18 maart 2011
Ik ben nieuw op deze website, en ben blij om hier lotgenoten te vinden. Ik ben in maart begonnen met mijn 1e icsi poging, en vanochtend 3e echo gehad. Mijn eitjes waren nog niet groot/rijp genoeg voor punctie, dus moet maandag weer terugkomen voor weer een 4e echo. Ze konden vanochtend mijn linkereierstok niet vinden, hebben jullie dat ook eens meegemaakt?
Ik ben zeven weken en drie dagen zwanger. Ik heb niet zoveel last van zwangerschapskwalen. 's Ochtends misselijk, en af en toe erg moe. That's it. Ik voel wel dat mijn buik wat gevoeliger is, dat bukken wat lastiger is, en mijn broeken niet meer zo lekker zitten, behalve mijn joggingbroek.
Ik heb een afspraak met de VK staan voor de 28e en een afspraak met het ziekenhuis de 29e. De afspraak met de VK is een intakegesprek. De afspraak met het ziekenhuis is een intakegesprek voor onderzoek
Lotgenoten, liever niet gehad natuurlijk,
maar toch blij dat ze er zijn.
Zoveel begrip, zoveel herkenning,
hetzelfde verdriet, dezelfde pijn.
Een rots in de branding op elk moment,
als het even niet meer gaat.
Een lief woord, een luisterend oor,
of iemand die even met me praat.
Het niet steeds weer uit te hoeven leggen
wat je dagelijks voelt.
Niet ongevraagd advies of medelijden,
hoe goed dat soms ook is bedoeld.
Nee, alleen een blik of enkel woord
Ik ben vadaag zeven weken zwanger. Eindelijk was het zover. Mijn eerste echo. Ik had twee zware wachtweken achter de rug, en nog steeds continue bruin bloedverlies. Ik was bang dat ik niet meer zwanger was. Het ongigevoel was afgenomen, en ook voelde ik me een stuk minder misselijk.
Mijn man kon niet met me mee naar binnen. Die wachtte in de wachtruimte samen met ons zoontje, die uitgerekend vandaag geen school had! Ik kwam daar pas laat achter.
Ik vertelde de arts over mijn bloedverlies.
Omdat we zoiets hadden van ach in de komende weken zien we iedereen vast wel , vier ik (mama)mijn verjaardag dit jaar maar eens niet (wist ik veel dat het de meest spannende dag in mijn leven ging worden) .
Ik heb geen zin en puf voor moeilijk doen ,wat niet inhoud dat Ton ,Hella, Cindy,Chris,Bram en Elly niet op zondag 6 feb 2011 een kopje koffie mogen komen drinken .
Jos ligt nog in het ziekenhuis ivm verwijdering prostaat operatie op 3-2-11 dus die slaat ook even over .
De hele dag heb
Hallo Dames,
Ben nieuw op het forum en geen idee of hier de juiste plek is voor mijn vraag:
Ik heb 27-2-11 een eerste ivf terugplaatsing gehad van 2 goede embryo's. Ik hoop dat alles natuurlijk goed gaat. Gezien mijn geschiedenis is dat bijna onwerkelijk. De kans die mij vooraf gegeven is in 3%.... Dat we zo ver gekomen zijn is al een wonder te noemen en vergroot mijn kansen wel.
Maar mocht de terugplaatsing nou toch niet slagen, na hoeveel dagen krijgen de meeste vrouwen dan hun menstr
Ik ben vandaag 5 weken zwanger, en ik heb het gevoel dat het niet goed gaat. Na de TP heb ik elke dag wel wat bloedverlies gehad. Een paar drubbels oud (bruin) bloed. Ik dacht dat de Red Devil eraan kwam, maar had een positieve zwangerschapstest op de testdag. Na deze test had ik nog steeds bloedverlies.
Vanochtend had ik het huis gestofzuigd, en ik voelde al wat steken in mijn buik. Deze steken maakte plaats voor een flinke menstruatiekramp. Toen ik naar het toilet ging, zag ik bloed op mijn
Ze zeggen wel eens dat dromen onverwerkte zaken of indrukken zijn die je overdag hebt opgedaan of meegemaakt of ervaren...
En van tijd tot tijd komen die dromen wel eens uit..soms wel, soms niet...bij mij meestal niet...tenminste...als ik nu terugdenk...zijn ze bij mij nog niet eerder uitgekomen...
en ik heb al genoeg gedroomd...
Zo heb ik pasgeleden nog gedroomd dat we (liefje en ik) volgende week naar ons Lesbos op vakantie zouden gaan...een droom die niet zal uitkomen, want op
Het is de dertigste dag van mijn cyclus, en twaalf dagen na mijn TP. Zoals het onderwerp van mijn blog het eigenlijk al zegt, heb ik vanochtend positief getest. Ik ben zwanger. Ik kan het nog steeds niet geloven, en had de hoop in de tweede week van de WW al opgegeven.
Het was vandaag mijn testdag (twaalf dagen na TP), maar ik had geen tests in huis. Omdat ik naar de WC moest, had ik mijn eerste ochtendurine in een bekertje opgevangen. Ik zei tegen mezelf: Als mijn temperatuur nog steeds n
Gisteren gingen we me enige onzekerheid naar leuven voor de biopsie van mijn man.het was er op of er onder.vele gedachten gaan er dan door je hoofd.mijn man kreeg en verdovingsspuit en we moesten dan 20 minuten wachten.Daarna werd er en stuk weefsel uit getrokkeen met al dan niet levende spermatosoide.Als ik het juist schrijf he.De ingreep was gedaan en we mochten naar huis.We moesten bellen rond drie uur voor de uitslag.Ik heb alle seconde gezien op mijn klok.Het was angst aan jagend.Om drie uu
Het is de zevenentwintigste dag van mijn cyclus. Ik had weer last van een vreselijke (menstruatie-) kramp van een paar seconden. Het voelde tegelijk als een perswee. Het lijkt alsof mijn lichaam met alle geweld de inhoud van mijn baarmoeder inclusief de twee embryo's eruit probeert te gooien, maar de bolletjes gooien roet in het spel. Dit is de laatste dag dat ik de bolletjes nog moet inbrengen. En, dan is het afwachten.
Ik merk dat zo positief als ik vorige week was, zo negatief ben ik nu. I
Het is zesentwintigste dag van mijn cyclus. Bah, de tijd kruipt tergend langzaam voorbij. Mijn lichaam staat op het punt om het uit te schreeuwen: “De poging is niet gelukt”. Gisteren was mijn inleg-X niet alleen wit van de bolletjes, maar ook nog donkerrood van oud bloed. Het vage ongigevoel heeft plaatsgemaakt voor hevige krampen. Ik heb al een vermoeden. Alleen de bolletjes weerhouden mijn lichaam om de waarheid uit te spreken. Na morgen hoef ik geen bolletjes meer in te brengen.. Het is dan
We zijn nu 2 weken verder toen we het slechte nieuws kregen dat er geen bevruchting was geweest.
In de eerste week werden we emotioneel van hot naar her gesleept en gegooid met onze gevoelens. Ongeloof, onmacht, teleurstelling, verdriet, pijn, schuldgevoelens en nog meer onmacht en teleurstelling waren bijna standaard aanwezig. Kom daar maar eens uit...
Langzaam maar zeker wil je echter toch verder met je leven? Ik heb al zoveel stilgestaan voor mijn gevoel juist vanwege de ivf-behande
Het is de vijfentwintigste dag van mijn cyclus. Sinds gisteren heb ik last van een vage ongigevoel. Vandaag is dat gevoel sterker aanwezig. Mijn NOD (Niet Ongesteld Dag) is over vier dagen. Maar zoals het nu gaat (ongigevoel en vaginale afscheiding) ziet het er niet rooskleurig (maar roodkleurig) uit.
Het is de vierentwintigste dag van mijn cyclus. Helaas kregen we vandaag schriftelijk te horen dat er geen embryo's ingevroren konden worden. Ik vraag me nu af wat dit zegt over de kwalitiet van de terugggeplaatste embryo's. Bij de terugplaatsing had ik helemaal niet gevraagd naar de kwaliteit van deze embryo's.
Nog zo iets stoms. Afgelopen zaterdag (de twintigste dag van mijn cyclus) was ik de vaginale bolletjes helemaal vergeten! Het was laat, en ik ging direct naar bed.
Hallo allemaal
Ik heb al een tijdje niet geschreven, omdat wij na 3 icsi behandelingen even rust nodig hadden, wij hebben hulp gezocht omdit te verwerken en besloten voorlopig samen door te gaan en samen te genieten. Tot gisteren middag en ik opeens vanuit het niets een positieve test in mijn handen had, was niet ongesteld geworden en vaak door drukte(stress) enz. Ik dacht doe ik even een test die is toch negatief en dan word ik wel ongesteld. Maar nee na 3 testen allemaal positief was ik o
Het is de achttiende dag van mijn cyclus. Vanochtend had ik de terugplaatsing van twee emmies. In de loop van de middag voelde ik een flinke steek in mijn buik. Ik besteedde er geen aandacht aan. Toen ik een paar uur later naar het toilet ging, zat mijn inlegkruisje vol bloed. Innestingsbloeding kan het niet zijn, want daar is het nog veel te vroeg voor! Komt dit door de terugplaatsing zelf? Heeft de arts iets van binnen geraakt? Is dit nog van de punctie? Ik hoop niet dat de emmies met het bloe
Het is de achtiende dag van mijn cyclus. Vanochtend belde het ziekenhuis op. Er waren eitjes bevrucht, en vanmiddag was de terugplaatsing. Ik was blij en opgelucht. In het ziekenhuis vertelde de laborant dat er zes eitjes bevrucht waren, en dat de twee beste teruggeplaatst zouden worden.
De terugplaatsing was zo gebeurd. Op het scherm kon ik alles volgen, en na de terugplaatsing zag ik ze allebei zitten. Het is nu afwachten. Natuur moet z’n werk doen. Ik weet dat er een kans is, maar zelf s
Het is de vijftiende dag van mijn cyclus. Vanochtend hadden we de punctie. Na het zaad ingeleverd te hebben - we hadden aangegeven dat mijn man drie weken geleden anderhalve dag koorts had, gingen we door naar de wachtkamer voor de punctie. Een verpleegster kwam me ophalen, heel joviaal, vriendelijk en vrolijk. Omdat ik zelf heel gespannen was, vond ik dat wel fijn. Ik mocht in de uitslaapkamer zitten, en kreeg een infuus ingebracht. Dat was niet echt prettig. Na een paar minuten mocht ik mee na
Hallo allemaal,
Op 5 januarie 2011 zijn we naar LIFE in leuven geweest en daar is onze behandeling goed gekeurd. De zelfde dag heb ik en echo gekregen en een week later op 12 januari heb ik en hysterscopie gekregen.Dan moest we afwachten op de artsen en is er besloten om bij mijn man en tese te doen.Dus op 18 februarie moeten we daar heen.Op 21 februari als ik mijn regels krijg moet ik met deso 30 beginen de pil dus.Zelf ben ik nog niet op de hoogte van het verder verloop.Als ik met de pil beg
