Ga naar inhoud

uitgerekend in februari 2012


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 4,1k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Ik wist het al vantevoren dus dan weet je niet beter! Ik heb er geen moeite mee, zit niet te wachten op die pijnlijke weeen, die heb ik door de endometrioseaanvallen maandelijks genoeg gehad!!!

Geplaatst

hey bikkel,

 

wat voor operatie heb je gehad? Heb zelf ook endo, maar ben er niet aan geopereerd. Wel over gehad, maar zaten teveel risico's aan. Endo zit bij mij vooral bij mn darmen en baarmoeder. Ik wil ook nog eens in het ziekenhuis navragen wat dat voor ee bevalling kan betekenen. Lees op meerdere plekken dat het erg pijnlijk kan zijn

 

onze 2 kindjes lopen ook 4 dagen voor. Ze passen alleen niet de datum aan omdat het moment van de bevruchting vast staat. Dat is schijnbaar nauwkeuriger dan de meting...

 

Dinsdag weer een echo. Dan net over de 12 weken heen... Als laatste op dit lijstje!

Geplaatst

Hier vanochtend weer een echo gehad. Met de kleine is alles goed. Het was niet echt een uitgebreide echo, dus ze vertelde weinig. Maar ja, je zag duidelijk dat het hartje klopte en het kindje was weer behoorlijk gegroeid naar zo'n 7,5 cm. Als ik dit vergelijk met de lengte van Bikkel loopt mijn kindje dus blijkbaar iets achter in groei want ben vandaag 14 weken en 1 dag. Het apparaat gaf niks aan omdat dit volgens de gyn maar tot 13 weken en 5 dagen gaat. Blijkbaar zou ik volgens het apparaat toch verder zijn dan dat, dus valt de achterstand wel mee denk ik dan. Het is natuurlijk ook nog steeds mm-werk en merk dat iedereen dan weer precies op schema loopt en dan weer een paar dagen voor. Het schommelt nogal dus zal me er maar niet druk over maken. Gyn heeft niet gezegd dat het te klein was ofzo. Dus laat ik maar genieten van de goede echo!

 

Uitegerekend:

Benbri: 1 februari, 3e kindje, 33 jaar (1 cryo teruggeplaatst, was 2ling, nu 1ling)

Meezie: 1 februari, 1ste kindje, 29 jaar (2 cryo's teruggeplaatst gekregen)

Kiet : 2 februari, 2e kindje

Eef: 6 februari, 1e kindje, 33 jaar (1 cryo teruggeplaatst)

Lianne: 6 februari, 1e kindje, 28 jaar. We krijgen een tweeling!!!

Jeanine: 6 februari 2de en 3de! kindje, 34 jaar (2 embryo's gekregen)

Nofje: 10 februari, 1ste kindje + (2 stiefdochters van 8 en 15), 31 jaar

Stiertje: 13 februari, 1e kindje, 35 jaar ( 2 emmys teruggeplaatst gekregen)

Bikkel: 13 februari, 1e kindje, 32 jaar

Ink : 17 februari, 1e kindje, 29 jaar

Fren: 17 februari, 1e kindje, 32 jaar, blijf onder controle gyn

Marjan77: 17 februari, 2de kindje 33 jaar

Janis: 18 februari, 1e kindje 34 jaar

Cjee: 25 februari, 2e kindje spontaan zwanger na eerdere ICSI

Jrn: 27 februari

Eerstvolgende afspraak:

Stiertje: 19 juli 2e echo

benbri: 20 juli, 12 weken echo, laatste in het zh (hoop ik)

Janis: 29 juli 12 wkn echo , 4 augustus verloskundige

Bikkel: 8 augustus, 12 wkn echo, tevens 1e controle nieuwe gyn!

Meezie: 11 aug afspraak verloskundige

Nofje: 12 aug; controle 14 weken, echo nr 5..

Marjan: 16 augustus gyn + echo

Fren: 17 aug 3e echo

Ink: 23 aug 2e afspr verloskundige en echo nr 5 :-)

Eef: 25 aug 5e echo. Beslissing of ik over mag naar verloskundige

Geplaatst

Meiden, wil ff een beroep doen op jullie ervaring(en)....Heb sinds gisteren een continu zeurende/aanwezige buikpijn in het gebied onder mijn navel over de gehele breedte van mijn buik. Alsof er spanning opstaan. Ook is mijn buik best opgezet. Hebben jullie dit rond de 10 weken ook gehad? Verloskundige zei dat dit heel normale pijnen zijn die horen bij het groeien van de baarmoeder/oprekken van de banden, maar ben toch nieuwsgierig of jullie dit ook gehad hebben..Thanks alvast! :-)

Geplaatst

Heb het lijstje weer even aangepast...

Heb het tevens iets korter gemaakt, zodat het ook op de telefoon overzichtelijk overkomt.

Als iemand het daar niet mee eens is, hoor ik het wel!

 

Uitegerekend:

Benbri: 1 februari, 3e kindje, 33 jaar

Meezie: 1 februari, 1ste kindje, 29 jaar

Kiet : 2 februari, 2e kindje

Eef: 6 februari, 1e kindje, 33 jaar

Lianne: 6 februari, 1e en 2de kindje, 28 jaar.

Jeanine: 6 februari 2de en 3de! kindje, 34 jaar

Nofje: 10 februari, 1ste kindje, 31 jaar

Stiertje: 13 februari, 1e kindje, 35 jaar

Bikkel: 13 februari, 1e kindje, 32 jaar

Ink : 17 februari, 1e kindje, 29 jaar

Fren: 17 februari, 1e kindje, 32 jaar

Marjan77: 17 februari, 2de kindje, 33 jaar

Janis: 18 februari, 1e kindje, 34 jaar

Cjee: 25 februari, 2e kindje

Jrn: 27 februari, 1ste en 2de kindje, 30 jaar

Eerstvolgende afspraak:

Meezie: 11 aug afspraak verloskundige

Nofje: 12 aug; controle 14 weken, echo nr 5.

Jrn: 16 aug: echo, controle en twin studie

Marjan: 16 aug: gyn + echo

Fren: 17 aug: 3e echo

Ink: 23 aug 2e afspr verloskundige en echo nr 5.

Eef: 25 aug 5e echo. Beslissing of ik over mag naar verloskundige

Geplaatst

Hoi Melis,

 

Ik heb ook erg veel last gehad van buikpijn.

Kreeg idd te horen dat het om eenzelfde reden ging.

Pijn werd vaak erger als ik bijv. heel hard moest niezen..

 

Inmiddels zakt het iets, maar het schiet er elke dag toch nog wel een keer op 5 in...

Geplaatst

Hey lieverds,

 

Ik kon het niet laten even om het hoekje te kijken hoe het met jullie gaat. Heb niet alles gelezen, maar kon zo ver zien dat alles met jullie gelukkig wel goed is.

 

Ik heb de miskraam op laten wekken met pillen en de vruchtzak laten onderzoeken.

Gister weer naar het ziekenhuis geweest en ik blijk nog vol met troep te zitten dus jammer genoeg wordt het waarschijnlijk toch ook nog een curretage erachter aan.

Ook was de uitslag er van de vruchtzak.

Ik bleek dus zwanger te zijn van een eeneiige tweeling.

Er was op de echo destijds maar 1 hartje te zien dus bij de andere was hte al in een vroeg stadium niet meer goed gegaan.

Ik schrok zo en was er weer helemaal vanaf. We wilden zo graag een tweeling en nu is het daarom niet goed gegaan. Blijkt bij eeneiige tweelingen nog weer een hogere kans op een miskraam.

Maar ik ben wel blij dat we het hebben laten onderzoeken. Omdat ik zo aan mezelf begon te twijfelen of het dan niet ook aan mij zou liggen.

 

Ik kan het dus nog steeds niet helemaal afsluiten. Gelukkig hoeven we niet op een wachtlijst als we toch besluiten hier in Nederland nog een poging te doen.

Ik wil jullie geluk niet verpesten met mijn vervelende verhaal, maar wilde toch even mijn hart luchten.

 

Ik kom vast nog wel even een keer om het hoekje kijken om jullie te volgen.

En ik hoop dat ik binnenkort ook weer in een zwangertopic mag plaatsnemen.

 

Iedereen heel veel geluk en liefde toegewenst!

 

Liefs Do

Geplaatst

do.....wat lief dat je ons bent komen opzoeken :) *knuffel*.....wat zwaar weer voor je hoor...bah! kweet ook niet goed wat ik nu moet zeggen tegen je, behalve dat ik hoop dat je na deze ellende weer wat geluk mag hebben en houden ook nog natuurlijk :)

 

veel liefs

Geplaatst

Do, wat fijn dat je je verhaal nog even hier komt doen. Heftig hoor.

Dus zwanger geweest van een eeneiige tweeling. Ik wist niet dat het risico op een miskraam dan groter was.

En dan ook nog eens een curretage in het verschiet. Heel logisch dat je het voor jezelf op deze manier natuulijk nog niet hebt kunnen afsluiten.

Ik wens jou en je man alle geluk van de wereld en ik hoop je snel ergens op een zwangertopic te mogen zien!

Sterkte meis

Geplaatst

He do, ook jou verhaal hoort erbij, we zijn er om elkaar te steunen in goede maar ook in slechte tijden!! Vervelend dat je nog niet schoon bent! Ik hoop dat je heel snel weer plaats mag nemen op het zwangere bankje! Je bent altijd welkom!

 

@jrn ik ben in 2010 in Leuven geopereerd aan de endo, graad 4! Ik had cystes, verklevingen en darm aangetast! Ze hebben 10 cm dikke darm verwijderd en heb toen 12 wkn een stoma gehad! Operatie duurde 10 uur maar ik zou het zo weer overdoen, ik heb tot op heden geen pijn meer gehad en onze wens is in vervulling gegaan!

Geplaatst

Do, even snel lief en knap dat je hier je verhaal hebt gedaan en je bent wat mij betreft welkom, hoop dat je snel kunt aanmelden op een uitgerekend in topic. Dikke knuffel

 

@ de rest, het weer is hier minder maar we vermaken ons nog wel, zaterdag weer naar huis, vind het dan ook wel prima en ehh volgende week gaan we een kinderwagen kopen joehoe

 

liefs Janis

Geplaatst

oja zo raar, ben nu al twee dagen ,s ochtends aan het overgeven, bah wordt daar niet vrolijk van. Het is wel dat als ik het kwijt ben dan voel ik me ook weer beter.

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

Hierbij wil ik me ook aansluiten op dit topic. Ik ben uitgerekend op 2 februari 2012 maar ben nu al uitgeteld.

Na een afwezigheid van volgens mij meer dan 2 maanden op dit forum ben ik vandaag weer eens voorzichtig gaan kijken. Ik had het ff zo gehad met al dat zwangerschapsgedoe. Twee dagen na de TP werd ik zo overvallen door vermoeidheid dat ik niets meer kon. Nou ja, ik ging naar mijn werk, ik at en ik sliep. Daar bestond op dat moment mijn hele leven uit. Dit werd na een paar weken wel iets beter, maar dat ging langzaam. Toen ik bijna 10 weken was hadden we de intake bij de verloskundige. Dit vond ik erg confronterend. Want ondanks dat ik wist dat ik zwanger was, was ik er nog niet echt mee bezig. En dan zit je daar en dan wordt je wel bewust dat het toch echt zo is. “Heb je al kraamzorg geregeld?” "Wat.... nu al?" was mijn reactie, "en weet de huisarts het al?". Tenslotte kregen we ook nog een koffertje mee met o.a. een miniluier, sokjes, folders en een knuffel. Hmmmm......slik.

 

En toen gebeurde het. Om 4 uur ‘s middags ging in naar het toilet, ik was op mijn werk, toen bleek ik een behoorlijke bloeding te hebben. Ik had niets gemerkt. Ik had een witte broek aan en het was zelfs daardoor. Vette paniek natuurlijk. In de spiegel gekeken of ik met fatsoen naar mijn plek terug kon, maar dat ging gelukkig nog. Mijn collega ingelicht en in de kamer ernaast naar de verloskundige gebeld. Gelukkig kom ik meteen terecht en ben dus meteen gegaan. Gelukkig was alles nog goed en was ukkie lekker druk. Maar 's nachts werd ik in paniek wakker en stortte ik volledig in.

Waar was ik in vredesnaam mee bezig. De intake bij de verloskundige heeft me eindelijk doen beseffen dat ik echt in verwachting was. En ik ben alleen maar aan het stressen op het werk. Het was al een paar maanden tering druk (sorry voor het taalgebruik), sinds een paar dagen hadden we een nieuwe medewerker die ingewerkt moest worden, fijn voor ons, maar dat zorgde ervoor dat ik helemaal uit mijn doen was. De bedrijfsleider zat me al weken op de hielen en daar werd ik ook knettergek van. Al meer dan een maand kregen mijn collega en ik ons werk niet gedaan en daar hadden niet alleen wij last van, maar onze medewerkers en onze opdrachtgevers begonnen het ook te merken.

’s Ochtends om 6 uur belde ik mijn collega en heb in tranen verteld dat ik het niet meer kon opbrengen om te komen werken. Ik hield het gewoon niet meer vol. Ik was volledig ingestort. Ik ben nog wel even naar het werk geweest om het met de directie te bespreken. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen dit via een ziektemelding bij de receptioniste af te doen. Ik heb veel plezier in mijn werk en ik kan best tegen werkdruk, maar de combinatie met ineens beseffen dat je zwanger bent, de bloeding en oververmoeid zijn werd me even te veel. In tranen heb ik mijn verhaal gedaan. Daarna heb ik nog met mijn collega gesproken en heb het werk overgedragen wat direct moest worden opgepakt.

En zo gebeurde het dat ik dus anderhalve week eerder vakantie had. Niet dat het zo voelde, want ik heb heel veel geslapen en heb vooral heel veel NIETS gedaan. En dat is normaal niet mijn stijl. Ik had me voorgenomen om vooral te gaan genieten van de zwangerschap. Maar zoiets kan je jezelf niet toe dwingen heb ik gemerkt.

De afgelopen weken, tijdens mijn vakantie, ben ik eindelijk meer gaan genieten. Soms schiet me een leuke naam te binnen of kreeg ik een oprecht geïnteresseerde vraag die me ook voldoening gaf te beantwoorden. Het is leuk als mensen met je meeleven. Het enige wat ik miste tijdens mijn vakantie waren de echo’s, die ik al aardig wat had gehad ivm de bloeding en andere controles. Gisteravond zaten mijn man en ik op de bank en toen bedacht ik me ineens dat mijn man een doppler heeft. Het schijnt dat vanaf 12 weken je de hartslag van je kind kunt horen. Dus we zijn meteen gaan proberen. Het was even zoeken maar we hebben hem gevonden. Echt super om de hartslag van je kindje te horen.

Ik heb nog een paar dagen vakantie en dan begin ik maandag weer. De periode na de vakantie is bij ons het meest hectisch. Eigenlijk zou ik vandaag al beginnen om structuur in de vakantie chaos te gaan brengen maar ik begin pas maandag. Ik ben benieuwd hoe chaotisch het wordt en ik moet zeggen dat ik er nu al erg tegenop zie.

Sorry voor mijn lange verhaal, maar ik moest het ff kwijt. Hopelijk kan ik het opbrengen de komende tijd vaker dit topic te bezoeken. Tijdens de ICSI heb ik er veel aan gehad.

Groetjes, Maureen

Geplaatst

pf, wat een verhaal maureen....iig welkom en hoop dat je hier vaker bent, kan best gezellig zijn en een verwelkome afleiding :) kan wel op je verhaal ingaan, maar het blijft heftig natuurlijk...het enige wat ik kan zeggen is denk vooral aan je zelf, zwanger of niet, dat moet je toch altijd doen en nu helemaal :)

 

morgen reageer ik vast wat langer, maar ben een beetje brak, maar wilde je niet zonder welkom laten slapen :)

 

heel veel liefs

Geplaatst

He Maureen, leuk je hier weer te zien, volgens mij zaten we samen in het topic wie start er april/mei, fijn om te zien dat met de zwangerschap alles goed gaat. Hopenlijk is je vermoeidheid nu wel iets minder en zal het op je werk volgende week niet te hectisch zijn.

Dat van het nog niet helemaal beseffen dat je zwanger bent, zullen een hoop hier wel herkennen. Hier ook hetzelfde, het idee is er wel, maar soms voelt het nog alsof het over iemand anders gaat ipv over jezelf. Nu mijn buik eindelijk begint te groeien komt het besef steeds meer, alleen zit ik nu steeds maar te denken aan wat er allemaal nog wel moet gebeuren voor de kleine er is. Kom in ieder geval lekker mee kletsen.

 

Do fijn om iets van je te lezen, wel byzar dat het een eeneiige tweeling was, je verdriet zal nog wel even dubbel zo groot zijn nu, veel sterkte de komende tijd. knuffie!!!!

Geplaatst

Hi Meiden,

 

Heb ook lange tijd niets van me laten horen, wel meegelezen maar geen puf om te schrijven. Voel me sinds een paar dagen weer fitter. Hoop dat het doorzet, durf het bijna nog niet te geloven!

Gisteren de combinatietest gehad. Die was superpositief. Kans lag hetzelfde als iemand van 26, is voor mijn leeftijd (40+) toch wel een heel geruststellende gedachte. Dat betekent ook geen vruchtwaterpunctie of vlokkentest. Wat heerlijk! Maureen, ik herken je verhaal van beseffen en blij zijn dat je zwanger bent helemaal. Voor mij is er gisteren echt een hele lading van me afgevallen. Niet dat ik van te voren door had hoe belangrijk dit was...merkte het pas toen ik trillend het ziekenhuis uitliep. Ongelofelijk!

Hoop dat je nu na zo'n heerlijke lange vakantie lekker kunt gaan genieten van zwanger zijn, je collega's zullen ook wel blij voor je zijn als je weer gaat starten, dat maakt het allemaal wel veel echter merk ik.

 

22 augustus naar de gynaecoloog, hopen dat ik bij hem mag blijven. Heb niet veel behoefte aan een verloskundige, heb liever een overdosis aan feiten (en echo's) hahaha.

 

@Do, wat ontzettend naar voor jullie, niet 1 maar 2 kindjes verloren. Je grote wens. Ik leef met jullie mee!

 

Liefs

Cjee

Geplaatst

Maureen, welkom hier. En wat vervelend dat je zo'n heftige periode hebt gehad. Hopelijk gaat het vanaf nu de positieve kant op. Denk vooral goed aan jezelf (en de baby uiteraard). Als werken momenteel echt teveel voor je is, moet je jezelf een halt toeroepen. Veel succes maandag in ieder geval, hopelijk valt het je mee. En hopelijk zien we je hier geregeld even langswippen.

 

Cjee, wat fijn zo'n mooie uitslag. Wij hebben het niet laten doen, maar ik begin nu steeds meer te twijfelen of dat wel een verstandige keuze was... Nou ja, het is nu wachten op de 20-weken echo. Dan kunnen ze natuurlijk heel veel zien of alle orgaantjes goed zijn aangelegd e.d. en ze kunnen dan toch ook wel aanwijzingen voor syndroom van Down zien? Het is toch wel fijn als we enigszins ergens op voorbereid zijn bij de geboorte.

Maak ik me eerst zorgen tijdens de eerste 3 maanden of alles wel goed blijft gaan. Nu gaan deze zorgen over in het wel/niet gezond zijn van het babytje. Ik ga er maar vanuit dat iedereen deze zorgen heeft. Het is niet zo dat ik er slapeloze nachten van heb ofzo, maar soms schiet het even door mijn hoofd. Wat als..... Kunnen we dat wel aan?

