Ga naar inhoud

Uitgerekend in december 2013 / januari 2014!!


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Melis wat fijn te lezen dat alles goed was en je ff 3d/4d mocht kijken!

eet smakelijk.

Freggel beterschap meid lekker optijd naar bed idd.

 

Keuken is nog niet helemaal klaar de bovenkastjes hangen morgen komen de onderkastjes en t blad....foto als t klaar is.

  • Reacties 1,9k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Melis, wat heerlijk! Ben blij voor jullie. Hoe lang duurt zo'n GUO ongeveer? Smakelijk eten zo met zijn twee!

 

Arme Freggeld, lekker vroeg je bedje in. Inderdaad niet zo gek met dit weertje dat je snotterig wordt. Heb jij dat ook, dat het zo lang duurde dat je ging geloven dat er een kindje komt? Ik vraag dat specifiek aan jou omdat jullie ook zo lang hebben moeten wachten en doorzetten... Niet dat de andere meiden niet lang hebben moeten wachten of heul veel moeite hebben moeten doen, maar ik denk dat ik kan zeggen dat het 'iets' soepeler is gegaan. Hopelijk dat ik niemand hiermee voor het hoofd stoot, bedoel het goed!

In ieder geval, ik heb dat heel erg. Ik kan gewoon niet echt blij zijn en geloven dat ze komt. Was er maar zo'n knop die ik kon omzetten. En dat ik dan onbezorgd zwanger ben. Maar ik blijf bang dat het hartje gaat stoppen. Rotgevoel!

 

Ik krijg nog een keer IVIG en gebruik nog utro, clexane en aspirine. Laatste twee zal ik doorgebruiken tot het einde van de zwangerschap.

 

Fijne avondx

Geplaatst

Daar word ik wel een beetje verdrietig van Eve... Misschien niet terecht omdat je mij niet zo goed kent. Ik begrijp helemaal je angst en ongeloof dat er echt een kindje gaat komen.

Ik ben bij de zwangerschap van Linck en ook na zijn geboorte zo ontzettend bang en onzeker geweest... Ik was er heel vaak onzeker over of hij nog wel leefde en heb heel erg veel aan de angelsounds gehad, dan kon ik naar het hartje luisteren als ik het echt niet meer trok! De moederkoek lag bij hem ook nog eens voor waardoor ik heel laat en heel weinig voelde.

Het schijnt ook dat ik voor veel mensen in mijn omgeving niet te genieten ben geweest waardoor ik veel mensen ben kwijtgeraakt door hun onbegrip voor mijn situatie.

Het heeft bij mij 14 jaar (na het stoppen met de pil) geduurd voordat ik zwanger raakte. 14 jaar van teleurstellingen, wachten, onderzoeken en hoop en wanhoop maken een heleboel kapot...

Ook na de geboorte van Linck heb ik het moeilijk gevonden om te bevatten dat hij echt mijn kind is: Ik heb een spoedks gehad en zelfs bevallen kon ik dus niet eens zelf... wat een teleurstelling wederom! Ik heb echt nare gedachten gehad en maar zitten speuren naar iets van herkenning in Linck dat ik kon zien dat hij ook echt niet verwisseld was in het laboratorium... dat het wel echt ONZE embryo was want waarom zou ik nu dan ineens (naja ineens met ICSI dan) WEL zwanger zijn? Kan dan toch niet echt van mij zijn geweest?? Ik ging het eerste jaar ook meerdere keren per avond kijken of hij nog wel ademhaalde, doe ik nog steeds vordat ik zelf naar bed ga!

Dat dus... sorry voor mijn relaas, ben een beetje heel erg moe en emo vandaag! Maar onbezorgd zwanger zijn... Dat zijn er maar weinig hier denk ik

 

Nogmaals sorry hoor, ik moest het even kwijt denk ik. Misschien is het ook wel appels met peren vergelijken... allebei fruit, maar wel anders! Je hebt een heleboel ellende op je bordje gehad en je bent nu verder dan ooit! Logisch dat je bang bent...

Geplaatst

Tja, hoe zal ik eens beginnen, lastig bij zo'n gevoelig onderwerp. Ik heb zelf erg makkelijk praten vergeleken met jullie, meteen zwanger na de 1e ICSI poging en gelijk weer zwanger bij de 1e cryo. Ik besef dagelijks dat dit een lot uit de loterij is voor ons en zijn er dan ook enorm dankbaar voor dat dit ons is gegeven!

 

Zjoediezzz, ik herken veel dingen die je schrijft m.b.t. je zwangerschap en ook na de geboorte. Ik heb tijdens de vorige zwangerschap 8,5 maand in stress en doodsangst geleefd, zo bang was ik om mijn kindje te verliezen. Meerdere avonden per week doorgebracht op de verloskamers wegens weinig leven voelen, ze zullen wel gek geworden zijn van mij.

Ik dacht van de angsten af te zijn als ik eenmaal bevallen zou zijn, maar niets is minder waar. Na de bevalling had ik totaal geen band met mijn zoontje en al snel kwam de conclusie dat ik een postnatale depressie had. Dagenlang heb ik mezelf in slaap gehuild, ik was de ongelukkigste vrouw op aarde en leefde op een zwarte donderwolk. Ik liep huilend achter de kinderwagen, want ja als kraamvrouw hoor je te genieten.

Ik heb gehuild en gesmeekt of de kraamhulp wilde blijven, ik kon alleen maar huilen.

Het was een vreselijke tijd, maar ik heb er ook onwijs veel van geleerd.

 

Meiden, nogmaals ik heb makkelijk praten, maar probeer ook te genieten van de dingen die je wel gegeven zijn. Leef per dag en wees er dankbaar voor! Ik ben nu echt gelukkig zwanger en kan er oprecht van genieten zonder angstig te zijn om mijn kindje te verliezen, simpelweg omdat ik er geen invloed op kan uitoefenen.

 

Een wijze tekst (in mijn beleving) die in dit gespreksonderwerp wel geschikt is; " Wie in het verleden blijft hangen, heeft geen oog voor de toekomst ".

Geplaatst

Beterschap Freggel... Niet verder ziek worden hoor!

 

Melis wat fijn dat je gyn ook nog 3d/4d kon laten zien! Super dat alles goed was... Lekker gegeten vanavond?

Hoe was de uitslag van de middagprik? En heb je idd je fernandez gedronken?

 

Ben benieuwd naar je foto's Lindaah, superrelaxed dat je een nieuwe keuken krijgt. Alles aan kant voordat je beeb komt!! ik heb nu al echt enorme drang om alles aan kant te hebben nu ik nog een beetje energie heb (op niet-werkdagen) en nu ik nog normaal kan lopen... heb vorige keer enorme bekkeninstabiliteit gehad.

 

Pfff... de afgelopen drie dagen zijn echt even een beetje te zwaar geweest... mijn collega's zijn bijna allemaal tegelijk op vakantie en dan komt het op mij aan. Ik zal blij zijn als alle vakantie ellende weer voorbij is en ik niet alles in mijn eentje hoef te doen! Ik heb net zelfs een beetje mot met Hubbie gehad... Ik kon door mijn moeheid even geen geduld opbrengen!

 

Naja... morgen weer een dag en dan lekker met Linck in de ochtend. Smiddags komt mijn nichtje, dochtertje van zijn broer hier spelen en tutten. Ideetje van mijn man waar ik eigenlijk he-le-maal geen zin in heb! Dat meisje is nl best moeilijk en heeft een hele periode gehad dat ze niet naar mij durfde (?!) te kijken!!! Zo raar! Nu is het net weer een beetje normaal als ik haar zie en er werd dor hem dus gelijk op ingehaakt dat ze wel eens een keertje mocht komen logeren!!! Heb ik af kunnen zwakken tot een keer spelen, want het is een hele moeilijke slaper en slaapt pas sinds kort (5 jaar oud) niet meer bij papa en mama in bed!!! We hadden het daar net over en nu beweert hij dat hij dat niet heeft geinitieerd!! Nou ja!! Ik raakte dus geirriteerd!

Kort om.... Ik heb er geen zin in... Ik wil mijn energie aan mijn eigen kind besteden. Ben ik dan erg ego? Ze komt morgen in de middag, kan ik dus niet zelf even gaan liggen als Linck slaapt. Aan de andere kant zal het misschien wel meevallen en gezellig zijn, ben benieuwd

 

Slaap lekker allemaal...

Geplaatst

*breek ff in*

 

Eve, ik vind het zo herkenbaar... Ik ben inmiddels 38 weken zwanger en volgende week mag ik mijn zoon eindelijk (na 4,5 jaar en 3 IVF pogingen en 2 MA's) in mijn armen sluiten. Roze wolk? Ehm, niet echt. Genieten? Momenten. Bang? Voortdurend. Gelukkig mocht ik van mijn gyn de hele zwangerschap elke 2-2.5 week komen en is er elke keer een echo gemaakt. Ik denk dat ik er wel 30 gehad heb! Mijn gyn raadde de angelsound af, die heb ik niet gebruikt. Gelukkig voelde ik hem al vroeg bewegen, ondanks een voorliggende placenta.

Vandaag voor de laatste keer op de poli geweest, als het goed is de laatste echo gehad. Toch weer opgelucht het hartje te horen, te zien dat er genoeg vruchtwater is en de placenta er goed uitziet... Ik tel af tot de dag van de geplande KS. Pas daarna kan ik zeggen welke angsten er voor in de plaats komen...

 

*breek weer uit*

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk HD

Geplaatst

Heftig hoor Melis... En ook heel herkenbaar!!!

Buiten al het gezellige babygebabbel dragen we allemaal wat anders mee... Maar hoe uit je dat?

Ik ben altijd vrij open geweest over alles, komt ook een beetje doordat er zo lang maar geen kinderen kwamen en ik het zat was dat mensen vroegen of ik al zwanger was of wel kinderen wilde. Ik ben een stuk feller geworden hierdoor... Snap ook maar eens dat niet iedereen zomaar zwanger raakt en dan smijt ik graag dat antwoord op je vrijpostige vraag in je gezicht!!! (Wat een kreng ben ik he? ;-))

Ook mensen die heel dicht bij me stonden en waar ik het niet van verwacht had zijn meer op afstand gekomen... Het is gewoon te moeilijk om te begrijpen denk ik.

Kwam ook nog bij dat er 4 vriendinnen tegelijk met mij zwanger waren, allemaal binnen een poep en een scheet natuurlijk!

Geplaatst

Geef je groot gelijk Judith!

Toen mijn man midden in de chemo's zat en vocht voor z'n leven vertelde mijn (toen 17-jarige zusje) zwanger te zijn, ik kon haar strot wel dichtknijpen. Walgelijk vond ik het, ze woonde nog thuis en had niks!

Als mensen ons vroegen waarom ik nog niet zwanger was, antwoorde ik; mijn man heeft kanker gehad en daardoor slecht zaad. Je zag de mensen dan schrikken van hun eigen vraag/opmerking!

Voor sommige mensen, vaak diegene die niet met IVF in aanraking zijn geweest, denken er heel luchtig over. Simpele zielen.

 

Ga morgen lekker genieten van Linck en af en toe mokken mag best hoor ;-)

 

Slaap lekker dames!!

Geplaatst

ja mokken is het juiste woord!! dat ben ik aan het doen! hihi...

 

Jij hebt dus ook die felheid!

 

Ik denk niet dat er een makkelijke weg naar ivf/icsi is, al moet ik wel zeggen dat een mislukte poging (terwijl je bij de tp al bijna gefeliciteerd wordt door de laborant omdat de embryo's zo mooi zijn en bijna niet kunnen mislukken) er heel erg in hakt!! eindelijk heb je het gevoel dat je een echte kans hebt na jaren van teleurstellingen en niets en dan val je wel heel erg hard...

Ieder van ons heeft een rugzak met een andere vulling.

Geplaatst

Ik snap heel heel erg goed dat iedereen zijn eigen verhaal meedraagt, en dat dat heel verdrietig is. Maar omdat dit voor de rest van jullie jullie tweede kindjes zijn denk ik dat het 'nu' anders voelt dan ten tijde van jullie eerste. Ik begrijp echter heel goed dat jullie deze angst herkennen. Maar ik ben nog zo erg bezig met 'eerst zien dan geloven dat ik een baby krijg' dat ik benieuwd was hoe Freggel, die dit keer ook voor het eerst zo ver is, dit beleeft.

 

Ik begrijp hoe gevoelig dit ligt voor iedereen, en ik had niet de intentie om mezelf neer te zetten alsof ik het zwaarder heb gehad in dit traject. Het ging me om de herkenning in het hier en nu die ik wilde maken met Freggel.

 

Slaap lekker!

Geplaatst

Ik weet (gelukkig) niet hoe een mislukte poging is, dus daar kan ik niet over meepraten. Maar ik heb het idee dat veel vrouwen bij IVF/ICSI er al bijna vanuit gaan hierdoor zwanger te worden, zwanger te blijven en een kind te baren. Door die verwachting te hebben denk ik dat veel vrouwen zichzelf teleurstellen omdat ze er vanuit gaan dat het gaat lukken.

Ik ben zelf in het VU onder behandeling geweest en die hebben het hoogste percentage doorgaande zwangerschappen, geloof iets van 35-40%. Ondanks dat ben ik er nooit vanuit gegaan dat ik zwanger zou worden, laat staan twee keer en dat meteen achter elkaar.

 

Maar zoals sommige meiden hier, 10-14 jaar aan het strijden geweest om zwanger te worden en een kindje te mogen krijgen, diep respect voor jullie!

Geplaatst

Phoe dames wat een zware gesprekken.

Vind het moeilijk om hierop te reageren.

 

Ik ben van de eerste spontaan door de pil zelfs zwanger geraakt.....ik was al weken niet lekker en op aandringen van moeder ben ik met een potje ochtendurine naar de huisarts gegaan.

Dacht zelf aan een soort van griepje ofzo....tja niet dus deze griep heeft nog dik 7 maanden geduurd want ik was 8 weken zwanger!!

Hoe kon dat nou?? Had de zwaarste pil en zo vaak had ik geen seks met mijn toenmalige partner....ik was vanwege mijn werk heel veel van huis.

Heb een zware zwangerschap gehad mijn toenmalige vriend laat ik hem nu ex noemen was zwaar drugs verslaafd daar kwam ik tijdens de zwangerschap achter mishandelde mij zoveel lichamelijk en geestelijk.

Zo zei hij nu draag je mijn kind en ben je van mij!! Uit angst heb ik niet bij hem weg durven gaan.....anderen hebben makkelijk praten ach joh je laat je zo toch niet behandelen nou geloof me ik durfde echt niet!

Ik heb doodsangsten uitgestaan de hele zwangerschap en de jaren erna.

Toen de kleine geboren was en ongeveer 6 maanden oud was eiste mijn ex dat ik mij liet steriliseren omdat hij niet 2x vader wilde worden.

Zijn eigen laten helpen was natuurlijk geen optie want ja dat zo zn mannelijkheid aantasten.

Ik weigerde dit... nadat hij mij de hele woonkamer doorgemept had heb ik voor mn eigen veiligheid toch maar ingestemd met de sterilisatie.

Met een heel lul verhaal ben ik naar de huisarts gegaan voor een verwijzing en 8 weken later lag ik op de operatie tafel en werden mijn eileiders afgebonden door clips.

Was toen 26 jaar oud.

Ik heb de mishandelingen vernederingen financiele ondergangen 7.5 jaar volgehouden.

Nadat hij mij zo vreselijk in elkaar geslagen had en voor "dood" achter liet ben ik gevlucht naar mijn moeder.

Dit was de zomer van 2011.

Een jaar later vind ik via facebook mijn jeugdliefde terug....een paar weken later spreken we af en de vlam sloeg weer over zo heftig dat hij zn relatie heeft verbroken en met mij verder wilde hij had me immers al een keer eerder laten gaan en wilde dit geen tweede keer meer.

Onze liefde is zo sterk en hecht dat we graag een kindje van ons samen wilde maarja ik ben gesteriliseerd dus hoe gingen we dat dan doen?

Ongedaan laten maken ging niet meer want de hele boel is verkleefd vanbinnen en als het wel zou kunnen dan koste ons dat ongeveer zo'n €8000!

Toen ben ik me gaan verdiepen in IVF wat hield het in hoe ging in zijn werk enz enz.....

Ben uitgekomen bij Medisch Centrum Kinderwens in Leiderdorp heb een afspraak gemaakt om te horen of we in aanmerking kwamen en vanuit daar zouden we wel verder zien.

Tot onze grote verbazing kwamen we in aanmerking voor IVF/ICSI.

En het resultaat bij de 1e behandeling zwanger!

Zeker heeft dit bij ons ook spanningen en emoties los gemaakt mijn hele verleden heeft een plek moeten krijgen en dit gaan me tot nu toe goed af.

 

Ik kan dus niet mee praten over mislukte pogingen en het verlies van een kindje.....vind het vreselijk om te lezen wat jullie allemaal hebben meegemaakt en nog steeds doormaken.

Ben wel van mening dat iedereen een andere reden heeft om via deze weg een kindje te krijgen.

 

We hebben idd allemaal onze rugzak en heb voor iedereen diep respect.

Probeer toch ondanks alle verdriet en onzekerheid van deze zwangerschap te genieten het is zo bijzonder.

 

Dikke knuffel en liefs van mij

xx

Geplaatst

Wat ik al zei Lindaah... Er is geen makkelijke weg naar ivf/icsi en iedereen heeft een rugzak hier.

Vreselijk wat je mee hebt moeten maken!! En wat mooi dat je nu wel met je jeugdliefde samen bent!

Geplaatst

Oh wat vreselijk heftig Linda! Wat fijn dat jij je jeugdliefde weer bent tegen gekomen, en dan nu jullie meisje op komst!

En Judith, al die jaren wachten en hopen. En alle angsten die dus komen als het eenmaal goed lijkt te gaan. Ik begrijp hoe vreselijk moeilijk dit is en dat je ontzettend hebt moeten afzien.

 

Het moge duidelijk zijn dat het mijn bedoeling niet was om er zo'n zwaar gesprek van te maken.

Ik heb het zelf gewoon lastig, kan moeilijk blij zijn en genieten. Kan niet zo goed omgaan met het feit dat het nu wel goed gaat. Misschien was mijn formulering hierover niet helemaal handig.

In ieder geval een fijn weekend alvast, wij gaan een paar daagjes weg.

Geplaatst

Je moet je niet schuldig voelen Eve het is misschien juist goed dat ieder zijn verhaal hier nu kwijt kon.

Nu weten we immers hoe ieder zich voelt en wat er in ons allemaal omgaat.

We zijn er toch om naar elkaar te luisteren en te steunen....ook al kennen we elkaar allemaal niet persoonlijk we delen lief en leed met elkaar.

 

 

Geniet van je weekend!

 

x

Geplaatst

Hoi meiden,

 

Linda, afschuwelijk wat jij hebt meegemaakt......

ook Judith, zoveel jaren wachten en knokken.

en Eef, die zoveel kindjes verloren is.

En Melis, haar man zo ernstig ziek.

pfffff.....maar het maakt dat ik wel trots op jullie ben hoor! Stuk voor stuk!!

 

 

 

ook hier zijn we een hele vriendengroep verloren door de mmm. Zwaar K was dat destijds....

 

 

Eef, ik begreep wat je bedoelde. Bij mij lijken er 2 kanten te bestaan. Enerzijds het feit dat ik zwanger ben. Anderzijds het feit dat er een kind volgt na een zwangerschap.

 

Over dat eerste feit, zwanger zijn, daar ben ik pas aan gewend geraakt zo rond de 20 weken. Dat ik niet elke ochtend meer wakker word en schrik alsof het een droom was. Heel raar. Je bent zo gewend aan tegenslag na tegenslag, dat het lijkt alsof een positieve wending niet bestaat, of dat dat enkel bij een ander gebeurd.

ik heb toen heel realistisch naar onze mmm-weg gekeken. En toen bleek dat we feitelijk snel zwanger zijn geraakt.

mijn eigen ICSI's hebben nooit tot een tp geleid. De laatste poging mondde uit in een zeer ernstige overstimulatie. Ik ben opgenomen en aan een zijden draadje gehangen. Er zat 20 kilo aan vocht bij in 5 dagen. Ik kon niets meer, alleen liggen. Snachts een apneu en hartfalen gehad, waarbij ik half bewusteloos zuurstof kreeg en ik weer kon ademen. Vanaf dat moment is de knop omgegaan; geen zwangerschap ten koste van alles.

Ik heb het losgelaten en koesterde wat we wel hadden, en dat was veel! Gezondheid, liefde, fijn huis, werk, leive diertjes, echte vrienden, onze ouders etc.

 

Dus we hebben jaren lang geen kans gehad.

Pas in 2011 de eerste échte kans, de ecd poging. Mijn zusje doneerde. Alles ging super goed. Veel eicellen en mooie bevruchtingen. Ook mijn bms was prima. Totdat de kliniek (GG) problemen had met een samenwerkend ziekenhuis. Die kon opeens geen tp's meer uitvoeren. Voor een week. En wij zaten nèt in die week. Dat hield ik dat we enkel wat cryo's zouden hebben. (Kon die tent echt in de fik steken toen....) kapot was ik ervan.....en de cryo's hebben het ook niet gedaan. Zo zonde.

 

 

mijn zusje heeft altijd gezegd het nogmaals te willen doen. Maar toen opeens niet meer. Bleek het een geldkwestie zijn. Nog nooit ben ik zo vernederd en bedrogen. Ik dacht dat ze het, vanzelfsprekend, deed om ons te helpen.

Ik ben er een tijd ziek van geweest lichamelijk. Hartritmestoornissen ontstonden wegens teveel stress en verdriet. Ik was bijna verslaafd geraakt aan kalmeringstabletten en liep bij de Cardioloog. Gelukkig heb ik het zelf een plek kunnen geven en zodanig dat ik nu zelfs weer contact met mijn zusje heb. Helaas heb ik wel blijvend medicatie moeten slikken vanwege het hartritme. Daarom mag ik ook geen bv geven straks. :-(

 

 

Mijn beste vriendin wilde toen graag voor ons doneren. Deze poging resulteerde in een verse tp. Het was raak! Helaas bleek tijdens de eerste echo dat het foute boel was. Ze mocht van de doktoren niet nogmaals. Nog steeds met beste vriendin!

 

 

toen de stap naar het buitenland gewaagd. In NL was de koek op. En wederom; de eerste poging raak. Daarvan ben ik nu zwanger.

 

 

dus opgeteld, 3x een ecd poging, waarvan 2 zwanger. Een super resultaat :-)

Toen realiseerde ik me dat ik op dat punt ben zoals iedere spontane zwangere. Zo ben ik het ook proberen te gaan zien.

 

 

 

 

Alleen, het tweede feit; een kindje in je armen houden, dat kan ik me zo niet voorstellen....zo onwerkelijk. Ook nu ik flinke trappen voel in mijn buik, niet in te denken dat er echt een kindje in mijn buik zit. Maar dat gevoel is meer onwerkelijk dan negatief. Ik gunde het mezelf te gaan genieten. Na al dat wachten en alle teleurstellingen, heb ik daar ook recht op.

 

 

ik hoop dat jouw gunfactor het kan winnen van je angst Eef. Anders helpt het je misschien om met hulp deze angst wat minder te laten worden. Jullie hebben al zoveel mk's gehad en kindjes verloren, dat je beschadigd bent op dit gebied. Ik was dat juist meer in het voortraject. Maar ik begrijp je ontzettend goed, hoe dubbel het allemaal is.

 

 

Geniet maar lekker van jullie vakantie meid, gooi een deel van je zware rugzak ter plekke 'weg' en kom met meer vertrouwen terug. Knuffel!!!

 

 

 

 

 

Ik ben nog steeds verkouden, maar het word niet erger. Mijn glucose blijft ook keurig. Alleen...val ik nu wel af!

Nu 1,5 kilo sinds dinsdag. :-0

 

 

fijne dag meiden!! Ga zo ff eten. Xx

Geplaatst

Wie is wie

 

Melis25 - 27 jaar - zwanger van 2e - jongen!

Freggel - 32 jaar - zwanger van 1e kindje - jongen!

Zjoediezzz - 37 jaar - zwanger van 2e kindje - jongen!

lindaah - 35 jaar - zwanger van 2e kindje - meisje!

Faye1974 - 38 jaar- zwanger van 2e kindje - meisje!

Eve1980 - 33 jaar - zwanger van 1e kindje - meisje

 

Wanneer uitgerekend

 

03 december - Freggel

06 december - Zjoediezzz

31 december - lindaah

05 januari - Melis25

05 januari - Faye

16 januari - Eve1980

 

Afspraken/echo's.

21 augustus - Freggel - internist ivm glucose (25w1d)

27 augustus - Eve1980 - 20 weken echo GUO & gesprek gynaecoloog ivm medicatie (19w5d)

02 september - Freggel - controle gyne (26w6d, op verjaardag!)

11 september - Melis25 - controle verloskundige (23w3d)

12 oktober - Lindaah - 3D/4D echo

Geplaatst

Hi dames,

 

Eve, ik weet dat je een paar dagen weg bent om te relaxen (groot gelijk ;-)) maar ik ben benieuwd hoe de 18 weken controle was. Neem aan dat alles goed is gegaan?

 

Andere dames, hoe gaat het met jullie? Behalve angst en onzekerheden zijn we volgend mij wel een 'prettig zwanger' topic, of sla ik met deze opmerking volledig de plank mis? Sorry als dat zo is.

Ik voel me iig erg goed, vergeet soms zelfs dat ik zwanger ben tot ik word geschopt, haha.

 

Heb eens een lijstje zitten maken met wat we allemaal nog nodig hebben, maar dat is (ondanks dat ik amper geshopt heb) bijna niks meer! Enige wat we nog nodig hebben zijn; melkpoedertoren, voeding, ABC Dophilus, Bepanthen, luiers en wat verzorgingsproducten.

 

Manlief slaapt na z'n nachtdienst, ik ga zo even richting Utrecht om een nieuwe motorhelm voor mijn lief te kopen, gewoon omdat het kan!

 

Fijne dag dames!!

Geplaatst

Aaaah nee, weer heel stuk getypt, weg!

 

idd Melis, ik ben iig erg prettig zwanger! Voel me erg goed en happy :-) op de zw diabetes na, niets raars.

 

en......ik ben verliefd geworden op de Joolz Day Jeans combiwagen! Mat zwart frame.

ondanks dat ik ruim 8 á 9 jaar geleden al een tweedehandsje gekocht heb, gunde ik mezelf een nieuwe. In al die jaren is het comfort natuurlijk ook erg vooruitgegaan. Ik heb m net besteld!! Binnen 2dagen wordt hij bezorgd. Super blij mee!! Zal foto plaatsen.

 

Vannacht super belabberd geslapen. Van 1.15 tot 05.30 zitten Ipad'den op bed. Daarna nog niet kunnen slapen. Pas na 07.00 lukte dat een beetje, waarna ik er om 10.30 maar uit ben gegaan omdat mijn heupen zo pijn deden.

Ben er wel achter dat ons manneke erg druk is snachts!! Geweldig! Merk ik normaliter niet natuurlijk hihi

 

Fijne dag dames!

Geplaatst

Heel goed Freggel, ik ben trots op je! Mooie wagen hoor..

 

Heb vannacht ook verrot geslapen, heb gedroomd dat de baby was geboren en geen enkele voeding goed was. Maak me er denk ik te druk om omdat we er met zoonlief zoveel gezeik mee gehad hebben.

Geplaatst

Aaah , balen die dromen Melis! Zijn ook zo realistisch! Ik heb ook af en toe van die horror dromen brrrrrr.

Fijn dat je trots op me bent hihi!! We kopen alles (nou ja, de grotere dingen dan) 2e hands omdat ik het leuk vind dingen op te knappen/hergebruiken. Maar wil wel een comfortabele wagen voor ons mannetje hebben. Met Ideal betaald, net mail dat hij waarschijnlijk morgen binnen is. Hij wordt vandaag verzonden.

Hoe blij kan een kip zijn. ;-)

 

Melis; jij overmorgen 20 weken!! Yesssss! Op de helft mop!

Gaat dat wederom gevierd worden? (Jou nu een beetje kennende ;-))

 

Eve, ik hoop ook dat alles goed was, maar dat geloof ik! Ook alweer 18 weken! Yeahhh! Zo blij voor jullie!

Fijn dat je de rest van de medicatie door gebruikt. Geeft toch een veiliger gevoel. Fijne dagen saampjes!!

 

Linda, hoe gaat het daar?

 

 

en hier nog 9 dagen en dan.......onder de 100 dagen resterend! Dat noem ik:zoetjes aan aftellen! Yesyes!

Geplaatst

Wat leuk dat je zo creatief bent om alles een nieuwe kans te geven en zelf op te knappen!

Ik heb de hele kledingkast van beide kindjes volhangen met N.oppies kleding, ik vind het prachtige kleding en kleed lekker aan. Maar verder koop ik ook, waar mogelijk, ook spullen tweedehands.

 

Ik vier altijd van alles, haha. Het leven moet je zien als een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen ;-)) Klinkt misschien gek, maar ik vind de 20 weken echo meer een mijlpaal dan 20 weken zwangerschap. Mijn eerstvolgende mijlpaal is die met 26 weken.

 

Ben trouwens erg benieuwd naar de beelden van de uitvaart van Prins Friso. Arme Mabel en kindjes :-(

Geplaatst

Ja pcies. Kleding, witgoed, doekjes etc lekker nieuw. Meubels lekker opknappen. Staat ook nog eens sfeervoller vaak ;-)

Idd, 26 weken de volgende mijlpaal! Ik ben er bijna! 1,5 week ongeveer. Ongelooflijk!

 

 

En prins Friso. Vreselijk....voor hem is het beter denk ik, als hij bijgekomen zou zijn was het echt een kasplantje.

Maar voor mabel en de kinderen..ronduit afschuwelijk. :-(((

Wat een immens verdriet..

 

geloof dat ze wat beelden uit gaan zenden, na de uitvaart. Volgens mij is de besloten begrafenis vanmorgen rond 10 uur geweest.

Geplaatst

Ohw, ik hoorde net op tv dat de kerkdienst van 15.00-16.30 uur is en dat ze rond 18.00 uur beelden gaan uitzenden.

Voor hem is het idd beter, maar vooral voor zn kinderen is het zo erg. Zo jong hun vader verloren.

Geplaatst

Môgguh!

 

Melis, de beelden stelden niet veel voor, was erg kort. Maar begrijpelijk. Waarom moet heel Nederland meekijken met dit verdriet hè. Ze zullen het zwaar krijgen....:-(

 

 

hoe gaat het met jullie?

 

Ik heb wat (lichte) verhoging volgens mij. Pfff het wil maar niet overgaan.

Kinderwagen komt zo, lekker in elkaar zetten! :-)

 

ons mannetje beweegt goed zeg, ik voel alles. Vooral omdraaien voelt heel raar. Ik geniet er met volle teugen van en weet zeker dat ik dit na de geboorte ontzettend ga missen. Voelt knus en gezellig zo!

 

x

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden