Ga naar inhoud

ivfmoeder

Leden
 Bekijk Profiel  Bekijk zijn activiteit

  • Aantal Items

    511

  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

 Inhoud Type 

Blog Berichten die geplaatst zijn door ivfmoeder

  1. ivfmoeder

    Een jaar geleden

    Door ivfmoeder,

    Ik dacht vanochtend: "Het is 10 februari. Er was iets op 10 februari". Ik zocht het op in mijn IVF dagboek, waarin ik vier jaar geleden begon te schrijven, en vond het antwoord. Een jaar geleden, op deze datum, vond de terugplaatsing plaats. En, terwijl ik daaraan denk, hoor ik gekir uit de box komen: ons wondertje. Wel gehoopt, niet meer verwacht.
     
    Donderdag, 10 februari 2011 (CD 18)
     
    Vanochtend belde het ziekenhuis op. Er waren eitjes bevrucht, en vanmiddag was de terugplaatsing. Ik was blij en opgelucht. In het ziekenhuis vertelde de laborant dat er zes eitjes bevrucht waren, en dat de twee beste teruggeplaatst zouden worden.
    De terugplaatsing was zo gebeurd. Op het scherm kon ik alles volgen, en na de terugplaatsing zag ik ze allebei zitten. Het is nu afwachten. Natuur moet z’n werk doen. Ik weet dat er een kans is, maar zelf schat ik die kans heel klein in. Het is een kwestie van geluk en omstandigheden, en daar heb ik geen grip op. Dit is onze 4e IVF (we hebben 3 IVF-pogingen en 3 cryo-pogingen achter de rug). Zal het nu eindelijk raak zijn?
    Vanochtend had ik de terugplaatsing van twee emmies. In de loop van de middag voelde ik een flinke steek in mijn buik. Ik besteedde er geen aandacht aan. Toen ik naar het toilet ging, zat mijn inlegkruisje vol bloed. Geen klein vlekje. Innestingsbloeding kan het niet zijn, want daar is het nog veel te vroeg voor! Komt dit door de terugplaatsing zelf. Heeft de arts iets van binnen geraakt. Is dit nog van de punctie? Ik hoop niet dat de emmies met het bloed mee naar buiten zijn gekomen. Ik maak me een beetje zorgen, maar wacht het af.

  2. ivfmoeder

    21 wkn - Op de helft

    Door ivfmoeder,

    Ik ben 21 weken zwanger. Vannacht had ik slecht geslapen. Ik lag te piekeren en te (doom-) denken, want zo zit ik in elkaar. Vannochtend hadden we een 20 weken echo. En, omdat de uitslag van de combinatietest laag was uitgevallen, maakte ik me zorgen over de weken echo. Eindelijk was het zover.
    Met buikpijn in mijn buik vertrokken we naar het echocentrum. We waren vroeg, en hadden nog een tijd voor koffie en thee. Een echtpaar kwam de echokamer uit. Ze keken niet blij. Hun blik leek zelfs een beetje afwezig. Ze hadden ook niet echt aandacht voor elkaar. Slecht nieuws, vroeg ik me af.
    Na een paar minuutjes mochten wij de echokamer in. Een echoscopiste in een strak leren broekje stond ons te woord. Ze was heel vriendelijk, en ik kon me een beetje ontspannen.
    De echoscopiste stelde ons een aantal vragen. Toen we alle vragen hadden gehad, mocht ik gaan liggen, en ging het licht uit. Op het scherm zag ik onze kleine, en ik dacht: Wat is die gegroeid. Het zag er nu ook echt als een kindje uit; alles was meer in verhouding. De echoscopiste gaf uitleg bij alles wat ze deed en zag. Ik vond dat wel prettig. Af en toe zaten we in spanning als ze iets goed zat te bekijken en niets zei. En dan kwam het verlossende woord, en konden we ons weer ontspannen.
    Er waren geen bijzonderheden. Alles zag er goed uit. De kleine weegt nu 446 gram, en we weten het geslacht! Als ons zoontje van vier straks van school komt, vertel ik hem wat hij krijgt (een broertje of zusje), en mag hij het aan iedereen vertellen (omdat hij toch niet zijn mondje kan houden).
     
    [update 21 wkn + 1 dag]
    Ik had vanochtend een afspraak met de VK. Bloeddruk was goed, en ook kon ik het geluid van het hartje en de navelstreng horen. Ik wist niet dat het laatste geluid maakte. Ik moet over vier weekjes weer terugkomen, met 24-28 wkn voor suiker laten prikken, en voor 30 weken een groeiecho laten maken.
    Ik was zo blij, totdat ik het echocentrum belde, en ik een onaardige vrouw van het callcentrum aan de lijn kreeg. Ze zei dat ik alleen op een dag en tijdstip kon dat ik mijn zoontje van school moest halen.
    - Zij: "Hij heeft toch vakantie?" Ik: "Nee,hij gaat dan weer naar school."
    - Zij: "Tegen die tijd heb je toch een oppas geregeld?" Ik: "Nee, wij wonen hier (R'dam) net, de rest van de familie woont in Amsterdam." Het blijft stil aan de andere kant van de lijn.
    - Ik: "Moet het met 30 weken?" (Ik bedoelde: Kan het ook een weekje eerder of later, net als met de 20 wkn echo?) Zij (onaardig): "Dat is wat uw VK wilt."
    Een andere dag was een zaterdag! Verder geen begrip van haar kant. Echt een !@#$-gesprek.
     
    ...
     
    Hormonen...?
     
    ...
     
    :sad11:
     
    Mijn man zei: Bel over een paar weekjes weer. Misschien hebben ze dan een gaatje. Ik hoop niet dat ik dan weer die vrouw aan de lijn krijg!!!
     
    [update 21 wkn + 2 dagen]
    Gisteren las ik het verhaal van een mede-forumgebruikster (Zomer71). Je schrikt er toch van, en staat weer met beide benen op de grond. Nu stond ik vanochtend op, en bij het naar het toilet gaan zag ik weer een streep oud bloed op mijn maandverband zitten. Waar komt dat nu weer vandaan? Met de 20 wkn echo was ik vergeten te vragen of er nog iets van een bloedstolsel was te zien. Iets wat ik vanaf het begin van de zwangerschap al heb, maar de laatste tijd geen last meer van heb tot nu dan.
    Eergisteren had ik de echo en gisteren mijn bezoekje aan de VK, en voelde ik me niet meer onzeker. Het lijkt langer geleden! Mijn zusje zei laatst: Elke vrouw is wel onzeker tijdens haar zwangerschap. De vrouw die niet onzeker is tijdens haar zwangerschap moet nog geboren worden. Zou dat waar zijn?
  3. ivfmoeder
    Ik ben 18 weken en 4 dagen zwanger. Afgelopen woensdag ontdekte ik een paar rode bultjes op mijn rechterhand. Deze bultjes hebben zich uitgebreid naar mijn pols en de rug van mijn hand. Inmiddels zitten die bultjes ook op mijn linkerhand. Nu las ik berichtjes van vrouwen die last hadden van jeuk en eczeem tijdens hun zwangerschap, en artikels over een slecht een werkende lever en vroeggeboorte. Ik maak me nu zorgen. Ik heb vanmiddag een afspraak met de huisarts. Ik hoop dat hij me kan geruststellen.
     
    [update]
    Ik vond een artikel waarin stond dat bij leverproblemen geen huidafwijkingen, rode vlekken of bulten te zien zijn. Ik heb daar wel last van, dus een goed teken?
    Over twee uurtjes naar de huisarts.
     
