Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Dublin veel succes morgen met de echo en ik ga duimen dat er niet teveel gesnoept is.

Denk dat het voor sommige mensen ook nog steeds moeilijk te begrijpen is wat sommige meemaken. Maar het zal vast indruk maken.

We horen het wel!

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Henne toen ik eindelijk door had in het zkh dat het over enuit was, was mijn grootste angst de uitgerekende datum en niet zw zijn als jedie datum nadert.

J was er van overtuigd dat dit niet het geval zou zijn endat ik weer snel zw zou worden. 3 iui pogingen gedaan om maar zw die datum tehalen, gestresst was ik er van. Dat is heel moeilijk, ook om zolang metnegatieve testen te blijven staan totdat je wonder boven wonder weer dat tweedestreepje krijgt. En dan gaat het weer mis.

Het tijdsverschil tussen ons, weet niet of ik dit nu hebverteld in de auto naar de lunch is dat ik meteen zw was, hoopvol voor detoekomst en jij die pas na 6, zeg ik het goed, icsi's zw wordt en hoopvol bent.

Voor mij persoonlijk was de drang om zw te worden echt heelgroot, heel groot. Ik wilde weer zw zijn en wel nu. Het maakte me op eengegeven moment niet eens uit van wie, dan maar een doner zolang het maar datjaar nog was. Maar weer die teleurstelling en ruzies maakt het er ook naar datik dus verder aan het kijken ben.

Jullie worden na zo lang proberen zw, het onmogelijke wordtmogelijk voor jullie, dat is echt het gevoel dat ik erbij heb en dan met 6cryo's achter de hand geeft heel veel hoop. Hoop die gegrond was maar helaas opde verkeerde plek is terecht gekomen. Misschien was het makkelijk om maarhelemaal niet zw te worden want dan weet je ook niet wat je mist qua gevoel.Want het blijft bijzonder hoe kort het ook is wetende dat er een kleine mensjein je groeit wat van jullie beide is. En dat vindt ik weer zo moeilijk, je hebter van mogen proeven en het is nog maar de vraag of het ooit nog eens gebeurt.

En hoever ga je door, ook met onderzoeken, van dingen,bepaalde uitslagen kun je hoop krijgen maar die hoop kan net zo goed weer wegzijn met een andere uitslag.

Het blijft moeilijk, net J aan de telefoon en die wildoorgaan na poging 3, als dat nodig is!!!

Kan ook heel veranderlijk zijn hoor, maar wil mijn leventerug, het loopt als een rode draad overal doorheen, je weet niet waar je aantoe bent.

Geplaatst

Henne, terwijl ik jouw worsteling las komt het beeld uit de nooit-gereliseerde docu naar boven. Jij en j, hand in hand naar het ziekenhuis. Daar sprak een enorme liefde en kracht uit. Maar ook een soort breekbaarheid. Ik begrijp je gevoel (deels) na de eerste mk overheerst de hoop, omdat je eerst nog niet wist of jullie uberhaupt wel zwanger kon worden. Het bewijs was geleverd. Nu alleen nog 'maar' zwanger blijven. helaas bleek dit niet zo simpel te zijn. En op jullie lange weg werd oppeens weer een hindernispaal geplaatst. De vraag is hoeveel hindernispalen je nog kan hebben, jullie weg wordt steeds langer. Lieve henne, tot nu toe heb je zo enorm hard geknokt. Daar kan je best trots op zijn. Ik weet niet goed wat te zeggen op hoe en of jullie verder moeten en kunnen gaan. Waar haal je de hoop vandaan na alle tegenslagen en onrecht? Mocht ik je wat hoop en kracht kunnen geven dan doe ik het graag, het enige wat ik heb zijn twee armen, een dikke omhelzing van mij. Ik denk dat je het al doet maar luister naar je lichaam en naar je hart.

 

Ik weet niet waar het vandaan komt maar ik ga voorlopig nog niet aan het werk hoor, ik heb verlof tm maart. En dan heb ik nog 10 weken betaalde vakantie die ik volgend jaar moet gaan inplannen en eigenlijk nog recht op twee betaalde maanden verlof, maar ik ben er niet over uit of ik die ga opnemen. Ik vind mijn werk namelijk erg leuk en mis mijn patienten een beetje.

Geplaatst

Dublin succes morgen met de echo.

Sylvino, hoe is het nu bij julie.

 

Henne, zo herkenbaar. Maar weet niet wat ik je kan zeggen hierop.

