Na een paar jaar obsessief bezig te zijn geweest met de juiste datum voor de volgende vrijpartijen en het gewenste standje om het liefdessap te ontvangen is er een einde gekomen aan al dat dwangmatige. Terwijl de rollercoaster zich of op een dieptepunt bevind of zich omhoog takelt voor de volgende helling mag ook geen verschil meer uitmaken. Het is eng om toe te geven dat al die tijd van obsessie niets heeft gebracht. Niets dan teleurstelling, een paar keer een klein sprankje hoop en vervolgens
Onze eerste afspraak terug bij de gyneacoloog liep vlot. Er werd gevraagt wat de bedoeling was. Of we zouden verder doen of we zouden stoppen. Samen hebben we besloten verder te gaan. Ik begon met de pil, waar ik enorm van bij kwam. Dan na dag 8 begon ik met puregon 150ui en de neusspray nasa suprefact .Ja 6 dage later eerste controle verder doen zoals ik bezig was. 8ste dag bloed en echo verder doen zoals ik bezig was, 10de dag verder doen bloedwaarde heel hoog maar de eicellen nog niet groot g
Hallo,
ik heb even een vraagje. Heeft er iemand van jullie ook moeite met de baarmoederwand op de juiste dikte krijgen? Bij Geertgen hebben ze me Estradiol voorgeschreven maar dat wil nog niet zo vlotte.
Liefs Roodborstje
Na weken spanning en onzekerheid is er een einde gekomen aan ons ICSI traject. De 2e portie van mijn partner was toch ietsjes beter dan de de eerste, echt slechte keer. De zwemmers blijken toch een diploma te hebben! Ze hebben wel wat hulp nodig, maar dat geven we ze graag.
Na veel beraad tocg gekozen om eerste te starten met IUI. Want voor mijn gevoel begonnen we nu ineens aan het einde van de rit met in het vooruitzicht 3 poging en dan klaar. Terwijl we de eerste stappen heel gemakkelijk ove
Soms overdenk ik in mijn bed, wat het leven eigenlijk is,
over geluk, pijn en verdriet en alles wat ik mis.
Maar je ervaring maakt je sterk, en je toekomst wordt bepaald,
door wat je vandaag beleeft, en uit je leven haalt.
Denk goed na over wat je wilt, en bepaal je nieuwe doelen,
als je verleden kunt vergeten, dan kun je echt weer voelen.
Wees oprecht en eerlijk voor jezelf, en in het algemeen,
verplaats je in gevoelens van mensen om je heen.
Leer je grenzen te bew
Ieder mens heeft zijn eigen symbolisme. En dat heb ik ook. Al van jongs af aan is er maar een cijfer wat bij bezig houdt. De 5. Het gezin waar ik in opgroeide bestond uit 5 personen. Mijn ouders zijn vaak verhuisd, maar geregeld kwam de 5 weer in een nummerbordje staan. Onze hand telt 5 vingers. 5 is voor mij bijna mythisch. Het is de 5 puntige ster, de pentakel waar ik waarde aan hecht. Voor mij staat het voor de 4 elementen en de 5e de mens. Maar sinds gisteren is er een nieuwe lading voor de
Terwijl ik nogmaals mijn stem rasp probeer ik de woorden die als dikke stenen mijn tong in hun houtgreep houden los te maken. ´Daarom kan ik dat niet´ zeg ik. Mijn vriendin kijkt mij aan en fronst licht. `Je weet toch dat me dat niets kan schelen´ antwoord ze streng. Ik moet even pauzeren om de tranen iets te bedwingen. Na een diepe zucht vertel ik het nog een keer. Er is niets te vinden in het hele universum dat ik meer zou willen dan haar gezonde eicellen. Dat ze me de wereld aanbiedt. Maar da
Ik ben 21 weken zwanger. Vannacht had ik slecht geslapen. Ik lag te piekeren en te (doom-) denken, want zo zit ik in elkaar. Vannochtend hadden we een 20 weken echo. En, omdat de uitslag van de combinatietest laag was uitgevallen, maakte ik me zorgen over de weken echo. Eindelijk was het zover.
Met buikpijn in mijn buik vertrokken we naar het echocentrum. We waren vroeg, en hadden nog een tijd voor koffie en thee. Een echtpaar kwam de echokamer uit. Ze keken niet blij. Hun blik leek zelfs een
Hoi allemaal,
Ik lees al een tijdje mee op diverse fora. Ben alleen nooit zo van het schrijven. Heb denk ik wat moeite om mijn gevoelens op papier/net te plaatsen.
Al weer ruim 10 jaar zitten wij in een achtbaan die ook wel MM genoemd wordt.
Als ik zo terug kijk dan hebben wij al aan liters bloed moeten prikken (ja overdrijven is ook een vak).
De nodige dames en heren heb ik tussen mijn benen gehad. Weet nog dat ik de eerste echo eng vond en dat ik het maar een vreemde gedachte vo
We zijn ondertussen een week verder na het horen van het nieuws dat we eigen nog nét niet onvruchtbaar zijn. Een week waarin we gehuild, gelachen, gescholden, gehoopt en gevreesd hebben. Maar de eerste klap is gezakt en we wachten, bijna met smart, op de tweede.
Ik ben met mijn moeder naar een informatieavond geweest in ht ziekenhuis. Dat leek prima, mijn partner moest werken en kon op zulk kort termijn geen vrij meer regelen. Vol goede moed zat ik daar. Het medische en verpleegkundige praatje
Prematuur Ovarieel Falen´ zegt de arts en het kamertje begint te draaien voor mijn ogen. Na wat tekeningetjes en bemoedigende glimlach van de coassistent is duidelijk dat een wonder vandaag wel zal uitblijven. Verdere uitleg is alles wat ik wel gelezen heb. Het doodsvonnis voor mijn vruchtbaarheid is geveld en ik hoef alleen nog maar te wachten tot de guillotine genaamd ‘tijd’ zijn werk doet. De arts verteld rustig en kalm dat onder de 10 fsh normaal wordt geacht. Tussen de 10 en 15 wordt het al
Het zit er weer op, en Nederland trekt weer huiswaarts of verzucht zich na een heel weekend thuis te hebben gezeten dat dan morgen toch echt het dagelijkse ritme moet worden gevolgd. En als zoveel mensen hebben wij ook deze Pinksteren mee gedaan aan de traditie die veel Nederlands beminnen. Kamperen. Wat is er nou niet mooier dan je blikken ´turk´ aan de kant te zetten en met een wasteiltje naar dé ontmoetingsplaats van een camping te trekken. Onder het genot van vast gekoekt eigeel kan een ied
Sinds ruim een jaar zijn we bezig om zwanger te raken. Zonder resultaat, anders was ik hier niet... Toch maar de moed bij elkaar geraapt om eens met een gyneacoloog te bekijken of er iets mis is met een of zelfs beide van ons. Zonder echt na te denken over de eventuele gevolgen natuurlijk. Want dit is de volgorde die logisch is, dus deden wij dat ook.
Tot je dan werkelijk in het ziekenhuis bent. Wij zijn beide medisch geschoold, maar dan nog. Als 'patient' sta je er toch anders in. Na een
Als ik het uitgerekte stukje huid onder mijn ogen loslaat zie ik in de spiegel dat fijne lijntje weer terugspringen. Nog niet zo lang geleden gierde ik van het lachen in de wetenschap dat ik als dertiger nu toch eens volwassen kon worden genoemd. Maar op een bepaald moment is mijn rond-de-dertig-dip begonnen. En het is niet alleen dat fijn lijntje dat dat illustreert. Ook de kabbelde gletsjerformatie op mijn dijbeen is een duidelijk teken van de tijd. Spataderen mogen dan niet leeftijdsgebonden
Hallo Allemaal,
Ik ben nieuw op deze site....mijn naam is Erika, kom uit Zwolle, 38 jaar jong en sinds september 2009 zijn wij bezig om een wondertje te mogen verwelkomen. Bij controle bleek dat ik een cyste had op de eileider en deze cyste is uiteindelijk verwijderd in april 2010, kleine sporen van endometriose gevonden -> maar niet zodanig dat dit hinder zou kunnen geven. Bleek later weer dat de bloedwaardes tegen vervroegde overgang aanhingen, maand later geprikt en toen was het weer
Iedereen hier op het forum zal wel verhalen hebben van mensen die heel goed bedoeld de formule hebben om zo snel mogelijk zwanger te worden. De bekendste standjes, een extra dosis vitamine B12 en het afzweren van allerlei gifstoffen zijn dan al lang verteerd door de grote groep vrouwen die dagelijks worden geconfronteerd met het dilemma. Met deze adviezen hebben wij zelfs de bekwame dokters achter ons staan. Maar er zijn vele andere middelen. Als ik mensen vertel over onze moeilijkheden om een
Ik ben 18 weken en 4 dagen zwanger. Afgelopen woensdag ontdekte ik een paar rode bultjes op mijn rechterhand. Deze bultjes hebben zich uitgebreid naar mijn pols en de rug van mijn hand. Inmiddels zitten die bultjes ook op mijn linkerhand. Nu las ik berichtjes van vrouwen die last hadden van jeuk en eczeem tijdens hun zwangerschap, en artikels over een slecht een werkende lever en vroeggeboorte. Ik maak me nu zorgen. Ik heb vanmiddag een afspraak met de huisarts. Ik hoop dat hij me kan geruststel
Het lijkt wel alsof het lot mij soms bij de oren grijpt. Ik bedoel dat heel letterlijk zelfs. Want ik heb al mijn hele leven verhalen gehoord van vrouwen in mijn omgeving die geen kinderen konden krijgen. Een kennis van ons kon na haar 38 alleen nog maar miskramen krijgen en ondanks dat ze een prachtige dochter had was het verdriet zo erg dat het haar bijna consumeerde van binnenuit. Misschien is secundaire kinderloosheid wel wreder, want je hebt nog meer een idee van wat je moet missen. Het ver
Hallo allemaal.
Ik wil me even voorstellen.
Ik ben natasja, 33 jaar en sinds gisteren(27 mei) begonnen met de 1 ste injectie deca voor mijn 1ste IVF behandeling.
2 dec 2007 gestopt met de pil
Kijk operatie(endometriose gevonden)
6x iui gehad( negatief resulkaat)
3 maanden in de overgang dmv injecties (lucrin depot)
En dan nu IVF
Iedereen heel veel succes en sterkte
Groetjes natasja
Ik sta aan het allereerste begin van de Medische Molen. Nog niet zo lang geleden kreeg ik het nieuws dat mijn fsh waarde verhoogd is, zo rond de 18 - 20. Dat was de grootste domper van begin 2011. Dat ik al 2 jaar bezig ben om een kindje te krijgen en dat ik alleen maar 2 miskramen er aan heb overgehouden was erg, maar ik probeerde er gewoon maar overheen te stappen. Eind augustus was de tweede miskraam en anderhalf week later begon ik op mijn nieuwe werk. Onder leiding van een zwangere collega
