nou...vanochtend om 5.20 uur ging de wekker....vriend heeft deze week dagdienst, dus we moeten er sowieso al vroeg uit, tien voor 6 zoiets vertrekken we naar zijn werk...
Heb nog lang zitten tobben wanneer ik de spuit nu zou zetten, of thuis (om kwart voor 6) of op het werk tegen kwart voor 7. heb voor het laatste gekozen...
Dus vanochtend maak ik de groentela open om de deca te pakken...had er nog een paar over van de vorige keer en ik ging de vervaldata vergelijken...huh...wat zie ik nu...
Ik stond ijverig achter het fornuis te koken, toen mijn man een SMS-je ontving. Het was een berichtje van zijn nichtje. Ze zat nog niet in de trein! Heel even schoot ik in de stress, maar wist dit gevoel snel te onderdrukken. Het is kwart voor zes, en wij moeten pas om half acht van huis, met die gedachte stelde ik mezelf gerust. En, gelukkig kwam ze op tijd, en had ze nog even tijd om te eten, voordat ze ons zoontje in bed stopte.
De rit over de Maasboulevard naar het ziekenhuis ging vlot. D
Morgen beginnen we aan onze 3e ivf alweer...
Een jaar is snel voorbij gegaan...2010 heeft voornamelijk in het teken van de ivf gestaan...de laatste paar jaar staan eigenlijk in het teken van het zwanger worden...Zo was 2009 een jaar van operaties en een misgelopen spontane zwangerschap en 2010 stond in het teken van voornamelijk de ivf's
Vorig jaar 29 december hadden we het intakegesprek. in februari de informatiebijeenkomst en op 9 maart het startgesprek, waarin we het recept meekrege
Normaal heb ik moeite als de feestdagen achter me liggen, en voel ik me licht depressief. Nu ben ik dat niet. Er spelen nu teveel dingen om me daarmee bezig te houden:
De aannemer is vandaag gestart met de verbouwing van ons huis. Deze verbouwing zal 10 weken duren (waarschijnlijk langer). Tot die tijd zitten we in een huurwoning, en een gedeelte van onze spullen in de opslag (in Amsterdam).
Vanavond vindt de voorlichtingsavond plaats. Dit is niet onbekend voor ons. Ruim vijf jaar geleden
Het verlangen wordt een wens.
Een wens die maar niet in vervulling gaat
en alleen een leegte achter laat...
Het verdriet wordt soms te veel.
Het gevoel dat je niet leeft voor een deel...
Gisteren een brief van het ziekenhuis ontvangen met een uitnodiging voor de voorlichtingsavond en het intakegesprek. Toen ik de brief las, kwamen er allemaal herinneringen naar boven. In november 2005 woonden wij ook een voorlichtingsavond voor IVF bij. Het was vreemd om te ontdekken dat je niet de enige bent met vruchtbaarheidsproblemen. Cijfers uit de statistieken kregen een gezicht. Dat is vijf jaar geleden. Wat vliegt de tijd. Tja, tijd is wat dit alles kenmerkt. En, het luid getik van de bi
Hoera! De uislag van het bloed- en semenonderzoek was goed, en we hebben groen licht gekregen: de gyn heeft ons aangemeld voor IVF. Dit zal echter pas volgend jaar spelen: voorlichtingsavond, intake-gesprek, etc. Maar, (af-) wachten is ons niet vreemd.
Goh, het is alweer bijna drie jaar geleden dat we onze laatste IVF-traject in gingen. Echter zonder resultaat. 5 terugplaatsingen (zelfs van twee embryo's), die alle tot geen innesteling leidden. Waaraan het ligt? I have no idea. En, nie
De laatste dagen heb ik de website wat vaker bezocht. Meer als speler dan als toeschouwer weliswaar. Er is een kans dat dit gaat veranderen. Nog twee nachtjes slapen, en dan krijgen we de uitslag van het bloed- en semenonderzoek te horen. Dan komt er een einde aan de ene onzekerheid (wel of niet met de behandeling doorgaan?), en als de uitslag positief is, is dat het begin van een andere onzekerheid (eitjes of niet, zwanger of niet?).
Na onze laatste IVF-poging dacht ik: Ik stop ermee. Ik ben
Bijna 5 jaar geleden kreeg ik ineens moedergevoelens. Ik was 33 en mijn man en ik dachten 'laten we eens een poging wagen'. En ja hoor, meteen de eerste keer raak! Wow, dat was bijzonder. De zwangerschap was vreselijk en de bevalling was zo mogelijk nog verschrikkelijker, maar toen had ik ook wat: een prachtige, lieve, mooie, fijne dochter.
En nu ben ik ruim 38 en na 2 jaar proberen nog steeds niet zwanger. Ook wij hebben alles geprobeerd: accupunctuur, voedingssupplementen, gels, noem maar
Vorig jaar lieve Sint,
wilde ik wat vragen.
Of U niet eens zorgen kon,
dat ik een kind zou dragen.
U bent toch een Heilig man,
die maakt vele dromen waar.
Mag ik dan nog 1 keer wensen?
Mijn wens van vorig jaar?
Het is moeilijk Sinterklaasje,
om om je heen te zien
dat andere vrouwen zwanger zijn,
in mijn omgeving minstens 10.
Sint, zorg ervoor,
dat er gebeurt waarvan wij dromen,
en dat er uit mijn lichaam ook een baby'tje mag komen!
Hallo allemaal
Ik had een vraagje en misschien dat iemand dit weet.
Wij hebben de afgelopen 2 jaar 3 icsi pogingen gehad, maar helaas geen 1 met succes. Wij dachten het naast ons te kunnen leggen, maar het gevoel naar een gezin vormen is zo sterk dat ik met mijn 26 jarige leeftijd het niet kan en wil opgeven. We lassen wel een pauze in om tijd voor ons zelf te nemen, maar willen uitzoeken hoe het met de 4de icsi gaat, weet iemand wat er vergoed word door eventueel de belasting? of missch
Tp
Dinsdag 5-10-10 naar Nijmegen geweest.
Het was heel druk waardoor we een half uur later pas op de afspraak waren.
Dat kwam doordat we in de file stonden. En dat we eigenlijk net iets te laat van huis waren gegaan. Komen we daar aan kunnen we de parkeergarage niet staat er een beveiligingbusje voor. En waar moet je dan parkeren? Uiteindelijk een plekje gevonden op het bouwterrein. En hoe kom je dan weer bij de ingang. Want het ziekenhuis is zo groot. Je bent erg lang bezig om er helema
Maandag 25 oktober 2010
Gebeld met het Radboud. Ze vonden het erg voor ons. En hadden gehoopt dat dit keer goed was. Maar helaas. Ik was kalm aan de telefoon, ze dacht eerst dat ik goed nieuws had. Ze gaf aan dat we meteen verder mochten zodra de opoe doorgebroken was.
Dinsdag om 14 uur brak het door, op dat moment had ik een klant in de salon. En die wist van onze wens. Ik zei: ”ik ben zo terug even maandverband halen”. Oké, zei ze. Toen ik terug kwam zei ze: “dat is toch niet de bedoeling
Lief groot wensje
wanneer verander je
in een klein mensje?
Wanneer voel ik jou in mij?
Ik zal je beschermen
al mijn liefde geven
Ik zal alles voor je over hebben
als je maar in mij komt te leven
En dat ik je na negen maanden
in mijn armen mag sluiten
En dat ik je kan beschermen
tegen de grote mensenwereld, buiten
Mijn lieve kleine wonder
vooral jij in het bijzonder
Het is mijn grote wensje
lief klein mensje...
Bron: http://kind
In mijn dromen ontmoet ik je steeds weer.
Droom na droom, keer op keer.
Dan kijk je me aan met wijze ogen
en een lach op je gezicht.
Vragen schieten door mijn hoofd
tranen rollen over mijn wangen.
Ik moet blijven lachen, heb ik mezelf beloofd
maar van binnen knaagt mijn stil verlangen..
Plots zie ik jou in mijn gedachten.
Nog onwetend maar sterk
heel klein en teer.
Een prachtig klein mens
Mijn stil verlangen, mijn stille wens...
De eerst week vloog voorbij. Ik had een goed gevoel.
In de tweede week op zaterdag had ik ineens het gevoel dat het mis ging.
Zo voelde ik dat. Ik zei dat tegen mijn man en mijn man werd boos en zei we hadden afgesproken om positief te blijven. Ik heb het gevoel geprobeerd weg te schuiven de ene dag ging dat beter dan de andere dag.
Mensen om mijn heen zeiden je straalt en wat zie je er goed uit. Zo kreeg je weer hoop. Ik bleef visualiseren hoe de kleine aan het groeien was en dat we str
7 oktober kregen we om half 2 telefoon met het nieuws dat de cryo de ontdooing had overleeft.
8 oktober 14:30 hadden we tp. We waren mooi op tijd. Erg lekker bijna geen file alleen om een beetje om Nijmegen in te komen. Toen werden we geroepen en mochten we mee komen. In dezelfde kamer als de vorige keer vond de tp plaats. Degene die de tp was, was de gynacoloog die we tijdens de intake hadden gezien. Erg lang geleden. Ze zei nog dat is lang geleden. En jammer dat de vorige keer niet gelukt is
Hi meiden,
wil mij graag aansluiten bij jullie. Ik zou eigenlijk een tp van 2 cryo's hebben in september. Echter, het zh zat vol en ik werd op het laatste moment afgebeld.... Anyway, na een verhuizing (dus eigenlijk kwam het goed uit) hoor ik weer bij de meiden van oktober!!!
Allemaal veel succes! Ik ben er een tijdje uit geweest, maar het is veel leuker om alle ervaringen met jullie te delen!!!
Groetjes,
Kaykay
Ik vind het niet normaal
ze smijten zelf met miljoenen en eigen volk vergrijst
maar ligt ook wel een beetje aan ons wij laten het ook allemaal maar gebeuren
wij nederlanders nemen het maar zo als het is
We moeten massaal gaan staken dan weten ze het ook hoe belangrijk het voor ons is
zo lang we alleen op een forum klagen hebben zij geen benul
ik hoop dat deze kabinet er wat goeds gaat inbrengen (vraag me dat af met geert)
die is gewoon te veel bezig met de moslims en de koraan di