Geplaatst

Eef ik had precies hetzelfde vandaag, wat nou als het kindje niet gezond is??? Maar gewoon van het beste uitgaan en gaan genieten.

Vandaag door mijn collega's naar huis gestuurd. Ik kwam er in de pauze achter dat ik wat bloed verlor, niet veel en meer roze. Gelijk mijn vriend gesmst en moest van hem de verloskundige bellen, ikzelf maakte me niet echt zorgen omdat het maar weinig was en ik verder geen kramp had of pijn. toch maar naar hem geluisterd en de verloskundige gebeld. Ik hoefde me geen zorgen te maken zei ze, want een bloeding in deze periode komt vaker voor. Zeker omdat het maar weinig was en ik verder geen pijn had, verwachte ze niet dat het ernstig zou zijn. Ik had me waarschijnlijk iets te druk gemaakt vandeweek waardoor er een adertje is gesprongen. En dat is het denk ik ook. Ik ben de hele week al met de kinderen aan het sjauwen en druk aan het doen, maar moet toch echt mezelf in de gaten gaan houden en het tillen van de kinderen aan mijn collega's over gaan laten.

De meiden op mijn werk vonden dat ik naar huis moest gaan en daar gewoon even lekker op de bank gaan zitten, want ik moest me nu niet aalleen meer druk maken om mezelf maar ook om mijn kindje. Even een potje zitten janken, want vind het zooooo moeilijk dat ik een stapje terug moet doen, ik ben altijd van het doorzetten en doorlopen en nu kan dat even niet.

Uiteindelijk naar huis gegaan en lig nu heerlijk op de bank, verder geen bloedverlies meer gehad, maar nu wel een gespannen gevoel in mijn buik. Zou dat nog van de spanning zijn of is dit nu wat ik me moet voorstellen bij een harde buik? Zucht

Geplaatst

het zou idd een harde buik kunnen zijn....dan voelt de bm wat gespannen aan, een klein balletje in je buik zeg maar....zou ook verder geen pijn moeten doen, behalve dat het erg ongemakkelijk is (heb er zelf nl best wel last van, maar heb gewoon een gevoelige bm denk ik, want had het bij de eerste 2 ook)...en meisjes...niet druk maken. de kans dat er iets mis is, is zoveel malen kleiner dan dat het goed is :) EN...we hebben binnenkort de 20 weken echo (oke....meezie, ik en maureen zitten er iets dichterbij dan de rest, maar toch :))

 

veel liefs

Geplaatst

haha 20 weken alweer. Ik zit dit weekend als afsluiter op het bankje op de 12 weken... Maar langzaam aan lijkt de tijd wel steeds sneller te gaan. Je wordt er toch steeds wat geruster op!

 

Maureen welkom hier! Gezellig!

Geplaatst

by the way... We hebben hier kans op een aantal schrikkel kindjes. Had het er laatst zelf al even over met de gyn. Maar ze zei dat als ik de 40 weken al haal (wat vast niet gaat gebeuren) dat ze ze dan geen dag langer laten zitten....

Geplaatst

bij mij wel echt kans op een schrikkelkind... ben de 17e uitgerekend, dus 29 feb valt binnen de 2 weken overtijd. In die periode zit ook nog de verjaardag van mn schoonmoeder en als ik moet kiezen, dan liever een schrikkelkind dan dat :-)

Geplaatst

gelukkig heb ik dat probleem idd niet...heb er wel aan zitten denken, maar bij mij is het op het allerlaatste 14 februari (wat dan wel een leuke dag is, maar hoop het toch niet te halen, hahaha)...dus gelukkig geen schrikkelkindje voor mij. verwacht overigens dat het wel rond de 40 weken bij mij komt...mijn eerste kwam 5 dagen te laat en de tweede 1 dag te laat (die was eigenlijk op tijd, de weeen kwamen alleen niet snel genoeg) dus verwacht niet dat deze echt te laat komt...wel spannend hoor....toch hoop ik dat niemand een schrikkelkindje krijgt, is ie maar 1x in de 4 jaar echt jarig :)

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden