Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Och san...wat een enorm verdrietig bericht van jou. wat een groot verlies voor jullie allemaal. er is al veel gezegd...er wordt veel aan jullie gedacht. heel heel veel sterkte samen. denk en bid voor jullie. dikke knuffel

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Oohhhh, lieve san..... Wat vreselijk erg dat je afscheid moet nemen van je lieve moeder. Gecondoleerd lieverd. Ik was net je mooie berichtje van vanochtend aan het lezen en vervolgens lees ik dit. Zit tranen weg te knipperen hier op mijn werk.

 

Wat fijn dat jullie haar gister nog hebben gezien, ik weet zeker dat ze van jullie heeft genoten: van jou, van P en van jullie lieve kleine R.

 

Meis: hele dikke knuffel!! Als je ons nodig hebt: log in en stort je hart uit!!!

 

X!

Geplaatst

San, wat een ongelooflijk verdrietig nieuws.. Veel sterkte en kracht gewenst, met de familie bij elkaar. Wat een groot gemis. Xxx

Geplaatst

ooohh, lieve San. Wat een verdrietig bericht. Gecondoleerd en heel veel sterkte met dit verlies .

Koester de mooie herinneringen. In gedachten zal zij voor eeuwig bij je zijn. Zit hier ook met tranen in mijn ogen je bericht te lezen. Niet geheel onverwachts maar toch een schrok.

Lieve San, P en R. Mocht ik vanuit hier iets voor jullie kunnen doen, laat het alsjeblieft even weten. Je kan altijd langskomen, bellen etc. Mocht je de komende dagen een keer met R zitten omdat er veel geregeld moet worden, weet dan dat hij altijd even hier mag spelen. Of voor iets anders, zoals boodschapje oid: bel gerust.

Ik weet (helaas) uit ervaring hoe emotioneel en hectische de komende periode kan gaan worden. Nogmaals sterkte voor jullie allemaal.

Geplaatst

Jeeeetje... net als de andere ben ik de dag van vandaag aan het bijlezen, en dan opeens die klap in je gezicht...

 

Alles is al gezegd...... er valt niets aan toe te voegen. Ik kan alleen maar in herhaling vallen...

Voor jullie een bittere pil, voor je moeder een einde aan een lijdensweg...

 

Maar bovenal heerst hier even ...... stilte.....

 

Heel erg veel sterkte in de komende periode. En maak gebruik van het aanbod van Wen!!!!!

 

 

Een hele dikke knuffel voor jullie alledrie... en Sterkte voor je vader!!

Geplaatst

san, ongelofelijk...echt heel bijzonder om zo intensief mee te hebben kunnen gelezen met je zoektocht er voor je gezin maar ook voor je ouders te zijn. Diepe bewondering, maar ook heel verdrietig dat het zo is gelopen, wat een heftige ziekte en wat een diep dal, lieverd je bent zo stoer en sterk, je komt er, nu is t zwaar, maar je hebt echt alles gedaan wat in je vermogen lag, je bent n topdochter je moeder was vast supertrots op jou! knuffel veel liefs en sterkte toegwenst voor jou en je gezin xxx

Geplaatst

Lieve San, met tranen in mn ogen las ik jouw verdrietige bericht. Gecondoleerd en heel veel sterkte voor jou en je familie.

Geplaatst

Jeetje zeg San, ik moet steeds aan jou, jullie denken, ik vind het zo ontzettend verdrietig voor jullie! Ik sluit me aan bij alle lieve woorden en logisch als je er een tijdje wat minder bent. Heel veel kracht toegewenst lieverd! Vou jullie allemaal!

Geplaatst

Meiden jullie zijn stuk voor stuk rotsen in de branding. Zoveel lieve woorden verzachten de pijn een beetje.

 

Het is en we zijn heel verdrietig, maar ook blij en dankbaar dat haar verder lijden is bespaard gebleven. Helaas was ze allen toen ze ons verliet, maar misschien heeft het zo moeten zijn. Ze is rustig gegaan en ze straalt nu vrede uit. Het is goed zo.

Papa heeft mooie tekst op de kaart gezet en ze ligt er vredig en "mooi" bij.

Het zal zeker een zware week worden, vrijdagmiddag is de crematie en tot het weekend blijf ik hier om samen met mijn fam het gemis te dragen.

P gaat morgen weer huiswaards en komt donderdag weer terug. R blijft bij mij en die zal met zijn lach de broodnodige afleiding verzorgen met zijn boevenstreekjes.

Wen wie weet kom ik nog wel evenop de koffie, zal het allemaal wel zien. Voel me leeg en toch ook vreemd genoeg opgelucht.

 

Dikke kus voor jullie allemaal.

Geplaatst

Lieve San, verwacht en toch nog plotseling. Zo fijn dat jullie haar net nog gezien hebben. Zo te horen had je er al rekening mee gehouden dat het mogelijk de laatste keer zou zijn. Voor jullie nu een pittige en verdrietige periode, maar gelukkig heeft je moeder nu geen pijn meer. Heel veel sterkte meis. X

Geplaatst

Lieve meiden, het lukt me niet om mee te blijven schrijven, merk ik. Meeleven doe ik wel daarom wil ik wel even reageren nu ik het verdrietige nieuws van San lees. Wat een zware strijd heeeft je moeder geleverd en wat zijn jullie daar als gezin mooi mee omgegaan. Je gunt haar de rust en vrede maar het gemis en het verdriet blijft groot. Ik lees met bewondering hoe je erin staat en ermee omgaat. Heel, heel veel sterkte, San.

Geplaatst

San, ik las net het berichtje waar ik zo bang voor was dat het geschreven zou gaan worden.

Lieve san, heel veel sterkte met het dragen van dit verdriet.

Je schreef dat je blij bent dat je moeder R heeft leren kennen. Hoop dat dit een kleine troost voor jou kan zijn.

 

Wanneer je verdrietig bent

blik dan opnieuw in je hart

en je zult zien dat je weent

om wat je vreugde schonk

 

Een dikke omhelzing!

Geplaatst

Sandra het zal een hele vreemde, moeilijke, zware en ook mooie week worden waarin je definitief afscheid moet nemen. Het is goed zo, schrijf je, maar dat maakt het zeker niet makkelijker. Neem de tijd, samen met je familie. En je weet dat jij en R ook hier van harte welkom zijn, ook als oppas indien nodig.

Geplaatst

Het voelt wat vreemd om dan zomaar weer over te gaan tot 'de orde van de dag', maar hoe is het verder met iedereen?

 

Ruby beetje bijgekomen van de taptoe?

 

Sen je vroeg over het huilen van J, of dat aandacht zou zijn. Ik heb er zelf weinig ervaring mee,maar zou het ook gewenning kunnen zijn? Ik vind aandacht voor zo'n kleintje zo negatief klinken. Maar hij is natuurlijk wel door de krampjes gewend om bij jullie te liggen, misschien zijn de krampjes en reflux nu wel (min of meer) weg, maar dat bedje is dan opeens wel heel vreemd lijkt me. Geen idee hoe je dat dan op kan lossen hoor.

Ons oudste neefje wilde ook alleen maar vastgehouden worden, werd er soms gek van met oppassen. Heb wel eens wanhopig in de keuken gestaan met een krijsend kind op een kleedje naast me, maar wat je zegt... Je kunt onmogelijk de hele dag met hem in je armen zitten. Misschien idd hulp inschakelen? Iemand die een paar uurtjes de verantwoordelijkheid neemt?

 

Ivfsh fijn weer op jullie eigen stekje, heerlijk hoor. Hoe gaat het met E op het kdv?

 

Kaartje hoe is het met jou behalve druk? Heeft je zusje de twintig weken echo al gehad?

 

Ik ben nog steeds erg onrustig, bang voor een aanval. Ben mbt de gevolgen gisteren wel redelijk gerustgesteld, maar wil zo'n aanval gewoon voor mezelf niet nog een keer meemaken. En ik kan alleen maar afwachten of de 10mg prednisolon het tegenhoudt. Als ik een week of twee 'aanvalsvrij' ben, neemt de onrust hoop ik wel af. Irritante is dat ik door de medicatie een heel erg gevoelige huid heb gekregen, ben dus sowieso snel rood en dat is soms wel verwarrend.

 

Voor allemaal een dikke knuffel!

Geplaatst

Het is inderdaad lastig om na dergelijke berichten over te gaan naar de waan van alledag. Maar hoe moeilijk ook, het gewone leven gaat wel door...

 

Hier is alles prima, Fiene was erg vroeg wakker vanmorgen, maar heb er maar een voordeel uitgehaald en zat om 6.30 op kantoor achter mn pc (!!!) Toen iedereen tussen half 9 en 9 binnendruppelde had ik gelukkig al een berg werk verzet. Maar goed ook, want volgende week staat Frankfurt al weer op het programma en ben ik dus maar 1 dag op kantoor.

 

Gister overigens suf gelachen: kennelijk een fruithapje gevonden dat mevrouw lekker vindt: had een klein vogeltje met een open snaveltje in de kinderstoel zitten. Zelfs toen het potje leeg was, stond het mondje nog open. Hadden we nog nooit gehad!

 

Henne, fijn dat je gerustgesteld bent, dat vertrouwen zal altijd lastig blijven, tot het moment dat Koekie op je buik ligt, maar ik hoop dat je achteraf wel terug kunt kijken op een bijzondere periode. Ik ben ons uitgerekend topic aan het teruglezen en lees nu allerlei onzekerheden die ik al lang vergeten ben. Als ik teugkijk heb ik een heerlijke zwangerschap gehad, maar al lezend kom ik erachter dat ik ook wel wat opstakels ben tegengekomen.

Geplaatst

o ja, sen, volgens mij kun je die kleintjes nog niet verwennen met aandacht. Toen Fiene zoveel krampjhes had in het begin had ik haar vrijwel de hele dag in de draagdoek tegen me aan, vond ze heerlijk en was ook verlichting bij de krampjes. En nu kan ze rustig een uur tot anderhalf uur alleen spelen op de grond. Dus ze wennen er volgens mij ook niet aan hoor. Maar de overgang van dat warme holletje in jouw buik naar de buitenwereld is natuurlijk ook wel een enorme voor zo'n klein guppie!

Geplaatst

Hallo meiden,

 

Afkicken van de Taptoe. Ja dat is het wel. Gisteravond bij mijn eigen cluppie gespeeld. Moest stoppen van de instructeur met lyra spelen. Sloeg blijkbaar te hard. Ga jij maar weer fluiten. Waren om 22.00 uur thuis.

Benen zijn nog erg moe. En ik zelf ook. Heb een foto van mezelf op kantoor opgehangen. Ben er best trots op dat ik dit toch maar weer gedaan heb.

De man die alles geregeld heeft die zei tegen mij. Ik zeg geen tot ziens, ik zeg tot 20 oktober. Ik zeg tegen hem. Helaas 20 oktober niet en eerst even met mijn man overleggen. Die stond naast me. Wel uitzondering want zonder pasje kom je er niet in. Dus hij kon de man die de zondag ervoor bij de repetitie was ook plaatsen nu. Ook aan hem werd direct gevraagd of hij muziekachtergrond heeft. Ja, 25 jaar slagwerk. Nou die wordt ook nog wel een keer gevraagd hoor.

Maar ik mag dus wel verder met nationaal taptoe jachthoornkorps. op mijn facebook zijn veel foto's en een filmpje van de show te zien.

Maar soms denk ik nog wel eens. Loop ik daar in!!!!

Zal het zo weer doen...

 

Dikke knuffel voor iedereen.

Zijn jullie allemaal ook verkouden?

Geplaatst

He ruby, klinkt goed, ben ook trots op je!!

 

fren, grappig van F. Had dat snoetje ook wel willen zien!

 

niet veel te melden.

Geplaatst

Aaaarrhghhhhh, sorry, moet even spuien hoor... Mannen!!! J organiseert al twee jaar een vliegvis-filmfestival (jawel, dat bestaat) voor een of andere documentairemaker oid uit Nieuw-Zeeland. Concreet betekent dat wat regelwerk en dan uiteindelijk een buitenlandse logee in huis die hij die dagen begeleidt (dus de twee of drie avonden dat die films draaien is hij weg en een deel van die dagen ook, tussendoor zit er hier dan een vreemde kerel in huis). Twee jaar terug zat ik in december net thuis te herstellen van een miskraam een jaar geleden was het in februari ofzo toen ik ook net zo ziek was en net een mislukte poging achter de rug had en nu.....jullie raden het al....de europese tour staat gepland voor half februari tot eind maart. En mijn geliefde echtgenoot dacht even dat het geen enkel punt is om hier nog geen twee weken na mijn uitgerekende datum drie dagen een loge te hebben en dat J dan ook drie avonden de hort op is.....sorry!!??! Ben ik nou zo gek of realiseert hij zich niet hoe dat straks gaat zijn?? Eerlijk zeggen hoor, misschien overdrijf ik wel, hij zal ook gewoon moeten werken enzo, dus het zijn feitelijk alleen de avonden en dan dus iemand in huis. Maar voor hetzelfde geld komt Koekie twee weken later en ben ik echt net bevallen ofzo. Misschien zijn mn schoonouders er wel (ook of een puntje ....) En sowieso zullen we slapeloze nachten hebben maar J denkt dat hij het dan toch wel even erbij kan doen... Bij gratie wil hij nu mailen of Ndl. als laatste in de tour kan, eind maart. Ik ben hier zo niet blij mee....spelen hormonen me parten of ben ik gewoon realistischer? Pffff.....

Geplaatst
Heel realistisch. Zal ik hem even vertellen hoe de eerste paar weken er uit gaan zien? Eind maart en niet eerder hoor!

 

*grijns*

Geplaatst

Ik doe mee hoor! De eerste weken wordt je geleefd en ben je blij als je even kunt zitten.

Maar, puntje bij paaltje, zal hij zelf op dat moment ook echt niet weg willen hoor!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden