Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)

[Heleen79]

Hahaha @Paulma de details van een bevalling zijn nog minder fijn heb ik gehoord..... Snap wel dat dat bruinverlies erg onzeker maakt, zeker als dat zo lang duurt! Als de echo's etc uitwijzen dat je gewoon zwanger bent zou ik er gewoon lekker van genieten! (mijn zus is 9 maanden kotsmisselijk geweest bij haar eerste, dat was echt niet grappig. Ze was al niet dik en dan ook nog 5 kg afvallen is ook weer niet de bedoeling van zwanger zijn....) Blijf gewoon alert op evt dingen die niet goed lijken, jij kent je eigen lichaam het beste en dan kan je ook op tijd aan de bel trekken. 

Ja ik zei ook al tegen mijn vriend 'het zou wel een grap zijn als we nu na 2 jaar proberen en 3 mislukte IVF-trajecten, ineens in zo'n rustmaand spontaan zwanger zouden zijn....'  Dus ik ga er maar niet van uit. Ik wil morgen gaan testen (dag 27, dan moet er toch wel iets zichtbaar zijn), wil van de onzekerheid af. Ik voel 't wel alweer rommelen inmiddels, en m'n eigen lijf kennende denk ik dat het idd niks wordt.  Wat kan je lichaam je toch voor de gek houden. 

@Kitje dat wist ik niet over Gonal F en Menopur. Hoewel bij mij ook wel werd gezegd dat de kwaliteit eitjes beter was met Menopur, maar het leek er meer op dat ze die conclusie hadden getrokken na het eerste traject of zo. Dat je bij een cryo langer utrogestan moet gebruiken wist ik ook niet. En misschien een gekke vraag, maar hoe ben jij bij Cyprus terechtgekomen? Ik heb al vanalles gelezen over Belgie, Duitsland (Vivaneo bv) en alles wat ze daar wel doen en in NL niet, maar over Cyprus had ik nog niet eerder gehoord. Wat doen ze daar wat ze hier niet doen?

 

 

[Kitje]

Dat lijkt me ook geen pretje @Heleen79 wat je verteld van je zus, dat is idd ook niet het idee van zwanger zijn.
Eigenlijk boffen we maar als we weinig klachten hebben en toch menen we dan te moeten zeuren daarover omdat het ons anders zo onzeker maakt, hoe krom eigenlijk he?

Heb je nog getest vanmorgen?
Het zou idd wel heel mooi zijn, maar ik weet dat het kan, heb het in mijn eigen omgeving gezien, niet zwanger geworden met IVF traject en tussendoor wel 2x zwanger geworden spontaan.
Je lichaam kan je in een traject als dit idd behoorlijk voor de gek houden, zeker als je ook nog medicatie moet nemen, die kunnen zwangerschapsverschijnselen veroorzaken waardoor het allemaal nog verwarrender wordt.

Dat van Gonal F en Menopur heeft een arts mij verteld bij NG.
Hij zei me ook dat ik veel meer had aan een paar goede eitjes dan een heleboel matige.
Dat zou de kansen vergroten.
Heel veel eitjes wil ook niet perse succesvoller zijn tov wat minder eitjes.
Kwaliteit is belangrijker dan kwaliteit en er hoeft in feite maar 1 goede tussen te zitten.
Toch is wat meer eitjes of later embryo's wel een prettig idee zodat je meer kansen hebt dan slechts 1 of 2.

Dan je vraag over Cyprus, daarvoor zal ik een samenvatting geven van mijn traject.
Meiden die mij al langer kennen weten welk traject ik in gegaan ben, maar ik kan me ook voorstellen dat je niet 44 blz gaat lezen hier op dit forum 

Door allerlei persoonlijke omstandigheden ben ik pas heel laat het traject in gestapt, eigenlijk te laat, ze gaven me maar 3-5% kans op succes.
Toch wilde ik het proberen en heb ik 3x IVF gedaan bij NG.
Telkens wel met een iets ander protocol.

De eerste keer had ik uit 4 eitjes 3 embyro's, waarvan 2 van goede kwaliteit (klasse 1 en 2) en de derde was niet goed genoeg om in te vriezen, het mislukte.
De tweede keer had ik uit 3 eitjes 3 embryo's waarvan 2 goede (ook weer 1 en 2 klasse) en 1 niet zo'n beste (klasse 4, dat is het slechtste daar) dus die was ook niet geschikt om in te vriezen, het mislukte
De derde keer had ik maar 2 eitjes, 1 embryo, was wel een hele goede (klasse 1) maar ook dit mislukte.

Toen was ik eigenlijk uitbehandeld, maar de arts daar had al bij de eerste poging de optie van eiceldonatie aangedragen.
Ik heb dat toen meteen afgewezen, maar later ben ik daar over na gaan denken.
Heb me namelijk ook bezig gehouden met adoptie en pleegzorg, maar dat was voor mij ook geen makkelijk traject omdat ik alleen ben.
Toen dacht ik van ja, als ik dat kan, dan kan ik toch ook van een kindje houden dat wel in mij gegroeid is, wettelijk gezien 'van mij' is maar biologisch gezien niet en ben ik dus een eiceldonatie traject in gegaan.

In Nederland is dat echter niet mogelijk omdat de wachtlijsten ellenlang zijn, je moet jarenlang wachten voordat je aan de beurt bent.
Die jaren had ik niet.
Dat geldt ook voor Belgie en Duitsland kan ik al helemaal niet terecht want die behandelen (heel antiek) geen single vrouwen.

Dus ben ik op internet een zoektocht begonnen hiernaar, ik vond een handige site waar veel informatie op te vinden was en heb een aantal clinics aangeschreven om eens te zien hoe zoiets gaat.
Hiermee ben ik me al gaan bezig houden toen de tweede poging bij NG mislukt was.
Ik wilde een plan B just in case.

Ik heb ook op het forum hier veel informatie gevonden en ik had contact met clinics in Spanje, Griekenland, Cyprus, Letland en Rusland.
Er zijn veel meer landen die dit aanbieden maar bij een aantal landen kun je als single ook niet terecht.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor een clinic in Letland, niet de meest voor de hand liggende keuze, maar ik had daar toen goede redenen voor, ik kende het land al want was er al eens geweest, het is maar 2 uurtjes vliegen en de mensen daar lijken op Nederlanders.
Ik had een fijn contact met deze clinic en toen mijn derde poging mislukte ben ik vrijwel meteen dat traject in gestapt.

Het grote voordeel van een buitenlandse clinic is dat er geen wachtlijsten zijn, je kunt zo instappen en je wordt overal sowieso geaccepteerd tot je 50e (en sommige clinics zelfs nog tot na je 50e) dus je hebt jaren langer de tijd en veel kleinere kans op miskraam vanwege de jonge(re) eitjes.
Het nadeel is dat het veel geld kost, het kindje biologisch gezien niet van jou is en dat ik daar vrijwel niks van vergoed kreeg.

Ik had uiteindelijk 4 embryo's in Letland en na een last minute uitstel vanwege Covid in maart 2020 heb ik uiteindelijk in juni 2020 de tp gehad van 2 embryo's.
Ik raakte zwanger van 1 kindje wat ik verloor in september, ik was bijna 14 weken toen ik te horen kreeg dat hij niet meer leefde.

Daarna heb ik in november nog een tp gehad van de laatste 2, maar dat mislukte en toen was ook mijn geld op.
Ik had geen geld meer voor een nieuwe poging en moest ik met pijn in mijn hart afscheid nemen van mijn droom.

Tot begin 2021 een engel mij geld leende.
Ik ging een allerlaatste ultieme poging wagen, als deze mislukt is het echt over en uit.
Ik wilde daarom ook niet terug naar Letland, ondanks dat ik een fijn contact had met deze clinic, maar ik wist vooraf dat ik weer precies hetzelfde protocol zou krijgen en wilde wat nieuws proberen.

Dus heb ik opnieuw contact gezocht met een clinic in Spanje, 2 in Griekenland, eentje in Cyprus en 1 in Rusland.
Spanje viel al snel af, Griekenland uiteindelijk ook omdat de arts de Nederlandse brieven niet snapte die ze wel gewoon in elk ander land snapten, dus daar had ik dan niet zoveel vertrouwen meer in, en de andere Griekse clinic gaf aan dat reizen daarheen momenteel niet mogelijk was, met Rusland had ik een fijn contact, zij gaven ook garantie op een live birth maar dat was zo vreselijk duur, ik kon dat niet betalen, dus die viel uiteindelijk ook af, ik werd wel geaccepteerd door hen trouwens, want ze accepteren niet iedereen.

Dus werd het Noord Cyprus, ook omdat Aslyn hier schreef dat Noord Cyprus heel hoog aangeschreven staat op vruchtbaarheidsbehandelingen.
De clinic waar ik geweest ben staat schijnbaar op plek nummer 7 van beste clinics wereldwijd.

Ik moest mijn medische geschiedenis opsturen en echo's.
Ze gaven me 70% kans op succes en 60% kans op een live birth, op basis van mijn medische geschiedenis, maar erheen reizen was een issue want Nederlanders waren niet welkom daar (vanwege de 'britse variant').
Toch wilde ik het met hun aan gaan en besloot af te wachten tot het wel kon.
In the meantime kon ik dan wat extra sparen en toen kwamen er berichten in februari dat er versoepelingen gingen zijn in Cyprus.
In overleg met mijn contactpersoon ben ik toen alvast de pil gaan slikken, ik moest namelijk eerst een maand de pil slikken en daarna ging het traject pas van start.
Als het dan niet door ging, dan had ik een maandje de pil geslikt, wat geen ramp was, maar als ik het niet deed en het kon wel door gaan dan zou ik tijd verspild hebben wat ik dan weer jammer vond.

En toen kreeg ik in maart het bericht dat Nederlanders mochten reizen naar Cyprus, moest dan wel in quarantaine enzo, maar dat had ik er wel voor over, ik mocht tijdens de quarantaine tijd naar de clinic voor behandeling en ook terug naar huis binnen deze tijd.

Voordat ik erheen ging moest ik foto's opsturen van mezelf en ik heb ook van mijn zoon foto's mee gestuurd.
Ze zoeken dan een donor die heel veel op mij lijkt qua uiterlijk en zelf kon ik ook 'eisen' doorgeven zoals kleur haar, ogen, lengte, postuur, opleiding, werk, enz.
Ik heb enkel wat uiterlijke 'eisen' gemeld, opleiding en werk vind ik niet belangrijk.
Ik kreeg 4 opties van geschikte donoren voorgeschoteld en daar heb ik er eentje van uitgekozen.
Verder heb ik deze laatste poging ook gekozen voor een andere mannelijke donor, ik had zoiets van, alles nieuw, alles anders.

Uiteindelijk waren er 14 rijpe eitjes en een dag later waren er 11 embryo's.
Op dag 3 waren er nog 8 over en op dag 5, de dag van de tp waren er nog 5 in de race.
Ze plaatsen daar alleen embryo's terug die echt heel erg goed zijn, de matige en redelijke gaan weg (helaas).
Je mag zelf kiezen of je er 1 of 2 laat terug zetten, bij 2 zeuren ze ook niet, ze geven wel aan dat je dan wel rekening ermee moet houden dat je een tweeling gaat krijgen, maar dat is het dan ook.
Ik heb er 2 laten terugplaatsen, de 2 beste, volgens de embryoloog daar waren het echt hele goede, waren ook al een beetje uit de schil aan het komen, ze gaf me een grote kans en vond mijn beslissing voor 2 een goede beslissing.
De andere 3 waren iets minder ver in ontwikkeling dus deze bleven ze nog even opvolgen, de volgende dag kreeg ik te horen dat ze er maar eentje van hebben kunnen invriezen helaas.
Ergens ben je dan toch wel teleurgesteld, want je wil zo graag heel veel kansen, maar goed, er hoeft maar 1 goede tussen te zitten in feite.

Ik ben nu dus zwanger van een kindje (of 2) dat biologisch gezien niet van mij is, maar dat maakt voor mij niks uit.
Het wordt door mij gedragen en gebaard (hopelijk) en als ik kijk hoe ontzettend groot het verdriet is geweest van het zoontje dat ik verloor in september dan weet ik nu al dat het voor mij geen verschil gaat maken.

 

[Paulma]

En morgen weet je dus of het er 1 of 2 zijn Kitje! En of alles er goed uit ziet op de echo. Zo spannend! Nu komt het echt dichtbij

Ik denk niet dat ik vandaag verder nog online kom, dus heel veel succes! Ik denk zeker aan je!

[Aslyn]

@Kitje spannend meid! Nog een dagje.. 

Ik weet hoe jij je nu voelt.. we blijven positief.. mijn gevoel zegt dat jij morgen een mooi bonkend hartje gaat zien, of hartjes.. jij zit bij die 60% die een live birth krijgt. 

Als je niet kan slapen, zoek op internet meditatie voor zwangere vrouwen , geloof me, je slaapt als een roos. 
Ik hoop dat het heel snel morgen wordt. 
Ik denk aan je meid. Fingers crossed en ik zal je vanavond meenemen in m’n gebeden. 

 

[Kitje]

Dankjewel @Paulma voor je succeswensen, lief van je.
Het is idd heel spannend allemaal en hoe dichter het bij komt hoe meer spanning ik voel.

Dankjewel lieve @Aslyn voor je berichtje, ik hoop zo dat je gelijk hebt en dat jouw gevoel juist is.
Tot nu toe gaat het slapen wel goed, maar ik ben ook wel best moe, dus dat scheelt wel.
Ik zal je tip ter harte nemen als het me vannacht niet lukt.

Pff, ik was de eerste tijd na de positieve test best wel zenn maar ik merk wel dat de zennheid steeds meer verdrongen wordt door spanning en zenuwen, stiekem ben ik wel blij dat ik morgen naar kantoor moet, dat lijdt me hopelijk wat meer af.
We gaan het zien morgen.

Meisjes, ik heb pas einde van de middag de echo, dus ik kan jullie pas in de avond gaan berichten morgen, ik denk, ik meld het ff 

[Paulma]

Oke dus nog steeds even geduld Kitje....

Hier gaat het niet goed....  Gister voelde ik mij minder zwanger. Gistermiddag best wat krampen en daarna helder bloed verlies. 2 uur later had ik ook stolsels en volgens mij het vruchtzakje. Het was wat zacht en lichter weefsel, soort langwerpig bolletje. Daarna hield het bloeden wel weer een beetje op... Vanmorgen geen helder bloed maar een heel klein beetje donkerbruin/bijna zwart. Maar verlies eigenlijk nu weinig, lijkt niet echt alsof ongesteldheid doorzet tot nu toe, Dus ik ben echt verdrietig, dit ziet er heel slecht uit....

Ik kan vanmiddag terecht in het ziekenhuis om een controle te krijgen, voor zover ze iets kunnen zeggen. Zou vandaag precies 6 weken zijn, dus hart activiteit is misschien niet waar te nemen. Maar ik ben bang dat er helemaal niets meer waar te nemen is 
 

[Jennie80]

Spannend @Kitje!! Weet dat hier dubbele duimen voor je worden gedraaid!!

@Aslyn, Een dikke knuffel jouw kant op!

Alle andere dames ook een fijne en positieve dag toegewenst! 

[Heleen79]

@Paulma Oei! Neee het zal toch niet????  Wat erg!! Hoop van harte dat het op de echo allemaal goed is!!  Pfff wat zijn dit soort dingen toch zenuwslopend.... het zwanger worden zelf, en dan daarna het zwanger blijven... Fingers crossed dat het goed blijft gaan! 

Mijn test gisteren was negatief helaas. Omo-wit. Blijf het natuurlijk wel even in de gaten houden, als ik over een paar dagen niet ongesteld ben geworden kan ik altijd opnieuw gaan testen. (Geen bloed geeft moed zeggen ze toch?) Anders kan ik in elk geval over een paar weken starten bij NG voor een traject. De trajecten zijn korter heb ik begrepen dan de reguliere trajecten in het ziekenhuis en je hoeft ook niet eerst aan de pil, wat ik ook wel fijn vind. Als de start van je traject dan onverhoopt wat later is heb je in elk geval nog een spontane kans om te benutten, terwijl je dat bij een pil-traject niet hebt omdat je cyclus dan wordt platgelegd. Ik krijg straks dan wel Gonal F omdat het risico op overstimulatie bij Menopur groter is blijkbaar, en met mijn AMH-waarde van 3,34 vond de arts het ook niet nodig om maximaal te stimuleren. Hij gaf aan dat de dosis die ik de laatste keer heb gekregen voor mij te hoog was gezien mijn AMH-waarde (toen begreep ik ineens ook beter waarom ik die overstimulatie had gekregen). De leeftijdsgrens bij NG lag wel lager dan ik verwacht had (had daarvoor op de site van Freya gekeken) dus ik kan daar nog maar 1 jaar terecht. Alleen het komende jaar dus en dat maakt me wel wat benauwd. Vorig jaar werd me in het zkh ook gezegd 'oh maar je hebt nog zeker een jaar dat je hier terecht kan voor IVF' en dat jaar is ook al voorbij. 

@Kitje Aha dan snap ik het inderdaad! Ik begreep het al niet zo goed omdat ik uit de verhalen begreep dat je al in NG geweest was en daar niet geslaagd. Maar dat ging over behandeling met eigen eicellen dus. Op Cyprus wordt je behandeld met donoreicellen. Vertellen ze daar ook waar de eicellen vandaan komen? In Nederland is er schijnbaar een wachtlijst van jewelste voor donoreicellen, waarom zouden vrouwen op Cyprus (of elders) dan zo makkelijk stimulatietrajecten ondergaan -waar ze zelf uiteindelijk niks aan overhouden? Voor de donor kost dat toch ook geld? 

[Aslyn]

@Paulma jeetje wat heftig! Als Ik het zo lees, lijkt het wel op een miskraam, maar laten we maar hopen dat het iets anders was. ik hoop echt dat je ondanks gisteren toch een goed bericht krijgt. 

 Jennie80 dank je weL meid. 
 

kitje zit waarschijnlijk nu vol spanning te wachten totdat ze aan de beurt is. 
 

ik had vanochtend een afspraak in het ziekenhuis, alles was schoon en halverwege juli mag ik weer starten.. 

 

[Jennie80]

Ow @Paulma, wat erg om te lezen. Stiekem blijf ik voor je door duimen, maar kan me goed voorstellen dat je er bang voor bent dat er niets meer waar te nemen valt. Hoop echt op positief nieuws vanmiddag!

@Heleen79, rot van de Omo-witte test, maar wel heel erg fijn dat je al zo snel kan starten met stimuleren bij NG.

en girlllll, wat een hoge amh waarde heb jij nog!! Prettig om te weten dat er nog zat follikels te stimuleren vallen! Trouwens, met menopur heb je over het algemeen minder groeiende follikels, maar de eitjes lijken kwalitatief wel van betere kwaliteit dan met Gonal. Dat is iig hoe ze het mij hebben uitgelegd.

@Aslyn, hoe rot ook, het is wel fijn om te weten dat je vanbinnen weer helemaal schoon bent en dat je op redelijk korte termijn weer een nieuwe (en hopelijk geslaagde) poging mag gaan wagen.

 

[Kitje]

Och @Paulma wat ontzettend rot om te lezen dat het er bij jou niet goed uit ziet.
Hopelijk heb je inmiddels duidelijkheid erover en ik hoop dat het niet nodig is, maar mocht het toch niet goed zijn, dan wens ik je veel sterkte en geef ik je een dikke knuffel!

[Kitje]

Meisjes, ik doe dit eventjes in een nieuw berichtje typen want dat vind ik netter tov Paulma.
Op alle andere berichtjes doe ik later nog reageren.

Ik ben net terug van de verloskundige en alles was goed, ik stond zo strak van de zenuwen toen ik daar was en weet me met mijn emoties even geen raad.
Ik wil heel graag heel blij zijn, maar ik ben ook meteen zo bang dat het alsnog mis gaat, ik zit gewoon een potje te huilen nu.

Omdat het nog heel klein is en mijn baarmoeder vrij diep zit kon ze alles wat lastig in beeld halen, ik zag eigenlijk alleen maar een hoop vlekken waar ik niks van kon maken.
Zij zag echter heel duidelijk een dooierzakje en een kloppend hartje en toen ze het me aanwees zag ik het zelf ook.
Ze denkt dat het 1 kindje is, maar ze was hier niet zeker van.
Het kindje ligt tegen de wand van de baarmoeder aan wat het extra lastig maakte om het goed te bekijken.
Ze heeft hem opgemeten op ongeveer 0,85 cm wat overeen komt met een kleine 7 weken, dus dat klopt allemaal wel.
Ik mocht alles filmen en ik kreeg een foto mee waar je niet veel op ziet, alleen maar vlekken.
Maar ik heb een kloppend hartje gezien meisjes, ik kan het bijna niet geloven en de tranen rollen inmiddels over mijn wangen.

Ik heb komende week telefonische intake, die stond al gepland en ze heeft 2 nieuwe echo afspraken gemaakt, eentje op 8 juni, ze wil namelijk zeker weten of het 1 of 2 kindjes is/zijn en omdat ze het nu allemaal wat lastig zag hoopt ze het over een week of 2 allemaal wat beter te zien.
Verder heeft ze ook alvast een afspraak ingepland voor de termijnecho, die is dan over 4 weken.

Ik heb haar ook gevraagd mbt het ziekenhuis, maar daar hoef ik voorlopig nog niet naar toe, ze wilde eerst alles goed in kaart brengen en bespreken en dat krijg ik dan volgende week tijdens het intakegesprek verder te horen of en wanneer ik naar de gynaecoloog moet.

[Aslyn]

@Paulma ik hoop dat alles goed is meis. 
Als het niet zo is, heel veel sterkte. 

[Aslyn]

@Kitje achhh Kitje , lieve meid, wat een prachtig nieuws. Ik kan me voorstellen dat je een potje hebt gehuild, dit is het begin van een droom. Wat mooi! 
ik kan me heel goed voorstellen dat je ook niet helemaal blij kan zijn.. je durft niet meer te dromen.. maar de kans dat het goed kan gaan, is groter, zeiden we laatst. 
Ik ben zo blij voor je. Gefeliciteerd meid. 
Echt super goed nieuws 
 

[Paulma]

Hi dames

@Kitje wat fijn dat het het hartje hebt gezien (van 1 of 2)! Een prachtige stap en een hele opluchting lijkt mij. Maar ik snap heel goed dat je het nog steeds spannend vindt. Dat is het ook! Maar Aslyn heeft gelijk, de kans dat goed gaat is vele malen groter, dus blijf positieve gedachten en hoop houden! Op naar de volgende mijlpaal
 

Helaas is gister in het ziekenhuis bevestigd wat ik al dacht. Ik ben inderdaad het vruchtzakje verloren, ik had de foto aan de arts laten zien en zij bevestigde (na de echo) dat het inderdaad was wat ik dacht. Het was een ontzettend fijne en lieve arts, dat was fijn bij zo’n verdrietige situatie.

Het gaat vandaag gelukkig al wel een stuk beter met mij, gister en eergisteren was er natuurlijk veel verdriet maar ik voel dat het goed komt. Misschien kwam het door de rollercoaster van emoties de afgelopen twee weken maar ik had al niet gevoel dat het goed zat... heel gek misschien maar ik had bijvoorbeeld een vreemd gevoel bij het idee dat ik eventueel in januari 2022 een kindje zou krijgen, dat klopte voor mijn gevoel niet. Ik heb heel sterk het gevoel dat ik in het voorjaar/zomer 2022 een kindje ga krijgen (dan vraag ik mij soms af of dat meer hoop is dan gevoel... want ben best een nuchter persoon) 

Nu eerst hopen dat alles schoon achter blijft (mijn gevoel zegt van wel, al heb ik 2 jaar geleden voor een restje een curettage nodig gehad) en dan bespreken hoe en wanneer weer verder.....

Ik wens jullie allemaal een fijn en Weekend lieve dames!

 

[Aslyn]

@Paulma lieve meid, heel veel sterkte. 
helaas hoort dit er ook bij en moeten we het accepteren. We mogen verdrietig zijn, uithuilen, balen, vloeken en daarna de schouders eronder en weer verder. Als je intuïtie zegt dat je wondertje ergens in het voorjaar/ zomer komt, zou dat heel goed kunnen. Blijf daar in geloven. 

wat bij mij heel erg helpt om schoon te zijn,  is vrouwenmantelthee, al 2 keer was ik schoon, of het toeval is? 
Ik heb ze via internet besteld, maar ze zijn ook bij Holland & Barret ( De Tuinen) verkrijgbaar. 
dagelijks drink ik 2-3 kopjes thee. 
zoek maar eens op Google. 
Vrouwenmantelhee na miskraam. 

 Nog maals heel veel sterkte meid. 


 

 

[Kitje]

Ach wat een verdrietig nieuws @Paulma, ook al had je het zelf al wel een beetje verwacht dan komt het toch hard binnen.
Fijn dat je zo'n ontzettend lieve arts had.
Hopelijk dat alles er goed uit komt, wellicht heb je iets aan de tips van Aslyn, maar goed, dat moet je zelf maar kijken.
Hopelijk dat je gevoel klopt, dat je een kindje voorjaar/zomer gaat krijgen, dan gaat het vlot wel lukken.
Vind echt heel rot voor je Paulma en ik wens je veel sterkte en liefde toe, dikke knuffel!

Dankjewel lieve @Aslyn voor je bemoedigende woorden en felicitaties.
Ik probeer daar nu heel hard in te geloven, de kans dat het goed blijft gaan is vele malen groter, maar ik durf ook niet blij te zijn.
Het voelt zo dubbel, je wil heel graag heel blij zijn maar bent ook heel bang voor weer zo'n groot verdriet.

Balen @Heleen79 dat je test negatief was, was zo mooi geweest als het gewoon zo was gelukt.
Gelukkig kun je snel terecht bij NG voor je traject en met zo'n mooie AMH waarde als jij hebt gaat dat vast lukken.
Hebben ze de leeftijdsgrens verlaagd daar dan? Want dat was altijd tm 44 jaar dat je daar nog behandeld kon worden.
Je moet dan wel vanaf je 43e zelf betalen, misschien dat die dat bedoeld heeft?

De behandelingen die ik bij NG gehad heb waren idd met mijn eigen eitjes, maar die waren niet succesvol.
Mijn wens was echter zo groot dat ik een ander pad ben gaan bewandelen.
Het kindje wordt door mij gedragen en gebaard, dus dat gaat gewoon als van mij voelen.

Het enorme verschil daarin met NL en het buitenland is dat in NL je dit idd doet uit vredelievendheid voor een ander mens.
Je krijgt hooguit je onkosten vergoed, daarom zijn er ook zo weinig donoren en is de wachtlijst ellenlang.

In het buitenland krijgen ze er gewoon voor betaald, vandaar dat het ook vrij duur is, je betaald als ontvanger dus voor alles.
De kosten voor de medicatie en punctie en een vergoeding voor de donor en daarnaast voor je eigen medicatie ook nog.
Daarom zijn er daar dus geen wachtlijsten en donoren genoeg, ze krijgen betaald.
In Nederland kost het de donor geen geld trouwens, ze krijgen wel de onkosten vergoed.

Het in kaart brengen van je medische geschiedenis, het zoeken naar een donor en synchroniseren van de menstruatie moet je een maand of 3 voor tellen en dan kun je al een tp krijgen.
Terwijl je in Nederland jaren moet wachten en om die reden ook niet ouder dan ik dacht 40 mag zijn.

Alles wat hier commercieel niet mag, mag in het buitenland wel, ook commercieel draagmoederschap mag in sommige landen gewoon, dat is wel heel duur, maar goed, als je veel geld hebt, wel een baby wil en die niet kunt krijgen zelf, dan is het wel een optie.
De mogelijkheden zijn vele malen groter dan hier.
In de meeste landen zijn de donoren anoniem trouwens.

Ben intussen beetje bijgekomen, was donderdag gewoon op, de emoties hadden er in gehakt, ging met de kippen op stok savonds.
Ik kan het nog steeds niet geloven af en toe dat het echt zo is en ik tel de dagen alweer af naar de volgende echo 

Lieve meisjes, bedankt voor al jullie lieve woordjes terwijl vele van jullie net k.. nieuws te verstouwen hebben gekregen.
Ik hoop zo dat het binnenkort voor iedereen raak gaat zijn en dat we in 2022 allemaal onze wens vervuld gaan krijgen! 

[Heleen79]

@Paulma Heel, heel veel sterkte gewenst. Wat een afschuwelijke situatie. Fijn idd dat je een lieve arts had. Maar dit moet je toch weer even verwerken en jezelf opladen voor het vervolg. Het kost allemaal al zo veel energie en dit is al helemaal een dreun. Ik vind het maandelijkse circus al zo'n achtbaan van wel/niet, wel/niet, zou het? Ja? Oh nee toch niet. Hmm....misschien toch? Oh nee laat maar weer. Volgende poging. En dan is het gelukt en moet je alsnog afscheid nemen...  Elke keer dat rouwproces.  

Wat ik vaak doe om mezelf 'schoon' te maken (zeker na een IVF-traject), is castorolie-pakkingen in de dagen na mijn menstruatie. Hoewel mijn eerste indruk van zoiets was van 'geen idee of het werkt maar goed, laten we het eens proberen' en ik eigenlijk ook een beetje sceptisch was, voel ik in de dagen na zo'n pakking wel altijd het een en ander bewegen daarbinnen. Alsof er toch iets in gang was gezet of zo. Het is verder trouwens ook heel fijn om te doen, zo'n castorolie-pakking. Warme olie, warme kruik op je buik en dan een uur op bed liggen. Ik slaap altijd als een roos na zo'n sessie. 

@Jennie80   dankjewel? het klinkt bijna als een compliment..... en dat over iets waar je zelf geen invloed op hebt.  Ja dat hoorde ik van de arts dus ook, en dat is ergens natuurlijk wel een opsteker. Maar hij zei ook dat dat niks zegt over de kwaliteit. Dus of je dan de voorkeur moet geven aan weinig eitjes met goede kwaliteit, of veel eitjes met matige kwaliteit.......Beide heeft z'n voors en tegens. Wel is het -denk ik- zo dat als er nog veel eitjes zijn dat je dan statistisch een grotere kans hebt dat er wat goeds tussen zit. Een gouden exemplaar, zoals de arts het uitdrukte. 

@Kitje Ja ik snap wel dat je nog niet goed blij durft te zijn. Het is allemaal zo precair en kwetsbaar. Maar hou je idd maar vast aan de gedachte dat het vaker goed dan fout gaat. En je hebt al een keer een kindje gekregen, een in elk geval een teken dat je lijf het kan en wil dus heb vertrouwen! Hier is mijn huidige cyclus inmiddels een ware mindfuck aan het worden. Dag 17/18 buikpijn. Dag 23 t/m 27 gerommel in m'n buik en weer soort van half ongesteldheidsgevoel. Dag 27 negatief getest. Dag 28 t/m 30 gebeurde er helemaal niets, tot aan het einde van dag 30 een heel klein beetje bloed. Huilbui gehad want ik dacht dat de kans weer verkeken was, terwijl ik een paar dagen lang toch in de veronderstelling verkeerde dat het wel eens raak kon zijn. Bezoek voor zondag (waarvan 1 zwangere) afgezegd want ik zat er echt even helemaal doorheen. Daarna dag 31 weer vrijwel niets, heel af en toe een heel klein beetje met afvegen maar niet noemenswaardig. Ook geen krampen. Wel weer getest op dag 31 (gisteren dus), negatief. Inmiddels dag 32, nog geen krampen en geen bloedverlies, wel beetje apart gevoel in m'n buik. Aaaargh. Moet me inhouden om niet weer te gaan testen. Ik weet niet of het rare gevoel in m'n buik nu van eventuele krampen komt of van de spanning. Afwachten maar weer....man man wat moeilijk. 

Over NG: ja het was wel een beetje een tegenstrijdig antwoord wat betreft die leeftijdsgrens, want hij begon vervolgens over een vrouw van 44 die hij niet meer wilde behandelen wegens te weinig eitjes. Dat klopte niet echt met zijn eerdere antwoord over de grens van 43. Maar goed ik kan er in elk geval wel terecht. Bedankt trouwens voor de info over de buitenlandse klinieken! Dat is echt heel waardevol en interessant, ga ik zeker eens op googelen. Ik word over een paar maanden 42 dus ik moet gewoon realistisch kijken naar de mogelijkheden om zwanger te worden van mijn eigen eicellen, of dat andere opties beter zijn. Jouw redenering over het houden van en zorgen voor een kindje van een ander (adoptie etc) ten opzichte van donoreicellen begrijp ik ook heel goed. Dus misschien wordt dat voor ons ook wel een volgende optie.

[Kitje]

Wat rot @Heleen79 dat je huidige cyclus zo'n mindfuck geworden is.
Als het dan niet is gelukt dan wil je ook het liefst 'gewoon' ongesteld worden, dat is duidelijk en kun je weer verder, dit zo half wel of niet lijkt me idd heel vervelend.
Hopelijk breekt het snel door, of is het inmiddels doorgebroken, dan ben je van die spanning af.

Wat belachelijk bij NG wat die arts tegen je zei.
Hoezo zit die jou te vergelijken met een vrouw van 44 jaar met weinig eitjes?
Om te beginnen ben jij nog maar 41, dat scheelt al 3 (hele belangrijke) jaren en heb je dus vanaf je 42e verjaardag nog wettelijk gezien EEN HEEL JAAR de tijd, dus wat zevert die man?
Daarbij heb jij een prachtige AMH waarde, dus ook dat is niet te vergelijken met die vrouw, jij hebt WEL genoeg eitjes.
Ik ben het dan wel met hem eens dat het in principe niks wil zeggen over de kwaliteit, maar met zo'n mooie AMH waarde is de kans een stuk groter dat er een paar goede eitjes tussen zitten dan met een lagere waarde.
Jeezes dat negatief gedoe altijd maar, kan me daar heel boos over maken ook.
En altijd maar dat over een kam scheren en vergelijken, bekijk de situatie toch eens per persoon.
Iemand van jouw leeftijd kan zoals jij bewijst nog een hele mooie AMH waarde hebben, terwijl iemand die nog onder de 40 is al aan het eind van haar eitjes kan zijn.

Ik snap zo'n arts ook wel als iemand bijna geen eitjes meer heeft, dat die er dan liever niet (meer) aan begint, maar dat is bij jou niet het geval.

Hier op dit forum hebben we ook genoeg voorbeelden van meiden die een gezond kindje gekregen hebben.
Nina is ook van 79 dus zelfde leeftijd als jij en zij heeft in februari een kindje gekregen, gewoon eerste IVF meteen gelukt en nog paar cryo's ook nog en Hanniebal is volgens mij ook 41 of 42 en die heeft in oktober een kindje gekregen, dusse er zijn er genoeg die het WEL lukt.

Denk dat je bij NG helaas net de verkeerde arts hebt gesproken, er zijn erbij die veel fijner zijn voor de niet meer zo piepjonge aanstaande moeder, die ook realistisch zijn maar niet alle hoop de grond in boren.
Je kunt een andere arts vragen als je dat prettiger vind.

Dus eerst lekker de eigen eitjes proberen Heleen, andere opties heb je altijd nog.
In het buitenland kun je zonder probleem terecht tm je 49e en sommige clinics nog wel tot je 55e, als je over zou stappen op een ander traject, dus daar heb je nog heel lang de tijd voor als je dat zou willen.
Ik heb ook pasklare informatie voor je als je dat ooit wil, die kan ik je zo toesturen.
Anyway, eerst de eigen eitjes!

[Heleen79]

@Kitje Dankjewel voor je opbeurende woorden, dat had ik even nodig. Even wat positiviteit, over wat er nog allemaal wel mogelijk is en zo.  En dat er ook vrouwen van mijn leeftijd gewoon zwanger worden. Inderdaad is dat negatieve gedoe wel het laatste waar ik behoefte aan heb. 

Ik ben uiteindelijk op dag 33 ongesteld geworden, dus eindelijk duidelijkheid. Maar het was dit keer een nog zwaardere teleurstelling dan anders, waarschijnlijk juist omdat het alle kanten uit ging. Ik geloof dat nu alles van de afgelopen 2,5 jaar eruit komt want ik zit er echt even helemaal doorheen. Eerst mijn vriend die 'er nog niet aan toe was' waarna ik in een serieus dilemma terechtkwam: kiezen voor mijn relatie of voor mijn kinderwens? (ik was al 38 toen, we hebben elkaar op latere leeftijd leren kennen). Daarna ruim een half jaar zelf proberen, een IUI die niet doorging, nu alweer 3 mislukte IVF-trajecten en ondertussen in het laatste half jaar om me heen een ware baby-explosie van zowel 'eerste baby's' bij allerlei stellen als 'tweede baby's'. Deze week ook weer een. Ook bij mijn schoonfamilie (daar zijn we nu dus het enige kinderloze stel :-S), en die willen ook nog eens dingen doen als gezamenlijke bbq's en langskomen en zo. Nee ga weg. Ik kan er even niet meer tegen, het is op. 

Wat betreft NG heb ik me inderdaad wel voorgenomen om om een andere arts te vragen als hij nog een keer dit soort dingen begint te zeggen. Ik heb die man nu 2 keer gesproken en bij beide gesprekken begon hij over mijn leeftijd. 'Dat weet ik ook wel, je hoeft het er niet in te wrijven' denk ik dan. Als het spontaan gelukt was om zwanger te worden zat ik daar toch niet. En als hij er zelf niet in gelooft, waarom werkt hij dan in zo'n kliniek... Ik heb in de laatste week van juni een afspraak dus ik schat zo in dat ik dan aan een nieuw traject kan beginnen.   

Hoe gaat het inmiddels met jou? Heb je nog echo's gehad?

[Axelle]

Hey dames,

Allereerst, 'niet geprobeerd is sowieso verloren', al blijft 't een zwaar en raar traject. Dit weekend had ik de punctie met dr. Schoonenberg (en lieve verpleegkundigen) bij NG. Ik kan haar van harte aanbevelen, empathisch, no-nonsense. Dr. Ketelaars is ook positief ingesteld. Wel akelig dat de kliniek zo afgelegen ligt, maar de mensen vind ik hartelijk, zeker in vergelijking met m'n ervaring in Zwolle. Er groeiden - met menopur - nu acht eitjes. Vijf kwamen door de punctie, waarvan twee bevrucht (de rest, abnormaal). Door m'n lage AMH en hoge leeftijd 42,5 is ieder stapje er één, dit is het verst dat ik ooit (ivf-wise) ben gekomen. Dus heb ik 't donorsperma niet voor niets gekocht . Aangeraden werd om zeker vier rietjes te bestellen. Ik besloot 3, want 't risico dat 't niet (door mij) wordt gebruikt is reëel. Fijn voor de kliniek, niet voor m'n budget. Ooit had ik een langdurige relatie en tijdens onze studies werd ik zwanger, op verzoek van vriend heb ik de 6 wk jonge embryo geaborteerd. Mijn vader leefde toen nog. Uiteindelijk ging de vriend vreemd met een collega met wie hij nu twee kindjes heeft. Life is what happens while you were making other plans. Ik zou graag 'overbrengen' niet je angsten, maar eigen wensen te volgen en autonoom keuzes te maken, ook al betekent 't soms een zwaardere route. Tegenslag maakt ons sterker. Dat is geen cliché, maar echt waar. En een beetje lief zijn voor jezelf helpt ook. Succes & niet te snel opgeven meiden. 

[Paulma]

Hi dames,

@Heleen79 wat rot dat je er even doorheen zit! Ik ook een beetje... Misschien moeten we het maar een beetje laten gebeuren en het "ondergaan".  En verder lief zijn voor jezelf zoals Axelle zegt! Als je nu even geen zin hebt in de context van zwangere dames, baby's of gezinnetjes zou ik (waar je kan) er misschien even voor kiezen niet te gaan. 

Ik luister ook  wel eens podcasts die soms helpend zijn, haha soms ook niet.

De volgende dame heeft heel veel afleveringen, veel verschillende onderwerpen en vanuit verschillende invalshoeken: Beemom - Zwanger worden podcast. Ik hoop dat ik niemand beledig maar ik vind haar manier van praten irritant  maar de onderwerpen soms toch interessant genoeg om door te luisteren! Haar insteek is dus dat je allerlei dingen kan doen om natuurlijk zwanger worden te bevorderen, maar vervolgens moet ze zelf ook met IVF aan de slag. Dus haar traject, dat ze verkoopt, is niet de heilige graal.... Ze heeft een fertiliteitsarts die ook vaak advies geeft en ook haar verhaal verteld (ook via IVF tweede kindje gekregen). Mocht je het nog niet kennen, wie weet zit er iets in dat je interessant vindt.

En een podcast die ik echt heel mooi vond is: In afwachting, 6 afleveringen. Twee vrouwen die een traject als het onze doorlopen waarbij de 1 succesvol is en de ander niet. Echt mooi gedaan, en heel herkenbaar (voor een groot deel). Ook zaken als hoe dit je carrière en relatie beïnvloed passeren.

@Axelle Wat super dat je 2 bevruchte eitjes hebt!! Gefeliciteerd, ik snap heel goed dat je blij bent. Had je veel last met de punctie of viel het mee? Fijn dat ze in elk geval lief waren, scheelt toch een beetje als je pijn hebt. Wanneer hoor je meer over de kwaliteit en opties om eventueel terug te plaatsen en misschien zelfs nog in te vriezen?

Ik heb gister een echo gehad om te kijken of alles weer schoon is. Helaas niet helemaal, het is maar echt een heel klein mini beetje dat er nog zit (1 mm of zo) dus de arts verwacht dat dit in principe met de volgende ongesteldheid eruit zal komen, of in het ergste geval via een hysteroscopische ingreep. Dus niet via pillen of een curettage. Dat scheelt in elk geval. Ik mag eventueel de volgende keer dat ik ongesteld wordt ook starten met medicatie voor de cryo terugplaatsing. Maar dan willen ze wel met een uitgangsecho nog checken of het echt weg is, anders moet ik misschien toch nog een maand wachten... Dus er komt wat zicht op wanneer ik verder mag..... Ik merk dat mijn teleurstelling en verdriet een beetje is omgeslagen naar boosheid. Bah! Ik probeer het maar te zien als de volgende fase van het verwerken

@Kitje vandaag weer een echo toch?! Hopelijk is dan beter te zien of het er 1 of 2 zijn, en krijg je weer een positieve bevestiging. Hoe voel je je? 

Liefs Paulma

   

[Kitje]

Wat rot @Heleen79 dat je er even helemaal doorheen zit nu, maar zo begrijpelijk.
Ik denk dat we hier allemaal wel zulke periodes hebben en als je dan ook nog eens overal geconfronteerd wordt met babygeluk elders dat maakt het er niet beter op.
Als het lukt gewoon eventjes afstand van nemen, ik snap heel erg goed dat je nu even geen zin hebt in gezamenlijke bbq's en langskomen.
En anders jok je gewoon dat je verkouden bent en voor de zekerheid maar eventjes niet komt naar de bbq, in deze Covid tijd wordt dat heel makkelijk geaccepteerd.
Lekker aan jezelf denken nu hoor, want een ander doet het niet en laat alles van de afgelopen 2,5 jaar er uit, dat heb je nodig om soms alles eruit te laten, het is ook allemaal heel wat.

Dat vind ik ook het fijne van dit forum hier, we kunnen hier gewoon allemaal onszelf zijn, we kunnen blij zijn, verdrietig, boos, huilen, lachen en er is altijd wel iemand die dan net de juiste woorden zegt die je op dat moment even nodig hebt.

Voor wat betreft NG, als ik jouw verhaal hoor weet ik al precies welke dokter jij hebt gehad, dokter Wissman!
Deze dokter is een hele goede arts en heel erg fijn als je 38 jaar of jonger bent, maar compleet ongeschikt voor ons 40 plus meisjes.
Hij doet ook bij ons zijn werk goed, daar valt niks van te zeggen, maar hij blijft maar zeveren over onze leeftijd.
Ik heb hem ook 2 keer gehad met een gesprek en iedere keer opnieuw begon hij over mijn leeftijd en alles was negatief.
Ik kwam altijd met een vervelend gevoel na zo'n gesprek naar buiten en na het 2e gesprek heb ik aangegeven dat ik niet meer gesprekken wilde met deze arts en ook waarom.
Ik WEET namelijk zelf heel goed dat ik niet meer zo piep ben maar wens daar niet telkens opnieuw mee geconfronteerd te worden, ik zie daar het nut niet van in, het is me namelijk bekend!

Ik ga je wel eerlijk zeggen dat ik hem ook een keer bij een punctie gehad heb en dat hij daar wel heel fijn was.
Rustig, stelde me op mijn gemak, vertelde precies wat hij ging doen en complimenteerde me met het feit dat ik daar zo rustig lag en goed stil bleef liggen, daarna kwam hij vertellen hoeveel eitjes eruit gehaald waren en zei me rustig aan te doen de rest van de dag, niks over de leeftijd.

Ik heb mijn eerste gesprek gehad daar met dokter Brandes, zij is ook heel fijn, positief, duidelijk en realistisch zonder je een naar gevoel te geven over je leeftijd.
Dokter Schoonenberg waar Axelle het over heeft heb ik ook een keer gehad, die is ook fijn en verder is de jonge dokter Bax ook heel prettig.
Ze hebben er daar 2, eentje is jong, de ander wat ouder, die oudere is voor ons 40 plus meisjes ook niet de beste keus.

Ik vind het heel belangrijk dat ik me fijn voelt bij een arts, dus als dat voor jou allemaal niet lekker voelt Heleen dan kun je dat daar echt aangeven en dan houden ze er rekening mee.

Hopelijk dat je eind van de maand groen licht krijgt voor een nieuw traject, ik zal duimen voor je!

Dat is precies wat mijn huisarts tegen mij heeft gezegd toen ik met hem een gesprek had dat ik dit traject in wilde gaan @Axelle
Ook toen ik begon over mijn kansen was hij daar heel makkelijk in, zo lang je ongesteld wordt heb je eitjes en heb je iedere maand een kans, doe je niks heb je sowieso 0 kans.
Ik heb toen besloten die kansen aan te grijpen, helaas zonder resultaat destijds, maar goed, er zijn er ook genoeg die wel resultaat hebben.

Wat fijn dat je dit keer een stuk meer eitjes had en ook nog eens 2 bevruchtingen, dat is al een hele verbetering tov de vorige keer.
Ze plaatsen daar met 3 dagen terug en doen geen puncties op zondag, dus als ik dan even tel dat je zaterdag je punctie hebt gehad dan heb je vandaag de terugplaatsing (gehad).
Hopelijk zijn ze allebei goed blijven door ontwikkelen.
Heb  je ze allebei laten terugzetten? 

Waarom hadden ze ja aangeraden om 4 rietjes te bestellen eigenlijk?
Ik vind dat ook wel vrij veel en die rietjes zijn best kostbaar.
Destijds had ik besloten dat ik 3 pogingen ging doen dus heb toen ook 3 rietjes gekocht.

Wat moet dat rot geweest zijn voor jou zeg dat je destijds op aandringen van je vriend je kindje hebt laten aborteren en dat hij dan daarna vreemd gaat en gewoon bij een ander kinderen krijgt.
Kan me voorstellen dat je je erg bekocht voelde daardoor en nog extra verdriet hebt daardoor.
Ik vind het knap hoe positief jij in het leven staat.

En die stelling van dat tegenslag sterker maakt ben ik het helemaal mee eens.
'What doesn't kill you makes you stronger'

Helaas vind ik de wereld niet altijd eerlijk verdeeld daarin, sommige mensen krijgen heel vreselijk veel te verduren en een ander bijna niks, maar goed daar zal ook wel een reden voor zijn denk ik dan maar....

Maar goed, jij zit op het wachtbankje nu dan Axelle, ik ga heel hard voor je duimen dat je over 2 weekjes een positieve test hebt!
Ik gun het je (en ook de andere meiden) zo!

Een miskraam is en blijft verdrietig he @Paulma ook al had je het zelf wel een beetje verwacht, dan is het nog steeds heel verdrietig.
Want je gaat toch dromen over een toekomst met babietje en dan wordt dat toekomstbeeld ineens weer ruw verstuurd.
En heel logisch ook dat je verdrietig bent en boos, hoort allemaal bij een verwerkingsproces.

Fijn dat je vrijwel helemaal schoon bent intussen, nu ik dit zo lees, dat is destijds bij mij helemaal niet gecheckt, dat is ook raar eigenlijk he?
Hoor heel vaak dat mensen dat nog gecontroleerd krijgen en bij mij kwam er heel veel uit toen, kindje, placenta en daarna nog 4 weken lang gevloeid waarvan zeker een week lang grote klodders en flatsen, moest echt van dat kraamverband gebruiken en later de allergrootste maandverbanden die ik kon vinden (sorry onsmakelijk).

Hopelijk dat het met de volgende ongesteldheid allemaal eruit is dan en anders dan maar met die hydroscopie, stuk minder belastend voor je lichaam dan een curettage en die pillen zijn ook geen pretje.

Bij jou dan ook zicht op een nieuw traject, volgende maand of misschien de maand daarna zit jij ook weer in de race.

Bij mij gaat het op zich wel, beetje drukkend gevoel in de onderbuik, volgens de vk die ik vorige week sprak tijdens mijn telefonische intake is dat normaal en komt dat door het groeien van de baarmoeder.
Ik probeer me er niet teveel mee bezig te houden zodat ik niet knettergek wordt van mezelf.
De ene dag gaat dat beter dan de andere dag.

Wat ik wel prettig vind is dat ik dit keer geen bloeding(en) heb gehad (nog).
Vorig jaar heb ik toen net voor de 8 weken en op precies 9 weken een bloeding gehad (heb de data nog nagekeken wanneer het precies was).
De eerste bloeding heb ik alvast overgeslagen en 9 weken zit ik nu ook bijna aan, nog 2 dagen, 8+5 vandaag.
Begint ergens op te lijken he?

Behalve het drukgevoel in de buik voel ik me best ok, ben wel moe, kan de hele dag wel slapen, dus ik lig er op tijd in, verder gevoelige borsten en soms doen ze gewoon echt pijn.
Smorgens lijkt het wel alsof er een truck overheen gereden is en dan moet ik ze echt vasthouden bij het opstaan zodat ze niet teveel wiebelen.
Dat zijn dan alle symptomen die ik heb.

Ik hou me dan maar vast aan die paar symptomen en het niet spotten van bloed dat het goed is allemaal, maar met regelmaat slaat de angst toe en ben ik heel bang voor slechte berichten.
Normaal ook wel in mijn situatie, maar niet fijn.
Je wil ook zo graag op een roze wolkje zitten en het voelt dan zo ondankbaar dat er hier geen wolkjes zijn.
Ik wil zo vreselijk graag blij zijn maar durf dat bijna niet uit angst en vertrouwen op mijn eigen lichaam kan ik ook niet omdat ik de vorige keer helemaal niet gemerkt heb dat mijn zoontje was dood gegaan, mijn lichaam gaf geen enkel signaal af.

Anyway, ik wil niet klagen en zagen want ik besef heel goed dat ieder van jullie zo zou willen ruilen en ik heb ook zeker wel geluksmomentjes hoor en natuurlijk droom ik van einde jaar, heb ik al precies berekend wanneer ik met verlof mag en tot wanneer (ongeveer) en hoe ik dan mijn vakantiedagen het beste nog op kan maken die ik expres heb opgespaard en zit ik namen te bedenken en heb ik vandeweek zelfs al online naar babykamertjes gekeken en nou ja, dat alles dus.

Sinds mijn vorige echo heb ik geen echo's meer gehad, einde van de middag heb ik weer een echo gepland staan.
Dan zal duidelijk worden of het er eentje is of toch 2.
Ik denk zelf eentje, ik heb geen tweeling gevoel.
En of alles nog goed gaat met de de kleine(tjes).
Wat hoop ik op dat mooie kloppend hartje weer te mogen zien!

Ze hadden bij mijn vorige afspraak met 7 weken ook de termijn echo al ingepland, deze is eind van de maand.
Verder kan ik (nog) niet naar het ziekenhuis voor de wekelijkse echo's omdat ik daarvoor eerst moet worden doorverwezen door de vk en die ziet daar op dit moment (nog) niet de noodzaak van in.

Wisten jullie trouwens dat er waarschijnlijk binnenkort naast de termijnecho ook de 13 weken echo aangeboden wordt?
Dat zag ik ergens voorbij komen.
Dit is een door de zorgverzekering vergoede echo om te bekijken of er ernstige afwijkingen zijn.
Normaliter is daar de 20 weken echo voor, maar sommige afwijkingen zoals open hoofdje, buikje en ruggetje kunnen ze ook al zien met 13 weken zodat je eerder iets kunt beslissen als je kindje een afwijking heeft die niet met het leven verenigbaar is.

De 20 weken echo blijft ook gewoon, de 13 weken echo komt daar dus nog bij.
Dus naast een vroege echo, termijn echo, 20 weken echo heb je ook nog een 13 weken echo.
Dus als jullie strakjes ook allemaal zwanger zijn dan weten jullie dat vast en kunnen jullie dat bespreken met jullie vk.
Hierbij de informatie daarover.

https://www.rivm.nl/nieuws/invoering-13-wekenecho-in-2021

Ze wilden dat eigenlijk al eind 2020 gaan invoeren, maar wordt nu in de tweede helft van 2021 ingevoerd, helaas voor mij te laat, maar ga toch wel vragen voor extra echo rond die periode omdat dat ongeveer de termijn is wanneer het bij mij mis ging, over een maandje is het zo ver, dan ben ik daar waar het vorig jaar stopte.....

Nou, lang verhaal weer, sorry, lol.

Liefs!

8 Juni, 2021 aangepast door Kitje

[Kitje]

Meisjes ik heb de echo gehad en het was prachtig mooi.
Ik zag het hartje meteen al kloppend en wel, nog voor de verloskundige zei dat ze een hartje zag.
Hij/zij ziet er nu al uit als een kindje met handjes, voetjes, armpjes en beentjes en hij bewoog!
En flink ook.
Hij lag heel tevreden te spartelen in mijn buik, de vk noemde hem een kleine druktemaker.
Ik was zo opgelucht dat ik ervan moest huilen, ik weet me soms met mijn emoties geen raad.
Alles ziet er heel goed uit, ik moet me geen zorgen maken (doe ik wel).

Ze heeft hem opgemeten op 2,34 cm en dat kwam overeen met 8 weken 6 dagen, dus hij loopt een dagje voor op wat het werkelijk is, vandaag 8 weken 5 dagen.

Verder is er 1 kindje gezien, ik ben zwanger van eentje, maar dat gevoel had ik zelf ook al.
Ik voel me 100 kilo lichter dan vanmorgen.....
 

[Axelle]

Saluuuut iedereen, en kitje in het bijzonder, dat leest als heel geruststellend nieuws!! Gefeliciteerd dappere dame. Het is je zo - net als aan iedereen hier - gegund! Een 'druktemaker' nog wel, nou daar kan jij vast wel mee omgaan. Wat wonderlijk dat er nu al handjes en voetjes zichtbaar zijn, na slechts 8 wkn en enkele dagen. Langzaam maar zeker kun je er van gaan genieten, een 13 wk echo gloort aan de horizon, super positief! Vond je het destijds trouwens lastig om jouw voorkeur voor de embryo-combi te vinden? Ik was daar stiekem benieuwd naar. 

@Paulma ondanks de verdrietige miskraam klink je moedig (en strijdbaar). Gelukkig is er wel al een cryo terugplaatsing in het vooruitzicht, en dank je wel voor de podcast tip! Op youtube zijn er filmpjes van de Eggwhisperer, een beetje Amerikaans maar informatief. Trouwens, dat van je boosheid herken ik, maar dat is een gezonde emotie denk ik. Het woordje "bekocht" vond ik een een mooie vondst van Kitje, dat beschrijft precies hoe ik me voortdurend voelde  in m'n eigen leven. Kitje (je) weet overal de juiste bewoording voor te vinden, verfijnd en realistisch. Lieve @Heleen79 misschien een tip, maar naarmate de NG-receptionistes je beter (her)kennen is het makkelijker om sommige artsen te vermijden, in elk geval voor de echo's. Nog eventjes en je kunt er hopelijk een nieuwe, frisse start maken  

Gisteren, dinsdag, had ik een terugplaatsing, idd drie dagen na de punctie! Uiteindelijk is er helaas maar één bevruchte eicel overgebleven, een acht-cellig 'veel belovend exemplaar' zei mevr. Bax (jonge dr.) Hopelijk is dit m'n gouden ei, dat zou heel overwacht en mooi zijn. Op de foto's zie ik circeltjes die steeds rommeliger in elkaar overlopen (als dat maar goed gaat ... ) Na de terugplaatsing die wat lang duurde, maar geen pijn deed, heb ik om extra utrogestan gevraagd, want het schijnt dat je dit beter te lang dan te kort (weinig) kan nemen (ik doe 3 à 4 bolletjes verspreid over de dag en nacht) en over 13 dagen mag ik testen, geen dag eerder  ! Vive de wachtweken ... Zowel maandag- als dinsdagavond heb ik acupunctuur gehad, sowieso ontspannen. Van m'n acupuncturiste kreeg ik - heel lief - allerlei Chinese kruiden mee (Du Zhong e.a.) om thee van te trekken (dit schijnt miskramen te voorkomen). Dus dat heb ik vanmorgen gedaan, het is prima te drinken. Daarnaast neem ik sinds een poosje dagelijks 2000 mg omega-3, 100 mg Q10, en veel vitamine B en D Tot zover 't laatste nieuws van mijn kant. Liefs!