IVFSH, wit met grijze muren. Leuk hoor.

 

DE lucht ziet er hier heel raar uit. Ben benieuwd wat er nog gaat komen aan regen.

Fijne avond allemaal.

Geplaatst

beetje een openhartige mail van mij, heb hem gedeleet, omdat ik ook wel voel dat het beter is niet te plaatsen.

 

 

Het is gewoon lastig om allemaal te lezen, je gunt iedereen een zwangerschap, een goede poging en zo verder. Maar helaas hebben we er allemaal helemaal niks over te zeggen, behalve dan dat we met elkaar meeleven, en elkaar het beste wensen.

Geplaatst

Eef ik kan alleen voor mezelf praten, maar voor mij is het echt anders. Ik ben vier jaar bezig geweest voor ik de eerste kee zwanger werd en heb toen regelmatig gedacht dat ik zwanger was, ook vage streepjes meegemaakt etc. En dat gaf veel teleurstelling, angst en verdriet. Elke keer ben je een stukje van jezelf kwijt, de kans op een kindje. Met de miskramen ben ik nog een extra stukje kwijtgeraakt, zonder dat ik uit kan keggen wat precies. En dat maakt het voor mij anders dan daarvoor. Anders. Niet erger of moeilijker of zwaarder!!

 

Ik heb er altijd rekening mee gehouden dat we geen kinderen zouden/zullen krijgen en ging de mm in met het volle besef dat de kans dat het niet zou lukken groter was dan de kans dat het wel zou lukken. De eerste miskraam heef me heel erg veel verdriet gegeven, maar ook enorm veel hoop. De bbz heef die hoop eigenlijk om zeep geholpen. Wat dat betreft omschrijft Ursela het erg goed. En nu weet ik niet meer waar ik op moet vertrouwen of hopen.

 

Rust en duidelijkheid is iets waar we allemaal naar verlangen zolang we in de mm meedraaien. En die kreeg ik toen ik zwanger was. En misschien krijg ik die ook als ik zou stoppen. We praten daar geregeld over, maar op dit moment denk ik niet dat het me rust zal geven. Maar misschien zal het zover wel komen. En of het dan nog verschil zal maken of ik wel of niet zwanger ben geweest, dat zal ik nooit weten want dat kan ik niet vergelijken. Maar ik denk zelf dat stoppen hoe dan ook het zwaarste en meest verdrietige is, ongeacht of je drie of tien behandelingen hebt gehad en met welk resultaat.

 

Weet niet of ik het zo goed onder worden breng, wil absoluut niemand kwetsen en kan alleen voor mezelf praten en ja, dan is het wel anders. Maar nogmaal, anders is niet moeilijker of zwaarder. Knuffels terug!

Geplaatst

Henne, voel je pijn zo in je bericht. Kan er niet echt over meepraten, want heb nog nooit één positieve test in mijn handen gehad helaas. Toch denk ik dat we ons allemaal er wel wat bij kunnen voorstellen. Het is dan zo dichtbij en dan wordt die geluksbel bruut doorgeprikt. Juist omdat je weet hoe het voelt wil je doorgaan. Zo begrijpelijk. Heb ook nog steeds het gevoel dat het gaat lukken bij jou. Weet eigenlijk niet waarom, gewoon gevoel. Wat jullie grens is kan ik niet bepalen. Op een gegeven moment voelt stoppen gewoon beter dan doorgaan. Zo heb ik het tenminste ervaren.

Geplaatst

Eef lieverd, ik had geen moeite met je post! Heb er net ook op gereageerd. Ik snap heel goed wat je wilde zeggen en ook dat het voor jou zo voelt. Ik heb laatst nog gezegd dat ik ook hier op je forum soms moeite heb met 'geklaag' van meiden die nog aan net begin staan en nog niet zoveel achter de rug hebben. Alsof het dan nog makkelijk is, natuurlijk niet. Maar je zet het toch af tegen je eigen ervaring...

 

Stoppen is moeilijker dan doorgaan, dat is nog altijd mijn mening. Ik heb enorm veel respect voor stellen die zelf besluiten te stoppen. Het lijkt me hell als je moet stoppen omdat er domweg geen kansen meer zijn. Stoppen betekent geen (eigen) kinderen en dat is denk ik hoe dan ook het grootste verdriet, ongeacht de weg die je hebt afgelegd naar dat punt. En met die ervaring mag je ons soms best met beide bieten op de grond zetten ;-)

Geplaatst
Henne hoe heet dat programma ook alweer voor je iPad dat je de Atomic, weet het weer....

 

Huh Syl? Weet je het nu wel of niet meer? Atomic Web.

Geplaatst

Henne, ik wilde ook niemand kwetsen, maar ik heb het berichtje weggehaald omdat het me niet lekker zat. Nog steeds wens ik iedereen alles toe, en hoop ik dat het leven genomen kan worden zoals het komt, maar ergens sloop er toch tussen de regels door iets wat ik wilde zeggen wat toch belerend over kwam ( dat van hoeveel tegenslag er soms komt, het geen garantie is dat het dan WEL goed zal komen) het was belerend denk ik omdat het zo voelde, ik voelde me er een beetje naar onder. Het laatste wat ik zou willen is iemand kwetsen, en daar was ik toch een beetje bang voor. Dit staat dan los van het feit dat ik daarnaast ook wel eens zou willen schreeuwen, nee, het is geen garantie, dat als het heel erg tegenzit, dan komt het vast wel goed. Ik heb het gevoel dat je dat ook wel snapt, maar dat je ook begrijpt dat ik me er lullig onder voel ; - ) knuffel voor jou terug x

Geplaatst

he dames,

 

eindelijk bijgelezen. was vanochtend al begonnen aan een spiekbriefje.

 

Syl, heftig besluit om toch niet te starten in september, maar wel begrijpelijk. Die van mij rookt ook nog veel, maar niet meer zoveel als eerst. Hij slikt wel nog af en toe foliumzuur (als hij het niet vergeet), maar dat is vaker niet, dan wel, Maar goed. Een geluk bij ons is dat het zaad niet slecht is. Al was het zaad (de hoeveelheid eigenlijk) wel stukken hoger/beter dan toen hij foliumzuur slikte en veel minder rookte. Hij is een paar keer 'gestopt' met roken, maar begon de week erna toch weer. Ik laat hem nu maar. Maar ik snap je frustratie wel.

Knap en goed van J dat hij toch zich gisteren 'goed' gedragen heeft. Dat doet je zeker goed!

 

Kaartje, je bent al lekker aan het genieten van je vakantie, heerlijk! wij gaan pas over een weekje, dus helaas hebben wij elkaar niet gezien in a'dam.

 

Es, helemaal toppie meissie!!! ben trots op je! wat goed dat je eerste mtb-tour goed is gegaan!!! super!!!

Fijn dat je iemand gevonden hebt met wie je een klik hebt en met wie je zou kunnen praten, alleen jammer dat het niet vergoed wordt en dat het zo duur is. Hoop dat je iemand anders zult vinden met wie je ook zo'n goeie klik hebt en met wie je ook goed hierover kunt praten!

Tuin helemaal klaar bijna, nog wat plantjes! Hoe was de BBQ met je fam?

 

Guusje, nog 2 daagjes en dan de operatie. Kan me voorstellen dat je toch wel ernaar uitkijkt, want je wilt van de pijn af. van de andere kant ook weer spannend en onzeker, wat en hoe gaat het nu verder?? zal aan je denken dinsdag meid! Hoe laat moet je je ook al weer melden? was dat niet al heel vroeg??? 7 uur ofzoiets??? pfff...hoop niet dat je lang hoeft te wachten! zal wel poliklinisch gebeuren, tenminste, als je redelijk vroeg op de dag wordt geholpen bij ons en je bent weer genoeg bijgekomen van de narcose en hebt al zelf kunnen plassen, dan mag je naar huis. sterkte!!!

 

Henne, herkenbaar wat je schrijft. Twee jaar geleden nu zat ik zwanger te wezen tijdens de familiedag. Niemand die het wist, behalve mijn ouders en mijn vriend. Een jaar later lag ik te huilen van verdriet in mijn bed ook op de dag van de familiedag, te huilen omdat we net onze 2e ivf hadden zien mislukken.

Nu weer een jaar later staan we op de familiedag nog steeds met lege handen en moet ik kijken hoe mijn nichtje en neefje resp. hun derde en tweede baby bij zich hebben. We staan twee jaar na de mk weer aan de vooravond van starten, terwijl de zin op starten nu ook niet echt aanwezig is. De rust die we nu hebben vind ik heel erg prettig, maar toch gaan we nog een keer proberen.

De hoop dat je weer zw. kunt worden is groot en als er eigenlijk niet echt iets is, wat een zwangerschap in de weg zou moeten staan, dan is het (in ons geval dan) steeds moeilijker om positief te blijven en dit ook over te brengen naar de buitenwereld. In de afgelopen twee jaar heel veel teleurstelling na teleurstelling moeten verwerken.

Ik zit ook nu heel vaak te denken, zou ik me niet toch weer laten controleren op verklevingen? want de vorige keer (2 jaar terug) ben ik ook toen redelijk snel erna zwanger geworden. Zou dit dan nu niet ook zo lukken??? Het hele sjitte aan de mm is dat er geen garanties zijn helaas en dat maakt het gewoon zo frustrerend.

Ik vind je in elk geval altijd heel sterk overkomen, maar tegelijkertijd ook onzeker, en dat bedoel ik niet slecht, maar meer in die zin van de onzekerheid of het wel nog een keer gaat lukken, zeker omdat je al een paar keer zwanger bent geweest. Snap je een beetje wat ik bedoel? Ik vind het sterk en knap dat je in verhouding al redelijk snel na een mislukte poging weer vooruit kijkt (durft te kijken) en als het dan helaas onverwacht toch weer misgaat, zie ik gewoon (ook al ben ik er niet bij) of heb ik het gevoel dat er een beetje Henne mee verdwijnt. Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven Ondanks je sterke gevoel, komt er toch heel veel verdriet nog doorgesijpeld en dat is heel begrijpelijk en herkenbaar. denk dat de meesten van ons dit ook wel zo ervaren.

Dat je na het gesprek in DD weer zo hoopvol bent en tegelijkertijd toch ook zoiets hebt van, ja, maar zo simpel zal het toch niet zijn, ook heel begrijpelijk. Al die jaren zoveel dingen geprobeerd en dan zou dit de oplossing kunnen zijn? zoiets simpels? dat is bijna niet te geloven. maar het kan toch gewoon ook idd heel eenvoudig zijn. Mss denken we vaak dat er toch iets meer of iets anders moet zijn, dat het gewoon niet zo eenvoudig kan zijn. Mss omdat we al zoveel hebben meegemaakt dat we dit niet geloven/willen geloven/kunnen geloven.

Je verhaal en je gevoelens zijn dus voor mij in elk geval herkenbaar.

Sterkte meid!!!

 

Nu over de familiedag. Heel gezellig, lekker genoten van de overheerlijke bossche bol..mmmmmmm, echt mjam mjam. de lokatie was heel erg leuk! ligt aan de binnen-dieze. We hebben nog een boottochtje gehad, heel leuk en interessant. Genoeg ruimte voor ons meiden om daar te lunchen en te kletsen, was een ronde tafel, je kon tafels bij elkaar laten zetten. Wat mij betreft wordt het Dne Bosch. bij van Puf - fe- le-n.

Daarna door naar mijn nicht thuis, waar we lekker in de tuin hebben gezeten en lekker hebben genoten van het zonnetje en het lekkere buffet dat ze geregeld hadden.

Bij kunnen kletsen met mijn neven en nichten die ik niet zovaak zie, maar wel via fb. ben wel van plan om nog een keertje naar mijn nichtje te gaan wiens zoontje een psierziekte heeft.

 

Gisteren spinningmarathon gehad. Ook heel errug gezellig. was wel errug warm, had ook alles ingesmeerd, behalve mijn gezicht, wat dus ook verbrand was.

 

Sen, weer terug van vakantie! Wat een lefgozer die bumperklever, zie het al helemaal voor me hoe je daar in het italiaans staat te kletsen, hihihi. Leuke fijne vakantie gehad zo te lezen, leuke bruiloft meegemaakt, op bezoek geweest bij familie en vrienden en schoenen gescoord, wat wil je nog meer, hihihi

 

Caro, nog steeds aan de wandel, goed zo. probeer die steekjes toch niet te negeren. zijn toch wel signalen die je lichaam afgeeft en je hebt nu een precious cargo!! wil niet zeggen dat je niets meer mag doen, zou ene zijn, maar zou rot zijn als er iets mis zou gaan.

 

ivfsh, tuin klaar en dan niet erin kunnen zitten, balen. maar wel lekker naar de pub voor een curling wedstrijd (of was het hurling?) gezellig, is de sluitingstijd ook 11 uur???

 

Morgen naar de kapper om 10 uur en om 14 uur heb ik mijn eerste acu-sessie. Ben benieuwd.

 

Syl, hoe ging het koken?

 

liefs,

Tool

Geplaatst

Hey meiden...

Allereerst...henne er is al veel gezegd tegen je. Ik persoonlijk vind het moeilijk om te zeggen dat ik begrijp hoe je je voelt omdat ik ook nog nooit een positieve test in handen heb gehad. Toch heb ik ergens het gevoel dat ik een klein beetje begrijp wat je bedoelt. In elk geval wel de 'mood' waar je nu in zit wat betreft stoppen/doorgaan. Welke afwegingen maak je, wat zegt je gevoel, wanneer is genoeg genoeg? Het zijn allemaal zaken waar je samen uit moet komen en wat niemand, maar dan ook echt niemand voor je kan beslissen. Toch zal de weegschaal op een zeker moment door gaan slaan. Voor nu geef je aan dat hij doorzakt naar stoppen maar nog niet doorslaat. Als dat je gevoel is dan is dat je gevoel op dit moment! Er zijn zoveel dingen die je besluit kunnen laten veranderen maar jouw gevoel op dit moment is het belangrijkste.

Ik kan me heel erg aansluiten bij het bericht van Eef...maar voel ook de schroom die ik lees uit haar bericht nadat ze het verwijderd heeft. Eef vind veel (weet niet wat voor woord ik eraan moet geven voor jou eef...sorry als ik het verkeerd verwoord) troost/steun/moed uit boeddhistische teksten. Ik vind dat in de bijbel.

Elke keer een stukje van jezelf kwijt moeten raken in het proces wat heet kinderloosheid, fertiliteitsbehandelingen. Het is zo zwaar, het kost zoveel. Maar toch...ik heb het vaker gezegd, toch is het echt zo dat het leven het waard is om geleefd te worden.

Zonder mijn eigen verdriet (en tegelijkertijd ook echt dat van jou henne!) te willen bagataliseren!!!...wat is eerlijk en wat is oneerlijk. Er is zoveel verdriet en zoveel oneerlijk. Het leven kan soms zo diep gaan...

Och ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik nu wil zeggen. Het raakt me gewoon, je berichten van vandaag. Ik voel zoveel herkenning als ik je berichten lees. Geld ook voor jou Eef en Tool. Het gevoel te moeten gaan dealen met kinderloosheid, definitief...hoe doe je dat? Het doet pijn! Tegelijkertijd ergens diep van binnen voelen dat het einde echt in zicht gaat komen.

Ook de herkenning in wat je aangeeft, Henne, wb het 'geklaag' van meiden die aan het begin staan van wat heet...de mmm. Tegelijkertijd nog zo goed wetend hoe ik me voelde toen ik begon! Weet jij dat nog? Het was toen ook killing! Ook al was er meer hoop en onbevangenheid.

Dikke knuffel voor jou Henne, en voor alle meiden van hier!

Geplaatst

Wat een zware avond zeg.

Eef jou verwijderde bericht nog niet gelezen. Dus heb er ook geen mening over.

We gaan allemaal en zoeken allemaal verschillende manieren om met dingen om te gaan.

Dat heb ik met mijn tattoo, klinkt voor sommige ook misschien raar maar voel er een stukje warmte bij :-)

 

Tool klinkt erg gezellig en locatie is goedgekeurd, mooi zo.

 

Kaartje hoe bevalt het daar, niet te warm! Hoorde net iets van een storm die eraan komt, in nl wel te verstaan!

 

Henne veel succes met opstarten morgen.

 

Ga ook slapen.

Geplaatst

nee joh syl...geen zware avond! Gewoon proberen dingen op een rijtje te krijgen!

Begrijp je gevoel wb je tattoo...symboliek is denk ik enorm belangrijk.

Voelt het voor jou goed...je genomen beslissing samen met J?

 

Ik ga ook zo maffen...morgen begin van een reeks van drie late diensten, 1 dag vrij en vier dagdiensten...bleeeghhh...!!! Klinkt verwend hé! gewoon weinig zin. Morgenochtend nog een eind fietsen en dan weer hurry up. Heb trouwens flink spierpijn van zaterdag. S'avonds fijne bbq gehad met het hele gezin maar wel erg druk. Het is gewoon zo'n grote koppel bij elkaar! Als iedereen er is dan zijn we met 30 man waarvan 18 kinderen...en dat is gewoon veeeeeeeeeel....

Nou hebben mijn ouders een knol van een tuin dus dat kon mooi gisteren maar druk blijft het. Het zorgeloze is er ook helemaal af bij ons thuis...mams is vol zenuwen, over twee weken krijgt ze weer een biopsie en foto's om te kijken in hoeverre de tumor geslonken is na deze zes chemo's. Ze begint daarna met de volgende reeks. Oudste zus van 38 krijgt donderdag een hartcatheterisatie...kampt al jaren met klachen die erop wijzen dat er iets niet in orde is met haar kransslagaders maar ze kunnen er maar niet achterkomen wat...ondertussen heeft ze nul komma nul energie en dat is natuurlijk niet zo heel erg handig met een gezin van zeven kinderen...

Nou ja...anyway...was fijn om iedereen weer te zien maar ook blij weer thuis te zijn. vandaag een dagje niks gedaan, uitgezonderd twee keer naar de kerk. Vanavond op zoek geweest naar leuke hotels in parijs...! We hebben in oktober beide nog een week vakantie en willen het weekend naar de ardennen en maandags door naar parijs t.m vrijdag. Maar we willen dus met de auto en dat valt niet mee...! Iemand nog tips?

trusten meiden!

Geplaatst

Es, heb eigenlijk geen tips, ik ben eens jaaaaaaaaaren geleden met mijn ouders en mijn jongste broertje en zusje op bezoek geweest bij mijn broer in Parijs en dat was toen ook met de auto.

wat voor tips ben je specifiek naar op zoek? Kan anders wel eens vragen aan mijn oudste broer. de zus van zijn vrouw woont namelijk in Parijs.

Geplaatst

Petje af tool, erg stoer! Volgens mij heb je genoeg conditie voor mtb in limburg, alle routes achter elkaar...

 

en n mooi bedrag voor het goede doel!

 

Esther geen spierpijn van zaterdag? Goed geschreven je stuk, het is zo lastig om alles goed onder woorden te brengen! Iedereen slaap lekker voor straks!

Geplaatst

en heftig, je moeder over 2 weken weer een biopsie en foto's en je oudste zus kampt met hartproblemen. pfff. sterkte!!! voor ze allebei en ook voor de rest van je familie natuurlijk.

 

kan me wel voorstellen dat het leuk is om iedereen weer te zien, maar ook weer blij om thuis te zijn.

Geplaatst

Eef, ik vond het eigenlijk ook wel meevallen, om te fietsen heb ik ook wel genoeg conditie, maar kom me niet aan met joggen of rennen, yak.

 

dadelijk komt liefje thuis van werk, jippie!!! hele dag nog niet gezien.

 

oja, zou vandaag eigenlijk bongi moeten worden, 26-daagse cyclus, maar goed, lichaam werkt niet mee en ben op dag 27 dus nog steeds niet bongi, zucht. en bingo is het ook beslist niet, want zonder sex en een bevruchting lukt het sowieso niet. Dus maar afwachten wanneer ik bongi ga worden. ga morgen toch maar gewoon een afspraak maken met DD voor de startecho in de week van 26 september.

 

ga nu afsluiten en wachten op mijn liefje.

 

liefs,

Tool

Geplaatst

Esther je hebt helemaal gelijk!

 

Spannende dagen voor jullie zeg met je moeder en zus. En met de beste conditie lijkt 7 kinderen al veel laat staan als je weinig energie hebt.

Ik hoop op goed nieuws voor jullie allemaal!!!

 

Lekker Parijs zeg maar ik snap je niet met de auto. Vinden jullie het ver rijden ofzo?

 

Tool zal je foto eens bekijken.

Geplaatst

Eef jawel joh! Heb echt wel spierpijn hoor maar het was wel super! De eerste 10 km heb ik me helemaal kapot gefietst om de jongens bij te houden, dat trok ik echt niet. Daarna meer mijn eigen tempo gaan fietsen. Maar voel wel van allerlei spieren die ik normaal niet voel hoor! Ben nu wel nog gemotiveerder om door te trainen. Wil echt graag meer conditie en kracht zodat ik beter mee kan komen.

Tool wat goed zeg! Niks voor jou om in de buitenlucht te gaan fietsen?

Las vandaag nog een stuk over een mtb toertoch van 700 km in zeven dagen tbv de ziekte van duchenne...lijkt me best mooi om zo'n doel te hebben om voor te trainen.

Tool ben eigenlijk altijd op zoek naar.......voor een dubbeltje op de eerste rij zitten! Maw een leuk, sfeervol hotel waar we de auto goed kwijt kunnen voor een fatsoenlijke prijs (lees niet meer dan 100 euro per nacht incl. ontbijt)...en dat schijnt lastig te zijn!

Ik ga ook slapen...trusten meiden!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden