Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

welk mooi weer hier is het helemaal bewolkt!!!en volgens mij ook niet zo heel erg warm.

 

@edr ik werk in de horeca in de bediening dus dat ga ik nu ook weer doen bij een theaterhotel in roermond.het wordt een hele gevarieerde baan dus ik heb dr zin in.

 

 

 

is natuurlijk wel fijn dat we allemaal zo rond dezelfde tijd weer gaan beginnen nu steunen we elkaar hierzo en dan kunnen we elkaar op het wachtbankje steunen!!

 

 

 

ik ga vanmiddag op kraamvisite is normaal niet zo leuk maar dat is van een meisje wat ik ook via internet heb leren kennen en die ook niet zo heel makkelijk zwanger is geworden.er komen nog 2 meiden die ik ook via internet heb leren kennen die er ook moeite mee hebben gehad maar nu wel al moeder zijn of hoogzwanger zijn dus het gaat zeker heel leuk worden maar ook moeilijk denk ik!!

 

 

 

fijne dag allemaal

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

sas sterkte vanmiddag. Dit zijn altijd van die rot momenten!

 

Leuk joh die baan. Ik ga in oktober starten met een nieuwe baan, heb er zin in.

 

Hier is het wel aardig mooi weer hoor. Ik ben nog niet buien geweest maar het ziet er lekker uit. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk nog maar zo weinig buiten heb gezeten deze zomer. Gewoon geen zin.

 

Hoe is het met de rest? Nog 1,5 week en dan gaan we op vakantie. Ik heb er nu echt zin in. We gaan eerst een week naar de ardeche in frankrijk en daarna twee weken naar georges du verdon, zuidfrankrijk. Vorig jaar ook geweest, het is er zooo mooi en verzekerd van mooi weer. Heerlijk

Geplaatst

het mooie weer is nu gelukkig ook deze kant op gekomen :-)

 

 

 

lekker zeg bijna iedereen gaat nog op vakantie hier!! ik helaas niet meer ben in de eerste week van juni aleen week weggeweest en nu ikmet een nieuwe baan begin kan ik het niet maken om meteen weer vakantie op te nemen dus misschien dat we dan in jan of feb ligt natuurlijk aan de behandelingen nog wel weggaan

 

 

 

liefs

Geplaatst

Ook ik kom me aanmelden bij deze topic, zag al enkele berichtjes van bekenden uit het juli-wachtbankje.

 

 

 

Onze eerste poging voor een 2e kindje heeft helaas nogal wat voeten in aarde gehad. In de eerste instantie vlogen we door onze prik, slik en echo-rondes. De punctie was wat pijnlijk maar uiteindelijk een mooi resultaat van 2 cryo's en 1 terugplaatsing. En toen begon het gedonder...

 

Diezelfde week ben ik nog opgenomen in het ziekenhuis vanwege een ernstige overstimulatie. Ze hebben me vorige week dinsdag-woensdag in een kritieke toestand in totaal 4,8 liter vocht via de buikwand laten afvloeien. Steeds weer werd er gezegd dat ik wel zelf hormonen aan moest maken (lees- zwanger moest zijn ) vanwege de heftige reactie.

 

Helaas op de testdag ''s ochtend begon ik al te bloeden.

 

 

 

Nu ben ik intens verdrietig, weer thuis, en moeten we alles geestelijk maar ook lichamelijk een goed plekje gaan geven.

 

Voor ons dus een langere wachttijd, al moet ik nu even niet denken aan alles wat met ivf-overstimulatie te maken heeft.

 

(Wat klinkt dit ontzettend negatief )

 

Ik ga zo ondanks het mooie weer mijn verplichte bedrust opzoeken....

 

 

 

Groetjes Nienke.

Geplaatst

He Nienke wat een vervelende ervaring. Hopelijk kan je het de komende tijd een plek geven en lichamelijk en geestelijk weer opknappen. Hoeveel tijd hebben jullie je voorgenomen voor jullie pauze????

 

 

 

Laat je verdriet de vrije loop, dan gaat de verwerking sneller. (lees makkelijker dan over lange tijd). Je verdriet, boosheid en pijn moet er toch uit. Het klinkt misschien gek maar elke dag wordt het een beetje beter.

 

Ik heb geen overstimulatie gehad maar wel 1 miskraam en daarna nog 5 mislukte tp's.

 

De eerste tijd is een zwart gat, maar langzaam wordt het weer grijs en zelfs weer licht.

 

 

 

Sterkte en een lange digitale knuffel

Geplaatst

Hé Nienke wat een but tijd heb je achter de rug. Het hele traject is sowiezo al heftig maar dan moet je ook dit er nog bij hebben. Hoelang heb je verplichte bedrust? Sterkte met alles!

 

 

 

Ik heb een offday eigenlijk. er is gisteren een topic geopend over unive en de vierde poging. Eigenlijk hadden we al wel besloten om in januari over te stappen naar unive als de derde behandeling zou mislukken. Nu blijkt dat unive de vierde poging w.s. niet meer gaat vergoeden (gedeeltelijk). Dit heeft er wel even ingehakt! Ik had echt in mijn achterhoofd dat, als onze derde poging zou mislukken, we nog een poging zouden hebben maar nu is dat dus niet zo...

 

Dit maakt me wel heel bang voor september hoor. Dan gaat het dus echt definitief worden als het niet lukt. En juist dat definitieve wil ik eigenlijk helemaal niet. Geen hoop meer...pfff.

 

Gister heeft een vriendin gebeld en voicemail ingesproken dat haar schoonzusje (ken ik erg goed) zwanger is van een tweeling. Zij had pcos en moest clomid slikken. Ze zijn al een jaartje bezig. Helemaal fantastisch voor ze natuurlijk maar nu ken ik niemand meer van mijn leeftijd in mijn omgeving die geen kinderen kan krijgen. Gisteravond sinds lange tijd een flink potje gejankt. Ik heb nog een vriendin die zwanger is geworden met clomid en die vriendschap is het afgelopen half jaar eigenlijk kapot gegaan en dat wil ik niet maar ik weet niet hoe ik mijn verdriet naar haar toe uit moet spreken. Ze is m.n. de 1e periode van haar zwangerschap zo met zichzelf bezig geweest terwijl wij toen met de 1e icsi bezig waren. Dat heeft zoveel pijn gedaan, ik ben toen heel erg afstand gaan nemen maar dit voelt ook weer niet goed.

 

Gewoon wat je noemt een ROTDAG!!!

Geplaatst
Heerlijk! Waar gaan jullie naar toe?

 

Maareh...als je het er niet over wilt hebben prima hoor maar wat voor werk deed je? En what happens dat je werkeloos bent geraakt? Balen zeg!

 

 

 

Beetje late reactie :shower1: maar we gaan naar Miami en Aruba :av-31:

 

 

 

Ik werkte in het HR-vakgebied. En what happened.... Zeer lang verhaal. Te lang om hier ff te typen.

Geplaatst

Hoi meiden,

 

 

 

Hier gaat het langzaam ietsjes beter, vanochtend ben ik nog weer naar het ziekenhuis geweest. Daar was te zien dat het vocht minder is en dat mijn linkereierstok nog opgezet is. Die is af en toe ook nog flink pijnlijk.

 

Al met al wordt het hier iets minder zwart (zoals witje schrijft).

 

Onze pauzetijd ? Nou...we hebben het er nog niet echt over gehad.

 

Eerst maar goed hersteld, het verdriet eruit..en in oktober een weekje op vakantie (onze verlate zomervakantie-Naar Belgie Center Parcs)

 

Op zijn vroegst december, maar zelf denken we aan volgend jaar.

 

12 augustus hebben we eerst een gesprek over dit traject, hoe het gegaan is.

 

We gaan hier rustig aan (langzaam) verder.....

 

 

 

EDR heel herkenbaar wat je schrijft over anderen die min of meer weinig rekening houden met jou gevoelens. Jammer dat de vriendschap daar onder te lijden heeft gehad. Wat ontzettend ** dat unive gedeeltelijk niet meer vergoed. We moeten al zoveel meer moeite doen, en dan hier ook nog weer zorgen over hebben...

Geplaatst

@nienke...fijn dat je je iets beter voelt. Ben benieuwd hoe je gesprek van 12 augustus zal zijn. Zijn er echt dingen die je aan zou willen kaarten, waar je echt niet tevreden over bent wat betreft het ziekenhuis? Dingen die ze anders hadden kunnen doen? Neem je tijd hoor om weer een beetje tot jezelf te komen en het vertrouwen terug te krijgen om verder te kunnen gaan wat betreft de behandelingen!

 

 

 

Ik vind het ook wel heel lastig die vriendschappen die nu stroever gaan. Ik ben me continu aan het afvragen waar het fout is gegaan, wat mijn rol hierin is geweest, had ik dingen anders moeten doen, stel ik te hoge eisen aan vriendschap etc etc...

 

Ik kom er niet goed uit. Ik schuif het moment ook voor me uit om weer wat van me te laten horen. Herkennen jullie het ook dat vriendschappen hier zo onder lijden?

 

lieve groet,

 

Esther

Geplaatst

Ja ik herken mezelf heel goed hierin, hoe ik me opstel tov vriendschappen. Helaas ben ik wel tot de ontdekking gekomen dat een enkeling hier niet mee om kan gaan. En hoe mijn rol hier zelf in was/is.... als ik ervoor kies om het met een bepaalde vriendin niet erover te hebben (hoe kan het ook.....zij wordt te pas en te onpas zwanger) dan vind ik dat je dat dient te respecteren. Kun je dat niet......dan staat de vriendschap ter discussie naar mijn idee.

 

 

 

En de laatste tijd merk ik bij mezelf dat ik mezelf terug trek. Het bellen, wat van me laten horen voor me uit schuif. Maar ja, hoe lang kun je dat nog blijven doen zonder dat de vriendschap toch op 1 of andere manier eronder gaat lijden?

Geplaatst

maar zijn er bij jou ook vriendschappen echt stuk gegaan? Ik merk dat ik haar zoveel verwijt diep van binnen maar vraag me tegelijkertijd af of het eerlijk is van mezelf. Per slot van rekening is het zo fijn voor haar dat ze zwanger is en zal ze w.s. ook meer met zichzelf bezig zijn geweest. Ik heb ook een fijne vriendin die net bevallen is, zij is altijd heel meelevend geweest, heel vaak bellen, verdrietig voor ons enzo. Dat voelde zo anders. En nog een stel die een paar maand bevallen zijn, we stonden de derde dag van de kraamtijd op de stoep...huilen toen ze ons zagen!!! Omdat ze het zo moeilijk vonden voor ons (zullen ook wel kraamtranen zijn geweest maar goed, dan nog).

Geplaatst

vandaag trouwens nog naar de huisarts geweest. Ik ben elke keer zo moe. Vorige week bloed na laten kijken en vandaag de uitslag. Mijn hb bleek veel te laag (6,2 en moet tussen de 8 en de 10 zijn) en ik maak veel te weinig vitamine B12 aan. Logisch dus dat ik moe ben. Krijg nu de komende weken om de drie dagen een injectie, tien keer en daarna om de 2 maand. Hopen dat het dan wat opknapt.

Geplaatst

1 in ieder geval wel wat mij betreft. Maar de maanden daarvoor, voordat ik haar zelfs maar verteld heb dat we met IVF bezig zijn, ging het al niet best. Ik had geen behoefte aan contact met haar vanwege haar negativiteit. Dat kon ik er gewoon niet bij hebben. Na maanden zonder contact op gegeven moment wel weer enigszins contact gehad, en een paar weken nadat ik verteld had dat we met IVF bezig zijn kwamen er ineens allerlei verwijten dat ik niet blij reageerde op het feit dat ze een andere auto zou gaan kopen, dat ik haar dat nooit verteld heb (let wel: in 1e instantie hebben we het alleen familie verteld) etc. etc. In die tijd zat ik net voor een kijkoperatie met enorm veel stress qua werk en de bom barstte dus. Ik was er klaar mee.

 

 

 

En het is heel verschillend, want van anderen krijg ik wel support, maar op dit moment heb ik er schijnbaar even geen behoefte aan.

Geplaatst
vandaag trouwens nog naar de huisarts geweest. Ik ben elke keer zo moe. Vorige week bloed na laten kijken en vandaag de uitslag. Mijn hb bleek veel te laag (6,2 en moet tussen de 8 en de 10 zijn) en ik maak veel te weinig vitamine B12 aan. Logisch dus dat ik moe ben. Krijg nu de komende weken om de drie dagen een injectie, tien keer en daarna om de 2 maand. Hopen dat het dan wat opknapt.

 

 

 

Hmmm misschien even een idee dat ik dat ook even laat checken. Ik ben ook ontzettend moe. En kom er maar niet vanaf.

Geplaatst

Moet je doen! Even laten checken is nooit verkeerd. En volgens mij voel je het verschil in moeheid wel als het stress zou zijn of dat er echt iets is.

 

 

 

Misschien focus ik me wel teveel op die vriendschap die niet lekker loopt. Er blijft nog zoveel moois over! Maar toch moet ik hier binnenkort wat mee. Maar eerst maar eens op vakantie! Wanneer ging jij alweer op vakantie?

Geplaatst

Ja ga ik zeker doen!!

 

 

 

Misschien even laten rusten, na de vakantie kun je na een volledige rust de dingen/vriendschap in een ander perspectief zien.

 

 

 

Over precies 3 weken ben ik net op de airport van Miami geland :sunny:

Geplaatst

Wat vervelend zeg dat sommige van jullie door dit moeilijke traject vrienden zijn kwijtgeraakt. Ik ben gezegend met een aantal hele goede vrienden om me heen, waarvan een aantal ook kinderen hebben. Ze hebben stuk voor stuk met ons mee geleefd en ons verdriet gedeeld. Ook als we kinderloos blijven zullen ze onze vrienden zijn. Zij delen in ons verdriet en wij in hun geluk. Zo kan het ook gelukkig.

Geplaatst

Ik herken het verhaal van de vriendschappen hoor. Ik heb in augustus 2005 het contact verbroken met een heel 'oud' vriendinnetje. Zij was bevallen van haar 2de kind en vond het niet nodig mij te bellen, blablabla, Ik had het er erg moeilijk mee en heb toen besloten dat het voorbij was. Natuurlijk zijn er meer dingen maar dit was de druppel.

 

Groot was mijn verbazing dan ook toen ik afgelopen januari na een dagje werken het antwoordapparaat afluisterde, zij stond erop!!! Het was een week voor onze verhuizing, dus als ze later had gebeld had ze me niet meer kunnen bereiken. Vanaf die tijd hebben we weer contact, nadat we alles hadden uitgesproken natuurlijk.Zij begreep het en ze had het er erg moeilijk mee gehad. Ik ben blij dat we elkaar weer zien en spreken want het is toch wel een bijzondere vriendschap als ik er over nadenk...Maar ja, niet iedereen is natuurlijk zo, maar ik denk toch wel dat ik hier kan spreken van een goede vriendschap... Gelukkig kan het dus ook anders lopen.

 

 

 

groetjes Sab

Geplaatst

hey meiden

 

 

 

het lijkt me ontzettend kl... om zoiets mee te maken met een goede vriendin geukkig heb ik het (nog) niet meegemaakt en hoop het uiteraard ook niet mee te maken je hebt steun nodig in dit traject en die zoek je dan ook bij je vriendinnen en als die er dan niet mee om kunnen aan is dit niet leuk maar het getuigd misschien ook wel dat ze niet voor jouw door het vuur gaan en je niet steunen door dik en dun dan is het misschien maar beter zonder want ik wil graag hetzelfde terugkrijgen van iemand dan wat ik geef!!

Geplaatst

Ben dan wel niet echt een pauze meisje... Hoewel gevoelsmatig misschien wel.. Maar wilde toch even reageren op jullie vriendinnen-dilemma's en moeilijkheden.

 

 

 

Merk aan mezelf nu dat ik op de momenten dat ik het even heel moeilijk heb met het hele ivf gedoe ik de ongetwijfeld goedbedoelde commentaren als (kop op meid het komt wel goed, positief blijven dat helpt en alle andere dooddoeners) minder goed kan hebben van mensen die of net bevallen zijn of (net) zwanger zijn. Herkennen jullie dat? Ik denk dan altijd bij mezelf ja jullie hebben lekker makkelijk lullen. Denk ook dat de meeste mensen niet echt begrijpen hoe moeilijk een ivf traject is. En wat me laatst ook opviel is dat bij moeilijke momenten ik het idee heb dat mensen ook vooral met dooddoeners gooien omdat ze zelf eigenlijk wel heel graag willen dat het lukt. Heb ook het idee dat mensen het moeilijk vinden als ik zeg dat ik er soms over nadenk om ermee te stoppen. Maar volgens mij is dat ook wel een beetje eigenbelang zeg maar, het zou voor hun natuurlijk nog meer moeilijke situaties op kunnen leveren. En stel dat zeker is dat wij geen kinderen krijgen dan betekent dit dat mensen daar toch op een bepaalde manier rekening mee houden. Sorry is dit heel ingewikkeld geschreven? Haha in mijn hoofd klinkt het altijd zo helder maar als ik het dan typ denk ik snapt iemand nou eigenlijk wel wat ik wil zeggen.. Pfff hormonen..!!!

 

 

 

Pauze-meisjes sorry voor het storen van een niet echt pauze-meisje.. Succes allemaal en geniet van jullie tijd zonder ziekenhuis en hormonen.

 

 

 

Liefs,

 

Hanneke

Geplaatst

hallo EDR

 

 

 

ik las je berichtje dat na bloedonderzoek bleek dat je te weinig B12 aanmaakt.

 

Nu moest ik meteen aan een vriendin van mij denken. zij is in totaal 11x spontaan zwanger geworden, 1x een gezonde dochter, 1x is het kindje overleden bij 5 maanden

 

zwangerschap en alle overige zwangerschappen eindigde in een miskraam, varieerend van 5 tot 13 weken.

 

Omdat ze al 39 was hadden ze besloten om nog 1x proberen zwanger te raken dmv. ivf. Ook zij heeft dat haar lichaam de B12 niet (goed) opneemt en ook zij krijgt al vanaf haar 22ste om de 2 maanden een injectie.

 

De arts die haar begeleide voor haar ivf nam heel haar staus door en stelde voor om enkele maanden voorafgaande aan de ivf-poging om iedere maand een B12 injectie te laten zetten.

 

Zo gezegd en zo gedaan, ze had uiteindelijk een terugplaatsing van 2 matige embyo's (was verwacht gezien haar leeftijd, ruim 39) en 1 heeft zich genesteld en heeft geresulteerd in een geweldige zoon (nu alweer 2 jaar).

 

men heeft nooit een oorzaak kunnen vinden voor haar 9 miskramen en overleden kindje maar ze is er van overtuigd dat de extra B12 injecties eraan bijgedragen hebben, haar arts verklaarde aan haar dat een tekort aan B12 ook van invloed is op de doorbloeding van de baarmoeder en het vermoeden is dat het tekort de oorzaak van alle ellende was.

 

Wil natuurlijk niet zeggen dat dit jullie zal helpen maar je weet maar nooit!!!

 

Ik wens je heel veel succes!!!

 

 

 

sorry is een heel verhaal geworden

 

 

 

succes!!

 

groetjes meiske74

Geplaatst

Meiske...ik moet zeggen dat ik wel heel erg geschrokken ben hoor. Ik ben n.a.v. je verhaal gaan googelen op internet en het is idd zo dat een tekort aan vit. b12 de innesteling bemoeilijkt. Dat zou dus de reden kunnen zijn dat we bij onze 1e 2 icsi's niet zwanger zijn geraakt. Ik ga maandag gelijk het ziekenhuis bellen. Ik vraag me af of ik het afgelopen jaar hierop gecontroleerd ben. Als zou blijken dat dat niet zo is dan is dat toch een stomme fout van het ziekenhuis? Of trek ik het nu te ver door? Als het allemaal zo is dan ervaar ik het zo dat die 1e 2 behandelingen weggegooid zijn. In elk geval is het dus de vraag of we in september onze 3e icsi gaan doen als mijn vit. b12 dan nog niet op orde is. Ik zou volgende week nog een spuit krijgen en dan pas over drie weken weer, na mijn vakantie. Ik zou evt. mezelf kunnen spuiten maar het zijn intramusculaire spuiten en die zijn erg vervelend om zelf te spuiten. Pfffff......wat een gedoe.

 

In elk geval heel erg bedankt voor je tip!!!

Geplaatst

hallo EDR

 

 

 

ik wilde je niet laten schrikken he!! maar ik snap het wel, ik weet niet of het B12 gehalte kan fluctueren maar voor zover ik weet wordt er niet standaard op getest.

 

(zeker niet als je geen klachten hebt)

 

Zelf laat ik komende week ook bloed afnemen om het eea. te laten meten, je weet maar nooit!

 

Misschien is het een optie voor je om de spuit mee te nemen en in het buitenland te laten zetten?

 

Nou in ieder geval veel succes en wie weet gaan we in September gelijk op...

 

 

 

groetjes

 

Meiske74

Geplaatst

Nee joh, ik ben blij dat ik dit weet! Hardstikke bedankt!

 

Ik moet donderdag naar de endocrinoloog in het ziekenhuis en ga dan mijn labresultaten even opvragen. morgen ga ik bellen met het ziekenhuis.

 

Wie zou ik kunnen vragen om mijn spuiten dan te zetten? Ik moet ze om de drie dagen. Ik ben zelf verpleegkundige en ik heb gisteren besloten dat ik het gewoon zelf ga doen.

 

Ik moet wel zeggen dat ik het allemaal lastig vind hoor. Als het idd hieraan zou kunnen liggen dat de 1e 2 behandelingen niet gelukt zijn dan vind ik het wel heel erg zonde. Toch wil ik eigenlijk heel graag in september de derde behandeling. Nu hoop ik dat het ziekenhuis niet moeilijk gaat doen. Ik ga nl drie weken op vakantie en een paar dagen nadat ik terug ben zou ik gaan starten. Ik wil dus zelf gaan spuiten en dan kom ik een dag eerder weer van vakantie zodat ik vrijdags nog een spoedlab kan doen. De resultaten daarvan zouden dan wel net op tijd of een dag te laat binnen kunnen zijn maar dan ben ik toch nog maar net begonnen. Spannend dus allemaal.

 

Nogmaals bedankt! En ik ga ervoor dat we in september gelijk oplopen!!! Het word druk hier in september (of ik bedoel op het wachtbankje).

 

Ik zei gisteren wel tegen mijn man dat, als het idd hieraan heeft gelegen (zul je natuurlijk nooit met zekerheid kunnen zeggen maar je snapt wel) dan gaan we nog een vierde poging zelf betalen!!!

 

liefs esther

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden