Jump to content
Kitje

Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)

Recommended Posts

Ja, het is zo spannend, niet normaal meer.
Gelukkig heb ik vanavond nog een afspraak zodat ik afleiding heb, dan ben ik er niet zo mee bezig, want merk wel dat het me vandaag meer bezig houdt.
Heb een joggingbroek aan en die glijdt toch af en toe wel naar beneden om in de onderbroek te gluren... 😂 wat erg!

Lief dat je voor me duimt, ik heb het wel nodig nu denk ik 😊
Nog altijd niks gespot aan maandelijkse ellende hier.
Ik hoop zo hard dat ik morgen een positieve test mag vasthouden, maar ik durf het bijna niet te geloven.

13 februari bloedtest, ga je niet zelf vooraf testen nog?
Dat lijkt me nog veel spannender, dat je echt zo een telefoontje moet afwachten is het wel of niet.

Ik duim gewoon voor ons alletwee nu hoor.
Ik laat morgen nog wel ff wat weten.

 

Link to post
Share on other sites

@Kitje Wat spannend ik leef echt met je mee! Ik hoop zo erg dat je zwanger bent. Begrijp heel goed dat je er niet op durft te hopen. Je moet jezelf ook beetje beschermen voor als het niet zo is. 

Moet je echt tot morgen wachten met testen? Stel je doet het wel een dag eerder? 

Ik moet naast de pil ook aan de Triptofem. En ook de Fostimon en Utrogestan bollen en Pregnyl. Ik heb een schema meegekregen wanneer te beginnen met wat. 

@Hanniebal de embryo's waren in elk geval goed genoeg om terug te plaatsen. Er is altijd goede hoop dan, anders hadden ze het niet teruggeplaatst. Geef niet op meid. De 13e is al snel in zicht, maar voor jou duurt het natuurlijk eeuwig voor je gevoel. 

 

Als ik alles zo lees bij jullie dan staat me wat te wachten.... 😮 Koelkast alvast gevuld met de injecties. Het idee dat ik mezelf moet gaan prikken straks....

Had dit eigenlijk niet echt verwacht van mijn lijf. Dacht ik vind een leuke man, op mijn 25e krijg ik een 1e kindje. Op mijn 28e de 2e. Misschien nog op mijn 30e een 3e dan klaar. Nu hoop ik op mijn 40e dat ik moeder mag worden van 1 kind....

Edited by Nina79
Link to post
Share on other sites

Dankje @Nina79 ik hoop het ook, het is idd stukje zelfbescherming.
Tot nu toe nog steeds geen bloed, ben nog niet eerder gekomen tot aan testdatum, maar moet de nacht nog in en ik kan iet eens slapen...
Ben heel zenn geweest 2 weken maar de zenuwen gieren nu door mijn lijf, niet normaal.
Daarstraks voelde ik een krampje, dacht, ohhh neeee, ik rennen naar wc, kijken, checken, niks te zien.
Je kan wel eerder testen, denk dat als je 1 of 2 dagen eerder test dat het dan ook wel te zien is als je zwanger bent.
Maar vanwege de Pregnyl raden ze aan om te wachten tot de dag dat zij aangeven.
Omdat daar HCG in zit en dan kun je vals positief testen en ik heb 10.000 gehad, dat is na 12-14 dagen pas uit je lichaam.
Ik heb daarom besloten me te houden aan wat ze aangeven, die ene dag lukt dan ook nog wel.
Moet morgen bellen, met de uitslag.

Sommigen testen wel eerder, die testen iedere dag na een dag of 8/9 al, maar ik ga mezelf dan helemaal gek maken, dus dan doe ik dat maar niet.
Het is maar net wat je zelf prettig vind.

Ja, is een heel schema idd wat je meekrijgt, op dag met dat beginnen en op die dag met dat.
Fostimon heb ik nooit gehad, dat is om de eicellen te laten rijpen denk ik? Ik had daar Menopur voor.
En ook die bollen idd en Pregnyl.

Prikken valt mee hoor, heb jij geen uitleg gehad daarvan dan?
Ik ben vantevoren bij een zuster moeten komen en heb uitleg gekregen hoe het moest allemaal.
Daarna vroeg ze zal ik een prikje zetten (met alleen dat waterspul erin) dan weet je hoe het voelt.
Dus heb dat laten doen, voelde ik niet zoveel van (maar heb ook genoeg vet, dat scheelt ook wel, lol).
Daarna vroeg ze, wil je zelf proberen, dat leek me dan wel handig met haar erbij, dus zelf prikje gezet.
Toen alles mee naar huis genomen, hele tas vol, koelkast vol, en prikken maar.
Ik had er uiteindelijk geen moeite mee, maar ik ben van mezelf toch wel redelijk koel onder dat soort dingen.
Hoge pijngrens en raak niet vlug in paniek.

Don't give up hope Nina, het gaat je vast lukken.
Met 40 heb je echt nog wel mogelijkheden.
Keep the faith!

 

Link to post
Share on other sites

@Kitje heb je nog wat kunnen slapen? 
heb je al getest?

laat wat horen, als je wilt natuurlijk. 
 

ik heb de vorige keer niet zelf getest, was dat ook niet van plan maar je brengt me op ideeën🤔😃

@Nina79 je hebt gelijk hoor, maar ik weet zelf niet zo hoe dat zit: hoe groot je kansen zijn als de embryos slecht zijn, matig of redelijk.......

Als zij zo negatief zijn, weet ik zowiezo niet zo goed hoe ik hoop moet houden. Voel me dan zo gekke gerrie dat ik hoop heb. Los van onderbewuste he: die zet zich altijd in op winst. Mijn onderbewuste gaat er zowiezo vanuit dat ik zwanger wordt en nog een kind krijg. Bijzonder. 

Dat prikken valt alles mee, dat mengen en in die spuit krijgen vind ik af en toe lastig hoor maar No worries. Ik kijk altijd weg hoor, als ik geprikt wordt, kan ik totaal niet tegen, maar dit gaat wel. Zo zie je maar: alles is relatief! 
 

ik duim voor ons alledrie! 🤞🤞🤞

Link to post
Share on other sites

@Kitje lieverd wat verdrietig voor je..... zie nu pas je bericht. 

Virtuele knuffel van mij. 

Neem je tijd om door dit rouwproces te gaan (want dat is het en zo voelt het). Mocht je willen praten dan ben ik er voor je.

Liefs 

Op 26-1-2020 om 23:24, Kitje zei:

Spijtig dat je geen kinderen hebt kunnen krijgen nog vanwege dat de situatie er niet naar was.
Ik heb gelukkig wel een zoon, maar had er meer gewild (2 of 3) helaas was de situatie er na zijn geboorte ook niet naar om meer kinderen te krijgen.
Relatie verbroken en met een klein kindje is best pittig in je eentje.
Toch bleef het knagen en uiteindelijk ook besloten er dan maar alleen voor te gaan omdat het bleef knagen dat voor mijn gevoel mijn gezin niet compleet was.
Is best een moeilijke beslissing om te nemen he?
Ik ben ook voor een donor gegaan, bij ESB (Denemarken), ik wilde geen bekende donor, had zoiets van als ik het dan toch alleen ga doen, dan ook maar helemaal alleen zodat ik nooit iemand verantwoording schuldig ben.
Nu nog zien dat het lukt.

Hoe voel je je verder?
Volgens mij lopen we redelijk gelijk op qua tijdspanne.
Komende week wordt spannend weekje.
Keep our fingers crossed! 🤞

 

Link to post
Share on other sites

Dankjewel meiden voor jullie lieve berichtjes.
Ik ben gister even offline gebleven, moest mezelf eerst weer even bij elkaar rapen.
Was wel gaan werken omdat ik dacht dat het me afleiding zou geven, maar helaas, een collega belde op dat hij vader was geworden zondag (kreeg ik natuurlijk aan de telefoon) en 2 andere collega's worden vader en die hadden het de hele dag over babies en de echo's die ze gehad hadden, dus het hielp totaal niet en voelde me alleen maar rotter ervan.
Ik gun hun wel hun geluk natuurlijk, maar ik voelde even heel veel verdriet omdat het boek nu sluit voor mij.
Het was mijn laatste eitje, laatste poging, dit was het dan.
De 20e heb ik afsluitend gesprek.

Superlief dat jullie er allemaal voor mij zijn, doet me veel, echt super bedankt.
Ik hoop dat het jullie allemaal wel gegund is!

😘

Link to post
Share on other sites

Hai @Kitje

lief dat je even wat laat horen. 
wat een pech dat je dan uitgerekend dat soort verhalen op je werk moet aanhoren.
blegggggghh  
 

je gaat nu zeker weten niet meer door ? Daar ben je zeker van?
 

lijkt me moeilijk om jezelf bij neer te leggen. To say the least. Dat gun je niemand. Ik wil het niet dramatiseren hoor maar het blijft voor een mens met een kinderwens het allermoeilijkste wat bestaat denk ik. Ik zag laatst een programma waarbij een aantal mensen ook zeiden dat het gemis gedurende hun hele leven was gebleven, alsof iemand sterft: daar ga je steeds beter mee om maar de pijn kan soms weer ineens opduiken, al zullen de normale dagen de slechtere dagen steeds meer overheersen. Het is gewoon rouwen. 

probeer blij te zijn met wat je wel hebt!
Ik heb afgelopen twee jaar heel veel verlies gekend, naast de drie miskramen, moeder met kanker en Lieve broer die ineens uit leven werd gegrepen (met 2 jonge kids) : dus ik zeg het niet lichtzinnig. Gun jezelf je verdriet maar je komt er helemaal bovenop. That’s for sure. Ik wens je veel kracht. 
Als je wilt praten ofzo: I am here. 
 

big hug

Link to post
Share on other sites

Dankjewel lieve @Hanniebal voor je berichtje, dat doet me goed.
Die verhalen gister vielen ff niet goed nee.
Niet dat iemand iets heeft gemerkt ervan, hoogstens dat ik wat stiller was dan anders.

Ja, ik weet zeker dat ik er niet mee door moet gaan, ik moet het zelf betalen en de kansen zijn zo klein (3-5% maar).
Ik heb vooraf besloten dat ik 3 pogingen zou doen.

Als ik nou meer eitjes zou hebben of cryo's was het een ander verhaal, maar het is maar zo'n beetje aan eitjes wat ik heb.
Ik heb er gewoon te lang mee gewacht, eigen schuld, maar de situatie was nu eenmaal zo.
Het is heel moeilijk om me erbij neer te leggen idd.
Gelukkig heb ik een gezonde zoon, dus ik blijf niet met lege handen achter, maar ook dan doet het pijn omdat de wens heel groot is/was.
Ik ben wel heel blij dat ik hem heb, idd wat jij zegt, wees blij met wast je wel hebt.

Enige optie die ik heb is eiceldonatie, maar dat is ook weer zoiets en kost ook bakken met geld..
En in Nederland zijn de wachtlijsten lang, dan zou je daarvoor naar het buitenland moeten.

Verdriet moet ergens een plekje krijgen.
Zo te lezen heb jij ook genoeg te verduren zeg, jeetje.
Vraag me soms serieus af waarom sommige mensen zoveel pech moeten hebben in het leven.
Maar that's life dan maar he, we zullen het ermee moeten doen.

X

 

Link to post
Share on other sites

Hallo dames,

Hier nog een 40+er, ik ben 42 en in een 1ste IVF poging, samen met mijn vriend. In oktober 2018 was ik na onze eerste natuurlijk poging direct zwanger. Maar bij 8 weken voelde ik dat het niet goed was en heb ik op aandringen een vroege echo gehad, waarbij mijn vermoeden bevestigd werd, geen activiteit te zien. Ik voelde direct dat ik niet gecurriteerd wilde worden en heb gekozen voor medicatie. Dan wordt het vruchtje door het licaam afgestoten, wat voor mij natuurlijker aanvoelde. Deze miskraam hakte er behoorlijk in en een tijd lang hebben we geen nieuwe poging meer gedaan. Bij onze volgende eerste echte poging, voelde ik direct dat ik zwanger was, maar een test op NOD gaf negatief aan...dat kon voor mijn gevoel echt niet, maar 2 dagen later was daar toch het 2de streepje. Helaas kreeg ik 2 dagen later toch een bloeding. Ik ben toen in het ziekenhuis op eigen aandringen door de molen gegaan, waatbij ze niets hebben kunnen vinden en de boodschap min of meer was dat het dikke pech was en ik nu eenmaal 'oude' eieren had. Ik ben toen voor een second opinion gegaan bij een ander ziekenhuis en daar konden we in september terecht. Daar wilde ze wel een IVF poging wagen, maar dan moest er eerst 6 maanden tussen zitten na de miskraam. In december mochten we terug komen voor onderzoeken of ik uberhaupt nog wel voldoende eitjes had. Dit was gelukkig aan de orde en we mochten starten. 

Half januari op de 2de dag van mijn menstruatie een echo om te zien of er folikels groeide en in beiden eierstokken groeide er iet svan 5/6, dat was een eerste mooi resultaat! Daarna gestart met Decapeptyl en Fostimon. De eerste keer prikken was best even wennen, want het is toch een beetje onnatuurlijk om een naald in je eigen lijf te zetten. Gelukkig ging het de dagen erna steeds soepeler. Ik voelde, net als bij de meeste eisprongen, alleen mijn linker eierstok. Toen we op dag 8 terug kwamen voor een echo, bleek ook waarom. De eitjes in mijn linker eierstok groeide als kool en waren al 2x zo groot als de eitjes in mijn rechtereierstok. Om de grote eitjes niet kwijt te raken, moest ik direct stoppen met de spuiten en had ik ineens 2 dagen later al een punctie. Wow...dit ging ineens heel snel! Gelukkig heb ik helemaal geen last of bijwerkingen gehad van alle hormonen.

Ik heb de punctie zonder verdoving gedaan, ik had zelf geen lekker gevoel bij morfine, en dat was best te doen. Het was even vervelend, maar de tandarts vind ik erger! Nadat de grote folikels uit mijn linker eierstok waren gezogen, heeft de arts toch ook de folikels aan de andere kant aangeprikt...we kunnen het altijd proberen zei ze. Uiteidelijk hebben ze in totaal 7 eitjes gevonden, waar er 3 goed van waren.

Na twee dagen kregen we te horen dat er 2 van de 3 bevrucht waren, waar van ze een 8-cellige de dag later hebben terug geplaatst, dit was vorige week zondag. Helaas kreeg ik woensdag bericht dat het andere embryo niet goed verder was gedeeld en ze deze dus niet hebben kunnen invriezen.

Theoretisch hebben we er maar 1 nodig en die maakt het zich hopelijk nu comfortabel in mijn buik! 

Ik voel mij verder ook goed. Heb wel pijnlijk borsten,maar ja dat heb ik normaal na een eisprong ook. En ik heb hier en daar krampjes, wat ik op zich fijn vind om te voelen, dan heb ik het idee dat er in ieder geval iets gaande is. Woensdag had ik echter voor het eerst dat ik niets voelde en ook dat de pijn in mijn borsten ineens weg was....en toen sloeg de paniek toe. Inmiddels is het wel weer terug allemal, maar weet ik natuurlij nog steeds niets....er zit niets anders op dan afwachten maar. Volgende week zondag mag ik testen.  En wil eigenlijk ook echt wachten tot dan.

Heel fijn om al jullie verhalen te lezen en ook dat het zo herkenbaar is.....pfff dat wachten en voelen (en dan de mind die daar mee aan de haal gaat).

En ook heel jammer om te lezen dat het soms ook niet goed kan gaan en het stopt. Die optie doet voor ons ook mee, want dit jaar word ik 43 en dat is de deadline. En aan de andere kant hebben we er ook alle vertrouwen in dat wij papa en mama mogen gaan worden. En hetzelfde voor alle dames hier!!!



liefs


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Link to post
Share on other sites

Hai @Stel, welkom hier! Leuk dat er nog iemand komt kletsen. 
 

jij bent dus ook al even bezig. Jij zit net als ik nu ook in je wachtperiode toch ? Wanneer mag jij gaan testen? Hoe gaat het met het wachten. Ik vind het lastig hoor. Goed om te horen dat jullie zo mega positief zijn, ik vind het echt moeilijk om er Mega echt in te geloven. Beetje zelf bescherming denk ik. 
 

 

@Nina79 je bent denk ik al begonnen met spuiten? Hoe gaat dat? 
 

 

groetjes 

Link to post
Share on other sites

Hi Hannibal,

Ja hier idd in de wacht fase. Volgende week zondag mag ik testen, dus nog een week. Ja het wachten valt mij ook zwaar. Vooral omdat mijn mind met mij aande haal gaat. Maar goed, het is zoals het is. Een week vakantie is voor je gevoel zo voorbij, maar een week wachten lijkt wel een maand


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Similar Content

    • By Mayomix
      Ik ben bezig met ivf. Bij mijn vorige ivf heb ik wel utrogestan gekregen en toen ben ik zwanger geraakt. Nu krijg ik het niet omdat ze het zonder willen proberen maar ik weet gewoon zeker dat het dan niet gaat lukken. Heeft iemand nog wat over wat ik over kan nemen?
    • By Bonnie2
      Hoi Allemaal,
      Nieuw hier op het forum, maar niet nieuw in IVF land. Ik (43 jaar) heb 2 puncties en 5 terugplaatsingen achter de rug, waarvan 3x heel kort zwanger. Nu aangemeld voor laatste terugplaatsing, volgende week. Deze gaat in mijn natuurlijke cyclus.
      Op aanraden van de gynacoloog slik ik nu Ascal (bloedverdunners) om stolling te voorkomen. Ik heb in vorige natuurlijke cycli ook Utrogestan gebruikt op eigen verzoek. Ik twijfel of ik dit deze keer zal doen. Volgens Gyn heeft het geen meerwaarde maar kan het ook geen kwaad. 
      Alvast dank voor jullie reacties!
       
    • By Ireen
      Hallo allemaal,
      Wij zijn al 4 jaar bezig. 2 ICSI behandelingen in NL en nu net onze 3e poging gehad in DL. Altijd weinig embryo’s en slechte kwaliteit. Nu in DL na veel gedoe en flinke overstimulatie 1 cryo vroege blasto. Ik ben zo teleurgesteld... ik ben dankbaar dat het tenminste 1 is maar ik ben op... ik ben die hele polonaise aan mn lijf zo zat. Ik ben heel benieuwd of er andere vrouwen zijn die in een zelfde soort situatie zitten of hebben gezeten. In mijn hoofd ben ik langzaam de kinderwens aan het afsluiten. Ik vind het moeilijk en dubbel. 
       
      liefs!
       
    • By Zandje
      hallo,
      Ik ben erg benieuwd wie er op dit moment ook bezig is met ivf of icsi en hoe het gaat... wij zijn bezig met onze laatste icsi poging. Vorige week vrijdag de punctie gehad. 22 follikels aangeprikt, 21 eitjes. Dag erna gebeld er waren 12 bevruchtingen 4 die hielden ze nog even in de gaten. Morgen is de terugplaatsing dan horen we ook of er nog wat over is om in te vriezen.. 
      En dan komen die verschrikkelijke wachtweken..... 🙈
    • By Milou35
      Momenteel zijn wij aan het wachten tot het eind november is..
      Dan wordt mijn man geopereerd doormiddel van Tese.
      Als er zaadcellen gevonden worden mogen we door voor icsi.
      (3x semenanalyse  0, 00 zaadcellen) onverklaarbaar.
      Verder is alles goed qua gezondheid.
      Ik vroeg me af of er meer mensen zijn die ook deze pad bewandelen?
      Wij lopen in het AMC Amsterdam.
      ( In onze vriendenkring/familie is er niemand die hier mee te maken heeft,of er mee te maken heeft gehad)



  • Posts

    • Hi lieve meiden, Dank voor jullie bemoedigende woorden, dat helpt echt! Ik heb de vorige 3 cryo's in mijn natuurlijke cylcus terug laten plaatsen en dit is de eerste keer in een hormoon ondersteunde cyclus (utrogestan en progynova) en ik heb het idee dat ik vooral die progynova niet goed trek. Dus mocht ik ICSI 3 aan moeten gaan en daar ook cryo's uit krijgen wil ik denk ik liever in een natuurlijke cyclus. Wetenschappelijk zou het niets uitmaken voor de slagingskans maar ik merk dat het effect op mij wel echt heel anders is. Die utrogestan bolletjes zijn inderdaad mega smerig, ik heb ook echt een inlegkruisje nodig en dan nog voel ik me de hele dag smerig... Maar ik heb het idee dat ik hormonaal daar verder niet heel slecht op ga. Ach, met een verse tp vind ik het prima om die te gebruiken maar als ik ze kan voorkomen bij de cryo tp's is dat toch ook prettiger. Aan de andere kant, als ik wist dat het het verschil zou maken zou ik dat met liefde allemaal doorstaan... maar onderzoek is hier vrij duidelijk over "gelijke kansen met of zonder hormonen" Ik heb besloten dat ik morgen ga testen. Officieel mag ik zaterdag testen maar morgen zit ik op 15 dagen na de terugplaatsing. Het ziekenhuis heeft mij een hele late test datum gegeven omdat ik de vorige keer dus nog niet positief testte op de officiële testdatum, dat as 12 dagen na de tp. Maar ik had toen op 14 dagen na de tp wel een positieve test dus het voelt niet als "te vroeg" om morgenochtend in plaats van zaterdag te testen. Ik was wel aan het werk trouwens, en merk dat ik afleiding altijd wel fijn vind tijdens de wachtweken. @Christine79 hoe dik was je BMS deze keer? Wat fijn dat je het niet als langer wachten ervaart, super!! 🤗. Ja op 17 augustus ben je dus richting de 8 weken toch? Dan moet er wel een hartje te zien zijn. Of misschien zelfs wel twee. Super leuk en spannend om te gaan zien of het er misschien wel twee zijn. Hoe sta je daar tegenover? @Heleen79 kan je bespreken of ze het invriezen een dag eerder kunnen doen? Of zou je overwegen nog eens naar een ander ziekenhuis te gaan? Minimaal bespreken is de moeite lijkt mij. Bij mij zeggen ze niet echt iets over mijn leeftijd. Ik heb dispensatie aangevraagd aan Kitje om bij dit topic aan te mogen sluiten 😜 ik ben namelijk 39, ik word 40 in februari 2022. De arts kent mij dit najaar 3 jaar dus toen we begonnen was leeftijd niet een groot struikelblok, inmiddels ontkent hij niet dat mijn leeftijd niet meer helemaal mee zit. Maar hij heeft denk ik niet het idee dat die factor mijn grootste uitdaging is. Hij ziet ook wel dat ik niet vooraan heb gestaan toen de factor vruchtbaarheid werd uitgedeeld 😏  Ik heb ook al veel in mijn leven aangepast:  Ik heb 3 jaar geleden een stressvolle baan opgezegd, werk al 2,5 jaar nog maar 4 dagen per week als ZZPer met minimale stress. Eigenlijk beetje onder mijn niveau maar alles om te zorgen dat dit traject prioriteit heeft / ik drink nog max 3 koppen koffie per week in plaats van 2 a 3 per dag / ik drink (bijna) geen alcohol mee, natuurlijk helemaal niet na een tp / ik eet gezond en gevarieerd / heb nooit gerookt / ik drink veel gember thee / ik neem allerlei supplementen (omega 3 / vitamine D / multi voor zwangere vrouwen van Vitakruid / maca)/ ik ontbijt elke dag warm / ik sport en beweeg regelmatig / mijn BMI is super gezond / elke dag een glaasje granaatappelsap / doe (nu weer) accupunctuur Achteraf zal ik dus in elk geval niet het gevoel hebben dat ik er niet alles aan gedaan heb. En ik voel me er verder ook gezond en goed bij, dus verlies niets door op deze manier te leven. Dus dat voelt wel goed.  Eens trouwens @Heleen79 dat de verplichte sex niet altijd leuk is. Er was een keer dat ik een beetje mot had met mijn man. Niet heel erg, maar we vonden elkaar even niet super leuk. Maar dat viel precies in mijn vruchtbare periode dus wij hebben het toen verplicht gedaan.... Daarna zeiden we tegen elkaar "dit gaan we niet meer doen" het stond ons zo ontzettend tegen. Daarna zijn we er iets relaxter mee om gegaan maar moet ik vooral toegeven dat zijn drive vaak wel gunstig uitpakt. En we eigenlijk bijna nooit meningsverschillen hebben, dus we ook niet meer in zo'n situatie terecht zijn gekomen. Mara die ovulatie testen zijn bij mij ook lang niet altijd betrouwbaar, dus ik doe inderdaad hetzelfde "on de dag". Mijn cyclus is heel regelmatig, eigenlijk altijd 26 dagen, dus ik heb een minder lange periode te beslaan... Momenteel zit ik met die smerige bollen, dus het sex leven zit op een nulpunt 😐 Ook beter om morgen te weten of dat voor een goede zaak is, of die bollen weer kunnen stoppen en we het ook weer iets gezelliger kunnen hebben! @Kitjedus jij hebt ook 17 augustus weer de kans je kleintje te zien? en dus de 20 weken echo. Voel je al meer vertrouwen? Ik laat jullie natuurlijk de uitslag weten morgen Liefs
    • Hi @Bailey2021 ja je intuïtie klopt vaak! Ik kan mij voorstellen dat je achteraf baalt. Maar hopelijk dat deze enkeling blijft zitten en je dat gevoel van spijt los kan laten tijdens een zwangerschap. Ik duim echt voor je! Hoeveel bloedverlies is het ongeveer? Met een inlegkruisje te doen of zelfs alleen bij het plassen en afvegen een beetje? Die vriendin van mij die elke dag bloedverlies had tot week 16. Had best veel verlies, helder maar geen stolsels. Zij is zelf gyn en dacht echt dat het niet goed ging. Zij heeft er natuurlijk nog meer zicht op dan wij (leken) maar wat ik schreef, het is dus goed gegaan en het bloeden dus na week 16 gestopt. Dus zo lang de situatie niet slechter wordt houden we hoop!!!😘 Ik luister ook veel naar mijn intuïtie. Ik was natuurlijk wel blij met de positieve test, maar had eigenlijk vanaf het begin al het gevoel dat het niet goed zat. Toen de assistente in het ziekenhuis zei "dan is de uitgerekende datum 20 januari 2022" toen voelde ik gewoon dat ik geen kindje zou gaan krijgen in januari 2022. Ik was ook heel sterk bezig met het positieve element dat er inderdaad een innesteling was geweest. Ik zei ook tegen mijn man "het is fijn dat ik nu ervaar dat we dus een stap verder kunnen komen, dit geeft weer perspectief" want ik heb 7 IUI behandelingen gehad en 5 terugplaatsingen en had nog geen enkele keer een positieve test uit een medische behandeling in handen. Dus ik had het ook echt even nodig om te zien dat het KAN! Gek he, dat ik dus vanaf de positieve test meer met dat perspectief bezig was dan dat ik dacht dat ik uit deze zwangerschap een kindje zou krijgen..... Ik ben normaal best nuchter, maar geloof wel dat we meer voelen dan we soms denken. Ik moest 1 maand wachten omdat r nog een heel klein restje zat na de miskraam. De arts had de verwachting dat dit restje met de volgende ongesteldheid zou worden opgelost. Dat was gelukkig ook zo, dus toen mocht ik door. Du sik zit momenteel in de wachtweken van een Cryo uit dezelfde punctie als de zwangerschap. Ik had 3 embryos uit die punctie. Helaas is de andere cryo niet goed ontdooid. Dus deze poging is de laatste en dan is de vriezer weer leeg.... Dan zou ik aan het laatste traject (ICSI 3) moeten beginnen. Dus extra hoop dat dit natuurlijk weer een positieve test gaat opleveren en dan wel gevolgd door een gezonde zwangerschap 🤞
    • @Paulma Dikke knuffel vanuit hier. 🤗 De wachtweken zijn ellendig, als we die nou eens konden overslaan he? Gaat het iets beter nu? Ik ken het helemaal, dat gevoel van jezelf in de weg zitten. Je loopt maar een beetje rond en er komt weinig tot niks uit je handen. En de hele tijd afgeleid door vanalles omdat je je niet kan focussen. Moet je werken nu of heb je vakantie? Soms helpt werken juist, maar dat kan ook per keer verschillen. Vervelend dat je geen symptomen hebt om op af te kunnen gaan. Die bollen (maar ook de andere medicijnen) gooien je hele lijf in de war dus je kunt nergens meer van op aan. Verstandelijk weet je wel dat het alle kanten op kan, maar dat helpt niet. Je wilt potverdorie zo graag iets concreets voelen! Iets waar je wat mee kan! Maar je hebt al eerder positieve testen gehad dus dat kan zomaar weer gebeuren nu. Maar inderdaad is dan het verschil tussen 'afzienbare tijd' wat die dokters zeiden en 2 jaar wel een beetje lang........ :-S En ondertussen tikt de klok maar door.... We all need de plak factor! 😄  Mijn lijf is geen peil op te trekken, met of zonder utrobollen. Cyclus varieert meestal van 27 tot 32 dagen (een keer een uitschieter naar 35 gehad), de ene keer komt m'n menstruatie dwars door de utrobollen heen en de andere keer stop ik met de bollen en duurt het nog 3 dagen voor de boel op gang komt. Met zo'n ruime marge in de natuurlijke cyclus varieert het dus ook heel erg wanneer mijn vruchtbare periode is en vantevoren is dat natuurlijk niet in te schatten. Ovulatietesten zijn ook onduidelijk, heb zelfs een keer een positieve OV-test gehad op dag 6 van mijn cyclus, wat me rijkelijk vroeg lijkt (want dan zou mijn menstruatie op dag 22 of zo moeten komen, maar dat is nooit het geval dus dan klopt de test niet is mijn conclusie). Dus proberen we met vrijen ook een ruime marge aan te houden, vanaf dag 9 t/m dag 20. Maar ja wanneer mijn cyclus dus ineens een keer 35 dagen blijkt te zijn heb ik dan alsnog mijn vruchtbare venster gemist, want gerekend met ongeveer 2 weken was mijn vruchtbare periode dan pas ongeveer vanaf dag 20. En na anderhalve week verplicht om de dag vrijen gaat de lol er ook wel een beetje vanaf eigenlijk 😅. Ik vind het soms knap ingewikkeld.   Wel interessant wat je zegt over dat doorontwikkelen tot dag 5. Ik ben in behandeling geweest bij het Catharinazkh in Eindhoven en bij NG wat beide Nederlandse klinieken zijn, en bij allebei lieten ze de embryo's doorontwikkelen tot dag 5 ipv dag 4. Wat dus bij mij idd als resultaat heeft dat er niks overblijft. Of dat dan aan de kwaliteit embryo's ligt of aan de niet ideale omstandigheden in het lab, geen idee.  Bij 'onverklaarbaar onvruchtbaar' wordt bij ons wel steeds gezegd 'tja uw leeftijd mevrouw', zeggen ze dat bij jullie ook? En natuurlijk klopt dat ook wel, alleen krijg ik steeds meer het gevoel dat dat bij ons niet de reden is. Er zijn behalve harde factoren zoals leeftijd en BMI, een hoop 'zachte' factoren waarvan men zegt dat die een rol kunnen spelen, zoals voedingspatroon, stress etc. Maar m'n voedingspatroon heb ik al een jaar geleden omgegooid, ik slik supplementen en doe ongeveer alles wat maar mogelijk is, en stress had ik bij de laatste terugplaatsing ook niet (super relaxte vakantie gehad) dus als dat allemaal niet helpt moet het ergens anders in zitten. Maar ik voel gewoon dat bij jullie het een kwestie van tijd is voordat het blijft plakken. 😉 Het is al verschillende keren bijna gelukt, dus eens moet het gewoon raak zijn! Ik hoop en bid met je mee! 😊  
    • @Paulma, rot voor je dat het zo is gelopen 🥺. Tussen hoop en onzekerheid is een naar gevoel. Zit je in een rustmaand nu of ben je weer bezig met een volgende poging? xx
    • Dankjewel voor je berichtje, lief van je! Vandaag nog steeds hetzelfde, bloedverlies maar zet ook niet echt door. Wel zwangerschaps"kwaaltjes" maar ik weet ook hoe je lichaam je voor de gek kan houden. Zit niks anders op dan afwachten. Positieve aan dit verhaal is dat er sowieso een innesteling is geweest. Ik had 5 eitjes, 4 bevruchtingen, 2 door gaan delen en toen moest ik kiezen 1 of 2 terug plaatsen. Ik heb getwijfeld tot aan het moment van terugplaatsing. Ze waren allebei 7-cellig op dag 3. Ik heb me laten adviseren er 1 te doen omdat de 7-cellige grote kans maakte op invriezen. Niet dus, volgende dag is het embryootje niet meer door gaan delen. Heb nu spijt dat ik het niet eens kans heb gegeven, mijn intuitie was zo sterk en ik had er heel veel moeite mee er 1 achter te laten. Volgende keer luister ik naar mijn gevoel. Wellicht was er in mijn baarmoeder nog een kleine kans op doordelen geweest.
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use