Ga naar inhoud

Uitgerekend in november 2009


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hier ook een draak van een nacht achter de rug. Heb letterlijk ieder uur op de klok gezien. Heb vandaag ook een offday. Ben heel brak nu. Heb ook steeds een soort van krampen in mn buik. Iemand ervaring?

 

 

 

Het is 1 groot feest in mn buik. De kleintjes bewegen volop. Ik heb natuurlijk ook steeds minder ruimte dus je voelt het bewegen en schoppen. Ga maar eens een rustig dagje houden vandaag.

 

 

 

Chantal, als de VK zoiets zegt dan kan ik me voorstellen dat dat door je hoofd spookt. Het is ook gewoon een gek idee dat je over 3 weken al je kindje in je armen kan hebben. We hebben er met zn allen ook zo lang naar uit gekeken.

 

 

 

Liefs, Jane

  • Reacties 1,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Jane,

 

wat betreft de krampen; doe het rustig aan! Ben je al met verlof? Luister goed naar je lichaam en instinct. Als je het niet vertrouwd, met het ziekenhuis bellen kan dag en nacht (spreek uit ervaring).

 

 

 

Fijn te lezen dat de beebs zo lekker beweeglijk zijn, ookal kan jij er dan niet goed bij slapen. Alles al gereed voor de komst van de 2? Staat de tas en de maxicosies al klaar? Spannend hoor.

 

 

 

Succes met de laatste loodjes.

 

liefs, Stéphanie

Geplaatst

Hi Stéphanie,

 

 

 

Ben al met verlof, gelukkig. Zit al thuis vanaf 29 weken zwangerschap. Ik heb een staand beroep en het was niet meer te doen op mn werk. Ga vandaag idd een rustig dagje houden.

 

 

 

Alles staat startklaar dus daar hoef ik me geen zorgen om te maken. Had jij ook last van krampen in de buik? Wat heb jij toch ook 2 prachtige kindjes, en wat zijn ze al groot!

 

 

 

Liefs, Jane

Geplaatst

ik heb met 33,6 wkn krampen gehad. Midden in de nacht. Normaal ben ik geen pieperd, maar tijdens zwangerschap ineens overbezorgd. Heb ziekenhuis, afdeling verloskunde gebeld en ik kon direkt komen. Echt super. Bij mij bleek dat er een lichte weeënactiviteit was en heb weeënremmers (wordt tot 34wkn zo nodig gegeven) gekregen. Uiteindelijk hebben de twins nog lekker 2 wkn gewacht voordat zij het daglicht zagen.

 

 

 

Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen unieke verhaal, maar ik vind het wel belangrijk dat je goed naar je lichaam en instinct luisterd. Jij kent jezelf het beste.

 

 

 

liefs, Stéphanie

Geplaatst

Thanx Stéphanie! Ben nu 34 weken onderweg en als ik het voor het zeggen heb mogen ze nog wel even blijven zitten. En ik luister goed naar mn lichaam. Vindt het zo mooi en bijzonder, 2 kindjes in mn buik. Daar ga ik zeker goed op passen!

 

 

 

Liefs, Jane

Geplaatst

@ Jane ik kan je een handtje schudden, ik had ook echt een rot nacht pffff....

 

Ik ben 5 keer er uit geweest om naar de wc te gaan, zo vervelend... verder kon ik me draai gewoon niet vinden en lag ik de hele nacht te draaien..... Hoop straks op een relaxe nacht!

Geplaatst

Wat kunnen we toch slechte nachten hebben met zn alle he. Wat dat betreft kan ik niet wachten tot de kleine er is. Dan zullen er ook wel gebroken nachten zijn maar dan kun je een beetje met je partner afwisselen, haahh. Merk wel dat het nu steeds zwaarder word, ben 's avonds toch echt moe, maar ja slapen gaat niet helemaal top dus volgende dag weer moe.

Geplaatst

Mogge meiden...

 

Zo, was weer een gezellige nacht, NOT.

 

Heb in het logeer(beval)bed in de zijkamer geslapen.

 

Kon mijn draai in het wachterbed al vanaf het begin niet vinden en ben maar verhuisd met een paar kussens om mijn mannetje een beetje te laten slapen...

 

 

 

Maar, gelukkig zijn we in Oktober aangekomen, DE grote bevalmaand :bf_new::bf_new:

 

Ben benieuwd welke November meiden in Oktober gaan bevallen en of wij als Oktober meiden misschien zelfs wel November halen...

 

 

 

Spannend allemaal.....

Geplaatst

Hier ook een buknacht gehad.

 

Ik heb het al, sinds ik zwanger ben, heel erg warm.

 

Nu ik zo'n zeiltje onder mijn hoeklaken moet doen heb ik het nog warmer. Dit laat helemaal geen lucht door!!

 

 

 

Weet je waar ik ook zo een onwijze last van heb.....'s nachts word ik wakker en dan heb ik het idee dat ik moet spugen. Dan ga ik rechtop zitten en dan moet ik verschrikkelijk boeren :tongue9::tongue9:

 

Lekker sexy :icon_smurfin:, maar ik kan er echt niets aan doen en het lucht heel erg op.

 

Gisteren al opgezocht op internet, maar het blijkt heel normaal te zijn.

 

 

 

Jaja, de maand oktober. De maand waar ik al acht maanden naar uitkijk.

 

Dit is de maand van de bevalling (als het goed is).

 

Laten we hopen dat alle november meiden gewoon lekker in november zullen gaan bevallen.......en dat wij Daan ook gaan bevallen rond onze datum.....ik heb nl. het idee dat het steeds vaker voorkomt dat mensen te vroeg bevallen.

 

 

 

Vandaag ga ik eindelijk mijn muurgiraf ophalen.

 

Heeft een tijdje geduurd, maar hij is eindelijk binnen.

 

We gaan hem dit weekend gelijk op de muur doen en dan is het kamertje echt helemaal af.

 

 

 

Vandaag ook 37 weken zwanger. Weer een mijlpaaltje!!

Geplaatst

Goedemorgen allemaal,

 

 

 

Badankt voor jullie belangstelling voor Patrick. Doet me echt heel goed.

 

 

 

Helaas hebben we gister geen goed nieuws gekregen. Stiekem was is daar al heel bang voor, dus echt een verassing was het niet. Toch komt het wel heel hard aan als je van een onafhankelijke arts de bevestiging van je vermoedens krijgt. Alle hoop is dan in een keer weg... Patrick's lever zit inmiddels echt helemaal vol met tumoren, zo vol dat het niet meer meetbaar is. Het is onmogelijk te zeggen waar de ene begint en de andere eindigt. De lever is ook weer verder vergroot, hij lijkt wel 5,5 maanden zwanger... Hierdoor komen de andere organen in de verdrukking, wat waarschijnlijk een verklaring is voor de pijn en de misselijkheid. Ze hadden gister de scans van begin juni en afgelopen maandag naast elkaar gelegd, en zelf voor mij (als semi-leek) was het niet moeilijk om de verschillen te zien. Volgens de arts is er niets meer aan te doen, zelfs al zou morgen het wondermedicijn beschikbaar zijn...

 

 

 

Ik heb echt geen idee hoe ik me erbij voel. Ben echt een beetje lamgeslagen. Zou bijna willen dat ik nog niet met verlof was, want ik vind het huis wel heel leeg zo en er spoken allerlei gedachten door mijn hoofd. Gelukkig komen mijn ouders zo even langs en gaan we aan de klus. Afleiding!! Ben ook blij dat ik vanmiddag weer naar de vk moet. Kan wel wat bevestiging gebruiken dat het in mijn buik in ieder geval allemaal nog goed gaat. Ik maak me eerlijk gezegd ook helemaal geen zorgen voor de bevalling. Patrick is geestelijk zo sterk dat ik me niet voor kan stellen dat hij het zou toestaan dat zijn lichaam er voor die tijd mee stopt. Dat geeft wel een beetje rust, dat hij zijn zoontje in ieder geval wel leert kennen. Ik weet dat hij er alles aan doet om zo lang mogelijk van elkaar te kunnen genieten, maar ja, hij heeft de touwtjes nou ook weer niet echt zelf in handen... En wie weet bestaan er toch nog wonderen... Ik bedoel, Patrick heeft alle regels, prognoses en verwachtingen tot nu toe altijd getart. Artsen hebben wel eens aangegeven: max. jan 2007 en we zijn al weer bijna 3 jaar verder... Ik hoop dat het nieuwe leven straks ook weer heel veel positieve energie meebrengt. Daar is nog nooit iemand slechter van geworden.

 

 

 

Het voelt enorm fijn om hier de dingen even op een rijtje te kunnen zetten, maar ik realiseer me dat het voor jullie ook wel heel confronterend moet zijn om het te lezen.

 

 

 

x Michelle

Geplaatst

Jeetje Michelle, je was er al bang voor inderdaad.

 

Wat een klote (sorry, excuses) nieuws voor jullie zeg!

 

Heel veel sterkte met dit nieuws.

 

 

 

En je kunt hier gewoon lekker alles neer blijven zetten hoor, daar zijn we hier voor, in goede en slechte tijden!

 

 

 

Knuffel voor jullie daar....

Geplaatst

Chantal, dat boeren komt me bekend voor.

 

Heb heel erg veel last van maagzuur, komt ineens opzetten en bij mij helpt het alleen als ik schandalig een boer (of 7) laat.

 

Mannetje is het ondertussen gelukkig wel gewend, lijk wel een bouwvakker hahaha

Geplaatst

Michelle, ondanks dat je het misschien al wist is dit niet wat je wilde horen. Je hoopt toch altijd dat je het zelf mis hebt. Ik wens je dan ook alle kracht toe om door te gaan. En mag hier alles schrijven hóór, wij zijn er voor je.

 

 

 

Dikke knuffel voor jou!

 

Jane

Geplaatst

Hier een iets betere nacht gehad. Maar dat komt mischien wel omdat ik de nacht ervoor zo slecht heb geslapen. Ik heb heel vaak "ademnood" als ik in bed lig. Dit heb ik voornamelijk als ik op mn rug lig. Eigenlijk kan ik allleen nog maar "fatsoenlijk" op mn zij liggen met veel kussens.

 

 

 

Vandaag 1 oktober, het wordt nu wel heel spannend hier. Ik knijp m wel een beetje voor de bevalling maar ik kijk er ook er naar uit. Wil nu mn kleintjes wel eens zien en vasthouden.

 

 

 

Liefs, Jane

Geplaatst

@michelle: weet eigenlijk niet zo goed wat ik tegen je moet zeggen. Ik probeer mezelf een voorstelling te maken hoe ik met dit nieuws om zou moeten gaan. Het is namelijk altijd een grote angst van mij geweest dat ik, als we eindelijk heel dichtbij zouden zijn bij ons kindje, mijn mannetje zou verliezen. Weet ook niet hoe ik aan deze angst kom hoor, maar probeer het altijd van me weg te schuiven. Het enige wat in me opkomt om tegen je te zeggen is: Probeer in ieder geval zoveel mogelijk van elkaar en jullie gezin te genieten zolang het leven het jullie toelaat. Sterkte meid.

 

 

 

@de rest: hier ook een slechtslaper en bouwvakker, hahah. Mijn mannetje is er ook al aan gewend dat ik tussendoor loop te boeren. Vooral tijdens/na het eten heeft mijn maag het soms zwaar.

 

 

 

Maar de dagen vliegen voorbij, nog maar 53 dagen volgens de teller, pfff voor je het weet is het zover. Ik moet zeggen dat ik best een beetje angst voor de bevalling heb. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten, kan ik het wel. Maar aan de andere kant vind ik dat ik al zoveel heb doorstaan dan moet ik dit toch ook kunnen.

Geplaatst

Michelle: waar jullie al bang voor waren, wordt dan ook nog eens bevestigid door een arts. Gelukkig is Patrick heel sterk en als hij al 3jr de medici voor de gek houdt, hoop ik echt dat hij het nog een tijdje vol kan houden voor jullie gezinnetje. Dat jullie zo lang mogelijk van elkaar kunnen genieten. Weet verder niet goed wat ik moet zeggen nog. Ben wel benieuwd of alles goed is bij de VK, zowel met jou als de beeb. Iig veel sterkte de komende tijd.

 

 

 

Gezellig allemaal die slapeloze nachten haha. Hier afgelopen nacht heerlijk geslapen, werd vanmorgen pas om 6 uur wakker om naar de wc te gaan, echter 20 min later ging de wekker voor mn man. Dus niet meer kunnen slapen helaas.

 

Net weer op het werk pas 1.5 uur, maar ga morgen nog werken en dan vanaf volgende week houdt ik het voorgezien. Want heb nu al weer last van mn rug, morgen ga ik de VK er ook even over bellen.

 

 

 

Wordt hier een spannende maand en volgende maand natuurlijk ook, want er zijn best veel mensen uitgerekend haha. Daarbij ook nog een aantal 2lingen die best eerder kunnen komen haha.

Geplaatst

Lieve Michelle,

 

 

 

Wat een verschrikkelijk @#^%##& nieuws.

 

Ik vind het heel moeilijk om wat te schrijven.

 

Ik wens jullie gezinnetje heel veel kracht toe en hoop dat Patrick de kracht heeft om het optimale eruit te halen, maar daar twijfel ik niet aan.

 

 

 

Liefs,

 

Chantal

Geplaatst

Lieve Michelle,

 

 

 

Wat onwijs k*t dat er dan toch dat slechte bericht komt, zelfs al had je verwacht het is niet wat je hoopt te horen. Ik heb onwijs veel bewondering voor jullie, jullie blijven er samen steeds voor vechten en tonen zoveel kracht en moed door de manier waarop jullie het leven tegemoed treden. En zoals al vaker gezegd blijf het lekker van je af schrijven.

 

 

 

Heel veel liefs Dani.

Geplaatst

Michelle, soms lees ik hier even mee om wat "ervaring" op te doen.

 

Zodoende ken ik ook jouw verhaal.

 

Ik vind het knap zoals jullie samen met de situatie omgaan. Ik hoop dat jullie nog veel tijd samen mogen hebben en dan vooral als jullie zoon straks geboren is.

 

 

 

Ik wens jullie alle liefde en sterkte toe voor een hopelijk nog zeer lange tijd!

 

 

 

Een dikke knuffel,

 

Vanessa

Geplaatst

Lieve Michelle,

 

 

 

Wat een verschrikkelijk bericht! Ook al weet je verstand het wel, je hart kan het niet bevatten....

 

Ik hoop uit de grond van mijn Hart dat je man de geboorte van jullie zoon zal meemaken. Het is goed om te lezen dat jij ook zelf die hoop vasthoud.

 

 

 

Heel heel veel sterkte...

 

 

 

Liefs Snoeske

Geplaatst

@ michelle... een hele dikke knuff vanaf hier.. dat is wel het allerminst wat we hier voor je kunnen doen.

 

 

 

gelukkig heb je alle hoop dat patrick bij je bevalling aanwezig is. mooi en hou die gedachten vast! alle goeds gewenst vanaf hier.

 

 

 

met de zwangerschap hier gaat het goed.. voel de kleine echt vaak en veel bewegen. wordt nu wel wat zwaar in mijn rug, bukken is erg vervelend.

 

voor de rest nu ook wat vaker naar de wc.. en ik mag niet klagen qua kwaaltjes.

 

 

 

volgende week naar de vk, ben benieuwd of alles goed is..

 

en idd trudy, de bevalling vind ik ook spannend maar ik denk ook echt, we hebben al zoveel pijn doorstaan. dit kan er ook nog wel bij!

 

 

 

liefs

 

 

 

Desiree

Geplaatst

Lieve Michelle,

 

 

 

Ik wen jou en Partick onwijs veel sterkte!!! Bij het lezen van je verhaal kreeg ik even een brok in me keel.... dikke kus en knuffel van mijnbaby!

Geplaatst

Tja die bevalling, ik heb me gisteren voor de zekerheid toch nog even opgegeven voor een info avond in het ZH, krijg je uitleg over bevallen in het ZH en rondleiding in de verloskamer. Aleen wel een beetje laat want die avond is pas 17-11. Hopelijk niet meer nodig dan, maar goed je weet maar nooit. Mn man was er ook al verbaasd over, omdat ik natuurlijk liefste thuis wil bevallen. Maar je weet maar nooit hoe het gaat lopen en dan weet ik tenminste wel waar ik terecht ga komen enzo.

 

Ik ziet er best tegenop, maar er zijn ons al miljoenen vrouwen ons voorgegaan en sommige op minder confortabele manieren dan ons. Dus heb er al het vertrouwen in en anders mn man zn hand maar goed fijn knijpen haha.

 

 

 

Gisteren konden we eingelijk zeggen volgende maand zijn we papa en mama officieel!!!! Normaal zeggen we 'volgende maand gaan we op vakantie' nu even iets anders en best spannend allemaal. Mogen ook over 5 wk al thuisbevallen.....aaarrggg gaat wel heel heel dichtbij komen allemaal.

 

 

 

@Michelle: hier natuurlijk geen probleem om je verhaal neer te zetten. Wij lezen mee en we leven ook met jullie mee. Het is erg confronterend, maar je wordt wel met beide benen op de grond gezet, wetende dat de wereld soms gewoon zo oneerlijk is. Nogmaal veel sterkte en geniet zoveel mogelijk vanelkaar.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden