaatst

Zuuz hahahah was dat maar waar dan mochten jullie elke week langs komen,

en hielden we echo avonden LOL....

 

De eerste 12 weken raden ze het af, maar na 12 weken kan het geen kwaad. Ik heb vandaag heerlijk geknipt en kleurtje er in gedaan..

voel me gerboren, voelde me zo raar heel onzeker en niet mooi, de afgelopen weken... maar me haar zit weer goed :) haha

 

Fijn dat je weet dat alles goed is, anders blijf je maar denken wat is er toch?

Geplaatst

Henne, dat van die pubers, dat relativeert, fijn! Ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen voor die ontbrekende roze wolk. Maar soms zit het toch even in mijn hoofd. Dat ik nu een kans niet pak om alvast een band met het kindje op te bouwen met allerlei hechtingsproblematiek als gevolg...hoe dramatisch he. Maar verhalen van bijv. bevriende aanstaande vaders die vanaf het begin van de zwangerschap al elke avond tegen hun kindje praten en het bij naam noemen...wij durven dat gewoon nog niet. En dat maakt mij soms ook boos, soms verdrietig. En soms ben ik ook gewoon heel trots op ons, wat we allemaal doorstaan hebben en hoe we dat samen voor elkaar hebben gekregen.

Geplaatst

Nou, ben niet ech blij bij de vk vandaan gekomen. Precies toen ze mn buik ging voelen had ik weer dat het aan een kant zo keihard en bol was en dat konden dus al wel eens harde buiken zijn......rustig aan doen.....maar ik doe al bijna niks! Ze maakte er geen drama van, moet het beetje in de gaten houden te kijken of ik erachter kom wanneer het is, na stress of inspanning ofzo, misschien zijn het m'n darmen ook wel. Maar ik heb nu natuurlijk weer iets om me bang over te maken :-(

Lees op internet wel dat het vaker voorkomt zo vroeg, hoeft geen kwaad te kunnen, maar idd rust is wel belangrijk. Alleen heb ik het volgens mij ook als m'n blaas vol is. En soms juist als ik gelegen heb en overeind kom of me omdraai. Baal er zo van, niks kan normaal of zorgeloos gaan op deze manier. Mag wel over drie weken al terugkomen ipv vier. Maar of ik het nu drie weken uithou met deze informatie, bah bah bah. Eerst maar proberen wat tot rust te komen en dit te laten bezinken. Ben gewoon zo bang om alsnog ons wondertje kwijt te raken :-(

Geplaatst

He Henne, wat een domper weer. Zitten daar risico's aan, aan harde buiken? Ik dacht eigenlijk dat het iets is dat erbij hoort? Voel je ook pijn erbij of voel je alleen op de tast een harde bol? Vervelend dat je er nu weer een zorg bij hebt.

Heb je ook een echo gehad? En wat gaan ze over 3 weken doen?

Misschien hier op het forum wat ervaringen met harde buiken vroeg in de zw vragen?

Geplaatst

*Breek ff in*

 

Henne; Ik had ook al v.a. week 17/18 harde buiken, ze kwamen steeds vaker voor op een gegeven moment!

Mijn vlos zei toen dat ik gewoon 1 van de vrouwen was die het al van bewegen heeft! Opstaan, omdraaien,

lopen, volle blaas, te lang lopen.

Harde buiken zijn opzich niet erg, als ze maar geen pijn gaan doen en té regelmatig komen is er opzich niets aan de hand.

Bij mij was het (grote) voordeel dat ik daardoor 2 weken eerder en ook heel snel beviel!!

Dit was even om je een 'oppepper' te geven, dat het niet erg is om harde buiken te hebben...wél gloeiend irritant natuurlijk!!

 

*breek weer uit*

Geplaatst

Tweety dat is het precies, van omdraaien soms al, van een volle blaas, bukken... Maar vraagje, wat is té vaak? Ik lees op internet meerdere keren per uur... Maar is dat twee keer, vier keer, zes keer...? Nu vanavond is het echt wel een paar keer per uur denk ik. Het is ook niet mijn hele buik, het is altijd maar een gedeelte, vaak een soort rol/strook. Denk daarom dat mijn prikkelbare darm ook wel een rol speelt.

Heb nu besloten het dit weekend eens bij te houden en als ik me zorgen blijf maken volgende week de vk nog even te bellen.

 

Trouwens meiden....ik denk wel dat ik net het eerste echte schopje heb gevoeld! Zat aan de telefoon en had mijn hand op m'n buik en het was opeens net of die op één plekje werd weggeduwd! Koekies manier om te zeggen dat het wel goed komt?

Geplaatst

Henne, breek ook ff in:

 

Allereerst, brave koekie! Heel goed om je ongeruste mama te laten weten dat je blijft zitten waa je zit!

En daarnaast: ik heb ook vanaf ongeveer 15-16 weken harde buiken gehad, de ene keer vaker dan de andere, maar bij mij was het toch echt vaak wel stress gerelateerd; als ik het druk had op m'n werk, of maar doorrende zonder rust te nemen, dan had ik ze ook een paar x per dag. Kan echt geen kwaad... Beetje vertrouwen in koekie, meis. Die zit er nu 17 weken en gaat voorlopig nog nie verhuizen!

Geplaatst

Tjee Henne, ik heb ook al lang harde buiken, echt een bol is het dan. Ik dacht dat het er gewoon bij hoorde. Heb het dus ook nooit genoemd bij de dok. Schrik er ook wel een beetje van. Bij mijn vorige zw.schap ook gehad maar wel veel later. Ik ga volgende week dan ook maar even vragen. Rustig aan doen doe ik ook. Vindt het heel jammer voor je, dat voor je gevoel er weer wat bij gekomen is, wat als een bedreiging aan voelt. Knuffel voor je!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden