Ga naar inhoud

Wachtbankje februari 2011


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

He?? Mijn bericht van vanmiddag v.a. mijn iphone is ineens weg, en de reacties erop volgens mij ook. Pff, het rommelt soms echt op deze site he.

Violet

gelukkig voel je je langzaam wat beter. Lijkt me heel eng om je zo te voelen op dit moment. Goed om alles steeds in overleg met de arts te doen ja, dan kan je er misschien iets ‘rust’ bij vinden. Hoop dat je snel helemaal beter wordt!!

Angel

onwijs gefeliciteerd!! Wat beschrijf je dat grappig, haha, dat je het gewoon even tussendoor deed. Fijn dat het posi is!

Hermien

vroegtesten is echt lastig he, ik deed het ook en bleef gewoon in de onzekerheid zitten. Wel fijn dat je hoofdpijn weg is.

Danielle

wat klote joh! Voor jou was ‘t ook alweer de 2e icsi. I know how you feel… sterkte.

Jrn

jij moet nog even wachten met testen, we leven hier allemaal met je mee hoor!

Ellentrik

wat een lieve reactie, dank je wel, vind ik echt fijn te lezen. Hoe gaat het met jou nu?

Joleasa, Wish, Sylvie, Sharon en vele anderen

thx girls voor jullie medeleven.

Louise

ook voor jou: balen joh!! Kom je het weekend een beetje door?

Hoopvol en andere meiden die net als ik zo teleurgesteld zijn…

Hoe voelen jullie je ondertussen?

Hebben jullie ook dat je zo opziet tegen de toekomst? Elke maand toch weer een ovulatie, een ongesteldheid, pff waar is het nog goed voor. En toch altijd weer die hoop dat je stiekem toch spontaan zwanger bent. Weeeer die spanning… en dan de teleurstelling, keer op keer, want ik word altijd weer ongesteld. Ik word daar echt gestoord van. En zo wil ik het gewoon ook echt niet. Maar ja, wat kunnen we er aan doen? Accepteren die hap en mee leren leven…? Ik haat het dat we hier geen invloed op hebben.

Dit was onze VIERDE behandeling. Door de escape IUI was het niet allemaal voor niets, en het is daardoor gelukkig niet duur geworden, maar een volgende behandeling gaat gewoon uit onze eigen portemonnaie. Niet dat dat het belangrijkste is, want ik zie vooral op tegen het wééér een behandeling moeten doen. Het heeft zo’n impact op je leven. Je wilt alleen maar dat de dagen voorbij gaan. Eigenlijk ben ik er helemaal klaar mee. Maar ja… stel dat ik bij een 5e keer wel zwanger zou worden… En ik wil gewoon niet mijn hele leven kinderloos blijven! Maar ik vind het heeeeel erg zwaar. Wat een gedoe man. Elke idioot kan zwanger worden, en wij worden zelfs na zó veel moeite, pijn, lijden, frustraties, hoop, en teleurstelling niet zwanger. Het is zo oneerlijk. Ja toch meiden? Niet dat wij het meer verdienen dan een ander hoor, totaal niet, ook een idioot verdient het om zwanger te worden (sorry hoor, voor mijn stomme uitspraken ;-) ik bedoel het niet lomp) maar waarom moeten wij er zoveel moeite voor doen en lukt het zelfs dan nóg niet!?

Meiden, het weekend is weer (bijna) voorbij. Men, wat heb ik gewoon echt geen zin in werken. Ik wil gewoon dat er weer een paar weken/maanden voorbij zijn zodat ik weet of ik ooit zwanger wordt of niet. Normaal vind ik werken leuk, en met vrienden afspreken leuk, maar nu zie ik het gewoon als tijdsopvulling zodat de dagen voor bij gaan.

Tjonge, dat klinkt echt depressief, haha, zo is het ook weer niet hoor. Maar het voelt nog wel even heel anders allemaal. Maar ja, moet het nog verwerken, heb gister pas getest he, dus mag nog even ;-) Het gaat verder heust wel goed met me, zit gewoon even lekker te zeuren en jullie zijn de pineut, haha ;-p

Sorry voor mijn lange verhaal. Ik had nu weer tijd om op iedereen te reageren en zelf wat te schrijven. Slaap lkkr strax

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hermien. Ow gelukkig dat je weer wat rustig ben.

vond het zo kut voor je.

Per test kan het wel veschillen ja.

Weet ni of deze gevoeliger zijn. Heb ik wel een x gehad. Maar het zou best kunnen hoor.

Heel veel succes meid ik denk aan je.

 

Armanda dank je wel. Ja zo was het ook haha.

Maar ik kreeg ff wat traantjes in me ogen van je bericht. Het is echt zo oneerlijk.

Zo heb ik me eigen ook gevoeld. Ik herken veel dingen die je schrijf. Ik zou hier na nog 1 behandeling hebben. En daar moest ik niet aan denken dan begon ik al weer te huilen. Bij ons was er geen oorzaak gevonden alles was goed maar waarom lukte het dan niet

Vind het zo erg voor je leef echt met je mee.

Jullie zijn nog een stuk verder pfffffff

 

Nu is het bij ons nog de vraag blijf het dit x wel zitten.

 

Heeeeeel veel sterkte meid

 

 

Veel liefs angel

Geplaatst

Meiden wat een wisselende emoties komen er hier voorbij. Er zijn verschillende koppels heel gelukkig (met o zo veel onzekerheid natuurlijk) op dit moment maar er zijn er ook zoveel die zichzelf weer bij elkaar moeten proberen te rapen. Armanda ik herken zoveel in wat je zegt...die emotionele achtbaan waar je in meegesleurd wordt, de hoop, de wanhoop, het verdriet, de pijn...

Het leven bestaat bij mij momenteel ook alleen maar uit dit...en dit is dus weer verder willen, willen weten waar je aan toe bent, hoop willen hebben...

Na onze laatste behandeling, de vijfde, heb ik me zo enorm verdrietig en down en depressief gevoeld. Ik trok me terug, kroop in mijn eigen veilige holletje en had (heb) weinig oog voor alles wat er rondom mij heen gebeurd. Ik herkende dit niet van mezelf. Nu, na drie weken, begin ik me weer wat beter te voelen, heb ik weer zin om te gaan starten (ook al duurt dat nog minimaal vijf weken). Maar de onzekerheid blijft. En ook al zouden we stoppen met behandelingen dan denk ik dat die onzekerheid elke maand blijft, ook al zal het wat slijten, zullen de scherpe kantjes eraf gaan.

Wat ik hiermee wil zeggen...zie mijn onderschrift, de bovenste regel!

En als de hoop echt weg is...dan geloof ik met heel mijn hart dat er wat anders voor in de plek komt. Er zal een zere plek zijn, een blauwe plek, een pijnlijk litteken maar toch zullen er mooie momenten zijn, is het leven het waard om geleefd te worden.

Armanda...knuffel voor jou en voor al die andere meiden die deze maand (voor de zoveelste keer) teleurgesteld zijn.

Geplaatst

Armanda,

Ja, het leven is echt oneerlijk en ohh konden we maar wat doen, maar helaas....

En ik snap ook goed dat je zo graag wilt weten of het uiteindelijk ook een keer

zal gaan lukken.

En tja het geld, als we wisten dat het resultaat zou opleveren dan hebben we het

er natuurlijk allemaal voor over, maar ook dat is allemaal onzeker.

Wij hebben een dochtertje uit onze 1e behandeling in 2007, van een cryo en toen we

nadat ze een jaar was nog heel graag een brusje wilden zijn we de molen weer ingestapt.

Ik dacht.....nou als het allemaal zo gaat als toen dan doen we het ervoor.

Maar helaas dit keer dus ook al 3 behandelingen weer achter de rug en nu dan onze laatste

cryo poging en dan gaan we stoppen.

We zijn ontzettend gelukkig met ons gezinnetje maar ik had/hoop nog zo op een broertje of zusje

voor onze kleine meid!

Daarom kan ik me zo goed voorstellen dat jij die droom nog niet op kunt geven en het enige wat

ik je kan zeggen is:

Volg je gevoel en doe waar jullie je goed bij voelen, niemand anders kan jullie zeggen wat te doen!

En misschien kun je Wish als voorbeeld nemen en heb je de volgende behandeling ook het geluk

dat jullie positief mogen testen en een wonder in jullie armen mogen sluiten!

Ik wens je heel veel sterkte met het verwerken en ik wens je heel veel succes!

Dikke knuffel!!

Geplaatst

Hey Angel, ja ik snap je onzekerheid. Het blijft spannend he! Volgens mij voelt het pas rustiger als je de 12 weken hebt gehaald...

Maar komt vast goed met jou! Probeer als 't lukt ook wat te genieten. Zet 'm op meis!

Geplaatst
Meiden wat een wisselende emoties komen er hier voorbij. Er zijn verschillende koppels heel gelukkig (met o zo veel onzekerheid natuurlijk) op dit moment maar er zijn er ook zoveel die zichzelf weer bij elkaar moeten proberen te rapen. Armanda ik herken zoveel in wat je zegt...die emotionele achtbaan waar je in meegesleurd wordt, de hoop, de wanhoop, het verdriet, de pijn...

Het leven bestaat bij mij momenteel ook alleen maar uit dit...en dit is dus weer verder willen, willen weten waar je aan toe bent, hoop willen hebben...

Na onze laatste behandeling, de vijfde, heb ik me zo enorm verdrietig en down en depressief gevoeld. Ik trok me terug, kroop in mijn eigen veilige holletje en had (heb) weinig oog voor alles wat er rondom mij heen gebeurd. Ik herkende dit niet van mezelf. Nu, na drie weken, begin ik me weer wat beter te voelen, heb ik weer zin om te gaan starten (ook al duurt dat nog minimaal vijf weken). Maar de onzekerheid blijft. En ook al zouden we stoppen met behandelingen dan denk ik dat die onzekerheid elke maand blijft, ook al zal het wat slijten, zullen de scherpe kantjes eraf gaan.

Wat ik hiermee wil zeggen...zie mijn onderschrift, de bovenste regel!

En als de hoop echt weg is...dan geloof ik met heel mijn hart dat er wat anders voor in de plek komt. Er zal een zere plek zijn, een blauwe plek, een pijnlijk litteken maar toch zullen er mooie momenten zijn, is het leven het waard om geleefd te worden.

Armanda...knuffel voor jou en voor al die andere meiden die deze maand (voor de zoveelste keer) teleurgesteld zijn.

 

Wat een verdriet toch overal.....ik zit met tranen in mijn ogen!

En wat een mooie tekst, ik hoop dat jij je hier een beetje aan kan optrekken!

Ook een dikke knuffel voor jou, het is jullie zo gegund!

Liefs

Geplaatst

Armanda het blijft soms zo moeilijk met wat er allemaal gebeurt. Wat je schrijft is voor vele herkenbaar.

Gewoon proberen van je af te schrijven, daar zijn we voor.

Geplaatst

Syl-vie,

Ik zie dat je op iedereen zo fijn reageert en belangstelling hebt maar hoe

gaat het met jou eigenlijk?

Ik zie dat je geen handschrift hebt, dus ik heb geen idee over hoe en wat!

 

Liefs

Geplaatst

Nou Hermien ben even van mijn bank af gekropen achter de laptop want dan verschijnt mijn handtekeing wel...haha.

 

Hier alles prima, nog een beetje last van de hormonen, veel pukkels, voel me weer net 16.

Wij gaan maart of mei weer opstarten met ivf. Tot die tijd proberen we weer fit te worden en wat af te vallen.

 

Morgen zit voor jou de eerste week erop, tweede week is altijd wel zwaarder, je begint dan echt af te tellen.

Jullie hebben alleen bij de eerste icsi een cryo gehad en daarna niet meer?

Geplaatst

Oh dan gaat het voor jullie straks ook weer spannend worden!

En hopelijk met veel meer geluk, ik zie dat jij ook al heel veel te

verduren hebt gehad en wat ben je sterk om toch weer door te gaan.

Je verlangen......is dan zo sterk, ik heb bewondering voor je!

 

We hebben bij de 1e behandeling 4 cryo's gehad, die per 2 waren ingevroren.

Bij de 1e cryotp was er een goed uit de vriezer gekomen en de ander niet.

Van deze tp ben ik zwanger geworden.

Nadat mijn dochter een jaar was, zijn we voor de andere 2 cryo's gegaan.

Hier hetzelfde verhaal, 1 wel gehaald de ander niet.

Maar geen zwangerschap helaas.......

Nu na de 3e behandeling na de geboorte van mijn dochtertje hebben we nog 1 cryo

overgehouden en daarvoor zitten we nu op de wb.

We hebben ervoor gekozen om er hierna mee te stoppen, maar ik voel wel dat dit

wel erg moeilijk zal worden, als deze poging niet lukt.

Maar we gaan er nog voor, hhhahhahah we houden de moed er nog even in!

 

Hermien

Geplaatst

hermien je hebt gelijk wat silvie betreft, je denkt altijd aan ons maar hoe is het met jou?

 

lieve lieve armanda ik ben het helemaal met je verhaal eens... sommige mensen mishandelen/verwaarlozen/wilden geen kinderen, maar krijgen ze alsong..

en wij willen het met zn allen zo ongelooflijk graag, dat het verschrikkelijk oneerlijk verdeelt is. Ik snap dat je wilt weten of het uberhaupt ooit gaat lukken, ik moet er ook niet aan denken kinderloos te blijven. Tis ook erg dat de verzekering maar zo weinig vergoed.. Ik hoop heel erg dat onze dromen uit zullen komen, want ook al verdient een ""idioot"" ook een kindje, ik weet zeker dat wij er sowieso ontzettend van zullen houden.

 

met mij gaat het op zich wel, de 1e keer zou ook te mooi om waar te zijn, en het is een geluk bij een ongeluk dat ik meteen door mag, waarschijnlijk volgende week maandag alweer een iui als mn lichaam mee werkt.

 

ik wil jullie allemaal bedanken voor de steun, ik blijf nog wel mee kletsen hier, maar ik vind t gewoon erg leuk dat iedereen zo met elkaar mee leeft, en dat ook degenen die positief hebben getest de anderen niet vergeten

 

zo heel verhaal, morgen weer 7uur op dus zo maar naar bed toe

 

allemaal welterusten

xx

Geplaatst

Hermien moeilijk om die beslissing te nemen om eventueel te stoppen. Vooral omdat jullie een kindje hebben, het kan dus. Maar wie weet, het kan nog alle kanten uit en hopelijk gaat het de goede kant uit.

 

Hoopvol misschien brengt maart jullie meer geluk.

Welterusten.

 

Aardig van jullie voor de bewondering, grappig ik heb dat ook bij andere op het forum maar niet bij mezelf.

Bedankt meiden!

Geplaatst

Amanda en EDR wat een herkenbare verhalen. Gister had ik een erge baaldag en kwam er ook een dergelijke stormvloed aan woorden uit (die mn man dan moet opvangen). Als ik nu wist dat ik over twee jaar zwanger zou zijn zou ik ervoor tekenen. Je weet dan tenminste waar je aan toe bent. Maar nu is het verder leven in onzekerheid en hopen op een wonder. Iedere keer als ik in mn omgeving iemand hoor die zwanger, wil ik het liefst snel weglopen. Natuurlijk gun je het iedereen, maar het is o zo frustrerend als er achteraan komt, het was niet gepland maar wel gewenst of het was wel slopend, pas na poging 3 was het raak. Ik ben nu ong. 36 cyclussen verder.... En sommige van jullie nog veel meer. Bah wat klinkt dat veel.

 

Maar gelukkig biedt dit forum wat troost. Meiden ik hoop zo dat jullie ook allewmaal een keer goed nieuws kunnen geven. Dat zou iig meer dan eerlijk zijn.

Geplaatst

Armanda en Esther (EDR),

Ik (en vele anderen hier) herkennen dit gevoel maar al te goed. Vooral wat Armanda zei dat elke 'idioot' zwanger kan worden, 5 kinderen krijgt met de sigaret in de mond en de alcoholfles in de hand, en dat mag allemaal. Maar het beste voor hebben voor een toekomstig kindje, alles er voorover hebben, door diepste dalen voor willen gaan en je lichaam hormonaal verschrikkelijk onder druk zetten, maar uiteindelijk nooit zwanger raken.. Nee, dat mag dan weer niet.. Ik ben blij dat er uiteindelijk nog zoveel vrouwen toch nog zwanger raken, zeker op dit forum. Het kan dus echt! Maar het is verdomd zwaar. Put moed uit deze verhalen, want ooit komt het nog wel! Jammer dat in Nederland inderdaad maar 3 pogingen vergoed worden. Als Belgische heb je recht op 6 pogingen in je hele leven. Comfortabel voor een eerste kindje. Spannend voor een tweede.

 

Aan alle meiden die al zoveel jaren proberen (jrn, wat raakt je berichtje me toch ook), geef de moed niet op. Ooit is het aan jouw beurt, en mag je zelf geboortekaartjes sturen en doopsuiker bestellen. Ik wens je onwijs veel succes op dit wachtbankje, en hoop dat het raak is. En als het niet dit wachtbankje wordt, wordt het wel een volgende wachtbankje. En dan op naar het 12-weken wachtbankje!

 

dikke knuffel

:hugs2:

Geplaatst

Clauw,

Ik zie dat jou testdatum ook al aardig in zicht komt, hoe gaat het?

 

Angel,

Nou, lekker geslapen hahahahha

Heb je vandaag nog weer getest?

 

Hermien

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden