Door DIK en DUN meisjes

[Gast Guusje]

Fren, gelukkig het probleem gevonden. En onder de pannen met Kerst :-)

 

Tool, snel he? Dat ik mag testen. Officieel mag in zaterdag de 26 e testen, maar in het weekend doen ze het niet. En na een cryo TP mag ik altijd zo vroeg testen. Maar dat komt ook omdat de cryo al 4 dagen oud was. En terug geplaatst is 4 dagen na ei. :happy7:

[rubster]

Meiden,

 

Wij hebben voor de kerst nog helemaal niets geregeld. Weet wel dat ons huis dan nog in de verbouwingsfase is.

San, omslagtig boodschappen doen alleen met Ruben,

Guusje, snel alweer testen.

snap dat sommige mensen er veel moeite mee hebben.

Syl, jou opmerking dat je al kids van een jaar of 3 had kunnen hebben, daar had ik eergisteren last van.

15 november was de dag van de verwekking van ons kindje. Die zou nu 2 jaar en 3 maanden zijn geweest. Dat gevoel ken ik dus maar al te goed.

MAar nu we toch al meer aan het verwerken zijn en de slaapkamers hebben verbouwd kan ik zeggen dat ik al iets meer rust heb gevonden. Straks als het kantoor helemaal is ingericht lekker aan de knutsel en me misschien wat meer profesioneel op richten. Dat is dus toekomst muziek. Verder moet ik ook tijd over houden voor sport en genieten van mijn vent.

 

Heel veel succes iedereen en als ik niet reageer dan is het me allemaal te veel.

 

Dikke knuffel voor iedereen.

[Laika]

Hi Ursela,

 

Goed dat je het even aanstipt hoor! Ik kan me ook herinneren dat de meeste meiden het hier niet zo heel erg vinden om soms wat babydingen te lezen maar deze laatste dagen staan er best wel wat babyzaken op ja. Net als Fren vind ik het soms lastig om hier te posten want ik wil natuurlijk niemand voor het hoofd stoten. Ik kan mijn ei ook prima kwijt in het oktober topic hoor dus echt, geen probleem om hier wat minder over Jim te ouwehoeren. Overigens vind ik jullie reacties (van iedereen) erg lief!

[Tool]

ik lees het en vergeet het ook weer meteen, maar dat heb ik wel met meer dingen.

Ben teveel met mezelf bezig en ondanks dat ik eigenlijk wat minder hier wil zijn, ben ik iedere dag wel een paar keer hier te vinden.

 

Vannacht een paar keer de gedachte gehad: waarom wil je doorgaan? kind opvoeden is een hele taak, kunnen we dat wel aan (ja, anders waren we hier nooit aan begonnen), of is het alleen maar voor het zwanger zijn? Redden we het wel financieel als we nu al af en toe nauwelijks de eindjes aan elkaar kunnen knopen? zijn we niet heel egoïstisch bezig om een kind op de wereld te brengen (niet omdat het zo slecht gaat met de wereld en de economie, want zoiets zal er altijd wel zijn), maar zijn wij wel goeie ouders? Is het niet beter dat we er idd een streep achter zetten en gewoon lekker ieder jaar op vakantie kunnen gaan naar ons tweede thuisje, geen 'wat-als' meer.

beetje verdrietig in mijn hoofdje nu....

 

net wat Henne laatst zei, knap hoe jullie ermee proberen om te gaan en jullie leven (opnieuw) proberen in te richten zonder kinderen.

ga morgen maar een afspraak maken met die instelling die de ha mij doorgegeven had.

[Sylvino]

Heel bericht getypt voor Tool valt iPad uit, grrrrr.

 

Dan maar een knuffel voor je, geen puf om alles opnieuw te schrijven.

[Kaartje]

Ursela, lief dat je het nog een keer ter sprake brengt. Zelf vind ik het juist heel leuk om de verhalen te lezen. Heb dan altijd het gevoel dat ik een beetje mee kan genieten. Ik zou het dus heel jammer vinden als jullie niks meer over jullie kindjes zouden schrijven. We heten toch juist door dik en dun. Dat betekent dat ik meeleef met jullie verhalen over kindjes en jullie met mijn verhalen over andere plannen toch? We weten wat iedereen er voor heeft moeten doen om zover te komen, dus daarom is het wat mij betreft ook zo gegund. En als die verhalen teveel zijn voor iemand kun je ze ook gewoon niet lezen toch? Of zeg ik nu wat geks?

 

Tool, zo herkenbaar die twijfels. Zo zit ik nu ook weer een beetje tov pleegzorg. Wil het heel graag, maar aan de andere kant vraag je je dan soms af of dat eigenlijk niet heel egoistisch is om gewoon een kind in huis te willen. Aan de andere kant denk ik dat het ook in het belang van zo'n kind is. Kan het dus altijd weer lekker weg redeneren, maar snap het gevoel heel goed. Eerst toch nog maar even rustig met manlief over hebben. Hij moet er ook helemaal achter staan. Anders ga ik er niet aan beginnen. Tussenvorm zou voor mij kunnen zijn als mijn zusje op termijn (hopelijk) een kindje zou hebben. Heb me al aangemeld voor 1 dag in de week opvang spelen. Dat zou mogelijk ook een mooie invulling kunnen zijn. We zien het allemaal wel. Ben voor nu vooral blij dat ik niet meer in een traject zit. Dat geeft gewoon duidelijkheid. Soms is het wel eens moeilijk, maar merendeel van de tijd voel ik me eigenlijk wel prima.

Tool, hoop dat jullie ook weer wat rust in jullie hoofd gaan krijgen. Als je daar wat hulp van buitenaf bij nodig hebt zeker doen.

 

Henne, fijn om te lezen dat de hapto al effect lijkt te hebben. Zoals jij het beschrijft lijkt het eigenlijk wel op de gesprekken die ik met mijn voetreflextherapeute heb. Die kan ook zulke duidelijke vragen stellen. Dan kom je soms ineens op heel verrassende conclusies. Ben benieuwd wat het je allemaal gaat brengen. In je verhaal nog niks gehoord over dat aaien dat ik eerder vermoedde ;-).

 

Syl, voor jou dus ook nog wat onzeker allemaal? Misschien gewoon de rest van dit jaar niks beslissen en zien waar jullie gevoel uiteindelijk op af gaat? Ben wel heel blij dat Kayla het met de codeine zo goed doet. Vond je dierenarts het niet gek dat je zelf met een idee kwam? ;-)

[EDR]

Hey meiden.

Ik persoonlijk heb niet echt heel erg veel moeite met het feit dat er hier over de kleinsten onder ons gesproken word. Wel merk ik dat ik heel erg aan het cocoonen ben. Ik trek me heel erg terug uit van alles en nog wat. Ik werk en verder zit ik veel thuis. Weinig power om dingen op te pakken en de deur uit te gaan. Ik ben heel veel aan het nadenken en aan het verwerken, dingen op een rijtje proberen te zetten. Ik lees wel alles mee maar heb zo weinig te melden. Ik merk ook dat de drang om veel te schrijven minder is momenteel. W.s. omdat de wegen hier in dit topic zo langzamerhand uit elkaar gaan lopen (in mijn beleving)...that's life maar dat maakt dus ook dat de raakvlakken wat minder worden. Zonder nu mensen voor het hoofd te willen stoten hoor! Begrijp me niet verkeerd. Er valt gewoon weinig te vertellen over mijn leventje nu en hoe we samen proberen dat vorm te gaan geven.

We zijn afgelopen week bij een huis wezen kijken en gaan volgende week kijken bij het huis wat ik vorige week hier geplaatst heb. Ben er gewoon verliefd op! Volgende week komt ons huis in de verkoop. Er zijn al veel meer kijkers geweest bij dat huis maar nog geen kopers. We houden er heel erg rekening mee dat dit huis voor onze neus weg gekaapt gaat worden hoor maar dan nog blijft ons huis in de verkoop. We hebben altijd gezegd dat we graag een klein vrijstaand huisje wilden kopen als we geen kinderen zouden krijgen. Als ons huis verkocht zou zijn en we hebben nog geen ander huis dan gaan we gewoon een poosje huren en op ons gemak op zoek naar ons droomhuisje. Van die gedachte krijg ik wel energie hoor. Dit huis hebben we gekocht als zijnde het huis waar wij een gezinnetje zouden gaan stichten. Dit is niet het geval en ik wil weg! Ik heb behoefte aan een 'project' van gerard en mij samen. Ergens samen onze schouders onder kunnen zetten, toewerken naar een plekje waar we ons helemaal prettig voelen, wat we in kunnen richten en delen zoals wij dat willen. Een huis waar toekomst ligt voor ons samen. En stel dat we gaan adopteren dan hebben we de komende vijf jaar fijn iets waar we mee bezig kunnen zijn.

In eerste instantie dacht ik...es ben je nu aan het vluchten voor alles? Maar dat geloof ik toch niet. Het voelt goed om samen nieuwe plannen te maken met in onze rugzak alle ervaringen van de afgelopen jaren en onderwijl samen verwerken dat de dingen zijn zoals ze zijn.

Nou ja, lang verhaal...kort gemaakt: meiden schrijf lekker van jullie af! Ik vind het heerlijk om op de hoogte te blijven van jullie wel en wee maar heb gewoon zelf weinig te melden! Maar ik ga nog niet foetsie hier, ook dat is onderdeel van mijn verwerkingsproces merk ik: op mijn tijd afscheid nemen van dingen en daar zal dit forum t.z.t. ook bij gaan horen maar nu nog niet!

Ik ben bijna al mijn medicijnen kwijt en dat voelt trouwens ook fijn. Weer een stapje verder!

Dag lieve meiden!

[Tool]

ah Syl, lief, hihihi.

[fren-1976]

lieve es, vind het heel knap hoe je alles weer onder woorden brengt. Denk ook zeker niet dat een nieuw huis een vluchjt is, maar juist een uiting van het oppakken van je leven. Je zult verder moeten in de nieuwe situatie en daar hoort het volgen van je dromen bij! Ik denk dat het vinden, verbouwen en inrichten van je droomhuis juist een heel positief iets is! Super leuk en spannend bovendien!

[Sylvino]

Klopt wel wat je zegt Esther, levens worden nu eenmaal anders en soms moet je dingen afsluiten. En dan hou je herinneringen en foto's over van een bijzondere maar ook verdrietige tijd.

 

Tool, klote iPad, haha! Maar ik ook die gedachtes kort samengevat.

[Sylvino]

Kaartje zou leuk zijn als je de oppas kan worden van je zusje als het zover is.

 

Mijn dierenarts vroeg dit ook en had al eens eerder gezegd dat mijn kennissenkring was uitgebreid met een dierenarts. Echt Kaar een verschil van dag en nacht, heb ze gisteren zelfs weer in bad gedaan. Ze is wel wat van slag na haar logeerpartij. Ben wel aan het twijfelen of ik door blijf gaan met de ab spuit, deze heeft ze nu 4 x achter elkaar gehad, kan dat kwaad om hier mee door te gaan. Wbt de codeïne ze had 3x daags 1 voorgesteld en ze zit nu op 1 tablet verdeeld over de ochtend en avond. Niet slecht hè?

[Tool]

Kaartje, knuf

[Tool]

Es, wat je schrijft met een nieuwe woning, dat gevoel heb ik ook wel eens. hebben dit huis gekocht met het idee dat de kamer rechts boven aan de trap de kinderkamer wordt. Nu is het nog steeds de kattenkamer en staat er zelfs al een kastje met alles speelgoed voor ons kind/kinderen in.

 

Volgens mij is het geen vluchtgedrag, maar juist zoals Fren al zei, een oppak moment van jullie leventje, waar jullie samen ervoor gaan.

 

liefs,

Tool

[Eef]

Zo even bijgelezen en reageren. Allereerst, Henne's berichtje en lieve woorden voor degenen zonder kinderen. THanks lieverd, ik wil wel graag laten weten dat jullie als forum meiden voor mij, maar vast en zeker ook voor de anderen, heel veel betekenen, en het is fijn om hier door dik en dun ook daadwerkelijk te voelen.

Wat betreft de vraag/opmerking van Ursela, het moeilijke is dat ik alleen voor mezelf kan spreken en voor mij is babyverhalen en zwangerschapsperikelen echt geen probleem. Wat ik merk is net als bij Esther, dat je op een gegeven moment wat afstand neemt en coocoont om een nieuwe richting in je leven te kunnen vinden. Wat dat betreft vond en vind ik het moeilijk te merken dat ik minder reageer, ook omdat ik liever had gewild wel de energie te geven voor al jullie lieverds, zoals jullie dat mij immers ook hebben gegeven in het verleden. Maar ik denk dat we hierin mooi als team zitten, en er iedere keer wel weer iemand is die aanvult of wat kan meegeven, en dat is het mooie van dit forum ; -)

 

Wat ik een lastig onderwerp vind is de voorzichtigheid bij zwangeren/ moeders hier iets te plaatsen, omdat men de ander die in de strijd zit niet voor het hoofd wil stoten. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel dingen uit reaktie guusje en ruby herken, het is niet altijd gemakkelijk, maar ook merk ik dat je dan als het ware automatisch, wat afstand neemt of snel over dingen heenleest, en soms kan ik het ook toelaten en gewoon stilstaan bij het verdriet wat er nu eenmaal gewoon is. (maar tegenwoordig weer hartstikke leuk om te lezen juist, dus het wisselt wel). Dit is zo'n typisch fenomeen, deze hele periode van zwanger worden, zwanger zijn, of nooit zwanger worden, het is gewoon een enorm emotionele periode, en het is moeiijk om die emoties op een goede manier te kanaliseren. Het kan ook goed werken af en toe juist geconfronteerd te worden met die emoties, zeker veilig thuis op de bank, en het toe te laten, hoewel niet wetenschappelijk bewezen, een huilbui op zijn tijd kan opluchten, en alles maar wegslikken of wegduiken voor het verdriet is ook niet goed. Ik heb het gevoel dat de meiden hier zelf heel goed kunnen beslissen wat ze wel lezen en wanneer afstand genomen wordt (helemaal goed op zijn tijd, want jezelf overspoelen met emoties kan ooook weer averechts werken)

 

Ik zou het jammer vinden als er een apart topic over geopend zou worden, als groep vind ik ons juist zo'n fijn stel ; -) maar begrijp wel de optie van Ursela, misschien moeten juist de zwangeren en moeders nagaan of ze meer behoefte hebben aan extra topic (maar van mij persoonlijk zou het echt niet hoeven.

 

Verder ben ik blij al veel van jullie via fb te kunnen volgen en op de hoogte te houden, en via wordfeud ; - ) het is toch een hele belangrijke periode in mijn leven geweest en jullie als meiden bij elkaar wil ik zeker blijven volgen. Het voelt voor mij net als bij Esther fijn om wat meer afstand te nemen, ook omdat ik het gevoel soms heb weinig te melden en stiekem soms het liefst nog zelf mogelijkheden voor behandeling zou willen hebben, waarbij de berichtjes dan een beetje kunnen triggeren. Maar ik merk dat afstand echt nemen ook niet fijn voelt naar jullie toe, ook omdat ik regelmatig aan jullie denk en meeleef. Ik hoop ook zeker bij de volgende meeting te kunnen zijn en jullie in levende lijve te ontmoeten. En dan hoop ik toch ook dat moeders er bij zijn en zwangeren! en dat de groep waarbij het (nog) niet gelukt is ook zich fijn voelt en een weg vind in vruchtbaar leven, in welke vorm die ook tot uiting mag komen. We hebben een bijzondere periode in ons leven gedeeld!

 

Nou dit was mijn misschien ietwat stichtelijke praatje voor vandaag ; -) knuffel voor iedereen en jullie zijn allemaal lieverds!

[Eef]

O ja, ik wou ook nog even kwijt dat ik gister mijn eerste middag vrijwilligerswerk heb gehad bij het kinderatelier. Het was zo verschrikkelijk leuk om te doen, dat ik een enorme boost hier van heb gekregen. Het was gewoon zo fijn om samen met de docente en de kinderen zo creatief bezig te zijn en ze te helpen. Ik vond het vreselijk spannend en voelde me in het begin echt opgelaten. Maar als snel kwamen de vragen en ging iedereen op in het doel, en was er echt leuke interactie met de kinderen, wat een schatjes en wat een gezelligheid! Heb er van genoten, en kreeg later ook een hele leuke en fijne reaktie terug van de docente, en ze heeft gevraagd om het vaker te gaan proberen, was haar goed bevallen. Nou mij ook, en wat er ook gebeurd, dit is zo goed om te voelen, nieuwe energie en echt in contact met de kinderen zonder allerlei moeilijke dingen er om heen. Super!

 

Manlief en ik blijven voorlopig in ons stadje wonen, er zal voorlopig even niks veranderen in onze situatie, en dan is dit echt even een nieuwe boost die ik kon gebruiken ; -)

[Sylvino]

Super Eef dat je hier je ei in kwijt kan, zal best vermoeiend zijn geweest maar wel leuk!

Is je cv gemaakt?

[Dublin]

@ alle meiden van dit topic in welke fase zij ook zitten.

Het onderwerp zwangeren en babypraat is ook van mijn kant een terugkerend item. Hoe uitgebreid vertel ik is iets wat telkens terug komt. Ik heb er voor gekozen om niet mee te schrijven in het november of december topic van de zwangere dames, maar mijn minimale schrijfactiviteiten te beperken in dit topic. Lees deze topics wel telkens door, maar voel niet meer de behoefte om hierin actief mee te schrijven. Na eenmaal bruut uit het zwanger/juli-topic gedonderd te zijn, was meeschrijven voor mij te confronterend.

Ik waardeer het dan ook enorm om al jullie reacties te lezen. De kracht die ik in sommige stukjes lees is bewonderendswaardig! Petje af, zeker voor degene die toch in een rouwproces zitten en hun kinderwens helaas niet vervuld zien worden.

 

Om even op Sylvino vraag te reageren, ik ben nog steeds voorzien van een ontzettend grote buik. Vandaag 38 weken en wel aan het uitkijken naar de komst van onze "kleine". Maar moet toch geduldig afwachten! Indien geen eerdere activiteiten plaatsvinden dan wordt er dinsdag door de gyn gekeken of ik word ingeleid. Vanaf volgende week is het een boogschuttertje, wat leuk zou zijn. Ik in het echt en die kleine als sterrenbeeld. We zien wel.

[Eef]

Oww Dublin, wat spannend wordt het nu 38 weken ; - ) helemaal super, zo bijzonder, we volgen je en denken aan je!

 

Syl, CV is gemaakt ; -) hij is net weg en het is weer lekker warm, toch wel even de open haard aangemaakt, als je toch thuis moet werken...dan gezellig met het haardvuur en forumpie ; -)

 

Tool, voor jouw een dikke knuffel, moeilijke tijd voor jou en je mannetje, veel liefs, denk aan je!

[rubster]

Tool en Esther, ik begrijp jullie zo goed. Jullie hebben het zo goed omschreven.

Esther, het is niet raar dat je gaat kijken naar een ander huis. Is ook een stuk verwerking. Zo zie ik de verbouwing bij ons ook namelijk.

Tool, jouw gedachte kan ik goed volgen. Kunnen we het wel rondbreien met een kleindje. Die gedachte heb ik 3 jaar geleden ook gehad. Maar helaas mocht het bij ons ook niet zo zijn.

 

Verder nu net een ergonomisch cursusje gehad. En denk dat mijn bureau te hoog staat. Maar ze moet nog langs komen.

Eef, het gevoel hebben dat je niets te melden hebt. Dat ken ik ook.

Maar ook ik ben blij met jullie!!!!

 

Toedels

[Tool]

Eef, hartstikke geweldig meid!!! leuk om te lezen dat het je zo goed bevallen is en fijn dat je een nieuwe energie boost ervan gekregen hebt.

 

net oner het eten met vriend erover gehad. Hij vindt de teleurstelling altijd het moeilijkste. Zeker nu de laatste keer, binnen 10 minuten, binnen 5 mminuten zelfs, was alle hoop vervlogen en een droom weer uiteengespat. juist omdat ik nog helemaal niet vloeide en mijn temp zohoog was. hij wil zelfs nog een 5e of 6e keer doen, maar die teleurstelling. Maar ja, garantie dat het lukt met een5e of 6e of 10e keer is er gewoon niet. Als die er wel was, dan deed ik het meteen.

Blij dat ik het er met mijn mannetje over kan hebben.

 

Ruby, dat is idd lastig, een bureau dat te hoog staat. bij jou op het werk, of thuis?

Wat ik weet is dat je onderarmen eigenlijk via de armleuning op je bureaublad moeten kunnen liggen. Ook het midden van je beeldscherm moet op ooghoogte zijn (en niet te dichtbij natuurlijk,hihihi).

Maar goed, dat heb je natuurlijk allemaal geleerd vanmiddag.

 

Volgens mij zijn we allemaal blij dat we elkaar hebben! daarom klikt het ook zo goed bij de lunchmeetings en voelen we elkaar ook gewoon best goed aan.

 

Ga me klaarmaken voor de zumba/shape. beentjes moeten nog geschoren worden. Aansluitend naar een workshop bloemschikken. denk een kerststukje dat het gaat worden, of iets anders. nog niet eerder gedaan, ben benieuwd.

 

liefs,

Tool

[Meiske74]

Ohhh meiden, ik heb bijgelezen, wil reageren maar er komen alle maar tranen pfffff, voor iedereen een dikke knuffel!!

[witje]

Het is idd momenteel weer behoorlijk emo hier met berichten uit alle hoeken nietwaar???

 

Weet ook niet goed hoe te reageren op dit moment.

[Sylvino]

Babeth lekkere emo muts....:-)

 

Nou hier weer druk, elke dag voor schoonvader zorgen, pfff geeft voldoening maar druk!

[witje]

Heel belangrijk Syl dat je er voldoening van hebt.

 

Vandaag kaartje gehad van mijn ouders voor de uitnodiging om hun 40 jarig huwelijk te vieren!!!! Er staat in "Lief en leed hebben we gedeeld" Pffff dat trok bij mij de kranen weer eens open. Er is zo veel gebeurt het laatste jaar en aan het eind van het jaar en met zulke zinnetjes passeerd dat weer allemaal als een film in mijn hoofd.

[elliebellie]

En bedankt, Ursela :-)

Ik post hier niet vaak maar de verhalen over de baby's storen mij ook niet, hoor. Ik heb het hele hoofdstuk, wat zeg ik, boek, zo hard dichtgeslagen en het lijkt me zo weinig te doen dat ik bang ben dat ik het allemaal nog eens gruwelijk op m'n bordje krijg.