Dit is de twaalfde dag van mijn cyclus. Het is een feit. Ouderdom heeft toegeslagen. Niet alleen was ik te laat voor mijn afspraak, maar ik had ook de helft minder eitjes dan verwacht.
Ik melde me vanochtend bij de balie, en was blij dat ik vijf minuten voor tijd was, toen de baliemedewerker me vertelde dat ik een uur te laat was.! Hoe heeft dat kunnen gebeuren? Tijdens mijn laatste echo voelde ik me niet helemaal lekker. Was dat misschien de reden dat ik het niet goed had gehoord?
Ook tel
Geen oog dichtgedaan natuurlijk vannacht van de spanning...
Ben maar om half 8 op gestaan...heb me een shake gemaakt en heb de pc aangezet...
Toen ik al die lieve reacties las, barstte ik weer in tranen uit...en weer de vraag...waarom???
Heb mijn liefje om iets voor half 9 uit bed gehaald, want ik wilde niet alleen het telefoontje ontvangen...iets na half 9 was het dan zover...tring tring...
"Mevrouw Knebel? Helaas, toch geen goed nieuws...er is helemaal geen bevruchting opge
tja...daar sta je dan...met de hoorn in je ene hand tegen je oor aan en met de andere hand het toestel vasthouden omdat de telefoon ergens staat waar we niet kunnen zitten omdat het snoer te kort is...
Onze droom is uiteen gespat...nog voordat ie überhaupt kon beginnen...had er gisteren bij de punctie al geen goed gevoel over...
De punctie gisteren viel op zich wel mee, al hadden ze nu meer moeite om mijn eierstok te vinden. Die lolligerd had zich namelijk achter mijn baarmoeder versto
Het is de tiende dag van mijn cyclus. Afgelopen maandag (CD 8) had ik mijn 1e echo, en daaruit kwam voort dat ik zowel links als rechts follikels heb. De grootste aan de ene kant is 8mm en aan de andere kant 10mm. De follikels groeien langzaam.
Het gaat gelukkig een stuk beter met me.
CD = cyclusdag
Wat is het toch een Kl**te traject waarin we zitten...
Je wordt emotioneel naar alle kanten geslingerd...echt niet meer leuk...was ik de afgelopen weken zo positief en vol vertrouwen en sterk en kon ik voor mijn gevoel de hele wereld aan...van dat gevoel is nu niets meer over...voel me klein, zielig, onbegrepen, ronduit kl**te gewoon...ik straal het tenminste niet meer uit voor mijn gevoel dan...het zit er wel nog, van binnen...maar even diep verborgen onder alle andere negatieve energie di
Het is de 5e dag van mijn cyclus, en de 4e dag van mijn hormoongebruik. Zoals je aan het onderwerp van mijn blog al kan zien: Ik ben ziek. Mijn man was de week hiervoor ziek, en ik was boos en voelde me machteloos. Nu ben ik zelf ziek. Ik hoop dat dit geen negatieve invloed zal hebben op de behandeling, temeer omdat we de behandeling zelf betalen.
Verder zijn we druk met de verbouwing van ons huis. Zoveel beslissingen. Soms over hele kleine dingen. Op welke plaats komen de wandcontactdozen en
tja...de fm...had een verpleegkundige die nu ook echo's ging doen en was nog in het leertraject zeg maar...de ivf-arts was er ook bij (gelukkig)...ze kon de follikels niet zo goed vinden...
Maar om kort te zijn er zijn nu 2 actieve (13-15 mm) en een paar kleintjes (die net niet groot genoeg waren om mee te doen met de meting, helaas). Maar ze verwachten wel dat deze kleintjes gaan meedoen met de punctie...een dubbel gevoel eigenlijk...vrijdag om half 2 de tweede fm in elk geval...weet niet
Vandaag is het dan zover: de eerste follikelmeting.
Om 13.50 uur moet ik in Maastricht zijn en dan wordt er gekeken hoeveel en hoe hard ze aan het groeien zijn. Ik voel vanalles...af en toe zo'n drukkend gevoel naar buiten toe...ook zal naar mijn bms (baarmoederslijmvlies) gekeken worden. Benieuwd hoe dit eruit ziet...ben immers ook tarwekiemolietabletten aan het innemen en dit zou ook goed hiervoor zijn...
Heb mijn lijstje erbij gehaald van de vorige fm's bij IVF1 en IVF2.
Bij IVF1 war
Wat kunnen je gevoelens tijdens dit traject toch snel veranderen...
Zo was ik twee weken (!) terug nog echt vol vertrouwen dat het gewoon goed gaat komen. Dit is nu al een flink stuk minder...en hoe dat komt??? Ik weet het echt niet...
Het is blijkt maar weer echt een traject met bergen en dalen, hoogtepunten en dieptepunten, zorgeloos en vol met zorgen, spanningsloos en vol met spanning...het vreet heel veel energie van je.
Ben een week nu bezig met de puregon, zou het misschien daarva
Het is de 1e dag van mijn cyclus. Ik ben blij dat mijn ongesteldheid niet is uitgebleven. We zijn druk met verbouwen, en dit brengt de nodige kopzorgen en stress met zich mee. Mijn lichaam is daar heel gevoelig voor.
Ik heb vanochtend de IVF-poli gebeld, en ik kan morgen starten met de hormonen. Puregon. Dit is voor mij een nieuwe hormoon. Eerdere behandelingen kreeg ik Gonal-F voorgeschreven.
Afgelopen maandag hadden we na de startecho de uitleg over het gebruik van de Pureong prikpen.
Toen ik zag dat het weer zo'n 'grote' naald was, kreeg ik het even benauwd...twee van die naalden in mijn buik duwen, moet er niet aan denken. Volgens mij zag de assistente het ook aan mijn gezicht, want ze zei meteen dat de prik niets voorstelde....jaja...dat zeg jij...
Goed...de uitleg dus gekregen en we spraken af dat liefje de pen in orde maakt en ik duw hem dan in mijn buikvetrolletje.
Afgelopen weekend was er eentje van tegenstellingen...
Zaterdagochtend eerst met een vriendin meegeholpen met een foto-opdracht voor haar cursus...tegenstelling hierbij was het nietige en het grote...hoop dat het goed gelukt is...
Daarna lekker boodschappen gedaan met liefje en toen door naar de verjaardag van liefjes broer...was errug gezellig...had alleen op een gegeven moment weer de man met de hamer op bezoek...vrijdagavond was ie er ook al, tijdens de spinningles en de yogales...zuch
Vandaag is weer een nieuwe dag
een dag met hopelijk ook een lach
een lach die de lichte hoofdpijn doet verdwijnen
als regen die verdwijnt door zonneschijnen
de zonneschijn die een glimlach tovert op mijn gezicht
want ik ben weer terug in de race met mijn gewicht
mijn gewicht dat heel gestaag omlaag gaat en zakt
mijn lichaam bereidt zich voor op een zwangerschap die 'pakt'
een zwangerschap waarvoor de voorbereidingen goed aanvoelen
maanden geleden begon ik met deze voorbereidend
Vandaag /iswas eigenlijk een slaapdag...
Liefje heeft middagdienst en komt dus later naar bed dan ik. Hij is gestopt met roken (zijn pakje tabak is op en heeft geen nieuw pakje meer gekocht) en 's nachts ligt ie dus te snurken (dat deed ie ook al voorheen) en te hoesten...en daar word ik dus wakker van....mijn hele slaapritme in de war...met als gevolg dat ik 's ochtend moe ben als de wekker gaat om de spuit eruit te halen.
Vandaar dat ik dus ook besloten had vanochtend om vrij te neme
Dag 16
Eindelijk was het zover. Vandaag mochten we naar het ziekenhuis voor ons intakegesprek. Ik vermoedde dat ik een echo kreeg, en schoor nog even mijn benen onder de douche. Au, het goedkope wegwerpmesje schaafde zo een lapje vel ter grootte van 4 cm van mijn been, en de wond begon hevig te bloeden. Gelukkig kwam mijn man net thuis van het werk, zodat hij een pleister voor me kon halen. Normaal gebruik ik deze mesjes niet, maar er was geen tijd om mijn benen te epileren met het epileera
Ben alweer 7 dagen aan het spuiten...het gaat tot nu toe nog steeds prima...op het prikje na, dat ik voel als ik de naald erin duw. Maar als dat alles is...dan teken ik daarvoor...
De moeheid komt en gaat. Zaterdag heb ik nog in de middag gedut, maar zondag dus weer niet. 's Ochtends nog een yogales gegeven en ik geloof dat ik van de meditation/relaxation erg veel energie heb gekregen. 's Middags de kerstboom afgetuigd en alle kerstspullen opgeruimd...nu is de kamer weer leeg en kaal...voel
Nou....gisteren is dan toch de man met de hamer gekomen...ik kreeg rond het middaguur, zo rond 14.00 uur een mega-inzinking...als het mogelijk was, dan was ik rechtop in slaap gevallen...zou dit het begin zijn van de vermoeidheid door de deca?
Heb nadat we gegeten hadden een uurtje op de bank gelegen en geslapen voordat ik naar mijn zumbales moest gaan. Dat heeft me eventje goedgedaan...had weer eventjes energie, maar daarna, na afloop van de zumbales stortte ik ook weer even snel in elkaar
vandaag niet zo veel te melden...
omdat ik ook nog bezig ben met de releases van de nieuwe programma's in het fitnesscentrum, weet ik dus niet of mijn vermoeidheid nu al van de deca komt of dat het van het sporten is en het slechte slapen.
de spuit vanochtend ging met iets meer moeite...voelde hem bij het erin zetten...waarschijnlijk toch net iets teveel spanning in mijn buik gehad...het zal ook eens niet...en ondanks dat ik tegen mezelf zei, ontspannen die hap, ging het toch niet zo...de
Heb vanochtend gebeld met de apotheek en die muts aldaar durft ook nog te vragen: is dat dan onze fout?
Uhm...ja...dat is jullie fout, want ik ga die dozen niet al eerder openmaken en ik ga ervanuit dat alles gewoon in orde is.
Gelukkig hadden ze ze op voorraad en kan ik straks de ontbrekende 6 Deca-spuiten ophalen...
Weer een stresspunt minder...
