Ga naar inhoud

42 jaar IVF Dusseldorf


Gast Shanna42

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Jawel we hebben internet op de kamer, gratis handig he. Nog even een leuke afleiding.

 

 

 

X

  • Reacties 464
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hey Shanna, nou da's zeker prettig...

 

:people: is soms ook zo verschrikkelijk onmisbaar; iig voor mij....

 

 

 

Meid, spannend weer vandaag.. zag het rotberichtje van Manouk en samen met het berichtje van Wish werd het mij even allemaal teveel.. wat moeten wij meiden in de MMM toch ontzettend veel doorstaan... om te :sad2:...

 

 

 

Heel erg veel succes nogmaals, heb de duimen gekruist voor jullie...

 

 

 

Knuffel!

Geplaatst

Je vraagt je af waarom hè. Nou bij had de arts nu dus 3 eitjes gevonden (?) maar één kleintje, en de andere was niet goed (geen idee waarom was nog te versuft van de narcose) en één is er goed. Bleh eentje maar, maar oke mag blij zijn dat het er in ieder geval één is. Morgenvroeg bellen of die bevrucht is maar daar ben ik niet zo bang voor met picsi, en dan morgenmiddag bellen of er geen afwijking gevonden is. Dus morgen nog een spannend dagje. Maar eerlijk gezegd heb ik er niet veel vertrouwen meer in. Ik weet dat ik hoop moet houden, misschien is het zelfbescherming maar toch, slechte ervaring met mijn eitjes wat dat betreft.

 

 

 

Knuff van Shan

Geplaatst

shanna shit zeg. je hebt er eentje nodig maar ik begrijp je heel goed.

 

liever drie dan eentje. we duimen ons nog suf voor je.

 

hoest verder met je? viel de punctie mee, veel napijn?

 

liefs, Hellen

Geplaatst

De punctie zelf heb ik niets van gemerkt, was onder narcose, na die tijd wel lang dizzy geweest. Dus gewoon lekker rustig aan doen, veel water of thee drinken vertelde ze. Verder geen buikpijn of zo, maar ja met 3 eitjes moet dat ook wel meevallen, alhoewel het alles bij elkaar 40 minuten heeft geduurd.

 

 

 

Nu maar gewoon hopen dat het een goed eitje is en deze teruggeplaatst kan worden maandag.

 

 

 

Groeten van Shan

Geplaatst

Hoi,

 

 

 

Hier dikke tranen, er heeft geen bevruchting plaatsgevonden, ongelovelijk maar waar. Ik dacht dat dat met PICSI wel goed zou zitten maar toch niet, het is niet alleen het zaad zegt S. je hebt dan 50% kans. Bleh.

 

 

 

We zijn erg verdrietig, voor ons was dit echt de laatste keer. Als ik straks ongesteld word ga ik aan de pil. Zo weinig eitjes en zo een slechte kwaliteit de kans dat er een goede tussen zit is minimaal. Voor ons reden om nu echt definitief te stoppen. En dat maakt het niet makkelijk!

 

 

 

Liefs van Shan

Geplaatst

Hoi Shanna

 

 

 

Vind het zo ontzettend klote voor je.

 

Misschien niet het moment om erover te beginnen, maar hebben jullie wel eens gedacht aan een eiceldonor?

 

Misschien is dat een oplossing voor jullie?

 

 

 

Groetjes

 

Daniella

Geplaatst

Lieve Shanna,

 

 

 

Kan me heel goed voorstellen, dat het moeilijk te verkroppen is, dit soort nieuws... je voelt echt dat dit het was.. acceptatie zal moeilijk zijn en het verwerken zeker. Twijfel, verdriet, het grote waarom. Dit zal zeker allemaal de revue passeren...

 

 

 

Meissie, ik hoop dat jullie samen sterk zijn en dit kunnen dragen. Ik weet het wel; er is meer in het leven. Maar het had een stukje completer geweest mét...

 

 

 

Dikke knuffel,

 

San

Geplaatst

Tjeetje Shanna,

 

wat een enorme teleurstelling en wat een moeilijke beslissing hebben jullie moeten nemen.

 

Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe om hier mee om te gaan.

 

Liefs

 

Saskia

Geplaatst

Hi Shanna, jeetje wat voel ik met je mee en wat prikken mijn ogen ook toen ik je net las. Wat ongelooflijk verdrietig en leeg!!!! Een hele dikke knuffel voor jou!!! Wat ontzettend jammer dat het niet eens tot een bevruchting gekomen is! Met slechts een in de race was de kans al klein maar het had hem wel kunnen wezen! Heel veel sterkte hiermee en als je over dit verdriet heen bent zouden jullie ook eens na kunnen denken over pleegzorg? Het is niet hetzelfde als een eigen kind, maar je krijgt wel de gelegenheid om voor een kind te zorgen! Maar goed, dat is voor later, voor nu is eerst het verdriet! Sterkte ermee, ik denk aan jullie

Geplaatst

Hee meiden bedankt voor jullie lieve reacties, het is fijn om dat even te lezen.

 

 

 

Het was een rare dag, je leven gaat gewoon door, de boodschappen moeten gedaan worden, en toch komen de traantjes telkens weer. In het dorp zie je dan overal de babykleertjes hangen en dan denk je meteen dit kan ik nooit voor ons eigen kindje kopen, en dat is moeilijk en zwaar.

 

 

 

Aan de andere kant voelt het ook weer goed dat het zo gelopen is, klinkt heel gek, maar het maakt het besluit om definitief te stoppen wel makkelijker. Er valt gewoon bijna niet meer te stimuleren, ik heb de hoogste dosering mp gehad, en dan toch maar 2 eitjes, de 3e was heel klein. En dan zelfs de bevruchting die niet goed gaat. De kans op een geslaagde kans met een gezond eitje is zo ontzettend klein. Vriendlief zei straks nog dat is net als een grote prijs in de loterij winnen.

 

 

 

Van de week zei hij nog tegen mij, je wil tien jaar inhalen en dat gaat gewoon niet. We hebben elkaar gewoon laat leren kennen en die tijd kun je niet terugdraaien. We zijn samen gelukkig, en gezond (dat is ook heel wat) en kunnen dit samen nu aan, we kunnen er voor elkaar zijn en dat is heel belangrijk maar ook fijn, je groeit naar elkaar toe.

 

 

 

Over een tijdje gaan we naar de toekomst kijken en hoe we die met zijn tweeen gaan invullen.

 

 

 

Het lijkt het einde van de wereld, de wetenschap dat je nooit meer de kans krijgt om papa en mama te worden. Maar heel nuchter gezien zijn er ergere dingen die je als mens zijnde mee kan maken en daar richten we ons maar op.

 

 

 

Pleegzorg heb ik zelf al vaak overwogen, maar vriendlief wil dat absoluut niet. En daar moet ik natuurlijk ook rekening mee houden. Ik heb er ook wel eens over gedacht om één dag in de week een opvang te doen voor kinderen. Maar - en daar heeft vriendlief wel weer gelijk in - je gaat je dan zo aan de kinderen hechten en dan maak je het jezelf weer extra moeilijk. We zien het allemaal wel.

 

 

 

Eiceldonatie, daar gaat weer zo een tijd overheen, en die tijd hebben we niet vinden we zelf. Ik ben 'al' 43 jaar en voor onszelf zijn we al een jaar die grens overgegaan. Voor iedereen is dat anders maar voor ons ligt de grens gewoon hier. Wat ik net al zei die tien jaar zijn gewoon niet meer in te halen. Het zal gewoon zo moeten zijn.

 

 

 

Ik blijf hier nog wel meelezen en schrijven hoor. Wil toch graag weten hoe het met jullie gaat, het zal alleen minder worden omdat ik zelf niet meer in de rondes mee doe. Maar dat zien we dan wel weer.

 

 

 

Een dikke knuffel vanaf hier,

 

 

 

groeten van Shan

  • 2 weken later...
Geplaatst

Hallo Shanna,

 

 

 

Heel veel sterkte met dit slechte nieuws...

 

 

 

Ik heb zelf mijn laatste behandeling gehad eind mei. Toen ook die tp mislukt bleek, heb ik samen met mijn partner besloten te stoppen. De behandelingen begonnen meer van mij te vergen dan ik aankon. Klinkt misschien gek, maar stoppen was minder zwaar op de een of andere manier. Ik denk dat je dat wel herkent?

 

Nu een paar maanden verder, begint het 'gewone' leven zijn gangetje weer te gaan. Met soms momenten van intense blijdschap, dat ik eindelijk van alle kinderwens-sores verlost ben! Maar ook de momenten dat de wanhoop als een klamme deken over me heenvalt en ik het even niet meer weet.

 

 

 

Ik heb me tijdens de behandelingen proberen voor te stellen hoe het zou voelen als ik besloot te stoppen. En weet je: het valt me al met al mee. Het leven heeft zoveel te bieden! Ook ik kwam mijn partner laat tegen en we hadden zó graag samen een kindje gewild. Maar we hebben het ook zo fijn met elkaar, dat we de toekomst al met al vol vertrouwen tegemoet gaan. Samen. En nee, helemaal afscheid nemen van mijn kinderwens kan ik nog steeds niet. En wie weet volg ik jouw voorbeeld en ga ik binnenkort aan de pil. Want iedere maand toch dat sprankje hoop, killing...

 

 

 

Shanna, heel veel sterkte de komende tijd. Ik vind het dapper dat je het besluit hebt genomen te stoppen. Want stoppen is moeilijk. Maar het geeft je ook de kans om af te sluiten en je open te stellen voor al het nieuwe!

 

 

 

Liefs van Daphne

Geplaatst

Dag Shanna,

 

 

 

Net zoals Daphne heb ik als 43 jarige recent definitief afscheid genomen van onze kinderwens. Het is zwaar maar van de andere kant voel ik me ook verlost. Pffffffff, wat een enorm heftig proces hebben wij IVF-ers toch achter de rug. Ik ben oprecht blij dat ik stukje bij beetje mezelf terug heb gevonden en verlost ben van het intens emotionele proces. Ja, wij zijn gelukkig ook gezond, we hebben een heel fijn leven met elkaar en gaan nog een heel rijk en goed leven tegemoet. Dat wens ik jou en je partner ook toe en als ik goed tussen jouw regeltjes doorlees gaat jullie dat héél goed lukken! Liefde overwint alles, toch?!! :3some:

 

 

 

Veel liefs,

 

 

 

Josephine

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden