Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)

[Paulma]

Pfff even wat van mij afschrijven....

Ik begin het al lastig te krijgen hier!! Ik begin vandaag aan de tweede wachtweek, waarom is dat toch altijd zo ontzettend moeilijk?? Ik ben mij bewust van elk steekje, krampje of juist het ontbreken van die zaken. Ik heb pijnlijke borsten en ben een beetje moe, maar heb dat al van voor de terugplaatsing door de Ovitrelle en/of Utrogestan. Dus ik weet heel goed dat dit niets zegt en vooral van medicatie komt.

Verder heb ik eigenlijk helemaal nergens last van en voel ik helemaal niets. En dat maakt mij heel onzeker. Terwijl ik verstandelijk wel weet dat ik geen enkel symptoom hoef te hebben en toch volgende week een positieve test zou kunnen hebben. Ik wil gewoon graag tekenen hebben waar ik iets positiefs uit op zou kunnen maken..... Het lijkt wel hoe langer je in dit proces zit (4,5 jaar proberen, 3 jaar medische molen) hoe zwaarder die wachtweken worden.....

Ik heb allerlei afleiding gepland: deze week meerdere dagen op kantoor werken, leuke dingetjes als een pubquiz, een verjaardag, elke dag mijn wandelingetje (op advies van Kitje ;-)) druiven oogsten en wijn maken met een wijn collectief (niet drinken natuurlijk.....). Dus dat is leuk! En zelfs zonder die afleiding zal de tijd hoe dan ook verstrijken en wordt het uiteindelijk dinsdag 26 oktober en zal de test meer duidelijkheid moeten geven. 

Lastig hoe je het allemaal wel weet en kan beredeneren en tegelijk het zo anders ervaart.... 

 

[Kitje]

Ja, die tweede wachtweek is de ergste vind ik altijd @Paulma 
De laatste keer had ik het zelfs vanaf het begin al omdat ik zo'n late terugplaatsing heb gehad (pas op dag 27 van mijn cyclus) waardoor ik het gevoel had dat ik ieder moment ongesteld kon worden, het gebeurde echter niet....

Denk dat we dat allemaal doen, zoeken naar klachtjes elk pijntje of krampje wordt onder een vergrootglas gelegd en alles wat we niet voelen ook.
Het zegt precies niks.
De medicatie kunnen ook een mindfuck zijn want die kunnen zwangerschapsklachten veroorzaken.
Natuurlijk maakt het je onzeker als je totaal niks voelt, maar voel je wel wat dan ben je net zo onzeker...
Zou het? Of komt het door medicatie?

Ik voelde bij alle terugplaatsingen, ook degenen die gelukt zijn, helemaal niks, alleen wat jij ook hebt, beetje moe en pijnlijke boobs, maar dat werd ook veroorzaakt door de medicatie.|
Verder waren er totaal geen signalen voor een zwangerschap.
Heb wel bij beide gelukte terugplaatsingen een innestelingsbloeding gehad, maar destijds dacht ik dat het begin van menstruatie was, alleen het stopte weer, wat mij vooral de eerste keer heel erg in verwarring bracht.
Maar niet iedereen heeft een innestelingsbloeding, dus als jij die niet hebt dan is dat ook normaal.
Geloof dat 25% hiermee te maken heeft, dus het grootste deel krijgt die niet.

Slim dat je allerlei dingetjes gepland hebt, afleiding is altijd goed.
Het wordt vanzelf 26 oktober, maar als je wat leuke dingen in het verschiet hebt dan lijkt de tijd wat vlugger te gaan of hou je je er minder mee bezig.
Spannend weekje zo voor je Paulma, nog 6 spannende dagen.
Ik duim voor je hoor, voor een positieve test dinsdag! 

[Chrissy]

@Paulma Die 2de wachtweek is inderdaad altijd het meest vreselijk. Dikke knuffel voor jou! De eerste week vond ik mezelf nog altijd redelijk cool en de tweede week ging ik ook altijd naar allerlei symptomen zoeken en Google was my best friend (zo fout gewoon...I know!). Laat je inderdaad niet foppen door de medicatie die je nu gebruikt. 
Ben benieuwd dinsdag en ga zoooo voor je duimen! 

[Paulma]

Thanks lieverds! Nog 1 dag.... 

Ik ben best nerveus om morgen te testen. Ik heb er niet echt een goed gevoel, dus ben erg bang voor de eventuele teleurstelling... Anderzijds probeer ik echt goede moed te houden. Een innestelingsbloeding heb ik nog nooit eerder gehad, dus dat ik die niet heb gehad zegt in elk geval weinig. daar lijk ik idd bij de 75% te horen @Kitje

De gespannen borsten zijn afgenomen sinds iets van vorige week donderdag of zo. Ik heb het idee dat het van de Ovitrelle kwam en die langzaam maar zeker afbrak. Dat herken ik wel met 3 maanden geleden. Toen waren ze ook eerst veel gevoeliger en daarna nam dat af. 

Eigenlijk heb ik maar 1 heel duidelijk teken 3 maanden geleden gehad en nu niet en dat is steken en trekkerig gevoel richting mijn liezen. Dat begon bij mij precies 1 week na de tp en werd rond week 5 iets minder. Dit heb ik deze keer niet. Verder had ik de vorige keer eigenlijk geen symptomen voor NOD, die begonnen pas daarna. En de eerste keer toen ik zwanger was had ik ook geen symptomen behalve dat ik 2 dagen over tijd was. I had toen ook geen trekkende liezen..... haha het zegt dus allemaal precies niets!  

Heel herkenbaar @Chrissy! ik ben sinds gister snipverkouden. dus je kan wel raden welke zoektermen je sinds gister bij mij kan vinden..... "verkouden rond NOD zwanger" enzo.. haha. Ik kon overigens wel wat succes verhalen vinden van anderen met deze termen  Maar denk eigenlijk dat met de meeste symptomen er zowel succes als niet succesvolle verhalen te vinden zijn  Wat voor symptomen had jij dan Chrissy waar je op zocht?

Ik ben 3 maanden geleden de symptomen echt even, zelf op datum, bijgehouden en kon dus terugvinden dat misselijkheid, kortademig, snel honger bij mij allemaal pas na 15 DPO (of nog later) begon. 

Hoe dan ook morgen gaan we het zien..... 

Liefs 

[Paulma]

Helaas  geen goed nieuws...

Ik ben er echt verdrietig van! Ik had al wel een voorgevoel dat het niet gelukt was maar toch hoop. En merk dat het verdriet niet alleen deze mislukte poging is maar ook het einde dat in zicht komt. We gaan die laatste Cryo natuurlijk nog benutten (als hij goed ontdooid). Misschien in december, maar misschien kiezen we er zelfs voor dit pas in het nieuwe jaar te doen en echt even 3 maanden pauze te nemen. Maar dan is het einde in zicht na 4,5 jaar proberen en 3 ICSI pogingen (met 9 terugplaatsingen), 7 mislukte IUI, een MA met 8+6 en vmk 5+6. We zijn nog in gesprek over heel misschien een 4de poging in het buitenland, maar beginnen een beetje op te raken. Het leven in het teken van deze behandelingen, dingen die voor je gevoel on-hold staan, de teleurstellingen, hormonen, ziekenhuis bezoekjes.... We zijn moe en teleurgesteld en begrijpen allebei statistisch gezien dat de kansen afnemen. Dat maakt het ook lastig om je weer op te laden om met goede hoop nogmaals zo'n traject aan te gaan... Afijn, ik hoef jullie niet uit te leggen hoe dit voelt, dat is helaas voor meerdere dames op dit forum herkenbaar.

We gaan even afstand nemen, alles laten bezinken en dan beoordelen we hoe we verder gaan.... 

Dit betekent niet dat ik het niet fijn vind om de positieve berichten van jullie te blijven volgen lieve dames! Ik hoop dat het laatste kwart goed verloopt @Kitje en jij over 2? weken weer een goede echo hebt @Chrissy.

Liefs 

[Kitje]

Ah nee @Paulma wat verdrietig, ik hoopte zo dat je met goed nieuws zou komen vandaag.
Vind het echt super rot voor jullie.
Het is idd een heel ingrijpend traject, vergt heel veel van je lichaam en mind, niet alleen voor jou maar ook voor je partner.
Ik snap zo goed je gevoel nu, gewoon even de tijd nemen lieverd om alles weer op een rijtje te zetten voordat je aan de cryo gaat beginnen.
Ik geef je een virtuele knuffel! 

[Chrissy]

Ach, lieve@Paulma, wat een verdrietig nieuws! Heb er even geen woorden voor en wil je daarom vooral even een hele dikke virtuele knuffel geven!

Neem vooral even de tijd en laat het even bezinken. Het is ook heel heftig allemaal en kan me je gevoel ook zo goed voorstellen op dit moment.

Veel liefs

Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk

[Paulma]

Hi ladies,

Hoe gaat het met jullie?

Hier wel oke, donderdag een evaluatie met de arts. Ik denk dat we toch in december de laatste embryo al willen laten terugplaatsen. Dus eens horen wat hij zegt.

Heb jij deze week weer een echo Chrissy? En hoe gaan de laatste weken werken Kitje?

 

Liefs

 

[Kitje]

Hoe was de evaluatie geweest @Paulma?  Heb je groen licht gekregen voor de terugplaatsing in december?
Ben ook benieuwd hoe het met jou is @Chrissy? Hopelijk gaat alles goed met je.

Hier gaat het allemaal wat minder, het vele maagzuur en de slechte nachten beginnen op te breken.
Ook val ik af, ipv dat ik aankom en is mijn baarmoeder amper gegroeid de afgelopen 3 weken.
Dat wilde volgens de verloskundige niet perse zeggen dat de kleine dan dus ook niet gegroeid is, maar ik vind het toch geen lekker idee.
Gelukkig heb ik binnenkort de groeiecho, die zal duidelijkheid geven.
De kleine voel ik ook nog steeds goed bewegen, voornamelijk in de avonduren, al zijn de bewegingen wel anders dan voorheen, maar dat heeft te maken met dat hij/zij minder ruimte begint te krijgen denk ik.
Er was op dit moment geen reden voor paniek, maar ik moet wel rustiger aan gaan doen, dus dan doen we dat maar, alles voor het welzijn van de kleine.

Hoe is het met de andere meiden allemaal? Hopelijk is het stilte voor de storm en komen er binnenkort allemaal goede berichten hier.
Lieve groetjes!

[Paulma]

Ohhh bah Kitje! Dat klinkt verre van lekker ontspannen genieten van de laatste periode. Hoe ver ben je nu? Wanneer is die groei echo? Is er een plan om je extra in de gaten te houden? Ik kan mij heel goed voorstellen dat het geen lekker idee is dat de baarmoeder amper is gegroeid. Eigenlijk wil je momenteel alleen maar horen dat alles exact volgens planning gaat of er zelfs beter uit ziet dan verwacht.

Ja, tuurlijk doe je rustiger aan. Hopelijk dat je wordt gerustgesteld als je de groei echo hebt en ziet het er allemaal toch goed uit. Daarnaast zou het wel heel fijn zijn als die nachten ook iets beter worden. Die vermoeidheid is hartstikke zwaar. Lukt het je om eventueel overdag of einde middag een dutje te doen? 
Ik duim voor je!

De evaluatie met de arts was op zich prima. Eigenlijk inhoudelijk niets anders dan ik had verwacht. Maar toch was ik er behoorlijk emotioneel over. Je bent met de arts aan het bespreken dat (via de verzekering) behandelen na de laatste cryo afgelopen is. Onze arts ging ook niet zeggen dat we het zeker nogmaals bij een andere kliniek of het buitenland moeten proberen. Hij is daar overigens niet op tegen, maar zou niet zijn eigen advies zijn. Hij zegt dat de kans niet nul is, als we het via een andere route nogmaals proberen maar per terugplaatsing van een embryo/cryo is het misschien 3%-5% kans op basis van statistieken. Dat kan natuurlijk veranderen als je zou draaien aan factoren als de eicel (donatie) en of baarmoeder (draagmoeder). Hij had geen advies bij welke kliniek of in welk land hij ons dan zou aanraden een eventuele allerlaatste poging te doen (had ik ook niet verwacht) ook omdat eigenlijk niet duidelijk is of het een probleem is met de kwaliteit embryo's en of de baarmoeder. Wij hebben zelf ook nog niet besloten of we na de laatste cryo (als die goed ontdooid) nog een traject willen doen. Zoals eerder wel eens beschreven in een post het is zwaar en ik begin het misschien niet meer op te kunnen brengen. Bovendien voelt het alsof wij die keuze nog niet kunnen maken tot we de laatste cryo hebben gebruikt. Want die hoop is er dan toch nu nog, en dat maakt het geen zuivere afweging of je stopt.  

 

We gaan de laatste cryo in december doen, in een natuurlijke cyclus. Aangezien ik heel slecht ging op de medicatie bij een hormoon ondersteunde cryo terugplaatsing. Dus we gaan duimen dat de cryo goed ontdooid en die laatste een topper blijkt! Ik heb overigens nog wat utrogestan over van voorgaande rondes, en vraag mij af of het zou kunnen helpen om die te gebruiken. Ik denk dat de arts zal zeggen dat mijn lichaam dat hormoon zelf aanmaakt dus niet nodig is..... Ga ik nog even over nadenken en misschien overleggen met hem.

@Chrissy hopelijk gaat het goed en heb je een goede echo gehad.

Liefs voor jullie

 

[Chrissy]

@Kitje Oeh, dat klinkt inderdaad niet als een fijne, ontspannen periode van je zwangerschap. Ik had zo gehoopt voor je dat je nu eindelijk eens onbezorgd zou kunnen gaan genieten. Hopelijk heb je op korte termijn de groeiecho en ben je weer een beetje gerustgesteld. Het zou toch wel fijn zijn als je de bevestiging krijgt dat je kindje gewoon goed groeit en alles goed is. Wij duimen voor een goede groeiecho! En wat minder slapeloze nachten  

@Paulma Kan het me goed voorstellen dat je er emotioneel onder was, het evaluatiegesprek met de arts. Maar heel goed en dapper dat jullie toch voor een terugplaatsing in december gaan. Ik dacht ook steeds: Het is soms zwaar, maar op onze leeftijd kan je eigenlijk geen maand meer 'verliezen', dus toch steeds maar weer door gaan! 
En ondanks het het heel moeilijk is, probeer toch de moed erin te houden! Ik ken jullie medische geschiedenis niet, maar het is gewoon mogelijk. In het ziekenhuis gaven ze ons ook minder dan 10% kans en wij zeiden toen ook tegen elkaar: Dat is wel heel weinig en dat gaat bij ons vast niet lukken. In de kliniek gaven ze ons een slagingskans van 15%. Nog steeds heel weinig dus. Van al die lage slagingspercentages word je sowieso niet blij en moedeloos van. Ik ben echt geen positiviteitsgoeroe  ,  maar ik geloof wel in vertrouwen, dus probeer toch vertrouwen te blijven houden dat het gewoon nog steeds kan lukken. Probeer vooral vast te houden aan de positieve verhalen van ons   

Ik zou overigens gewoon ook die Utrogestan gebruiken als ik jou was. Baat het niet, dan schaadt het ook niet, toch? En een beetje ondersteuning kan geen kwaad. 


Hier hadden we vandaag de 11 weken echo en er was al een heel mooi, levendig kindje te zien. Ik vond het weer best wel spannend en ik 'leef' echt van afspraak naar afspraak. Gelukkig zag ik gelijk het hartje kloppen. Ik durf er dus ook voorzichtig steeds meer in te geloven dat er gewoon echt een kindje gaat komen bij ons. Nu weer door naar de volgende stappen: De NIPT test en de 13 weken echo.  Ook weer spannend! Denk dat ik na de 13 weken echo pas echt wat meer durf te gaan genieten. 

De afgelopen weken ben ik enorm vermoeid en misselijk geweest, maar dat begint vanaf deze week gelukkig minder te worden. Vervolgens had ik tijdens de eerste meting bij de verloskundige al een torenhoge bloeddruk en mocht ik gelijk door naar de gynaecoloog. Dus weer naar dat ziekenhuis  Nu medicijnen gekregen om dat te onderdrukken/ zwangerschapsvergiftiging te voorkomen en ik mag gelukkig verder bij de eigen verloskundige blijven. En vandaag dus weer een fijne oppepper gekregen van de mooie echo!  

[Bailey2021]

Hi meiden,

Hier weer een update van mij.

Ik trok het even niet op het forum te blijven in augustus dus heb een paar maandjes rust gehad.

Wij zijn 12 Oktober begonnen met het antagonisten schema.Na een vakantie begin oktober had ik besloten geen lang schema te willen.

Blijkbaar is antagonisten het kortste schema wat er is.

Dag 2 van menstruatie begon ik met Gonal-F 250. Dag 5 van stimulatie startte de Fyremadel.

Met de punctie had ik 13 follikels waarvan 7 eitjes gevonden.

4 zijn er bevrucht.

Er zijn 28 oktober 2 8-cellige embryo’s teruggeplaatst en uiteindelijk is er 1 ingevroren.

Het voelde gelijk anders dan in augustus en dat blijkt, ik ben nu 4.3 weken zwanger!

We zijn onzeker en bang en voorzichtig blij, 22 november eerste echo om te zien of er iets te zien is en zo ja, of het er 1 of 2 zijn.

Wilde dit toch even met jullie delen
 

liefs xx

[Sunandsand]

Hallo allemaal, een af-en-toe meelezer hier (43 jaar) en momenteel 15 weken zwanger op natuurlijke manier. 
Ik wil even kort ervaringen delen omdat ik af en toe vragen zie over buitenlandse klinieken.

Ik heb 1x IVF in NL gedaan met 42,5 jaar in januari 2021. Totaal niet tevreden en gelijk naar Griekenland gegaan. Daar biopsie van baarmoeder en hysteroscopy gedaan en vervolgens 2x mini IVF (in mei en juli 2021). Meer en betere kwaliteit embryo’s, helaas geen innesteling. Natuurlijk zwanger in augustus 2021. Geen afwijkingen en alles gaat goed. 

Ik ben pas gerust als ons kindje levend geboren is. De onderzoeken in Griekenland lieten dingen zien waar in NL niet naar wordt gekeken dus wellicht zeker de moeite waard om naar het buitenland te gaan. 
Succes iedereen, hoop zo dat het bij iedereen goedkomt. 

[Kitje]

Nee, niet echt ontspannen de laatste periode idd @Paulma maar ja, we doen het er maar mee.
Ben het grootste deel met weinig klachten doorgekomen en die laatste weekjes buffel ik ook wel door.
Ik ben inmiddels bijna 34 weken, nog een paar dagen werken en dan mag ik met verlof, kijk ik enorm naar uit.
Inmiddels heb ik ook ontdekt wat ik allemaal kan eten wat binnen blijft en dat is voornamelijk gezond voedsel en ook meerdere keren per dag kleine beetjes, val nu niet meer af, totale gewichtstoename is nu 5 hele kilo's  
Zie het voordeel er dan maar van in, er blijven na de bevalling waarschijnlijk geen bonuskilo's achter....
De groei echo heb ik inmiddels ook gehad, de kleine groeit goed en ligt nog altijd voor op groei.
Lag 3 weken geleden nog in stuit, maar is inmiddels gedraaid en ligt met bolleke naar beneden, dus als die zo blijft liggen dan is het goed en is alles er klaar voor, maar beter dat die nog even binnen blijft.
Verder blijft die druk, vooral als ik wil gaan slapen, het voelt mooi en bijzonder dat leven in mij te voelen.
So far so good, zo lang het met de kleine maar goed gaat neem ik het ongemak voor lief.

Ik heb de afgelopen weekjes halve dagen gewerkt waardoor ik tussen de middag even kon rusten en bijtanken, dat scheelde een boel.
Ik voel me een stuk beter, de nachten blijven wel beetje gebroken doordat ik vaak eruit moet ook om te plassen, maar het is een stuk minder vermoeiend dan een paar weekjes geleden want daarna val ik toch wel vlot weer in slaap.
Werk grotendeels thuis nu, dus dan kan ik ook wat later beginnen en hoef ik niet om 7 uur het bed uit, scheelt ook al een boel.

Ik kan me heel goed voorstellen dat het een emotioneel gesprek was Paulma met je arts.
Op zich wel fijn dat de arts eerlijk is, maar ik kan me voorstellen dat het dan toch wel hard aan komt.
3-5% kans is wat ze mij destijds ook gaven, het is weinig, maar niet 0 idd.
Je kan net geluk hebben dat je erbij zit en ik zou idd voordat je die laatste cryo gebruikt hebt ook nog even geen beslissingen nemen hoe en wat hierna.
We gaan gewoon superhard hopen en duimen dat deze laatste cryo een toppertje en blijverdje blijkt te zijn.

En mocht je later alsnog besluiten om in het buitenland te proberen dan kan dat altijd nog en heb je daar echt nog wel de tijd voor.
Draagmoeder is vreselijk duur en zou ik echt als allerlaatste proberen, maar mocht het met je eigen eitjes niet lukken dan is eiceldonatie echt wel een optie, daar moet je dan goed over nadenken en met je partner bespreken of je dat zou willen en kunnen, dat het kindje dan biologisch niet van jou zou zijn bijvoorbeeld.
Voor die optie heb je ook echt nog JAREN de tijd, bijna elke buitenlandse clinic behandeld je sowieso tm je 49e.
Neem dan ook echt even de tijd om daar over na te denken.
Mocht je info willen over buitenlandse clinics dan heb ik wel veel info voor je, dan stuur me maar een berichtje en mail ik je de info door.
Maar eerst de cryo! Bovenstaande gewoon even parkeren als eventuele latere uitweg.

Het is bijna december, dus bijna tijd dan voor je cryo tp.
Heb je intussen al data daarvoor?

Voor wbt de bollen, die kun je rustig gebruiken, dat kan geen kwaad.
De arts zal zeggen dat het niet nodig is waarschijnlijk omdat je in natuurlijke cyclus gaat doen, dan maak je zelf genoeg progesteron aan, maar als het voor jou prettig voelt om het wel te gebruiken gewoon doen.
Het kan geen kwaad als je er teveel van binnen krijgt en je hoeft dan ook niet 3x daags een bol te nemen, je kunt ook 1x daags doen.
Ik kreeg hier van de gynaecoloog zonder problemen gewoon voorgeschreven, sterker nog, het kan bijdragen aan voorkomen van vroeggeboorte dus ik kreeg het advies om tot 36 weken 1x daags een bol in te brengen zelfs.
Ik zou het ook gewoon overleggen met je arts, misschien wil hij het wel gewoon voorschrijven.

Wat een fijn nieuws @Chrissy dat je zo'n mooie echo hebt gehad.
11 weken alweer en nu weer een paar weken verder, het gaat snel zeg, jeetje.
Ik ben zo blij voor je dat alles goed gaat.
Heb je de 13 weken echo inmiddels al gehad? En de Nipt?

Balen van je bloeddruk, maar fijn dat er meteen actie voor ondernomen is en dat je gewoon bij de verloskundige mag blijven.
Zeker als je je daar fijn voelt, dat is toch belangrijk dat je ergens heen gaat waar je je op je gemak voelt.
Ze houden je goed in de gaten gelukkig.
Dat van afspraak naar afspraak leven herken ik wel, ik had dat ook heel erg en nog steeds wel een beetje eerlijk gezegd.
Het blijft toch spannend allemaal he?

Hopelijk voel je je inmiddels beter en ga je een fijne onbezorgde zwangerschap hebben verder.

Wat een fijn nieuws van jou ook @Bailey2021 proficiat met je zwangerschap!
Als het goed is heb je inmiddels de echo gehad, was het allemaal goed? En is het er 1 of zijn het er 2?

Je schrijft dat je 4 bevruchtingen had, heb je ook nog cryo's daarvan?
Ik wens je een fijne tijd toe iig!

@Sunandsand voor jou ook proficiat met je zwangerschap.
Gaat lekker zo hier op het forum met al die zwangerschappen ineens.
Wat een positief nieuws allemaal zeg, leuk!

Wellicht hebben andere meiden nog wat aan je tips, in het buitenland kijken ze idd vaak verder dan in NL.
Fijn dat het voor jou het gewenste resultaat heeft gehad en dan zelfs een natuurlijke zwangerschap ook nog, wat fijn.
En je bent al een heel eindje op weg.
Binnenkort de 20 weken echo dan denk ik?

Denk dat we dat allemaal wel hebben, dat we pas gerust zijn als de kleine levend en wel op je buik ligt.
Dat heb ik ook nog steeds, ook al voel ik de kleine veel bewegen, toch zit er ergens nog wel de angst om het weer kwijt te raken.

Ik wens jou een goede zwangerschap toe!

Nou meiden, veel geluk allemaal, ook de meiden die nu ff niet meebabbelen, de (stiekeme) meelezers, de meiden in traject, ik wens voor jullie allemaal een positief resultaat binnenkort en dat er maar veel kindjes geboren mogen worden in 2022!
 

[Paulma]

@Kitje wat fijn nieuws!! Ik had al een paar keer hier gekeken of er een nieuw berichtje van je was. Want ik leefde (op afstand) erg met je mee! Maar heel gek, ik kon een tijdje niet inloggen op dit forum dus ook geen berichtje posten om te vragen hoe het ging. maar het werkt gelukkig weer.

Goed dat je uit hebt gevonden dat bepaalde voeding wel goed gaat en je dus goede voedingsstoffen binnen krijgt. helemaal omdat het dus vooral gezonde voeding is. Maar 5 kilo is wel erg weinig zeg! Wauw, ik dacht mij te herinneren dat je wel eens hebt geschreven dat je wel enige reserves  had voor de zwangerschap dus kan mij dan ook voorstellen dat het niet zorgwekkend hoeft te zijn als je maar 5 kilo bent aangekomen. Ik heb meerdere vriendinnen die 30+ kilo zijn aangekomen, dat kost best even tijd om weer te verliezen. Dus snap heel goed dat je het niet zo erg vindt als er geen bonus kilo's blijven hangen. Al hebben we dat denk ik allemaal zeker over voor een kleintje!

Ook heerlijk dat je verlof bijna in gaat, En dan hopelijk nog een paar weken genieten tot de klein (meid.... denk ik nog steeds ) er zal zijn! Maar wie weet wordt het wel een kerst kindje, kan ook!

 

Ik had afgelopen cyclus een hele korte, maar 23 dagen. Dus ben wat eerder toe aan die terugplaatsing dan ik had ingeschat. Ik zit vandaag op cyclus dag 10 en had vanmorgen een echo. Dat leek mij wat vroeg maar dat was helemaal niet te vroeg.... Ik lag in de stoel en kreeg die inwendige echo en riep ineens uit "WAAAAAUUUUUW" haha. Ik zag eerst al het baarmoederslijm en dacht meteen, zo die 3 lagen zijn al wel heel duidelijk zichtbaar en het was al meer dan 7 mm. Dus was daar al iets verbaasd over maar toen ging de echo naar mijn eierstok en zag ik een groot follikel. Die was dus al 22 mm. Vandaar mijn uitroep, want ik had op cd10 een follikel van 16mm of zo verwacht op basis van mijn eerdere ervaringen. Toch apart he hoe elke cyclus weer anders kan zijn. Ik heb bloed gegeven en daaruit kon opgemaakt worden dat mijn eisprong nog niet spontaan kwam, dus ik heb net de Ovitrelle gezet om mijn eisprong op te wekken. Vanavond dus met man lief zelf ook lekker aan de gang. En dan heb ik zondag de terugplaatsing, mits de cryo natuurlijk goed zal ontdooien. Ik heb van de 5 cryo's tot nu toe 1 keer gehad dat er eentje niet goed ontdooide, dus statistisch gezien zou deze weer goed moeten gaan.... fingers crossed! Zeker omdat het de allerlaatste is! Ik ga denk ik inderdaad utro gebruiken, gewoon een beetje voor mijn gevoel

Het lukt momenteel redelijk om nog niet over het vervolg vraag na te denken. We proberen ons echt te focussen op deze en pas daarna te bedenken of we stoppen of niet. @Kitje kreeg jij inzicht in de slagingspercentage in het geval van eiceldonatie of embryo donatie? Ik vraag mij af hoeveel groter de kans zou zijn als we een eicel doneren, en wel het zaad van mijn man gebruiken. En ook waar we dat dan het beste zouden kunnen doen. Dus denk er toch een beetje over na....

Mooi nieuws @Bailey2021! Ik ben ook nieuwsgierig of het er 1 of 2 zijn. Hopelijk in elk geval een goede echo met een kloppend hartje!

@Sunandsand wat voor soort zaken hebben ze in Griekenland dan vast kunnen stellen wat in NL niet naar voren kwam? Als wij een 4de poging doen, willen we die in het buitenland doen. Dus wel interessant om te horen waarom je voor Griekenland hebt gekozen en hoe je de behandelingen daar hebt ervaren. 

@Chrissy Ja de 13 weken en NIPT zijn ook spannende mijlpalen. Kan je die al positief achter je laten?

Hahaha aangezien jullie allemaal zwanger zijn kan ik zeggen allemaal een hele fijne zwangerschap! Ik wil mij graag aansluiten bij jullie status.

Liefs

[Kitje]

Ah, wat lief @Paulma dat je zo met mij mee leeft 
Ik had hier ook wat issues idd met het forum en toen was het ineens allemaal veranderd ook, verder druk met van alles en te weinig energie, dus geprobeerd zoveel mogelijk rust te pakken tussendoor.
Voel me nu gelukkig wat beter.

5 Kilo is idd weinig, maar ik heb zelf idd nog wel genoeg reserves dus dat kan ik wel hebben.
De kleine pakt toch wel wat die nodig heeft en met al dat gezonde voedsel moet dit toch wel een heel gezond babietje zijn ook.
Maar ik ben er nog niet, heb nog een paar weekjes te gaan, dus er zullen nog wel enkele kilo's bij komen.
Volgens het ziekenhuis was het allemaal prima, alle cijfertjes zijn gezond, ook geen hoge bloeddruk (verre van zelfs) dus ja, we gaan maar gewoon zo verder.

Ik ken die verhalen ook idd van mensen die 30 of zelfs wel 40 (!) kg aankomen, maar dat is toch echt niet nodig denk ik dan.
Er blijft dan zoveel plakken, dat is ook zo zonde.
Ken ook mensen die zoiets hadden van 'och ik word nu toch dik' en gewoon de hele dag liepen te snacken en te snaaien en na de geboorte spijt hadden als blijkt dat de extra kilo's er minder makkelijk af gaan.
Ach ja, ieder doet het op de eigen manier, intussen snak ik naar een frietje speciaal 

Hier zijn de meningen verdeeld over jongen of meisje, ik denk zelf ook een meisje, ook mijn moeder en zusje denken dat, mijn zoon hoopt een jongen, hoor ook andere mensen een jongen zeggen, maar ja, over een paar weekjes zullen we het weten he?
Heb er nog max 6 te gaan, dus dat duurt niet meer zo lang.
Vind het nog steeds een bizar idee wel hoor ergens, de hoop opgegeven en dan toch een allerlaatste ultieme poging wagen die gewoon meteen lukt, wat een geluk en wat een bof! Kan er soms met de pet niet bij.

Dat is idd een hele korte cyclus van jou, 23 dagen is wel weinig, maar zo te lezen maakt het dus geen fluit uit voor de slagingskansen.
Een bms van nu al meer dan 7 is top en die grote follikel ligt mooi klaar, dus ready voor de terugplaatsing dan.
Maar je zegt ik ga vanavond met mijn man ook nog aan de gang, dus je kunt nu ook nog spontaan proberen zwanger te worden dan?
Als die grote follikel ineens tevoorschijn komt en je mans zwemmertjes tegenkomt dan kun je ook gewoon nu zwanger raken?
En dan krijg je dan geen terugplaatsing? Of heb je die dan alsnog? Dan krijg je er mss wel 2 

Ik heb weleens gelezen dat 95% van de cryo's het ontdooien overleefd, dus daar gaan we gewoon voor Paulma, deze gaat het redden en wordt zondag netjes bij jou teruggeplaatst en dan ga ik met jou mee bidden en duimen dat je ook lekker positief test, zodat jij je kan aansluiten, Paulma ik gun je dat zo!
Mijn fingers are crossed voor jou ook hoor! 

Over het vervolg moet je nu ook niet teveel nadenken, het is op zich ok om een soort van plan B te hebben just in case, maar je kunt je beter idd focussen op deze laatste cryo.
Gewoon all in, alle trucen uit de kast halen zodat deze blijft zitten!

Vwb de slagingspercentages, ik heb ze dat gevraagd.
Ze gaven me hier 3-5% kans op succes, dus dat was heel weinig en ook niet gelukt.

Ik heb het daar ook gevraagd nadat ze mijn medische historie hadden ontvangen, echo's van voorgaande pogingen, van mijn bms en de informatie van mijn zwangerschap ook over de miskraam.
Ik heb toen gevraagd naar de kans op succes op een live birth en niet een zwangerschap want die live birth is natuurlijk het uiteindelijke doel, de zwangerschap is een middel om dat doel te bereiken.

Ze zei toen dat op basis van mijn medische geschiedenis ik 70% kans had op een zwangerschap en de percentages van een live birth lag ongeveer 10% lager, dus 60% kans kreeg ik.
Dat is dan op basis van embryodonatie, dus je krijgt wel van beide kanten top, een top ei en top zaadjes.

Toen ik daar was vroegen ze aan mij of ik 1 of 2 wilde laten terugplaatsen, ik koos toen voor 2 en toen zei de embryoloog dat dat een slimme keus was want daarmee verhoogde ik de kans op succes van 60% naar 70%.
Nou ja, je ziet het, ik ben zwanger van eentje, na slechts 1 poging daar.

Je kunt eens op deze site kijken, staat heel veel informatie op en je kunt ook de slagingspercentages zien.
Meesten zetten er slagingspercentages op van zwangerschap, voor een live birth zou je er dan 10% af moeten halen.

https://www.eggdonationfriends.com/

[Kitje]

Was iets te vlug met verzenden.
Wilde je nog succes wensen voor komende zondag Paulma, gaat spannende tijd voor je worden!

[Paulma]

 Bedankt Kitje!

Wauw wat een hoog slagingspercentage!! En inderdaad jij bent een goed voorbeeld dat het meteen in 1 poging is gelukt  Interessante site, best groot prijsverschil (ook binnen Spanje bijv.) Mocht deze laatste poging niet lukken ga ik dit zeker nog eens goed bekijken.

Haha ja die 30+ kilo, de meeste van die meiden hebben zich inderdaad helemaal laten gaan. Echt veel eten en snoepen, en achteraf spijt! Maar 1 van mijn vriendinnen had heel erg pech. Zij hield zo ongelofelijk veel vocht vast, ze was ook binnen 2 weken na de bevalling al 25 kilo kwijt omdat ze dat allemaal toen via zweet en plas allemaal verloor. Zij hield het meeste vocht vast in haar gewrichten en had er echt veel pijn van. Ze kon alleen nog maar met krukken lopen en zelfs dat deed pijn aan haar enkels en knieën. Was echt zielig en vooral pech. Maar gelukkig dus wel ook snel over na de bevalling. 

Die laatste weken kunnen natuurlijk nog wel iets in kilo's doen ja. Dat hoor je wel vaker als er ontspanning is dat het dan in eens harder gaat. Prettig vooruitzicht dat je het zou kunnen hebben. Maar als je zo gezond blijft eten valt het vast mee. Klinkt in elk geval goed allemaal! aar dat frietje speciaal kan toch wel? Of valt dat helemaal niet goed verwacht je?

Ja, we hebben dubbele kans. Grappig he! Ik doe de terugplaatsing in een natuurlijke cyclus, dus moet gewoon mijn eigen natuurlijke eisprong hebben en dan 4 dagen later wordt de ontdooide cryo teruggeplaatst. Ze weten dan niet of ik misschien natuurlijk zwanger ben geworden. Dat is namelijk zeker een kans, want ik gebruik alleen Ovitrelle en verder niets dus de natuurlijke poging blijft intact. In theorie kan ik dus zwanger worden van een tweeling waarvan 1 een ingevroren cryo was en de ander deze maand natuurlijk raak geschoten. En als ik zwanger van 1 zal worden, zul je nooit achteraf weten of het de natuurlijke of cryo was. Best grappig idee toch? Maar dit scenario hebben wij 3 keer eerder gehad (cryo tp in natuurlijke cyclus) en toen ook zelf ons best gedaan en ook toen helaas met lege handen . 

Heb je al namen voor allebei de geslachten @Kitje? En alles verder een beetje neutraal? 6 weken is inderdaad echt niet heel lang meer. Knap dat je niet te nieuwsgierig bent en het nog steeds vol houdt zonder te weten wat het zal worden. lijkt mij best lastig

Ohh ik heb vrijdag trouwens ook weer een afspraak bij Hosnia.  toch dat nog maar een kans geven

Liefs

30 November, 2021 aangepast door Paulma

[Kitje]

Ja, die percentages zijn heel hoog @Paulma maar dat komt omdat ik dan van beide kanten het beste heb, een perfect eitje en perfect zaad.
Het is niet helemaal in 1 poging gelukt want ik heb natuurlijk die poging vorig jaar gehad die eindigde in een miskraam met 14 weken, maar bij dat was bij een andere clinic, bij deze clinic is het idd wel meteen de eerste keer gelukt en ik was en ben daar zooo blij mee.

Die site is heel informatief, ik heb er toen veel info vanaf gehaald, halve site doorgespit en veel vergeleken met elkaar.
Gekeken waar ik de beste kansen zou hebben en ook naar recensies gekeken en wat anderen schreven.
Er zitten idd grote prijsverschillen in, zeker in Spanje is het verschil groot.

Let op als je met garanties gaat werken, er zijn clinics die garantie bieden anders geld terug (of een heel groot deel).
Medicatie wordt nooit terug betaald, dus gaat enkel om de behandeling en vraag na wat ze garanderen.
Een zwangerschap of een baby?
Daar zit een groot verschil in namelijk, want als zij een zwangerschap garanderen en het gaat mis dan krijg je niks terug, want ze hebben je gegeven wat ze beloofden, een zwangerschap namelijk, alleen jouw doel is geen zwangerschap, maar een baby, die zwangerschap is een middel om je uiteindelijke doel te bereiken en met een zwangerschap die mis gaat blijf je alsnog met lege handen achter.
Dus vraag goed naar de voorwaarden en alles, schrijf wat clinics aan en ga af op wat voor jou goed voelt.
Maar EERST gaan we voor deze cryo! En hopelijk is de rest dan allemaal niet nodig.

Ja, het merendeel van de zwangeren die zoveel aankomen is toch elk pondje door het mondje, helaas zitten er ook pechvolgels tussen zoals jouw vriendin, dat moet echt afzien zijn geweest voor haar zeg?
Het verschil tussen aankomen door vocht vasthouden of aankomen door veel eten/snoepen kun je overigens ook wel goed zien in de manier van uitdijen.....
En ook het feit dat je vriendin al die kilo's weer uitgeplast heeft zegt al genoeg, wat moet die veel geplast hebben zeg, jeetje.
Was zij in de zomer zwanger? Want in de zomer hou je volgens mij vaker vocht vast dan in de winter.
Ik heb er gelukkig helemaal geen last van.

Klopt ja, de komende weken kunnen er nog wat kilo's bij komen, maar ik zal in die paar weken niet boven de 10 kg uitkomen en al helemaal geen 30, fijn idee wel.
Met gezond eten zullen de kilo's die er eventueel nog bij komen voornamelijk kilo's van de baby zijn dat die nog wat zwaarder wordt en die zijn na de bevalling allemaal weg, ik denk niet dat er plak kilo's aan zitten.
Dat frietje speciaal gaat verkeerd vallen denk ik, heb 3 weken geleden ook friet gegeten en toen kon ik snachts weer rennen om alles compleet in de wc te deponeren, alles wat vetter is of zwaarder valt veroorzaakt maagzuur en komt er dan snachts uit.
Ach ja, die paar weken zijn wel te overzien en dan geniet ik straks maar extra van dat frietje speciaal, ik heb de ongemakken er heel graag voor over, of ongemakken, zo lang ik gezond eet valt het reuze mee met de ongemakken.

Wat grappig dat je nu dan een dubbele kans hebt doordat je een natuurlijke kans hebt en een terugplaatsing van een cryo krijgt, dat lijkt me heel gek als je dan zwanger bent en het blijkt er eentje te zijn, dat je dan nooit weet welke het is/was.
Maf idee, maar wel een fijn idee ook dat je dubbele kans hebt.
Bijna zondag, bijna zover! Wanneer gaan ze die cryo ontdooien trouwens? Op zaterdag al? Of doen ze dat zondag?

Ik heb nog geen jongensnaam, meisjenaam heb ik enkele in gedachten, dus dat komt wel goed, maar jongensnaam vind ik vreselijk moeilijk.
Kan geen leuke vinden, dus als je suggesties hebt, dan mag dat altijd 
Voor mij is het niet moeilijk om niet te weten wat het is, ik wil het gewoon echt niet weten, je weet al zoveel vantevoren, hoe die eruit ziet met die mooie echo's die je tegenwoordig krijgt, hoeveel die weegt, ik vind het zelf heel fijn om toch nog iets als verrassing te houden en als die dan geboren is pas te zien, oohh een jongen of ohhh een meisje.

Ook mbt zwangerschapstesten heb ik me altijd wel aan de datum gehouden wat ze me gegeven hadden om te testen.
Dat vond ik wel moeilijk, maar ik wist ook dat ik mezelf gek zou maken als ik dagelijks zou testen.
De laatste keer vond ik extra moeilijk omdat het echt de laatste kans was, heb wel een cryo nog, maar ja, dan was het echt op, maar het is gewoon gelukt en soms ben ik nog steeds in ongeloof daarvan.

Hoe was het bij Hosnia vandaag? Snap ik hoor, toch weer alles uit de kast om het te laten slagen.
Niet vergeten te wandelen dan na de terugplaatsing he? Iedere dag half uurtje wandelen, is goed voor de doorbloeding en zou innesteling bevorderen, of het echt helpt, geen idee, maar het kan zeker geen kwaad, dus tja.
En braaf stomen boven een potje met de kruiden van Hosnia.
Heb ze hier nog in de la liggen voor na de bevalling. 

Intussen is mijn verlof in gegaan, ook zoiets geks, dat ken ik helemaal niet.
Met mijn zoon was ik aan het werk en pats boem die lag op mijn buik, moest ik smaandags bellen dat ik voorlopig niet meer kwam.
Dus dit is een nieuw fenomeen voor mij.
Vind het wel een lekker idee dat ik geen werkverplichtingen meer heb nu.

Nou, Paulma, als ik je niet meer spreek, dan wens ik je heel veel succes zondag, ik duim keihard dat de cryo goed ontdooit en lekker warm bij je zit zondag en dan breken die ellendige wachtweken aan....


 

[Sunandsand]

Bedankt @Kitje ik heb af en toe meegelezen hier en wens je heel veel succes. Ik bewonder je doorzettingsvermogen en ik denk dat velen er veel aan hebben.

@Paulma Ik heb in het verleden (2015) ureaplasma infectie gehad en zkh in Nederland vond dat geen reden voor verder onderzoek. Dus in Griekenland hebben ze biopsie van baarmoeder gedaan en ik had die infectie nog steeds. Plus te weinig lactobacillen (goede bacteriën) waardoor geen enkel embryo zou innestelen. Heeft te maken met ongunstig microbioom.
Antibiotica gehad en hysteroscopy gedaan (kijkoperatie hebben ze litteken weefsel weggehaald en sneetjes in m’n baarmoeder gemaakt) en toen werd ons verteld:

- spontaan zwanger: 3-5% kans

- IVF: 15% 

- eicel donatie: 60% (1ste keer, 80% 2de keer).

We besloten om 2x IVF te doen want nog vergoed door de verzekering. Ander protocol, milde stimulatie plus antibiotica, prednison en bloedverdunners. Toen dit mislukte besloten we eiceldonatie te doen. Aanbetaling gedaan en donor matching was begonnen maar toen bleek ik 3 weken later zwanger te zijn. 
Het is eigenlijk een ongelooflijk verhaal, vinden familie en vrienden ook.

ik was helemaal klaar om met eicel donatie te beginnen dus daar had ik totaal geen problemen mee. Kosten waren €6000 in Griekenland en dan krijg  je alle embryo’s (vaak tussen de 4-6 goede kwaliteit blasts).

Sorry voor lang verhaal, veel succes met je vervolg in Nederland. 

[Paulma]

Bedankt @Sunandsand helaas is het nu al een verhaal waar ik me in ga verdiepen.

Het ontdooien van de laatste cyro is mislukt. Dus ik ben vanmorgen vroeg gebeld dat de terugplaatsing niet door zal gaan. Een ontzettende tegenvaller!! Ik ben er echt kapot van! Dus eerst dat een plek geven 

Liefs

[Kitje]

Thanks @Sunandsand dat is aardig van je.
Het ging hier ook met ups en downs en uiteindelijk een weg bewandeld die ik in eerste instantie helemaal niet in wilde gaan, maar de wens was gewoon te groot, ik ben blij en dankbaar voor dit kindje dat het zo goed doet en dat ik binnenkort mag gaan krijgen.

Al denk ik dat jouw verhaal voor velen ook gewoon zeer hoopgevend is, waar anderen veel aan zullen hebben.
Zo weinig kans en dan toch spontaan zwanger worden, wat een wonder en je bent ook al een heel eind op weg.
Zo zie je maar dat je altijd toch ergens hoop moet blijven houden, het kan zomaar gebeuren, wat een wonder is het toch he?

Krijg je nu je aanbetaling ook terug van de eiceldonatie? Of ben je dat kwijt?
Omdat het nu spontaan gelukt is, zou wel mooi zijn als je dat terug zou kunnen krijgen.

In Cyprus hebben ze vergelijkbare prijzen, ze beloven daar niet een minimum aantal embryo's omdat ze met menselijk weefsel werken kunnen ze daar geen garantie op geven, ook blijven daar alleen de toppers over, twijfelaars die ze hier in NL vaak wel terugplaatsen (ook soms met succes) gaan daar de prullebak in, bij mijn behandeling zeiden ze dat ik kon rekenen op 12-15 rijpe eitjes, het waren er uiteindelijk 14 waarvan 11 bevrucht, na 3 dagen waren er nog 8 over en op dag 5 waren er nog 5 waarvan 2 hele goede die terug geplaatst zijn, die andere 3 zouden ze nog een dagje opvolgen, uiteindelijk vonden ze daar 1 goed genoeg voor in te vriezen, ik had er uiteindelijk 3.
Van de 2 die terug geplaatst zijn is er eentje blijven zitten en die andere heb ik nooit meer een spoor van terug gezien, die is gewoon vanished.

 

[Kitje]

Shit zeg @Paulma die zag ik ff niet aankomen dat je cryo het niet overleefd heeft, ik kan me zo goed voorstellen dat je er kapot van bent.
Je allerlaatste kans en dan gaat het mis bij het ontdooien en dat terwijl tegenwoordig de kans op overleven zo groot is.
Ik weet niet zo goed wat ik tegen je moet zeggen, ik ken het gevoel zo ontzettend goed, er zijn geen woorden die je kunnen troosten nu, ik vind het zo erg voor je!
Wat een teleurstelling moet dit voor je zijn geweest vanmorgen.

Zonder op de zaken vooruit te lopen wil ik tegen je zeggen dat als je er aan toe bent, stuur me dan een prive berichtje hier, ik heb heel veel informatie van heel veel verschillende landen en clinics, heb ik destijds allemaal opgevraagd en heb alle mail bewaard.
Ik kan het je allemaal doorsturen, dat scheelt jou een boel gezoek op internet.
Heb informatie uit Spanje, Tsjechie (daar mag je alleen heen als je een mannelijke partner hebt), Letland, Rusland, Griekenland, Cyprus.
Maar ik kan me voorstellen dat je nu een poosje de tijd wil nemen om eea te proberen te verwerken.
Ik wens je veel sterkte en veel liefs lieve Paulma, ik leef met je mee en stuur je een virtuele knuffel toe.

[Chrissy]

Ach lieve @Paulma, wat een verdrietig bericht. Die zag ik ook niet aankomen. Ik had hier al wel meegelezen, maar nog niet de kans gehad om te reageren en gisteren heb ik nog aan je gedacht. Pfft, wat een tegenvaller zeg   Jeetje, ik gun het je gewoon zo! Ik kan het me zo voorstellen dat je dit even moet verwerken, maar ik zou je ook willen zeggen: Probeer de moed niet op te geven! Mocht het financieel mogelijk zijn, dan zou ik zeker verder kijken. Eigenlijk hoor en lees ik maar weinig succesverhalen uit de 'gewone' ziekenhuizen hier in NL, dus ik zou zeker verder kijken als dat mogelijk is. 

Ook van mij een hele grote virtuele knuffel en denk aan je!  

[Bailey2021]

Hi dames,

Sorry voor mijn late reactie.

Ik vind het lastig met iets positief te komen terwijl ik hier ook zoveel verdriet lees. Ik hoop dan maar dat mijn verhaal jullie hoop geeft.

Inmiddels ben ik 8,1 weken zwanger van een tweeling.

Ze zijn dus allebei blijven plakken of 1 is gaan splitsen dat weet ik nog niet. Wel hebben ze allebei een eigen vruchtzak.

Vorig weekend heb ik weer een flinke bloeding gehad en mocht gelijk naar de triage maar alles was goed. Nu nog steeds bruinverlies maar probeer me maar niet teveel zorgen meer te maken.

Ik ben goed misselijk en waanzinning moe. Het is alleen ontzettend onwerkelijk dat er twee hartjes kloppen in mijn buik, ik bevat het echt nog niet.

We zijn heel dankbaar en blij dat dit ons nog gegund is. Moet natuurlijk nog wel afwachten of alles goed blijft gaan, misschien neem ik mezelf ook wel in bescherming en voelt het daardoor allemaal nog erg onwerkelijk.

xxx