Jump to content
Kitje

Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)

Recommended Posts

Ja, het is zo spannend, niet normaal meer.
Gelukkig heb ik vanavond nog een afspraak zodat ik afleiding heb, dan ben ik er niet zo mee bezig, want merk wel dat het me vandaag meer bezig houdt.
Heb een joggingbroek aan en die glijdt toch af en toe wel naar beneden om in de onderbroek te gluren... 😂 wat erg!

Lief dat je voor me duimt, ik heb het wel nodig nu denk ik 😊
Nog altijd niks gespot aan maandelijkse ellende hier.
Ik hoop zo hard dat ik morgen een positieve test mag vasthouden, maar ik durf het bijna niet te geloven.

13 februari bloedtest, ga je niet zelf vooraf testen nog?
Dat lijkt me nog veel spannender, dat je echt zo een telefoontje moet afwachten is het wel of niet.

Ik duim gewoon voor ons alletwee nu hoor.
Ik laat morgen nog wel ff wat weten.

 

Link to post
Share on other sites

@Kitje Wat spannend ik leef echt met je mee! Ik hoop zo erg dat je zwanger bent. Begrijp heel goed dat je er niet op durft te hopen. Je moet jezelf ook beetje beschermen voor als het niet zo is. 

Moet je echt tot morgen wachten met testen? Stel je doet het wel een dag eerder? 

Ik moet naast de pil ook aan de Triptofem. En ook de Fostimon en Utrogestan bollen en Pregnyl. Ik heb een schema meegekregen wanneer te beginnen met wat. 

@Hanniebal de embryo's waren in elk geval goed genoeg om terug te plaatsen. Er is altijd goede hoop dan, anders hadden ze het niet teruggeplaatst. Geef niet op meid. De 13e is al snel in zicht, maar voor jou duurt het natuurlijk eeuwig voor je gevoel. 

 

Als ik alles zo lees bij jullie dan staat me wat te wachten.... 😮 Koelkast alvast gevuld met de injecties. Het idee dat ik mezelf moet gaan prikken straks....

Had dit eigenlijk niet echt verwacht van mijn lijf. Dacht ik vind een leuke man, op mijn 25e krijg ik een 1e kindje. Op mijn 28e de 2e. Misschien nog op mijn 30e een 3e dan klaar. Nu hoop ik op mijn 40e dat ik moeder mag worden van 1 kind....

Edited by Nina79
Link to post
Share on other sites

Dankje @Nina79 ik hoop het ook, het is idd stukje zelfbescherming.
Tot nu toe nog steeds geen bloed, ben nog niet eerder gekomen tot aan testdatum, maar moet de nacht nog in en ik kan iet eens slapen...
Ben heel zenn geweest 2 weken maar de zenuwen gieren nu door mijn lijf, niet normaal.
Daarstraks voelde ik een krampje, dacht, ohhh neeee, ik rennen naar wc, kijken, checken, niks te zien.
Je kan wel eerder testen, denk dat als je 1 of 2 dagen eerder test dat het dan ook wel te zien is als je zwanger bent.
Maar vanwege de Pregnyl raden ze aan om te wachten tot de dag dat zij aangeven.
Omdat daar HCG in zit en dan kun je vals positief testen en ik heb 10.000 gehad, dat is na 12-14 dagen pas uit je lichaam.
Ik heb daarom besloten me te houden aan wat ze aangeven, die ene dag lukt dan ook nog wel.
Moet morgen bellen, met de uitslag.

Sommigen testen wel eerder, die testen iedere dag na een dag of 8/9 al, maar ik ga mezelf dan helemaal gek maken, dus dan doe ik dat maar niet.
Het is maar net wat je zelf prettig vind.

Ja, is een heel schema idd wat je meekrijgt, op dag met dat beginnen en op die dag met dat.
Fostimon heb ik nooit gehad, dat is om de eicellen te laten rijpen denk ik? Ik had daar Menopur voor.
En ook die bollen idd en Pregnyl.

Prikken valt mee hoor, heb jij geen uitleg gehad daarvan dan?
Ik ben vantevoren bij een zuster moeten komen en heb uitleg gekregen hoe het moest allemaal.
Daarna vroeg ze zal ik een prikje zetten (met alleen dat waterspul erin) dan weet je hoe het voelt.
Dus heb dat laten doen, voelde ik niet zoveel van (maar heb ook genoeg vet, dat scheelt ook wel, lol).
Daarna vroeg ze, wil je zelf proberen, dat leek me dan wel handig met haar erbij, dus zelf prikje gezet.
Toen alles mee naar huis genomen, hele tas vol, koelkast vol, en prikken maar.
Ik had er uiteindelijk geen moeite mee, maar ik ben van mezelf toch wel redelijk koel onder dat soort dingen.
Hoge pijngrens en raak niet vlug in paniek.

Don't give up hope Nina, het gaat je vast lukken.
Met 40 heb je echt nog wel mogelijkheden.
Keep the faith!

 

Link to post
Share on other sites

@Kitje heb je nog wat kunnen slapen? 
heb je al getest?

laat wat horen, als je wilt natuurlijk. 
 

ik heb de vorige keer niet zelf getest, was dat ook niet van plan maar je brengt me op ideeën🤔😃

@Nina79 je hebt gelijk hoor, maar ik weet zelf niet zo hoe dat zit: hoe groot je kansen zijn als de embryos slecht zijn, matig of redelijk.......

Als zij zo negatief zijn, weet ik zowiezo niet zo goed hoe ik hoop moet houden. Voel me dan zo gekke gerrie dat ik hoop heb. Los van onderbewuste he: die zet zich altijd in op winst. Mijn onderbewuste gaat er zowiezo vanuit dat ik zwanger wordt en nog een kind krijg. Bijzonder. 

Dat prikken valt alles mee, dat mengen en in die spuit krijgen vind ik af en toe lastig hoor maar No worries. Ik kijk altijd weg hoor, als ik geprikt wordt, kan ik totaal niet tegen, maar dit gaat wel. Zo zie je maar: alles is relatief! 
 

ik duim voor ons alledrie! 🤞🤞🤞

Link to post
Share on other sites

@Kitje lieverd wat verdrietig voor je..... zie nu pas je bericht. 

Virtuele knuffel van mij. 

Neem je tijd om door dit rouwproces te gaan (want dat is het en zo voelt het). Mocht je willen praten dan ben ik er voor je.

Liefs 

Op 26-1-2020 om 23:24, Kitje zei:

Spijtig dat je geen kinderen hebt kunnen krijgen nog vanwege dat de situatie er niet naar was.
Ik heb gelukkig wel een zoon, maar had er meer gewild (2 of 3) helaas was de situatie er na zijn geboorte ook niet naar om meer kinderen te krijgen.
Relatie verbroken en met een klein kindje is best pittig in je eentje.
Toch bleef het knagen en uiteindelijk ook besloten er dan maar alleen voor te gaan omdat het bleef knagen dat voor mijn gevoel mijn gezin niet compleet was.
Is best een moeilijke beslissing om te nemen he?
Ik ben ook voor een donor gegaan, bij ESB (Denemarken), ik wilde geen bekende donor, had zoiets van als ik het dan toch alleen ga doen, dan ook maar helemaal alleen zodat ik nooit iemand verantwoording schuldig ben.
Nu nog zien dat het lukt.

Hoe voel je je verder?
Volgens mij lopen we redelijk gelijk op qua tijdspanne.
Komende week wordt spannend weekje.
Keep our fingers crossed! 🤞

 

Link to post
Share on other sites

Dankjewel meiden voor jullie lieve berichtjes.
Ik ben gister even offline gebleven, moest mezelf eerst weer even bij elkaar rapen.
Was wel gaan werken omdat ik dacht dat het me afleiding zou geven, maar helaas, een collega belde op dat hij vader was geworden zondag (kreeg ik natuurlijk aan de telefoon) en 2 andere collega's worden vader en die hadden het de hele dag over babies en de echo's die ze gehad hadden, dus het hielp totaal niet en voelde me alleen maar rotter ervan.
Ik gun hun wel hun geluk natuurlijk, maar ik voelde even heel veel verdriet omdat het boek nu sluit voor mij.
Het was mijn laatste eitje, laatste poging, dit was het dan.
De 20e heb ik afsluitend gesprek.

Superlief dat jullie er allemaal voor mij zijn, doet me veel, echt super bedankt.
Ik hoop dat het jullie allemaal wel gegund is!

😘

Link to post
Share on other sites

Hai @Kitje

lief dat je even wat laat horen. 
wat een pech dat je dan uitgerekend dat soort verhalen op je werk moet aanhoren.
blegggggghh  
 

je gaat nu zeker weten niet meer door ? Daar ben je zeker van?
 

lijkt me moeilijk om jezelf bij neer te leggen. To say the least. Dat gun je niemand. Ik wil het niet dramatiseren hoor maar het blijft voor een mens met een kinderwens het allermoeilijkste wat bestaat denk ik. Ik zag laatst een programma waarbij een aantal mensen ook zeiden dat het gemis gedurende hun hele leven was gebleven, alsof iemand sterft: daar ga je steeds beter mee om maar de pijn kan soms weer ineens opduiken, al zullen de normale dagen de slechtere dagen steeds meer overheersen. Het is gewoon rouwen. 

probeer blij te zijn met wat je wel hebt!
Ik heb afgelopen twee jaar heel veel verlies gekend, naast de drie miskramen, moeder met kanker en Lieve broer die ineens uit leven werd gegrepen (met 2 jonge kids) : dus ik zeg het niet lichtzinnig. Gun jezelf je verdriet maar je komt er helemaal bovenop. That’s for sure. Ik wens je veel kracht. 
Als je wilt praten ofzo: I am here. 
 

big hug

Link to post
Share on other sites

Dankjewel lieve @Hanniebal voor je berichtje, dat doet me goed.
Die verhalen gister vielen ff niet goed nee.
Niet dat iemand iets heeft gemerkt ervan, hoogstens dat ik wat stiller was dan anders.

Ja, ik weet zeker dat ik er niet mee door moet gaan, ik moet het zelf betalen en de kansen zijn zo klein (3-5% maar).
Ik heb vooraf besloten dat ik 3 pogingen zou doen.

Als ik nou meer eitjes zou hebben of cryo's was het een ander verhaal, maar het is maar zo'n beetje aan eitjes wat ik heb.
Ik heb er gewoon te lang mee gewacht, eigen schuld, maar de situatie was nu eenmaal zo.
Het is heel moeilijk om me erbij neer te leggen idd.
Gelukkig heb ik een gezonde zoon, dus ik blijf niet met lege handen achter, maar ook dan doet het pijn omdat de wens heel groot is/was.
Ik ben wel heel blij dat ik hem heb, idd wat jij zegt, wees blij met wast je wel hebt.

Enige optie die ik heb is eiceldonatie, maar dat is ook weer zoiets en kost ook bakken met geld..
En in Nederland zijn de wachtlijsten lang, dan zou je daarvoor naar het buitenland moeten.

Verdriet moet ergens een plekje krijgen.
Zo te lezen heb jij ook genoeg te verduren zeg, jeetje.
Vraag me soms serieus af waarom sommige mensen zoveel pech moeten hebben in het leven.
Maar that's life dan maar he, we zullen het ermee moeten doen.

X

 

Link to post
Share on other sites

Hallo dames,

Hier nog een 40+er, ik ben 42 en in een 1ste IVF poging, samen met mijn vriend. In oktober 2018 was ik na onze eerste natuurlijk poging direct zwanger. Maar bij 8 weken voelde ik dat het niet goed was en heb ik op aandringen een vroege echo gehad, waarbij mijn vermoeden bevestigd werd, geen activiteit te zien. Ik voelde direct dat ik niet gecurriteerd wilde worden en heb gekozen voor medicatie. Dan wordt het vruchtje door het licaam afgestoten, wat voor mij natuurlijker aanvoelde. Deze miskraam hakte er behoorlijk in en een tijd lang hebben we geen nieuwe poging meer gedaan. Bij onze volgende eerste echte poging, voelde ik direct dat ik zwanger was, maar een test op NOD gaf negatief aan...dat kon voor mijn gevoel echt niet, maar 2 dagen later was daar toch het 2de streepje. Helaas kreeg ik 2 dagen later toch een bloeding. Ik ben toen in het ziekenhuis op eigen aandringen door de molen gegaan, waatbij ze niets hebben kunnen vinden en de boodschap min of meer was dat het dikke pech was en ik nu eenmaal 'oude' eieren had. Ik ben toen voor een second opinion gegaan bij een ander ziekenhuis en daar konden we in september terecht. Daar wilde ze wel een IVF poging wagen, maar dan moest er eerst 6 maanden tussen zitten na de miskraam. In december mochten we terug komen voor onderzoeken of ik uberhaupt nog wel voldoende eitjes had. Dit was gelukkig aan de orde en we mochten starten. 

Half januari op de 2de dag van mijn menstruatie een echo om te zien of er folikels groeide en in beiden eierstokken groeide er iet svan 5/6, dat was een eerste mooi resultaat! Daarna gestart met Decapeptyl en Fostimon. De eerste keer prikken was best even wennen, want het is toch een beetje onnatuurlijk om een naald in je eigen lijf te zetten. Gelukkig ging het de dagen erna steeds soepeler. Ik voelde, net als bij de meeste eisprongen, alleen mijn linker eierstok. Toen we op dag 8 terug kwamen voor een echo, bleek ook waarom. De eitjes in mijn linker eierstok groeide als kool en waren al 2x zo groot als de eitjes in mijn rechtereierstok. Om de grote eitjes niet kwijt te raken, moest ik direct stoppen met de spuiten en had ik ineens 2 dagen later al een punctie. Wow...dit ging ineens heel snel! Gelukkig heb ik helemaal geen last of bijwerkingen gehad van alle hormonen.

Ik heb de punctie zonder verdoving gedaan, ik had zelf geen lekker gevoel bij morfine, en dat was best te doen. Het was even vervelend, maar de tandarts vind ik erger! Nadat de grote folikels uit mijn linker eierstok waren gezogen, heeft de arts toch ook de folikels aan de andere kant aangeprikt...we kunnen het altijd proberen zei ze. Uiteidelijk hebben ze in totaal 7 eitjes gevonden, waar er 3 goed van waren.

Na twee dagen kregen we te horen dat er 2 van de 3 bevrucht waren, waar van ze een 8-cellige de dag later hebben terug geplaatst, dit was vorige week zondag. Helaas kreeg ik woensdag bericht dat het andere embryo niet goed verder was gedeeld en ze deze dus niet hebben kunnen invriezen.

Theoretisch hebben we er maar 1 nodig en die maakt het zich hopelijk nu comfortabel in mijn buik! 

Ik voel mij verder ook goed. Heb wel pijnlijk borsten,maar ja dat heb ik normaal na een eisprong ook. En ik heb hier en daar krampjes, wat ik op zich fijn vind om te voelen, dan heb ik het idee dat er in ieder geval iets gaande is. Woensdag had ik echter voor het eerst dat ik niets voelde en ook dat de pijn in mijn borsten ineens weg was....en toen sloeg de paniek toe. Inmiddels is het wel weer terug allemal, maar weet ik natuurlij nog steeds niets....er zit niets anders op dan afwachten maar. Volgende week zondag mag ik testen.  En wil eigenlijk ook echt wachten tot dan.

Heel fijn om al jullie verhalen te lezen en ook dat het zo herkenbaar is.....pfff dat wachten en voelen (en dan de mind die daar mee aan de haal gaat).

En ook heel jammer om te lezen dat het soms ook niet goed kan gaan en het stopt. Die optie doet voor ons ook mee, want dit jaar word ik 43 en dat is de deadline. En aan de andere kant hebben we er ook alle vertrouwen in dat wij papa en mama mogen gaan worden. En hetzelfde voor alle dames hier!!!



liefs


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Link to post
Share on other sites

Hai @Stel, welkom hier! Leuk dat er nog iemand komt kletsen. 
 

jij bent dus ook al even bezig. Jij zit net als ik nu ook in je wachtperiode toch ? Wanneer mag jij gaan testen? Hoe gaat het met het wachten. Ik vind het lastig hoor. Goed om te horen dat jullie zo mega positief zijn, ik vind het echt moeilijk om er Mega echt in te geloven. Beetje zelf bescherming denk ik. 
 

 

@Nina79 je bent denk ik al begonnen met spuiten? Hoe gaat dat? 
 

 

groetjes 

Link to post
Share on other sites

Hi Hannibal,

Ja hier idd in de wacht fase. Volgende week zondag mag ik testen, dus nog een week. Ja het wachten valt mij ook zwaar. Vooral omdat mijn mind met mij aande haal gaat. Maar goed, het is zoals het is. Een week vakantie is voor je gevoel zo voorbij, maar een week wachten lijkt wel een maand


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Similar Content

    • By Mayomix
      Ik ben bezig met ivf. Bij mijn vorige ivf heb ik wel utrogestan gekregen en toen ben ik zwanger geraakt. Nu krijg ik het niet omdat ze het zonder willen proberen maar ik weet gewoon zeker dat het dan niet gaat lukken. Heeft iemand nog wat over wat ik over kan nemen?
    • By Bonnie2
      Hoi Allemaal,
      Nieuw hier op het forum, maar niet nieuw in IVF land. Ik (43 jaar) heb 2 puncties en 5 terugplaatsingen achter de rug, waarvan 3x heel kort zwanger. Nu aangemeld voor laatste terugplaatsing, volgende week. Deze gaat in mijn natuurlijke cyclus.
      Op aanraden van de gynacoloog slik ik nu Ascal (bloedverdunners) om stolling te voorkomen. Ik heb in vorige natuurlijke cycli ook Utrogestan gebruikt op eigen verzoek. Ik twijfel of ik dit deze keer zal doen. Volgens Gyn heeft het geen meerwaarde maar kan het ook geen kwaad. 
      Alvast dank voor jullie reacties!
       
    • By Ireen
      Hallo allemaal,
      Wij zijn al 4 jaar bezig. 2 ICSI behandelingen in NL en nu net onze 3e poging gehad in DL. Altijd weinig embryo’s en slechte kwaliteit. Nu in DL na veel gedoe en flinke overstimulatie 1 cryo vroege blasto. Ik ben zo teleurgesteld... ik ben dankbaar dat het tenminste 1 is maar ik ben op... ik ben die hele polonaise aan mn lijf zo zat. Ik ben heel benieuwd of er andere vrouwen zijn die in een zelfde soort situatie zitten of hebben gezeten. In mijn hoofd ben ik langzaam de kinderwens aan het afsluiten. Ik vind het moeilijk en dubbel. 
       
      liefs!
       
    • By Zandje
      hallo,
      Ik ben erg benieuwd wie er op dit moment ook bezig is met ivf of icsi en hoe het gaat... wij zijn bezig met onze laatste icsi poging. Vorige week vrijdag de punctie gehad. 22 follikels aangeprikt, 21 eitjes. Dag erna gebeld er waren 12 bevruchtingen 4 die hielden ze nog even in de gaten. Morgen is de terugplaatsing dan horen we ook of er nog wat over is om in te vriezen.. 
      En dan komen die verschrikkelijke wachtweken..... 🙈
    • By Milou35
      Momenteel zijn wij aan het wachten tot het eind november is..
      Dan wordt mijn man geopereerd doormiddel van Tese.
      Als er zaadcellen gevonden worden mogen we door voor icsi.
      (3x semenanalyse  0, 00 zaadcellen) onverklaarbaar.
      Verder is alles goed qua gezondheid.
      Ik vroeg me af of er meer mensen zijn die ook deze pad bewandelen?
      Wij lopen in het AMC Amsterdam.
      ( In onze vriendenkring/familie is er niemand die hier mee te maken heeft,of er mee te maken heeft gehad)



  • Posts

    • Lieve @Aslyn, ik zou je nu zo graag een welgemeende knuffel willen geven en samen met kitje en jou willen schreeuwen, vloeken en tegen dingen aan willen trappen. Ik vind het zo erg voor je... Ik kan het niet goed onder woorden brengen, maar ik voel je verdriet. 💕
    • @Aslyn Och meid, kom net even op het forum kijken en lees nu dit vreselijke nieuws.....gecondoleerd, ik vind het echt verschrikkelijk voor je  de tranen schieten in mijn ogen en ik weet gewoon niet wat nog te zeggen..... wat een pijn en verdriet moet jij nu voelen..... heel heel heel veel sterkte.....  
    • Dat meen je niet @Aslyn.... 😢 Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik zou je zo graag een knuffel willen geven nu, willen troosten, met je willen huilen, schreeuwen, whatever, maar ik heb gewoon geen woorden....
    • Helaas is het hartje gestopt, ik weet niet hoe ik dit moet verwerken. 
    • Lieve @Aslyn wat rot dat je je nu zo voelt. En dan kan ik wel zeggen je moet ook niet dr. Google gaan raadplegen, maar dat doen we allemaal. We zoeken op alles en vinden ellende want de positieve verhalen staan meestal niet op internet.... Ik moet je eerlijk zeggen dat ik deze ook nog niet eerder ben tegen gekomen, een te klein vruchtzakje. En wat is klein... Kleiner dan gemiddeld? Aan de kleine kant? Veel te klein? Er zijn zoveel gradaties van klein. En ik kan je ook niet geruststellen en je angst, stress en paniek en wanhoop wegnemen, kon ik dat maar... Goed dat je niet naar kantoor bent gegaan en wat fijn dat je zo een lieve mevrouw getroffen hebt en nog fijner dat je vanavond al terecht kunt en OOK vrijdag weer. Ik hoop zo dat ze je vanavond gerust kunnen stellen en dat je weer op je roze (of blauwe) wolkje zit! Probeer niet te druk te maken (lukt toch niet denk ik), beetje afleiding te zoeken en ik wens je veel succes vanavond. Ik zal duimen voor je dat alles gewoon in orde is en jij weer lekker op je wolkje ronddrijft strakjes! In the meantime geef ik je een virtuele knuffel want die kun je wel eentje gebruiken denk ik. 🤞😘
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use