    [update]
    De rode uitslag heeft geen nadelige gevolgen voor mijn zwangerschap. De huisarts denkt aan contactallergie. Ik vertelde hem dat ik een aardbeiendrankje had gedronken en last van zonne-allergie heb. Over die mogelijkheden hebben we het ook nog even gehad.
    De uitslag moet na een aantal dagen afnemen. Als die erger wordt, wilt hij me doorsturen naar een dermatoloog om de oorzaak vast te stellen. Ik heb twee recepten meekregen: vaseline en een hormoonzalf. Ik gaf aan dat ik de hormoonzalf liever niet gebruikte. De huisarts vond alleen vaseline gebruiken geen probleem, maar gaf me het recept van de hormoonzalf toch mee; als het erger wordt kan ik de hormoonzalf alsnog bij de apotheek halen en gebruiken.
    Ik ben blij dat het geen leverproblemen zijn, en dat het geen kwaad kan voor de baby.
    De jeuk valt op dit moment mee. Ik heb er vooral last van als ik onder de warme douche sta. Dan begint het te prikken en te jeuken.
  4. ivfmoeder
    Ik ben 17 weken en 1 dag zwanger. Ik had vanochtend een afspraak met de VK. De vorige keer was het hartje moeilijk te vinden. Deze keer werd de hartslag vrij snel opgepakt door de doptone. Ik was opgelucht. Toch kan ik de blijdschap niet zo goed voelen, doordat deze wordt overstemd door het overlijden van mijn schoonvader. Mijn gevoelens lijken gedempt, en ik kan niet zo goed vooruitkijken en uitkijken naar de aanschaf van positiekleding en baby-uitzet.
    As vrijdag is de begrafenis, en ik zie er erg tegenop. Ik voel me emotioneel erg onstabiel, en ik weet niet hoe ik tot steun kan zijn voor mijn man.
    Over vier weken hebben we een nieuwe afspraak met de VK, en een dag later een 20-weken echo. Nu is eerst deze periode door denk ik maar.
  5. ivfmoeder
    Ik ben nu 13 weken en 1 dag zwanger. Ik was vandaag op controle bij de VK. Ze kon geen hartje horen met haar doptone. Ik moet over een paar uurtjes terugkomen met een volle blaas. Ik maak me continue zorgen over deze zwangerschap. De vorige keer was de kleine niet beweeglijk en nu laat de kleine niet van zich horen. Ik vind het zo moeilijk om positief te zijn en te blijven. De afgelopen dagen hebben we het nieuws bekend gemaakt aan ons zoontje en ouders, en nu dit. Ik hoop dat ik over een paar uurtjes met positief nieuws kan komen. Verder twijfelen we nog steeds over het wel / niet doen van een vruchtwaterpunctie. :sad11:
  6. ivfmoeder
    Ik ben 12 weken en 1 dag zwanger. Vandaag hadden we een afspraak voor een nekplooimeting. Ik vertelde de arts dat ik nog steeds last van bloedingen had, maar ze is er verder niet op ingegaan. De meting ging erg moeizaam, omdat de kleine ongunstig lag, en bijna niet bewoog. Toen de kleine in beeld verscheen was mijn eerste gedachte ook: "Het leeft niet meer", totdat ik het hartje zag kloppen; ik kon opgelucht adem halen. Thuis gekomen maakte ik me wel weer erge zorgen, omdat de kleine bijna niet bewoog. Mijn zoontje daarentegen was erg bewegelijk. De uitslag van de combinatietest was gunstig. We laten het hierbij (ook al is dit slechts een kansberekening.); de kans op een miskraam bij een vlokkentest / vruchtwaterpunctie is groter.
  7. ivfmoeder
    Ik ben zeven weken en drie dagen zwanger. Ik heb niet zoveel last van zwangerschapskwalen. 's Ochtends misselijk, en af en toe erg moe. That's it. Ik voel wel dat mijn buik wat gevoeliger is, dat bukken wat lastiger is, en mijn broeken niet meer zo lekker zitten, behalve mijn joggingbroek.
     
    Ik heb een afspraak met de VK staan voor de 28e en een afspraak met het ziekenhuis de 29e. De afspraak met de VK is een intakegesprek. De afspraak met het ziekenhuis is een intakegesprek voor onderzoek tijdens de zwangerschap. Ik ben dan negen weken zwanger.
     
    Ik wil een combinatietest laten uitvoeren; dat hebben we met de zwangerschap van ons zoontje ook gedaan: de bloedtest tussen de negende en veertiende week, en de nekplooimeting rond de twaalfde week. Ben ik dan wel op tijd als mijn intakegesprek pas met 9 weken plaatst vindt? Na deze twaalfde week zal ik aan familie en vrienden bekend maken dat ik zwanger ben. Verder zal ik dan ook informeren naar kraamhulp.
     
    Voor onze verhuizing van Amsterdam naar Rotterdam heb ik bijna alle spullen van ons zoontje en mijn zwangerschap weggegeven aan een nichtje van mijn man, die zwanger is! Ik had toen geen concrete plannen om opnieuw het IVF-traject in te gaan. Ik denk dat ik veel van die spullen weer (deze keer via Markplaats ofzo) moet aanschaffen.
  8. ivfmoeder

    7 wkn - 1e Echo

    Door ivfmoeder,

    Ik ben vadaag zeven weken zwanger. Eindelijk was het zover. Mijn eerste echo. Ik had twee zware wachtweken achter de rug, en nog steeds continue bruin bloedverlies. Ik was bang dat ik niet meer zwanger was. Het ongigevoel was afgenomen, en ook voelde ik me een stuk minder misselijk.
    Mijn man kon niet met me mee naar binnen. Die wachtte in de wachtruimte samen met ons zoontje, die uitgerekend vandaag geen school had! Ik kwam daar pas laat achter.
    Ik vertelde de arts over mijn bloedverlies. Ze maakte hiervan een aantekening en zei: Laten we maar snel kijken. Ik kleedde me uit, ging op de stoel liggen, en keek vol spanning naar de monitor. Ik zag een donkere vlek in de vorm van een cashewnoot met een wit vlekje erin. Het vlekje leek op een lampje dat aan en uit ging. Het was het hartje van onze kleine uk. Ik was dolblij, en voelde me opgelucht. Ook was het dooierzakje goed te zien. Onze uk is nu 1,08 cm groot.
    De arts kon ook een bloedstolsel zien, en zei dat mijn lichaam die zelf wegwerkt of opneemt.
    Ik 'voel' me nu pas echt zwanger.
  9. ivfmoeder

    5 wkn - Bloeding

    Door ivfmoeder,

    Ik ben vandaag 5 weken zwanger, en ik heb het gevoel dat het niet goed gaat. Na de TP heb ik elke dag wel wat bloedverlies gehad. Een paar drubbels oud (bruin) bloed. Ik dacht dat de Red Devil eraan kwam, maar had een positieve zwangerschapstest op de testdag. Na deze test had ik nog steeds bloedverlies.
    Vanochtend had ik het huis gestofzuigd, en ik voelde al wat steken in mijn buik. Deze steken maakte plaats voor een flinke menstruatiekramp. Toen ik naar het toilet ging, zag ik bloed op mijn papier. Deze keer geen bruin, maar rose bloed! Ik schrok hier enorm van. Ik ben nu erg verdrietig, omdat ik denk dat deze poging uiteindelijk niet gelukt is.
    Mijn temperatuur is ook niet meer hoog. Deze is gedaald tot onder de 37 graden Celsius. Dit is voor mij een teken dat ik ongesteld moet worden.
  10. ivfmoeder

    CD 30 - Positief!

    Door ivfmoeder,

    Het is de dertigste dag van mijn cyclus, en twaalf dagen na mijn TP. Zoals het onderwerp van mijn blog het eigenlijk al zegt, heb ik vanochtend positief getest. Ik ben zwanger. Ik kan het nog steeds niet geloven, en had de hoop in de tweede week van de WW al opgegeven.
     
    Het was vandaag mijn testdag (twaalf dagen na TP), maar ik had geen tests in huis. Omdat ik naar de WC moest, had ik mijn eerste ochtendurine in een bekertje opgevangen. Ik zei tegen mezelf: Als mijn temperatuur nog steeds niet onder de 37 graden Celsius gezakt is, koop ik een test. Mijn temperatuur was 37,1 graden Celsius.
     
    Met mijn zoontje op de fiets naar de supermarkt voor wat boodschappen en naar de drogist voor een Clear Blue test en Kruidvat test. Toen ik thuis kwam, gierden de zenuwen door mijn lichaam. Ik wilde de gebruiksaanwijzing doornemen, maar mijn zoontje wilde perse een banaan en een appel. Die kleintjes voelen het als er iets aan de hand is! Ik liep naar de badkamer, dompelde het Clear Blue staafje 20 seconden in het bekertje urine, deed het dopje erop, legde het neer, en gooide de gebruiksaanwijzing over het staafje. Nadat ik een appel voor mijn zoontje had geschild, liep ik weer naar de badkamer, waar het staafje geduldig op het badkamermeubel lag te wachten. Ik tilde het papiertje voorzichtig op, en las: Zwanger 1-2. Ik was blij, en belde meteen mijn man op het werk. Hij zei dat hij blij was, maar ook voorzichtig wilde zijn. En, ik begrijp het. Ik heb hetzelfde. Ik ben ook een beetje bang om het te verliezen.
     
    Ik hoop dat het blijft zitten. Ik hoop dat we bij onze 1e echo een hartje zullen zien kloppen. Angsten van de WW maken plaats voor andere angsten. Maar, toch ben ik voorzichtig blij.
  11. ivfmoeder

    CD 27 - De laatste loodjes

    Door ivfmoeder,

    Het is de zevenentwintigste dag van mijn cyclus. Ik had weer last van een vreselijke (menstruatie-) kramp van een paar seconden. Het voelde tegelijk als een perswee. Het lijkt alsof mijn lichaam met alle geweld de inhoud van mijn baarmoeder inclusief de twee embryo's eruit probeert te gooien, maar de bolletjes gooien roet in het spel. Dit is de laatste dag dat ik de bolletjes nog moet inbrengen. En, dan is het afwachten.
    Ik merk dat zo positief als ik vorige week was, zo negatief ben ik nu. Ik kan de PC ook moeilijk met rust laten. Al struinend over het Internet zoek ik na bevestiging: Wat voelen vrouwen de laatste dagen van hun WW?
  12. ivfmoeder
    Het is zesentwintigste dag van mijn cyclus. Bah, de tijd kruipt tergend langzaam voorbij. Mijn lichaam staat op het punt om het uit te schreeuwen: “De poging is niet gelukt”. Gisteren was mijn inleg-X niet alleen wit van de bolletjes, maar ook nog donkerrood van oud bloed. Het vage ongigevoel heeft plaatsgemaakt voor hevige krampen. Ik heb al een vermoeden. Alleen de bolletjes weerhouden mijn lichaam om de waarheid uit te spreken. Na morgen hoef ik geen bolletjes meer in te brengen.. Het is dan de zeventwintigste dag van mijn cyclus. Mijn cyclus is rond de achtentwintig dagen lang. Soms langer, soms korter. God, wat zijn de wachtweken zwaar!
     
    update (20:40): Naast het ongigevoel heb ik nu ook pijn in mijn rug. De Red Devil is in aantocht, en hij doet dit met veel bombarie Uit frustratie heb ik een hele pizza en een blikje Nestea naar binnen gewerkt. Ik had eigenlijk wel een glaasje wijn of twee gewild, maar ik kon me bedwingen. Misschien na het weekend.
  13. ivfmoeder

    CD 25 - Ongigevoel

    Door ivfmoeder,

    Het is de vijfentwintigste dag van mijn cyclus. Sinds gisteren heb ik last van een vage ongigevoel. Vandaag is dat gevoel sterker aanwezig. Mijn NOD (Niet Ongesteld Dag) is over vier dagen. Maar zoals het nu gaat (ongigevoel en vaginale afscheiding) ziet het er niet rooskleurig (maar roodkleurig) uit.
  14. ivfmoeder

    CD 24 - Helaas

    Door ivfmoeder,

    Het is de vierentwintigste dag van mijn cyclus. Helaas kregen we vandaag schriftelijk te horen dat er geen embryo's ingevroren konden worden. Ik vraag me nu af wat dit zegt over de kwalitiet van de terugggeplaatste embryo's. Bij de terugplaatsing had ik helemaal niet gevraagd naar de kwaliteit van deze embryo's.
     
    Nog zo iets stoms. Afgelopen zaterdag (de twintigste dag van mijn cyclus) was ik de vaginale bolletjes helemaal vergeten! Het was laat, en ik ging direct naar bed.
  15. ivfmoeder

    CD 18 - Bloeding

    Door ivfmoeder,

    Het is de achttiende dag van mijn cyclus. Vanochtend had ik de terugplaatsing van twee emmies. In de loop van de middag voelde ik een flinke steek in mijn buik. Ik besteedde er geen aandacht aan. Toen ik een paar uur later naar het toilet ging, zat mijn inlegkruisje vol bloed. Innestingsbloeding kan het niet zijn, want daar is het nog veel te vroeg voor! Komt dit door de terugplaatsing zelf? Heeft de arts iets van binnen geraakt? Is dit nog van de punctie? Ik hoop niet dat de emmies met het bloed mee naar buiten zijn gekomen. Ik maak me een beetje zorgen, maar wacht het af.
  16. ivfmoeder

    CD 18 - Terugplaatsing

    Door ivfmoeder,

    Het is de achtiende dag van mijn cyclus. Vanochtend belde het ziekenhuis op. Er waren eitjes bevrucht, en vanmiddag was de terugplaatsing. Ik was blij en opgelucht. In het ziekenhuis vertelde de laborant dat er zes eitjes bevrucht waren, en dat de twee beste teruggeplaatst zouden worden.
     
    De terugplaatsing was zo gebeurd. Op het scherm kon ik alles volgen, en na de terugplaatsing zag ik ze allebei zitten. Het is nu afwachten. Natuur moet z’n werk doen. Ik weet dat er een kans is, maar zelf schat ik die kans heel klein in. Het is een kwestie van geluk en omstandigheden, en daar heb ik geen grip op. Dit is onze 4e IVF (we hebben 3 IVF-pogingen en 3 cryo-pogingen achter de rug). Zal het nu eindelijk raak worden?
  17. ivfmoeder

    CD 15 - Punctie

    Door ivfmoeder,

    Het is de vijftiende dag van mijn cyclus. Vanochtend hadden we de punctie. Na het zaad ingeleverd te hebben - we hadden aangegeven dat mijn man drie weken geleden anderhalve dag koorts had, gingen we door naar de wachtkamer voor de punctie. Een verpleegster kwam me ophalen, heel joviaal, vriendelijk en vrolijk. Omdat ik zelf heel gespannen was, vond ik dat wel fijn. Ik mocht in de uitslaapkamer zitten, en kreeg een infuus ingebracht. Dat was niet echt prettig. Na een paar minuten mocht ik mee naar de 'operatiekamer', waar ik me voor de helft mocht ontkleden. De voorbereidingen namen meer tijd in beslag dan de punctie zelf. De punctie was pijnlijk, ondanks de morfine die ik kreeg toegediend. Op een schaal van tien, scoorde de pijn een zeven. Omdat ik niet veel follikels had, was het wel vol te houden. Na de punctie mocht ik op de uitslaapkamer bijkomen. Na drie kwartier kwam de arts met de uitslag: 8 eitjes, en het zaad was goed. Ik voelde me opgelucht. Aanstaande donderdag krijgen we te horen of er een bevruchting heeft plaatsgevonden.
  18. ivfmoeder

    CD 12 - Echo

    Door ivfmoeder,

    Dit is de twaalfde dag van mijn cyclus. Het is een feit. Ouderdom heeft toegeslagen. Niet alleen was ik te laat voor mijn afspraak, maar ik had ook de helft minder eitjes dan verwacht.
    Ik melde me vanochtend bij de balie, en was blij dat ik vijf minuten voor tijd was, toen de baliemedewerker me vertelde dat ik een uur te laat was.! Hoe heeft dat kunnen gebeuren? Tijdens mijn laatste echo voelde ik me niet helemaal lekker. Was dat misschien de reden dat ik het niet goed had gehoord?
    Ook telde de arts rechts zes follikels en links slechts twee! Drie jaar geleden kon ik dertien tot zestien follikels op de monitor zien. Dat is nu de helft minder. Mijn linkereierstok is na achtentwintig dienstjaren al half met de VUT. En dat geeft mij het gevoel dat ik oud ben.
    En ik sla meteen aan het rekenen: 8 follikels, 5 eicellen, 2 bevruchtingen... Als alles goed gaat! Ik lees het op het forum, en ik zeg het ook tegen anderen: Je hoeft maar een goeie te hebben. Maar diezelfde woorden helpen bij mij niet. Ik denk: Zal ik het forum afstruinen op berichten van vrouwen die met weinig follikels zwanger zijn geworden? Maar dat heeft toch geen zin, want we zijn allemaal anders. Wat voor de een geldt hoeft voor de ander niet zo te zijn.
    Aan de andere kant ben ik van die grote aantallen follikels niet zwanger geraakt. Laat ik mezelf maar troosten met de woorden: Niet kwantiteit maar kwaliteit dat geldt. Maar dan nog moet er wel een bevruchting van een eicel plaatsvinden!
    Pfff... Ik denk dat mijn hoop toch iets te 'optimistisch' was.
  19. ivfmoeder
    Het is de tiende dag van mijn cyclus. Afgelopen maandag (CD 8) had ik mijn 1e echo, en daaruit kwam voort dat ik zowel links als rechts follikels heb. De grootste aan de ene kant is 8mm en aan de andere kant 10mm. De follikels groeien langzaam.
     
    Het gaat gelukkig een stuk beter met me.
     
    CD = cyclusdag
  20. ivfmoeder

    CD 5 - Ziek

    Door ivfmoeder,

    Het is de 5e dag van mijn cyclus, en de 4e dag van mijn hormoongebruik. Zoals je aan het onderwerp van mijn blog al kan zien: Ik ben ziek. Mijn man was de week hiervoor ziek, en ik was boos en voelde me machteloos. Nu ben ik zelf ziek. Ik hoop dat dit geen negatieve invloed zal hebben op de behandeling, temeer omdat we de behandeling zelf betalen.
    Verder zijn we druk met de verbouwing van ons huis. Zoveel beslissingen. Soms over hele kleine dingen. Op welke plaats komen de wandcontactdozen en de lichtpunten en dat soort zaken? En dan hebben we het echt over cm's. Ik voel me de laatste dagen dan ook niet echt ontspannen.
    Ons zoontje gaat ook bijna naar school. Naar een school dat niet onze voorkeur heeft. Hij staat op een wachtlijst bij een drietal andere scholen! Ja, het is te gek voor worden. Dus dat brengt ook de nodige zorgen met zich mee.
    Ik hoop dat ik snel weer beter word. Dan kan ik hier beter mee omgaan.
  21. ivfmoeder
    Het is de 1e dag van mijn cyclus. Ik ben blij dat mijn ongesteldheid niet is uitgebleven. We zijn druk met verbouwen, en dit brengt de nodige kopzorgen en stress met zich mee. Mijn lichaam is daar heel gevoelig voor.
    Ik heb vanochtend de IVF-poli gebeld, en ik kan morgen starten met de hormonen. Puregon. Dit is voor mij een nieuwe hormoon. Eerdere behandelingen kreeg ik Gonal-F voorgeschreven.
  22. ivfmoeder

    Op gesprek

    Door ivfmoeder,

    Dag 16
     
    Eindelijk was het zover. Vandaag mochten we naar het ziekenhuis voor ons intakegesprek. Ik vermoedde dat ik een echo kreeg, en schoor nog even mijn benen onder de douche. Au, het goedkope wegwerpmesje schaafde zo een lapje vel ter grootte van 4 cm van mijn been, en de wond begon hevig te bloeden. Gelukkig kwam mijn man net thuis van het werk, zodat hij een pleister voor me kon halen. Normaal gebruik ik deze mesjes niet, maar er was geen tijd om mijn benen te epileren met het epileerapparaat.
    We konden met het KDV niks regelen voor ons zoontje, dus ons zoontje ging ook mee. We wonen sinds vier maanden in R'dam, en we hebben hier geen familie die even op ons zoontje kon passen. Nou, toen we weg wilden gaan, verzette hij zich. Die kleintjes voelen op de een of andere manier dat er iets aan de hand is. Gelukkig duurde zijn verzet niet lang.
    Toen we bij de parkeergarage van het ziekenhuis kwamen, stond er een flinke file. De parkeergarage was vol, en we moeste netjes op onze buurt wachten. Het duurde zo'n 15-20 min, voordat we onze auto konden parkeren.
    We melden ons bij de receptie, en gingen zitten. Ik moest - van de zenuwen, denk ik - naar het toilet, en toen ik hiervan terug kwam was ik aan de beurt.
    De arts vroeg naar de formulieren, die tijdens de informatiebijeenkomst waren uitgedeeld, en vertelde me welke hormonen ik ging gebruiken. Puregon en Orgalutran. Dit zijn voor mij onbekende hormonen. De hormonen kreeg ik zo mee, ik hoefde hiervoor niet naar de apotheek met een recept. Ik vroeg naar de kosten van de behandeling. 3500 - 4000 EUR, antwoordde ze. Ze zei dat ze ervoor zou zorgen dat ik niet teveel hormonen meekreeg, zodat we niet teveel zouden betalen. Ze wilde ook een echo afnemen. Mijn zoontje en mijn man gingen naar de wachtkamer. Ze zei dat ik een goede AMH-waarde had, en dat alles er goed uitzag. Wel vreemd. Bij het AMC krijg je een uitgangsecho in de cyclus dat je met de hormonen begint. In dit ziekenhuis krijg je een cyclus eerder een echo.
    Hierna hadden we een gesprek met de verpleegkundige voor een prikinstructie. Ik zei tegen mijn man, dat hij en ons zoontje niet mee hoefden. De verpleegster nam mijn bloeddruk op. Die was laag. Dit had ik nooit eerder meegemaakt. Kwam dit door de stress en zenuwen? Ondanks mijn eerdere IVF-behandelingen waren een aantal dingen nieuw. Ik was niet bekend met Puregon, en ook niet met de pen. Ik gebruikte ook geen alcoholdoekjes om de (Gonal-F) pen te ontsmetten voor en na gebruik. Ook het behandelschema werd uitgelegd. Het was veel informatie.
    Als laatste lieten we beiden wat bloed afnemen. Mijn zoontje ging mee, en keek belangstellend toe. Hij had dit al eens eerder gezien, en toen was hij ook al zo stil. Van de verpleegster kreeg hij een spuitje mee.
    Verwacht wordt dat ik omstreeks de 24e zal starten met de hormonen, en dat de punctie in week 6 zal plaatsvinden. Spannend allemaal. Ik hoop dat de hormonen aanslaan. Ik heb deze hormonen nooit eerder gebruikt. En, dat er wat moois uit voortkomt.
  23. ivfmoeder

    Voorlichtingsavond (2)

    Door ivfmoeder,

    Ik stond ijverig achter het fornuis te koken, toen mijn man een SMS-je ontving. Het was een berichtje van zijn nichtje. Ze zat nog niet in de trein! Heel even schoot ik in de stress, maar wist dit gevoel snel te onderdrukken. Het is kwart voor zes, en wij moeten pas om half acht van huis, met die gedachte stelde ik mezelf gerust. En, gelukkig kwam ze op tijd, en had ze nog even tijd om te eten, voordat ze ons zoontje in bed stopte.
    De rit over de Maasboulevard naar het ziekenhuis ging vlot. Dat is overdag wel heel anders. Gelukkig waren we niet te laat, want we liepen naar de verkeerde ingang. Nog voordat we de receptioniste konden vertellen waarvoor we kwamen, zei ze al dat we in het verkeerde gebouw zaten.
    Uiteindelijk waren we op tijd, en hadden we zelfs nog tijd om ons zelf een bakje koffie in te schenken. De zaal was een stuk kleiner dan die van het VUMC, en ook een stuk minder vol. Ik had het idee dat er ook veel oudere vrouwen (van mijn leeftijd) in de zaal zaten. Ik kan ernaast zitten (misschien lijken ze een stuk ouder dan ze in werkelijkheid zijn!). Dat gaf me een gerust gevoel. Ik was niet de enige 40+.
    Het voordeel van mijn leeftijd is dat ik zowieso buiten de boot val wb de onderzoeken. Die gaan tot een leeftijd van 38, 39 jaar, en dat ben ik al een tijdje niet meer. Met het IVF-traject van mijn zoontje deed ik aan geen elk onderzoek mee. Ik geloof dat er ook geen onderzoeken waren. Toen we voor een tweede kindje gingen, deed ik dat wel. Extra hormonen om de kwaliteit van de embryo's omhoog te krijgen, een andere manier van terugplaatsing. Achteraf denk ik: Waren deze onderzoeken van invloed geweest op het niet slagen van de laatste IVF/cryo-pogingen? God knows. De volgende stap is het intakegesprek.
  24. ivfmoeder

    Voorlichtingsavond (1)

    Door ivfmoeder,

    Normaal heb ik moeite als de feestdagen achter me liggen, en voel ik me licht depressief. Nu ben ik dat niet. Er spelen nu teveel dingen om me daarmee bezig te houden:
    De aannemer is vandaag gestart met de verbouwing van ons huis. Deze verbouwing zal 10 weken duren (waarschijnlijk langer). Tot die tijd zitten we in een huurwoning, en een gedeelte van onze spullen in de opslag (in Amsterdam).
    Vanavond vindt de voorlichtingsavond plaats. Dit is niet onbekend voor ons. Ruim vijf jaar geleden hebben we die ook moeten bijwonen, weliswaar in een ander ziekenhuis. Het nichtje van mijn man zal op ons zoontje van drie (bijna vier) passen. Ik hoop dat hij lekker doorslaapt, en niet gaat liggen spoken.
    Over twee maandjes gaat ons zoontje naar school (groep 1), wordt mijn man 50 jaar (!), en moeten de spullen van onze huurwoning en de spullen in de opslag naar ons huis verhuist worden.
    Het geld stroomt sneller naar buiten, dan naar binnen: verhuiskosten, dubbele lasten, verbouwingskosten met -tig toeslagen, het KDV, en andere vaste lasten zoals verzekeringen, opslagkosten, etc. En, nu de kosten voor de behandeling. Het is echter iets wat ik graag wil, en waar ik ook voor wil gaan. Met de feestdagen heb ik de sterke drank laten staan; zelfs van de champagne heb ik slechts een slokje genomen, en ik probeer op mijn voeding te letten. Helaas ben ik wel ziek geworden, en is dat nog steeds niet helemaal over (verkouden, hoesten en moe).
    Ik heb zin in de voorlichtingsavond. De 1e keer vond ik het indrukwekkend om zoveel stelletjes met 'hetzelfde' probleem te zien. Het getal 1 op de 6 kreeg een gezicht. Na dit krijgen we een intakegesprek, en daarna kunnen we starten met de behandeling!
  25. ivfmoeder

    Brief

    Door ivfmoeder,

    Gisteren een brief van het ziekenhuis ontvangen met een uitnodiging voor de voorlichtingsavond en het intakegesprek. Toen ik de brief las, kwamen er allemaal herinneringen naar boven. In november 2005 woonden wij ook een voorlichtingsavond voor IVF bij. Het was vreemd om te ontdekken dat je niet de enige bent met vruchtbaarheidsproblemen. Cijfers uit de statistieken kregen een gezicht. Dat is vijf jaar geleden. Wat vliegt de tijd. Tja, tijd is wat dit alles kenmerkt. En, het luid getik van de biologische klok overstemt alles.
    Terwijl ik dit zo schrijf, zie ik vanuit mijn ooghoeken de banner van Human First staan. Ik heb er weleens over nagedacht om een IVF-behandeling in Turkije te ondergaan. Omdat ik het gevoel heb dat ze hier in Nederland wat voorzichtig zijn met hun IVF-procedures. Maar ja, ik ga liever na een TP op vakantie dan voor een TP. Die wachtweken maken het allemaal zo ontzettend moeilijk. En dan met name de laatste week.
    Volgend jaar gaat het allemaal gebeuren. De komende dagen eerst gewoon genieten van de feestdagen.
×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden

  Ik Accepteer