Ga naar inhoud

Uitgerekend Februari 2013


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi Dion, dat is ook helemaal zo, je hebt ook geen grip op wat er gaat gebeuren, maar dan is het nog steeds zenuwslopend en spannend. Ik hoop op de mooiste uitslag voor jullie, dat het een gezond klein vechtertje is.

 

Henne, wat blijft dat toch spannend, bloedverlies is echt doodeng en het blijft zenuwslopend, hopelijk voor jou went het een beetje (voor zover dat kan) en weet je dat het goed komt. Zo makkelijk gezegd, je kent mij, maar hoop het wel, want ook ik ken het gevoel van het nog niet echt genieten, ik kan dat bv niet tot de uitslag er is. En dat is jammer, want de tijd vliegt voorbij. Het is zo erg bij mij, dat mijn vrienden het niet eens allemaal weten.... en lang verborgen houden lukt niet meer, buikje begint al te groeien. Ik ben ook maar klein en merk ook van alles in mijn lichaam, rugpijn, heel snel duizelig, benauwd en noem maar op. Ik probeer maar te denken dat dat stukje erbij hoort. Alhoewel klein, ik begin behoorlijk uit te dijen, datis wel even wennen.

 

Roossie: bij de tp op bevrijdingsdag wist ik zeker dat het meisje was, maar toen had ik een mooie jongensnaam en geen meisjesnaam en heb ik mijzelf overtugid dat het een jongetje is, en een paar dagen voor NY, dacht ik zeker te weten dat het een meisje was. Tja...ik pb wel even :) New York was mooi, heel warm en benauwd en hebben alle touristische dingen gezien, maar zwanger in new york met een hoge luchtvochtigheidsgraad is niet alles, mensen staan wel op voor je in metro, als je een strak jurkje aandoet en je mag voor bij het toilet, dat is dan wel een rare en bijzondere gewaarwording.

  • Reacties 1,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

@ymkeh, lijkt me inderdaad een apart avontuur in NY met je zwangere buik. Ik hoop dat je snel een mooie uitslag krijgt en meer rust kan vinden en lekker kan genieten van je mooie buik. Wel grappig dat als je het je vrienden gaat vertellen er gelijk bij kunt zeggen wat het is, of hou je dat tot het einde toe geheim.

 

Ik voelde bij mijn vorige zwangerschap al heel snel dat het een meisje moest zijn en ik had dus gelijk. Nu had ik ook al snel een sterk voorgevoel, nu denk ik dat het een jongetje wordt. Zat al snel te bedenken wat we in roze hebben en wat nu in blauw aangeschaft moet worden hahaha......ben benieuwd of ik weer gelijk heb.

Geplaatst

Hi meiden, wij hadden vandaag weer een ziekenhuisbezoekje.... Vanochtend weer bloedverlies, grrrr. Niet veel en voornamelijk oud, maar genoeg voor mij om te bellen en mocht gelukkig langskomen. Opnieuw alles goed, hele fijne gyn die veel uitlegde en me zoveel mogelijk geruststelde. Maar ja, onzeker blijf je op deze manier. Het vreet energie en het kost me m'n zenuwen.

 

Wat betref jongen/meisje, ik dacht al heel snel een meisje. Maar omdat wij nog steeds geen jongensnaam hebben, na vijf jaar ahem, kreeg ik opeens het idee dat ik daardoor zou denken dat het een meisje was. Ben toen erg gaan focussen op jongensnamen, kamertje etc voor jongen en nu weet ik het dus helemaal niet meer :-) we zien het wel. Ben wel erg benieuwd.

 

Verder zie je sinds twee dagen opeens echt mijn baarmoeder verschijnen, voel de rand ook duidelijk zitten ongeveer vier vingers onder m'n navel. Best hoog al, maar komt volgens gyn ook doordat ik zo smal in mn heupen ben, in de breedte kan het geen kant op, dus moet het omhoog. Hierdoor komen mm darmen ook flink in de knel en dat veroorzaakt dat nare drukkende menstruatie gevoel in mm onderrug. Weer wat geleerd. Vind het wel heel apart en bijzonder om mijn buik nu zo duidelijk te zien veranderen, zie echt een bolletje als ik op mn rug lig. Af en toe is dat keihard, maar ook dat is normaal. Gelukkig maar :-)

Geplaatst

Lieve meiden,

Ik vind het zo bijzonder om mee te lezen met jullie verhalen! Het is echt fijn om mee te kunnen leven met meiden die zoveel willen delen over hun levens, met de diepe dingen, de mooie, de nare (al is dat niet mooi...), dezelfde vragen, wensen en dingetjes die hier voorbijgaan. Wel vind ik het moeilijk om van iedereen bij te houden wie nu wie is en welk verhaal er nu bij wie hoort. Maar ik lees wel alles en leef evengoed mee.

 

Hier gaat alles vrij goed. Wel nog wat moe, maar ik heb het idee dat ik het ergste gehad heb daarvan. Hihi, ik lag gisteren wel in bed vòòr de kinderen, en heb niet eens gemerkt dat m'n man ze naar boven bracht... maar ik heb ietsje meer energie, gemiddeld genomen. Ook wat minder misselijk bij het tandenpoetsen. De honger blijft, maar dat zal er wel bijhoren. Ik hoop wel dat dit kindje, i.t.t. onze tweeling, geen allergieën blijkt te hebben, waardoor ik geen borstvoeding zou kunnen geven, want ik wil straks die extra kilo's wel weer kwijt! De vorige keer hielp dat als een speer, de 1e 8 maanden, toen ik nog kon voeden. Niet dat ik nu veel aankom, maar met wat ik nu wegwerk komt dat vast nog wel... ;-)

 

Ik heb nu ik zwanger ben en er wat vragen kwamen, de kans genomen de kinderen meer uit te leggen over "de bloemetjes en bijtjes", :icon_flower: al kwamen die niet voor in het verhaal. Ze wisten ondertussen al aardig wat, puur de praktische dingen, maar weten nou net nog niet hoe dat zaadje dan (normaliter) bij dat eitje komt. En dat laat ik ook nog maar even zo. Met een boek met tekeningetjes, dat iemand me kwam uitlenen weten ze nu ook veel van hoe een baby in de buik leeft, groeit en geboren wordt. Dat vinden ze erg interessant!

 

Nu wil het geval dat een vriend van ons is blijven hangen aan m'n man z'n zusje. Zo leuk! Kwamen ze woensdag haar verlovingsring laten zien. Vraagt zoontjelief wanneer ze gaan trouwen:smiley_wedding:, of ze dan ook een babytje krijgen:waaaahhhhh2525257Et, of J. (vriend) al een zaadje heeft...:sign19::sign17:

 

Ik heb het niet zo heel gauw, maar nu moest ik me echt even omdraaien met een rode kop...:sorry:

 

Woehaaaaaaa! :36_11_6:

Geplaatst

Pffff hier vandaag ook beetje bruin/rood bloedverlies. We hebben vandaag door de stad gewandeld, was ook erg moe misschien was dat teveel?

Gelukkig hebben we donderdag een afspraak bij de vk. Morgen even aankijken anders maandag vk bellen.

 

Had dit bij Jane niet, hopelijk stopt het snel!

Geplaatst

Nou zeg, is dat speciaal voor dit topic ofzo? Pfff, Roos niet fijn. Kan van alles zijn weet ik inmiddels maar het is gewoon k*t. Hoe rood is rood? Ze zeggen dat als je geen krampen hebt en het is niet helderrood, het niet erg is. Bij kramp of rood bloedverlies gewoon meteen bellen hoor!

 

Hier vandaag gelukkig alleen vanochtend nog wat bruinig slijm. Maar ja, voor hoe lang hè. Dat maakt me onzeker. Gelukkig wel een mooi hartje weer vanochtend, dat is toch wel geruststellend.

 

Merk nu ook echt dat ik minder moe word. Zo heerlijk om weer gewoon wat dingen te kunnen doen. Moet mog wel smiddags gaan liggen en slaap dan ook.

 

Bloempje die honger heb ik ook nog lang gehad. Heb het nu snachts gelukkig niet meer, overdag moet ik wel regelmatig eten maar ook niet meer zo idioot veel als een paar weken terug.

Moest lachen of je zaadjes verhaal ;-) toen wij trouwden vroeg ons neefje ook of we dan ook een baby kregen. Die combinatie is kennelijk logisch voor kinderen.

Geplaatst

@Henne, heb geen krampen, tenminste dat denk ik niet. Het is niet echt veel wel licht roze en bruin. Mag ik je doppler effe lenen ;-)

Ik eet ook kleine porties over de dag, is ook nog eens gezond. Ben ook 2 kg afgevallen doordat ik op die manier eet. En moe ben ik nog wel, ik slaap dan ook niet altijd in de middag.

Hopelijk komen die bloedingen niet meer terug bij je.

 

@Bloempje idd grappig verhaal, leuk hoe die kinderen het oppakken hé.

Geplaatst

Roos, weet niet waar je woont maar je mag zo langskomen hoor zonder gekheid. Ben morgen gewoon thuis.

 

Tja roze/bruin...dan denk je toch het meest aan een adertje oid. Anders morgen toch vk bellen, misschien kan zij even langskomen om hartje te luisteren.

Geplaatst

Ja dacht ik al, heb er wel lang gewoond. Net bij afvegen geen bloed! Hopelijk blijft het zo. De kleine maakt het wel spannend zo. Lig nu eindelijk op bed net met manlief een versierde cake gemaakt voor de verjaarspicknick van Jane. Vieren het dan met vrienden.

Geplaatst

Roos hoe is het vandaag?

En Dion hoe is het bij jullie?

 

Schrijven we expres eerst op het twaalf weken bankje om hier de 'leuke ontspannende' periode mee te kunnen maken, nou dat pakt welke even anders uit zo.....

 

Hier een dipdag. Verlies nog steeds bruin en hoewel ik weet dat bruin niet erg is, want oud, maakt het me toch onrustig en onzeker. Ik wil dit gewoon niet meer. Ik wil blij kunnen zijn en genieten en niet telkens weer een slag om de arm houden en zenuwachtig en onrustig zijn. Wil het liefst met m'n hoofd onder de dekens wegkruipen tot dit over is.

 

Zo genoeg geklaagd en gezeurd. Misschien maar even dutje doen. Gisteren drukke dag gehad dat werkt ook niet mee.

Geplaatst

Ja idd ontspannen is anders he!! Roosie doet ook al mee.

Ik baal ontzettend van dat bloedverlies en het "vreet" me ook op. Het zo machteloos staan en niet weten hoe het afloopt, hmm.., vind ik dus eigenlijk onmenslijk.

 

Henne, vrijdag gebeurde waar ik bang voor was, ik wilde zelf met de doppler luisteren en was zo eigenwijs om niet op mijn man te wachten. Kon dus geen hartslag vinden (ben er dus niet zo goed in!) Helemaal in paniek was ik.

Ben in de auto gesprongen en naar de huisarts gereden, gevraagd of ik NU een echo kon krijgen. Dat mocht gelukkig en een mooi bewegend kindje kreeg ik te zien.

Maar mensen.., wat een stress! ik heb gelijk besloten om zelf niet alleen te luisteren.

Vrijdag was ik voor het eerst bloedloos, maar zaterdag best weer veel, en was er van overtuigd dat het helemaal mis was. Terwijl de avond ervoor een goede echo had gehad...., hoezo onzeker!

Het stoppen van één beebje heeft er erg ingehakt, vrees ik. Maar samen met man hebben we het hartje gehoord gisterochtend, dus alles nog oke.

 

Ik wilde dat ik wat positief kon zijn, zodat ik ook wat leuke dingen op dit toppic kan schrijven. Maar ik merk dat ik steeds voorzichtiger wordt, zo zonde want eigenlijk moet ik ook wat gaan genieten.

Want als het fout gaat, gaat het fout en kunnen we er helemaal niets aan doen. Ik probeer dus een beetje te relativeren.

Ik ben van plan om wat afleiding te gaan zoeken, heb nog wel een studieboek liggen in de kast. Kan ook nog een website maken voor een kennis.

 

sorry voor mijn geklaag, ik zit er een beetje doorheen.

Geplaatst

Dion is toch logisch. Het is nogal niet wat allemaal! Wat je zegt, het vreet aan je. Ik ben elke keer als ik naar de wc ga bang. Na de vorige keer was ik al vrij snel 24 uur 'schoon', nu blijft het maar bruin prutten en dat vind ik vreselijk. Ik verwacht elk moment toch weer rood bloed en dat het dan wel foute boel is. Bijna 15 weken en ik durf nog steeds niet 'zeker' te zijn. Ook bang dat als ik m'n 'waakzaamheid' laat gaan het noodlot toe zal slaan ofzo.....weet niet hoe ik het uit moet leggen. Afleiding werkt wel, maar in het achterhoofd is er continue die onzekerheid en angst.

 

Maar joh, dan zeuren we voorlopig nog maar even in dit topic. Tot we allemaal wat zeker zijn en het bloedverlies gestopt is.

Geplaatst

Lieve henne Dion en roossie. Wat baal ik met jullie mee... Dat is echt niet fijn. Je wilt eindelijk eens gaan genieten en dat hebben we ook echt verdiend! Ik denk aan jullie en geloof erin! Sterkte en hopelijk gaat de onzekerheid snel weg. Liefs

Geplaatst

*** breek in ***

 

Henne, verdorie, wat vreselijk is dit! Ijkk me goed voorstellen dat je zo voelt en het liefst gewoon een maand wilt slapen...

Heel veel sterkte! Ik duim dat het snel bruin snel helemaal weg is en weg blijft!

 

Andere dames ook sterkte!

 

*** breek uit ***

Geplaatst

Hoi meiden,

 

Hoe gaat het nu met jullie? ik hoop dat het bloeden gestopt is.. wat slopend is dit zeg.. ben je voorbij die 12 weken en dan dit...

 

Meiden ik ben vandaag langs geweest voor me 12 weken echo, alles was goed en ga nu lekker met jullie mee schrijven :)

 

Mijn bloeddruk was aan de lage kant maar verder was alles goed...

 

Ik nu pas over 5 weken weer een afspraak omdat wij nog 10 dagen begin sep weg gaan, ik mocht als

ik het te lang vond ook nog na 2 weken komen :) maar heb die week ook een echo bij dokter papa.. dus ff kijken..

Geplaatst

@Henne, wat balen zeg iedere keer dat bruine verlies. Al weet je dat bruin niet erg is, toch is het balen en maakt het je onzeker. Hopelijk stopt het eens een keer! Sterkte!

 

@Dion, jij ook sterkte met het bloedverlies, zo balen dat je op deze manier niet kunt genieten.

 

@mijnbaby, wat fijn dat de 12 weken echo goed was! Wat mag je vaak komen bij de vk.

 

Het bloeden is hier echt gestopt gelukkig! Gisteren en vandaag geen bloedingen meer gehad. Zo heb ik van de verjaardags picknick van Jane kunnen genieten.

Ik kijk wel uit naar donderdag, ga het wel vertellen van de bloedingen natuurlijk. Het kan ook van de schimmelinfectie komen, die is nog steeds niet weg, die pil heeft niet geholpen.

Hopelijk gaat het snel vanzelf weg. Bij de huisarts waren 2 opties die zetpil of vanzelf over laten gaan, die pil helpt dus niet dus dan toch maar optie 2.

Vanmorgen heeft Jane bij me op bed uitgeslapen, oh wat was dat heerlijk! Ze kroop al snel bij me en viel in slaap, paar uur later werden we samen wakker en lag ze nog gezellig bij me 'De wielen van de bus' te kijken. Om 11.15 zijn we maar opgestaan hahaha.......daar ben ik wel van opgeknapt!

 

Liefs Roossie

Geplaatst

Roos fijn da het gestopt is! En lekker bijgeslapen, heerlijk.

 

Mijnbaby twaalf weken, mijlpaal!

 

Dion hoe is het bij jou?

 

Hier hele dag niks, vanavond toch weer wat bruin. Weet dat bruin oud is en niet erg, maar word er zo moe van. Letterlijk, vandaag veel geslapen weer. Vanmiddag nog wel doos met positiekleding uitgezocht die ik twee jaar geleden van m'n zus had geleend. Alle broeken gepast en wat past in de kast gelegd. Bijna alle gewone broeken eruit, die zitten inmiddels echt te strak. Ben wel heel verstandelijk en praktisch bezig, maar het leuke, blije, genieten.... Er zijn momentjes maar die zijn schaars. En daar baal ik van.

 

Denk trouwens wel dat ik Koekie nu echt voel. Een vage kriebel, gekietel, in m'n onderbuik. Al eerder gevoeld maar nu bijna elke dag wel eens dus dat moet wel haast ons kindje zijn denk ik dan... Toch?

Geplaatst

@Henne, het zal vast die kleine zijn die je voelt kriebelen, daar begint het ook mee. Je zal de kleine het meest voelen als je stil op de bank zit of op bed ligt. Als je loopt of beweegt dan wieg je de kleine in slaap, als jij stil zit dan gaat de kleine bewegen. Daarom huilen de kleintjes snachts als ze geboren zijn en slapen overdag, eigenlijk moeten we als zwangeren snachts leven en overdag slapen hahaha......

Ik voel de kleine ook kriebelen, heel grappig gevoel en mooie bevestiging dat het ok is.

 

Geniet van het gekriebel!

Geplaatst

Henne wat fijn dat gekriebel is inderdaad de beeb, bij ons zoon voelde ik hem pas met circa 23 weken..

mijn placenta zat voor en daardoor voel je het minder snel, zit zeg maar een kussentje voor..

ik hoop dat ik de kleine dit keer ook sneller kan voelen, dan weet je toch dat het goed zit..

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden