Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi meiden!

 

 

 

Ook ik ben er even tussenuit geweest.. heb m'n tweede IVF-poging in februari gehad, en weer weinig bevruchting en nog minder deling.. Zag al m'n hoop vervliegen, en de klap kwam dan ook hard aan. De eerste IVF was ronduit slecht, maar dat kan nog een toevalstreffer zijn. Maar als de tweede ronde een soortgelijk beeld laat zien, wordt er voor mij veel duidelijk: het zal niet goed lukken met mijn eigen eieren....

 

Vanaf februari ben ik bezig met de verwerking van dit stomme (understatement..)nieuws. Want m'n hele toekomstbeeld wankelt, en er schieten allerlei termen door m'n hoofd: ongewenst kinderloos, nooit zwanger worden, kan geen kinderen krijgen etc. Ineens hoor ik in een hokje. De enige die me ook daadwerkelijk in een hokje stopt, ben ik overigens zelf...

 

Gelukkig heb ik er begeleiding bij; een bevriende huisarts helpt me, via haptotherapeutische methode, om bij m'n gevoel te komen. Ik kan namelijk prima werken, liefst ruim 11 uur per dag. Ben dan vrolijk, niemand die iets aan me merkt. Ik zit dan heerlijk in m'n hoofd, en kan iedereen vanuit m'n ratio prima updaten.. (" ja, het wordt lastig, m'n eitjes zijn niet goed, tja, moet ik langzaam accepteren, he?! Nee, dat valt inderdaad niet mee" enz.) Maar ik schakel m'n gevoel erbij uit, dat is me te groot en te heftig..

 

Maar hij geeft me raad en begeleidt me door me er over na te laten denken, en mijn beeld van mezelf te overzien. Ik vind mezelf nu alleen maar "kinderloos". Dit terwijl ik natuurlijk ook vrouw, vriendin, collega, dochter etc ben. Nee, ik ben kinderloos en daardoor zelfs minder vrouw. Vind het ook raar, hoor als ik het zo zie staan, maar zo voelt/voelde dat écht..

 

Vind het lastig om met mijn verdriet om te gaan, vind (niet voel) dat ik er voor de buitenwereld bijna klaar mee moet zijn, en er eens over op moet houden. Er is totaal niemand in mijn omgeving die dit signaal geeft, maar dat zit in mijn systeem. Doe nóu maar weer leuk, ofzo..

 

 

 

Al sinds ik half 2008 hoorde dat IVF zou volgen, heb ik me breder georienteerd op bv adoptie en pleegzorg. Vraag me niet waarom, voelde als een soort plan B. Het kon niet zijn dat het klaar was na die paar keer IVF. Ik kreeg er rust van: hoe dan ook, ik ga een gezin vormen, en voor m'n kinderen zorgen!!

 

Adoptie is inmiddels geen optie gebleken, maar pleegzorg des te meer. Over 2 weken begint de cursus, en die is eind juni klaar. Is heftig en intensief, maar het voelt zo goed!! Ondanks dat ik denk dat anderen het snel na de IVF vinden, en er ongetwijfeld een mening over zullen hebben. (dat komt nu erg naar voren in mijn sessies: ik vind andermans mening erg belangrijk.. terwijl ik zelf weet dat ik het aankan!)

 

 

 

Maar nu is er een nog een complicerende factor bijgekomen... 2 weken geleden ging ik eten met 2 vriendinnen van de lagere school, soort mini-reunie. Ik vertelde mijn verhaal, en 1 van die meiden gaf aan belangstelling te hebben als eiceldonor.. Hoewel ik er natuurlijk wel hoop van kreeg, bleef ik er laatste 2 weken tamelijk rustig onder. Eerst maar eens horen wat mijn gyn. van deze optie vond. En zowaar gaf hij afgelopen vrijdag aan dat hij dat met mij wel zag zitten!!

 

Dus heb ik die vriendin-van-vroeger vrijdagavond gemaild met de vraag of ze nog steeds geinteresseerd was.. En vanmorgen gaf ze aan dat zowel zij als haar man er positief tegenover staan......................... Ga haar dus vanavond bellen om eens af te spreken, en tuurlijk is de kans dat ze het uiteindelijk doen misschien niet groot, maar er is wel weer een kansje!!

 

 

 

En wat lastig weer dat ik over 2 weken die cursus al heb, daar kan ik weer hele dagen over denken.. (en hup, zit weer in m'n hoofd! ;-) Moet ik die uitstellen, maar wat als zij toch niet door willen? Moet ik die door laten gaan, gewoon niets vertellen want de kans dat ik uiteindelijk zwanger raak is nog steeds niet groot? Met als risico dat ik eind van het jaar een pleegkindje krijg, en ik zwanger blijk.. dan heb ik dus iets achtergehouden, want spontaan zwanger lukte toch niet volgens mijn levensverhaal?(Moet je schrijven voor de pleegzorg..)

 

Ach, eerst maar eens afwachten wat ze vanavond aan de telefoon zeggen, en de tijd zal duidelijkheid verschaffen, denk ik dan maar.... dit komt op m'n pad, en dat moet zo zijn?!

 

 

 

goh, lekker lang verhaal weer, maar jullie doen het goed als dagboek!! :good1:

 

Liefs Nanne

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hey Pauzemeisjes... dubbel allemaal hé?!

 

Wij weten voor onszelf dat we de juiste beslissing hebben genomen door een pauze in te lassen. Toch is het lastig; enerzijds gaat het écht goed met mij/met ons. Anderzijds zit er een rauw randje en is er sprake van een rouwproces. Heftig is en voelt dat.

 

 

 

Toen m'n moeder afgelopen vrijdag vroeg of het al wat beter met ons ging heb ik weer de nodige tranen gelaten... die vraag was aanleiding om nog wat onverwerkte emoties te laten stromen. Niet erg, maar 't zit er dus nog wel. Het houdt me nog dagelijks bezig; dat kan ook bijna niet anders met een hoogzwanger zusje in mijn directe omgeving, denk ik.

 

 

 

Ik ben blij met onze pauze. We zien het rond oktober wel. Kans is aanwezig dat we het dus tegen die tijd nog een keertje samen gaan doen, Sofie!

 

 

 

Intussen weet ik dat wij dan ICSI krijgen, ipv IVF. Mijn vraag aan de gynaecoloog, of dit onze kansen op meerdere bevruchte eicellen en wellicht ook 1 of meerdere cryo's niet vergrootte, heeft deze beslissing in het ziekenhuis geleid. Omdat 'ik een bijzonder geval ben' (overstimulatie ook bij voorzichtig stimuleren met hormonen) willen ze ICSI inzetten om zo hopelijk idd meer keuze te hebben m.b.t. terug te plaatsen emmie(s). Nu was er immers beide keren niks te kiezen... We zijn in deze dus serieus genomen. Fijn!

 

 

 

Van jullie ook een moedig besluit, Sofie... 'k Weet hoe je 't voelt en bedoelt, denk ik zo. 't Wordt er niet per se gemakkelijker op om anderen zwanger te zien o.i.d., maar het is wel zo dat het dus als een hele goede keuze voor jezelf kan blijven voelen. Dat is bij ons zo en dat gun ik jullie dus ook.

 

Hoop je hier nog wel af en toe te spreken, Sofie! Verder veel ontspanning en rust toegewenst en geniet van je vakantie, de zomer en niet te vergeten van elkaar én van je trouwen!!!

 

 

 

Henne, hoe is het met jou dan? Jij moest toch ook nog voor onderzoek naar de dokter? Goed afgelopen mag ik hopen?!

 

 

 

Nanne, jij ook succes. Wat fijn dat jullie als pleegouders wat willen en kúnnen betekenen, zeg! Persoonlijk zou ik lekker doorgaan met die cursus, hoor. Als je het puur bij de feiten houdt dan verzwijg je helemaal niks... Natuurlijk hoop je dat het tot eiceldonatie komt, maar zover is het nog niet en dan hoef dit er toch niet voor stop te zetten en/of nu al te gaan vertellen dat... Ik zou het allemaal maar eens aanzien en afwachten en als je én zwanger wordt in de toekomst en dan ook een pleegkindje hebt: zolang jullie dat geen punt vinden?! Dan heeft het vast ook zo moeten zijn...

 

 

 

Andere pauzemeisjes: succes én dat je pauze je maar veel goeds op mag leveren!

Geplaatst

Sofie...knap hoor dat je zo naar jezelf en je eigen lichaam kan luisteren. Nou moet ik zeggen dat ik echt helemaal nergens last van heb. Komt het door de hormonen dat je zo'n hoofdpijn hebt? Dat maakt de situatie wel heftiger hé! Zoals henne zegt...je moet proberen te genieten van de rust. Voor iedereen werkt het anders, de een wil snel...de ander heeft langere pauzes nodig, prima toch?

 

Wat super dat jullie zes pogingen vergoed krijgen! Luxe!

 

En wat gaaf dat je gaat trouwen, kun je je daar ook in alle rust op voor bereiden en ervan genieten!

Geplaatst

Lieve dames,

 

 

 

geniet van jullie pauze, en probeer optimaal te genieten van jullie pauze.

 

Ivf is zoals we allemaal weten een zwaar traject zowel lichamelijk als geestelijk...

 

ik ben er 1 met heel veel geluk, we zijn meteen bij ons eerste TP zwanger geraakt..

 

 

 

Ik hoop dat jullie bij je volgende poging allemaal verblijd worden een zwangerschap...

 

 

 

Groetjes

 

 

 

Mijnbaby

Geplaatst

Hey meisjes wat een lange en herkenbare verhalen!

 

 

 

Nanne, het blijft toch een emotionele roetsjbaan hé. Ik herken dat gevoel van prima functioneren en gevoelens blokkeren helemaal van mijn eerste IVF. Toen deed ik dat ook met als gevolg dat het ook thuis niet goed meer ging omdat ik meer de ratio dame was dan wat anders. Heel goed dat je met mensen praat hierover en langzaam je gevoel laat spreken. Ik heb geleerd dat het niet erg is om gevoelens te tonen. Ik moet natuurlijk niet hele dag liggen janken op mijn werk maar ik mag wel tonen dat ik mindere dagen heb.

 

Mag ik vragen waarom adoptie niet en pleegzorg wel? Pleegzorg is iets heel mooi maar ook heel erg moeilijk emotioneel lijkt me. Ik zou ook gewoon doorgaan met je cursus hoor. Niks is zeker tot je start hé met de donatie. Maar ik hoop dat je je hart mag volgen en die wens mag uitlkomen.

 

 

 

Moon, ik kan me voorstellen dat jullie ook nog in een moeilijke periode zitten. ZEker met de hoogzwangere zus die daar rondloopt... Maar ook goed dat je probeert te ontspannen in deze pauze en wie weet starten we in november weer lekker samen!

 

 

 

EDR, neen ik denk niet dat de hoofdpijn hormonen gerelateerd is maar gewoon spanningshoofdpijn is (dat is als migraine) doordat mijn lichaam onbewust heel veel spanning opslaat en dat dus slaat op rug/nek/hoofd. Heb ik altijd al gehad maar nu is het vrij extreem.

 

 

 

Groetjes allemaal

Geplaatst

Hoi Sofie!

 

 

 

Tuurlijk mag je vragen waarom pleegzorg en geen adoptie.. Ik ben me in eerste instantie gaan verdiepen in adoptie, en het is zuiver om praktische redenen dat adoptie niet iets voor mij is. Ik zou dan ook alleen adopteren, wat als gevolg heeft dat 90% van de landen afvalt. Daarnaast de enorme wachttijd; in die jaren kan ik al zoveel voor een ander kind betekenen!! Ik vind het onoverkomelijk om nu nog 6 jaar te wachten... Vandaar dat ik ben gaan nadenken over pleegzorg. Het heeft een grote overlap, maar inderdaad ook veel verschillen.

 

Ga gewoon aan de cursus beginnen, en als we doorgaan met de eiceldonatie zal dat toch pas in september zijn. Moet zeggen dat het erg goed voelt, maar daarmee is natuurlijk niet gezegd dat het daardwerkelijk doorgaat, laat staan dat ik er zwanger van word.. Maar er is ineens weer hoop!!! Superfijn, super-eng en superspannend!!

 

Ga volgende week maandagavond bij de donor en haar man langs om eens te parten, en zij stelde voor daarna een gesprek met mijn gyn te hebben..

 

Kortom: wordt vervolgd..

 

 

 

Sterkte en (veer-)kracht in de pauzetijd iedereen!!! Hopelijk kunnen jullie weer opladen..

 

Liefs Nanne

Geplaatst

Hallo ik kom er ook even tussendoor. Lees jullie verhalen en leef mee.

 

Zelf na vierde ivf-behandeling een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad waarbij ik bijna het loodje gelegd had. Ik heb geen eileiders meer en het is echt ongelooflijk dat het embryootje precies in een uitstulping is gaan zitten. Zware buikoperatie gehad en heb toen zelf besloten om alles een half jaartje vooruit te schuiven.

 

Ik ben sinds december 2007 bezig. Zit nu in de beginfase van behandeling 5.

 

Heb het erg zwaar gehad vlak voor de gonal-f spuiten. Veel erger dan ik me van de andere keren kan herinneren.

 

Ben begonnen het verhaal van Sofie te volgen. Zou heel graag willen weten waarom je nu weer een half jaar er tussen wilt hebben.

 

Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte.

 

gr. Annaduin

 

 

 

dec 2007 ivf 1 geen cryo's mislukt

 

feb 2008 ivf 2 geen cryo's mislukt

 

juni 2008 ivf 3 geen cryo's mislukt

 

sept 2008 ivf 4 geen cryo's 8 weken zwanger BBZ

 

april 2009 ivf 5 ..............

Geplaatst

Hallo,

 

Ik wil er een half jaar tussen omdat ik het gevoel had/heb dat ik het emotioneel en lichamelijk eventjes niet aankan om alweer te starten. Ik had dagelijks hoofdpijn, vreselijke spanningshoofdpijn in nek/pijn in mijn rug etc. Raar maar waar, sinds we knoop hebben doorgehakt om te pauzeren is mijn hoofdpijn weg. Dat vermoedde ik ook wel laatste tijd. Hoewel ik vrij gelukkig door het dagelijkse leven liep, begonnen die behandelingen en alle emoties errond heel zwaar te wegen. Ik wil een half jaar genieten van wat we wel hebben en energie op doen voor wat komen gaat.

 

We starten ook met adoptiecursus in mei en het is fijn om ons ook even daar op te concentreren weg van IVF

Geplaatst

Hai allemaal,

 

 

 

Sofie ik vind het nog steeds enorm knap dat je deze beslissing hebt kunnen nemen (samen!). En wat heerlijk dat je hoofdpijn nu weg is. Echt een teken dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Fijn meid!

 

 

 

Ik ben zelf juist heel onrustig omdát ik snel doorwil. Ik zie vreselijk tegen de volgende poging op omdat het dit keer erop of eronder wordt. We willen en kunnen zelf evt. wel een vierde poging betalen, maar de vraag is of dat zinvol zal zijn. Deze 3e poging moet echt anders verlopen dat de eerste twee, anders moeten we onszelf eens heel hard achter de oren gaan krabben vrees ik. Enorm spannend dus om weer te beginnen. Zal het dit keer beter gaan met de stimulatie? Hoewel ik tegen alles opzie, wil ik ook niet wachten. Ik wil weten of we inderdaad het eindstation naderen of dat er hoop blijft. En wie weet lúkt het zelfs wel deze keer. Ja, dat kan natuurlijk ook altijd nog.

 

 

 

De vorige keer was ik heel blij met het halve jaar rust, nu wil ik juist door. Ik denk dat het enorm belangrijk is om naar dat soort signalen te luisteren.

 

 

 

Merk trouwens wel dat ik er nog helemaal geen behoefte aan heb om me alweer op de lijst van behandelingen te zetten. Als ik bezig ben misschien wel, maar heb nu meer het gevoel dat ik het wat meer 'in stilte' wil doen allemaal. Dat 'hoera we mogen weer' gevoel van de vorige keer is er niet. Ik heb dat optimisme niet meer zo erg. Het kan natuurlijk lukken, maar de kans dat het einde oefening is en we over twee maanden vrijwel definitief kinderloos zijn is groter. En dat realiseer ik me terdege...wel moeilijk....

 

 

 

Zorg goed voor jezelf allemaal,

 

Henne

Geplaatst

Ik kan me nog herinneren dat ik vlak na de 1e mislukte poging zei dat ik z.s.m. weer aan de gang wilde met de 2e poging. Opzich sta ik hier nog wel achter maar ik vind deze poging emotioneel veel zwaarder hoor! En dat terwijl ik nog maar twee weken bezig ben. Als deze poging niet lukt dan lassen wij ook een paar maand pauze in. Ik heb het gevoel dat ik nu ook veel heftiger reageer op de hormonen, ben jankerig. Ben het ook zat even dat alles hierom draait. Het lijkt me heerlijk om straks een paar maanden niks te hoeven. Geen spuiten, geen ziekenhuis, geen stress en spanning maar even relaxen!

 

Henne...sterkte. Ik kan wel zeggen dat ik je gevoel snap maar ik heb natuurlijk nog twee pogingen maar de gedachte aan echt kinderloos blijven spookt mij ook heeeeeel vaak door het hoofd en het maakt me ook enorm verdrietig. In die zin snap ik misschien een klein beetje wat je voelt. De toekomst lijkt me niet zinloos ofzo maar wel leeg.

Geplaatst

Wat zeg je dat goed Esther, het is niet zinloos zonder kinderen, natuurlijk niet. Ik heb een fijne relatie, we hebben een prachtig huis, goede vrienden, leuke banen, lieve familie.... maar geen eigen gezinnetje. En dat voelt zo leeg.

 

 

 

Het lijkt ook wel of die leegte groter is zolang er hoop is. Nu vlak voor de 3e poging ben ik weer veel emotioneler over kinderloosheid. Gevoeliger voor opmerkingen en met mijn gedachten er weer veel meer mee bezig.

 

 

 

Misschien dat als het echt een feit is dat het niet gaat lukken je wel meer moeite doet (of moet doen) om die leegte te vullen met iets anders. Hoewel ik denk dat je het altijd zult blijven voelen.

 

 

 

Heb net een boek van de bieb gehaald over ongewenst kinderloos zijn. Hoop dat het heel erg voorbarig is, maar heb er toch ook behoefte aan me hier nu mee bezig te houden.

 

 

 

Tegelijkertijd begint het nu dan toch ook weer te kriebelen. Ga van de week toch maar eens een topic openen over mijn 3e poging. Dan verlaat ik de pauze meisjes weer. Maar blijf jullie volgen en aan jullie denken.

 

 

 

Liefs,

 

Henne

Geplaatst

Net wat je zegt henne...eigenlijk heb je een heel fijn leven, (bijna) alles wat je 'hartje begeerd' alleen geen kinderen! En dat is wel een groot deel van je leven merk ik in mijn omgeving. Op het moment dat er een kindje is dan is dat je leven en je doel. Niet dat er naast je kinderen geen leven is maar het allerbelangrijkste zijn je kinderen. Ik denk dan vaak....waar ga ik dat dan mee vullen? Ik merk sowieso sinds onze 1e poging dat alles veel meer leeft voor me dan daarvoor! Daarvoor duwde ik het weg maar dat kan nu niet meer. Ik ben wat dat betreft een ander mens.

 

Ik heb al wel vier boeken in huis over ongewenste kinderloosheid. Veel ervaringsverhalen ook. Vorig jaar toen we hoorden dat een spontane zwangerschap uitgesloten is bij ons heb ik er direct 1 gehaald, meer ter voorbereiding ook op de komende periode. spannend hoor henne...derde poging! Wanneer ga je starten? Hoop zo voor je dat dit de laatste zal zijn. Wij denken er wel over om volgend jaar over te stappen naar unive, mocht dat nodig zijn!

 

liefs Esther

Geplaatst

Ik ga starten zodra ik weer ongesteld ben, dus over een week of vier de eerste prik er weer in.

 

 

 

Ik denk er al best veel over na wat we zouden willen en kunnen doen als deze keer ook niet lukt. Het ziekenhuis heeft al laten doorschemeren dat ze een vierde poging zouden afraden, tenzij nummer drie opeens heel anders verloopt. Een second opinion kan dat nog veranderen, maar dan nog...

 

 

 

Eventueel wil ik ook overstappen naar Unive, maar dat kan pas in januari dus dan staan we een half jaar stil. En met niet goed rijpende eitjes gaat je leeftijd toch ook wel tellen denk ik. Allemaal erg spannend dus. Want donorzaad, adoptie, pleegzorg zijn voor ons (zoals we er nu tegenaan kijken) geen opties. Maar misschien veranderd dat ook wel weer als we voor die keuze staan. Ik heb ooit ook geroepen 'wat er ook gebeurt, ik wil geen ivf'..... :rolleyes2:

Geplaatst

Dat is beroerd, als je eitjes dus ook niet goed rijpen. Maar opzich is je verhaal dat, als je langer zou stimuleren, je rijpere eitjes krijgt wel logisch toch? (tenminste, dat heb ik eerder van je gelezen). Het is in elk geval de moeite waard. Ben wel erg benieuwd hoe het dit keer gaat met je. Start je gewoon met deca en dan puregon erbij?

 

Ik zei twee jaar geleden ook...voor mij geen ivf:curtianpeek: maar ben daar ook op terug gekomen! Wij gaan ons denk ik wel opgeven voor de adaptiecursus. Niet dat we er al uit zijn dat we dat zouden willen maar we willen er eerst wat meer over weten. Donor etc is voor ons ook geen optie.

 

Ga je topic volgen als je zover bent!

 

liefs esther

Geplaatst

Ja we hopen echt dat het uit gaat maken en dat ik met iets langer door laten groeien van de follikels wél rijpe eitjes heb. Aan de andere kant, we hebben beide keren een goed embryo gehad en vorige keer is het nog bijna blijven zitten ook. Dus wat nou weinig kans?

 

 

 

Ik heb gelukkig een kort schema. Begin ergens rond 7 juni met Gonal-f voor de stimulatie en verwacht rond de 17e dan de punctie. Lekkere timing allemaal, want we hebben dus de 18e een second opinion in Voorburg. Zou niet erg handig zijn als we dat moeten verzetten vanwege een poging in R'dam haha.

Geplaatst

Hallo dames,

 

 

 

ik wil me even voorstellen. Ik heb een zoontje van 2 jaar, geboren uit de 1-ste IUI. Omdat we er 3 jaar over hebben gedaan voordat ik van hem zwanger was, en ik ondertussen al 37 jaar ben, wilden we daarna zo snel mogelijk weer zwanger worden. Na 7-8 iui pogingen hebben wij nu ook 2 ivf pogingen achter de rug. Beide keren terugplaatsing van twee emmies, en geen cryo's, en jammergenoeg beide keren met negatief resultaat.

 

Na de eerste ivf zijn wij meteen doorgegaan met de tweede poging, maar toen die ook mislukte merkte ik dat ik even een maandje pauze nodig had.

 

De maand pauze is nu bijna voorbij, ik wacht op mijn ongesteldheid (of eigenlijk hoop ik dat het nu spontaan gelukt is, omdat er voor ons geen reden is gevonden voor de verminderde vruchtbaarheid), en daarna gaan wij weer met de derde poging aan de gang.

 

De onzekerheid of het de derde keer nu wel gaat lukken, maar ook het hele gedoe met het prikken van de hormonen, valt mij nu wel zwaar.

 

Ik vond vooral de progesteron bolletjes heel vervelend. Net voor mijn ongesteldheid voelde ik me echt niet lekker. Gelukkig mag ik in mijn derde poging Pregnyl gebruiken ipv progesteron.

 

Ik wens jullie allemaal veel succes met het weer beginnen na de pauze.

  • 1 maand later...
Geplaatst

eens even kijken of er nog meiden zijn die even een pauze hebben???

 

vind het forum echt heel fijn maar kan op het moment nergens echt mn verhaal kwijt dus ik hoop dat er nog meer meiden zijn die even niks moeten.

 

 

 

hoor graag van jullie

 

 

 

liefs sasje

Geplaatst

Ik sluit me helemaal bij je aan sasje! Ik ga deze zomer ook even helemaal niks doen. We starten na de zomer met onze derde icsi maar nu even niet! Ik ben er ook wel aan toe...even geen ziekenhuis, geen spuiten, geen spanning. We gaan lekker genieten deze zomer, fijn op vakantie, andere baan zoeken....

 

En jij gaat na de zomer voor je 1e ivf? Spannend! Had je liever direct doorgegaan of ben je blij met deze pauze?

 

liefs esther

Geplaatst

chablis bedankt voor je reactie. lekker even niksdoen en dan uitgerust en wel beginnen aan je 2e icsi poging??ga je ook nog op vakantie??

 

 

 

esther leuk dat je gereageerd hebt.gelijk heb je dat je even een tijdje nergens aan wil denken en vooral als het je derde en laatse poging is.lekker op vakantie dus??en je wil een nieuwe baan gaan zoeken?is ook leuk!

 

 

 

ik vind het herlijk om even niet te hoeven spuiten en zh in zh uit te gaan maar tot na de zomer wachten vind ik echt te lang. vandaag krijg ik de uitslag van de onderzoeken en dan ga ik toch nog maar eens proberen of we niet eerder aan de beurt kunnen komen.

 

 

 

hou jullie op de hoogte

 

 

 

liefs

Geplaatst

JA het lijkt inderdaad wel lang, maar voor je het weet is het voorbij. Succes met proberen of jullie toch niet iets eerder kunnen...

 

 

 

Ja ik hoop dat ik dan ook echt redelijk uitgerust ben :waiting: Wij gaan eind augustus tot ongeveer half september op vakantie en mijn bedoeling is dan wel om aansluitend meteen weer te beginnen.

 

 

 

Ik heb even 'pauze genomen', omdat ik toch wil proberen wat kilo's af te vallen.

 

 

 

@Sasje

 

In welke ziekenhuis staan jullie onder behandeling?

Geplaatst

Ik kan me voorstellen dat je, vooral bij een 1e behandeling, zo snel mogelijk wilt beginnen. Ik kon ook niet wachten. Wij hebben de afgelopen twee behandelingen direct achter elkaar gedaan en dat vond ik er wel inhakken hoor! Ik wil even geen troep in mijn lijf en weer even genieten van alles wat er wel is. Mijn leven werd zo door de behandelingen beheerst.

 

Chablis...ook wij willen graag na de vakantie direct weer beginnen. dat is dan begin september. Het liefst begin ik in augustus weer met de pil zodat ik begin september de 1e spuiten ga zetten.

 

Knap...afvallen. hoeveel kilo's wil je kwijt? en hoe ga je het doen? Ik ben de afgelopen behandelingen drie kilo aangekomen en wil dat er eigenlijk ook graag vanaf maar ik heb me voorgenomen niet te gaan lijnen. ik ga proberen om het er in de loop van de komende maanden spontaan af te krijgen, gezond leven! Als ik dippig ben dan ga ik snoepen en ik ben nu niet dippig en wil dus niet snoepen!

Geplaatst

Ik ben ook van plan om tijdens de vakantie al met de pil te beginnen zodat ik na terugkomst meteen van start kan met het spuiten. Dat had ik me ook al bedacht :icon_thumleft:

 

 

 

Ik wil zoveel mogelijk afvallen. Voor een gewicht binnen de BMI-standards zou ik zo'n 40 kg moeten afvallen, maar dat ga ik niet doen voor ik weer wil starten met ICSI.

 

Inmiddels ben ik al 7 kg afgevallen. Dit doe en lukt mij via het eiwitdieet (ook wel proteinedieet genoemd).

Geplaatst

ALs ik eenmaal goed in het proces zit niet, maar ik heb sinds ik begonnen ben een paar keer vanwege omstandigheden 'pauze' genomen en 'gewoon' gegeten. HOewel het dan weer opnieuw starten me eigenlijk wel goed afgaat. Alleen heb ik dag 2 dan ontzettende hoofdpijn. Voor de rest valt het wel mee.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden