Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Knuffel Es, heftig en pijnlijk meissie. Hang in there, er komen ongeacht betere tijden. Maar dat doet niet af aan hoe zwaar dit nu is. Je bent wel op de goede weg, maken echt stappen samen. Vallen en opstaan, maar jullie komen vooruit. Daar vertrouw ik op, jullie ook doen!

 

Henne, goed te horen!

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Esther, een grote, maar verdrietige, stap gezet. Hoop dat je de medicatie snel kwijt bent. Ik vond het zelf een verademing om niet steeds die enorme berg medicijnen in mijn kast te zien liggen. Hoop dat het voor jou ook zo zal voelen. Eerste stapje in het verwerkingstraject.

 

Henne, hoe beviel het eerste ritje in je nieuwe auto?

 

Caro

Geplaatst

Laika... Gefeliciteerd met JIM!!! VErvelend dat je nog pijn hebt van het inscheuren.

Maaaarr... ik heb nu 3 maanden na Sanne's geboorte nog eigenlijk geen endo pijn! Misschien doordat ik nog borstvoeding geef.

 

Haha.. San.. Ik dacht hetzelfde toen ik las dat Babeth maar 3x gebeld had... Djeeee.... wat ben ik nog onzeker over alles...

 

Sanne is vanmiddag voor het eerst naar de opvang geweest. Meer voor mezelf dan voor haar. Even de handen vrij en heb even lekker geslapen.

Ben in een hoop dingen nog erg onzeker. Had geen problemen om haar achter te laten en dat vind ik dan weer eng..... IS dat wel normaal enzo...

Dat ik haar ophaalde, hoorde ik dat ze in 4 uur twee flessne van 150 ml naar binnen gewerkt heeft, wat mij dan meteen weer doet twijfelen over de bv. Heb ik wel genoeg????

Dat zijn de momenten dat ik denk ik stop ermee... van de andere kant, ze groeit goed.

Maar ja, het maakt voor dingen ook wel moeilijker ivm kolven enzo..

 

Maar komt allemaal wel goed, hoort er vast wel bij..... Toch??

 

Ik denk dat als ik volgende week kom, ik alleen kom. Maar dat moeten we thuis ook nog kortsluiten. Hebben het er nog niet echt over gehad. Het is ook zo'n pokke eind weg.

 

Maar goied... voor volgende week zal er wel een keuze zijn gemaakt ;-)

 

Esther.. jeetje..... heb je verhaal met een traantje gelezen. (ben ook gewoon enorm emo momenteel)

En dan nog zo'n droom erover heen.... Wat het allemaal nog veel zuurder maakt. Hele dikke knuffel!!

Geplaatst

hoi meiden

 

Goh Esther, wat heb je weer een grote stap genomen, maar wat een moeilijke en een confronterende!!!! Ik moest ook echt wat tranen wegslikken bij het lezen van je bericht, het moet zo´n pijn doen. Ik zou willen dat ik het enigszins zou kunnen verzachten maar dat lukt natuurlijk niet.....heel veel sterkte!!!!!

 

Simba en San, ik geloof niet dat er een richtlijn is voor het wel of niet of hoe vaak bellen, als het maar goed voelt toch?

 

Simba juist mooi toch dat Sanne zo goed drinkt en dat de bv nog steeds lukt? die onzekerheid is volgens mij alleen maar normaal, tenminste ik herken het wel.Als Sanne verder tevreden is, goed groeit dan is het toch super?

Wanneer moet je weer gaan werken?

Geplaatst

Heej Laika, bedankt voor het prachtige kaartje, leuk! en wat een stoere mooie namen!

 

Tool, hou je het nog een beetje vol, moet wel even kwijt dat ik je bewonderswaardig rustig en vrolijk vind ; - )

 

Esther, heel heel veel sterkte toegewenst, wat een stap die je hebt genomen, ja, dan denk ik ook wel even terug...helaas bestaat er geen kookboek hoe om te gaan met de rouw en het verdriet wat jullie overkomt, het is gewoon heftig, wat mij helpt is er eerlijk in te zijn, het toe te laten, en ik vind het fijn er regelmatig over te lezen ( het boekje van Odile van

Eck bv, een onzichtbaar verlies) dat helpt toch wat om het te kunnen dragen. Het verdriet gaat in vlagen, ik hoop dat je snel zult ontdekken en ervaren dat de beslissing ook weer nieuwe deuren opent. Dikke knuffel van knuffelsmurf xxx

Geplaatst

Bedankt voor jullie lieve reacties en meeleven.

Eef tja dat kookboek! Wilde dat ik er 1 kon schrijven voor veel meer mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Wb dat eerlijk hierover zijn...dat vind ik wel lastig hoor! Ik heb het idee dat ik nu al een paar maand in de dipmodus zit (met vlagen natuurlijk) en ik ben zo bang dat mensen er zat van raken...!!! Hoelang mag ik legitiem verdrietig zijn en dat ook uiten naar andere mensen toe? Wanneer raken mensen er een beetje zat van?

Geplaatst

Lieve Esther

 

voor verdriet is er geen houdbaarheidsdatum, waar de een een maand verdriet om heeft heeft de ander weet ik niet hoe lang verdriet, je mag rouwen zoalng je dat nodig hebt toch, niemand voelt exact wat jij voelt en ook niemand kan bepalen wat voor "richtlijnen" hiervoor zijn.

Dat gevoel dat je denkt dat mensen er klaar mee zijn dat is niet gek, persoonlijk denk ik dat het meer bij diegene zit die verdriet heeft dan bij diegene die het "aanhoort".

Zelf heb ik ervaren dat ik bepaalde gevoelens met een zeer selectief groepje mensen ging delen en dat werd steeds kleiner dat groepje.

Geplaatst

Esther, wat een ingrijpend besluit. Ik zit met tranen in mijn ogen, had jullie zo graag anders gegund. En vraag je ajb niet van die rare dingen af meis. We zijn hier door dik en dun samen weet je nog! En aan de dunne tijden is echt geen tijdslimiet gebonden. Je mag hier juist alles uiten, misschien wel meer en makkelijker dan bij bekenden. Want daar heb ik zelf idd wel vaak het gevoel dat ze me een zeur vinden en dat ze het nu wel weten. Maar hier nooit! Lieverd, heel veel sterkte voor jou en G. Hou elkaar goed vast. Een echte knuffel van mij hou je tegoed voor volgende week, maar al wel vast een digitale...

Henne

Geplaatst

Vind het altijd zo fijn dat we elkaar hier zo goed begrijpen en juist daardoor ook zo met elkaar mee kunnen leven. Ik heb ook een aantal goede vrienden waar ik uit mezelf praat over mijn gevoel. Als mensen er naar vragen krijgen ze een eerlijk antwoord. Je ziet ze soms schrikken als je op dat moment aangeeft niet lekker in je vel te zitten. Daar stoor ik me gewoon niet meer aan. Heb gemerkt dat ik daardoor veel betere gesprekken met familie en vrienden heb.

Toch heb je soms ook gewoon even geen zin of puf om over je eigen sores te praten of schrijven. Ik lees dan soms alleen maar mee, terwijl jullie het juist begrijpen. Eigenlijk niet slim dus haha.

Esther, je gewoon blijven uitten dus. Jij luistert waarschijnlijk ook vaak genoeg naar de problemen van de mensen om je heen. Nu is het gewoon even jouw beurt.

Geplaatst

Moet zeggen dat het wel heel erg veel met me doet om dat onderste rijtje in ons lijstje te zien groeien. Kan dan ech denken, dit moet niet, dit mag niet... Maar tegelijk is het zo bijzonder dat we in alle fasen van dit traject samen zijn. Ik merkte het ook toen de post kwam, een envelop met een geboortezegel... Ik dacht niet gelijk aan laika en kreeg al een knoop in mijn maag. En toen ik de naam las en het me realiseerde was ik meteen gewoon heel blij, zo raar... Maar ook heel tekenend voor onze bijzondere band hier.

Geplaatst

Ik moet 3 november weer beginnen. Er zijn dagen dat ik er naar uitkijk. Meestal als Sanne een slecht dag heeft. Maar er zijn ook dagen dat ik nog totaal niet wil gaan werken.

 

Fijn dat iedereen het gevoel heeft hier gewoon alles te kunnen schrijven. Ik merk dat ik het erg moeilijk vind.

Ben een behoorlijke binnenvetter en vind het moeilijk om dan mijn onzekerheden aan te geven.

Zeker nu ik zo emo ben.. Dan zit ik echt meteen weer te janken.

En zit dan daar weer om te janken, omdat het me ergert.

 

BAbeth, San en Ursula, zijn jullie ook soms nog zo onwijs emoTioneel?

Geplaatst

Simba, ik ben ook echt een binnenvetter hoor. Heb eigenlijk het laatste jaar pas geleerd om me meer open te stellen. Het gekke is dat dit door de mmm gekomen is naar mijn idee. Had ook nooit gedacht dat ik op dit forum zou gaan schrijven. Was alleen maar van plan om wat info te lezen :-P

Geplaatst

Simba

 

jij begint de 3de weer, ik 25 oktober, ik heb nog niet het gevoel van ja lekker, weer beginnen maar dat komt denk ik ook omdat ik erg het idee heb dat naast mij alleen mijn man er is die Imke kan troosten als ze even huilt, pfff erg hoor, maar na het goede oppassen gisteren is dat wel wat bijgesteld gelukkig.

 

In tegenstelling tot jou ben ik op bepaalde gebieden geen binnenvetter, maar als het op gevoelszaken aankomt dan was ik dat wel hoor. Ik moet zeggen dat ik heb geleed mijn gevoel te uiten na de het verlies van de jongens en wat ben ik blij dat me dat gelukt is, Ik denk dat het vele van me afschrijven mij op de been gehouden heeft (ik mag mijn man en de hulp van het zkh. niet uitvlakken natuurlijk) maar het vele schrijven was een goede "uitlaatklep". Ik moet er niet aan denken hoe ik er anders nu aan toe zou zijn geweest.

Maar voel je niet bezwaard of verplicht, het gaat of het gaat niet en soms gaat het onverwachts wel.

 

In ieder geval moet je je zeker niet afmeten aan reacties van anderen, ik bedoel dat jij niet belde of alles goed ging en ik wel etc.

Emotioneel ben ik ook nog steeds bij tijden en zelfs dat het me soms zo overvalt! , pfff kan nog steeds janken bij beelden op tv, kan erg emo worden van een oud bejaard stel op een bankje bijvoorbeeld, waar gaat het over????

Ik denk dat ik zaterdag als ik jullie in D-Bisch ga treffen het ook niet droog kan houden, als ik er nu al aan denk dan begint het al te prikken ohhhh.

 

kortom Simba, heeeeel herkanbaar, ik gooi het nog op de hormonen hoor.

Geplaatst

Klopt babeth, voor mij is het ook zo, dat wat jij schrijft is zo belangrijk, als het gaat prima, zo niet ook ok, er is in deze geen maatstaf. Soms lukt schrijven goed, dan weer praten. Mijn omgeving is ook niet altijd even open ervoor, behalve dan manlief, maar dat kan wat mij betreft ook. Ook voor mij is het soms teveel, dan even niks hoeven, p de bank met n dekentje, kan ook goed zijn, het is fijn dat het hier zo'n vertrouwde plek is!

Geplaatst

Simba heel herkenbaar hoor die emo buien. Ik gooi het net als Babeth steeds op de hormonen. Maar ook op het feit dat alle verdriet en pijn van de laatste jaren dat eruit komt.

 

Ik bllijf het ook nog steeds bijzonder vinden dat we hier lief en leed met elkaar delen in welk deel van het traject we dan ook zitten. Eigenlijk bizar hoe de band tussen ons is, als we niet met de mm bezig waren hadden we elkaar nooit gekent.

Geplaatst

Lieve Esther,

 

Net je berichtje gelezen, wat een dappere beslissing. Ik heb net wel een traantje gelaten, vooral over de droom die je hebt gehad. Het verdriet is zo onmens groot en ongrijpbaar...en ik zit nu in zo'n andere fase....ik word er erg verdrietig van. Tegelijkertijd bewijst dit forum maar weer wat een stel topvrouwen hier schrijven, geluk en verdriet zo dicht bij elkaar maar doordat we allemaal de klappen van de zweep hebben gehad delen we deze gevoelens wel met elkaar en gunnen we elkaar allemaal onze liefste wens. Ik vind het een moedig besluit!

Geplaatst

Laika, gaat het allemaal goed met de kleine man? Al een beetje aan elkaar gewend? Ben erg benieuwd naar je kaartje. Morgen ben ik weer thuis, dus gauw bij de post kijken.

Geplaatst

He lieve meiden,

 

Hier nooit twijfelen of je je verhaal nog kwijt kan! Zijn we voor! Zeker ook voor de meiden die vedrietig genoeg in het onderste rijtje zijn gekomen. Ik vind het fijn dat jullie hier nog zijn en zou jullie missen.

 

We weten allemaal als geen ander dat we een moeilijk proces meemaken / hebben meegemaakt. Hier dus DE plek om je gevoelens te uiten en te blijven uiten.

 

Hoop dat jullie lekker slapen vanacht,

Liefs,

Ivfsh

Geplaatst

ach lieve Esther, schroom niet om hier je verhaal kwijt te komen. Daarvoor zijn we juist hier, door dik en dun steunen we elkaar. Wat al eerder werd geschreven. Ook in dunne tijden steunen we elkaar en echt, een zeur ben je van z'n leven niet!! Je krijgt zaterdag een dikke knuffel van me!!!

 

Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven, maar ik voel me idd redelijk rustig en relax. Wellicht ook omdat ik het mss nog niet allemaal besef? Vanochtend voor de eerste keer bijna vergeten de bollen erin te doen, terwijl ze naast me op de wc liggen. Owkee, mijn aandacht werd afgeleid door een dikke zwarte kater (genaamd Jimmy) die graag zijn eten had willen hebben en wel direct, maar goed. mama zat nog op de wc een kleine boodschap te doen, hahahaha. En het erge is, hij bleef heel geïnteresseerd kijken toen ik bezig was met de proppenschieter. Heb m toen toch maar even de andere kant op geduwd, hahahahaha.

Gisteren weer lekker gewandeld, 3 kwartier geloof ik. Kreeg wel pijn in mijn onderrug, dus ik was even in paniek of dit niet de bekende pijn zou zijn als ik ongesteld word, maar hij is sinds gisteravond weg, gelukkig. Sinds vanochtend echter steken links onder, richting lies en gisteren had ik ook opeens aan mijn rechterkant allerlei steken (terwijl ik daar niets heb zitten).

Ik probeer er niets achter te zoeken, hahaha, daarom schrijf ik het ook hier, en tegelijkertijd gaan mijn hersentjes in overdrive.

Het is nu nog gewoon te vroeg om iets te voelen. Dag 3 na de tp-dag (onze jongens zijn vanaf de punctiedag gerekend nu zo'n 7 dagen oud).

Nee hoor, ben er niet mee bezig, hahahahahaahahahahahaha

 

Henne, hoe rijdt je nieuwe auto???

 

ivfsh, hoe gaat ie met jou? Voel je je alweer ietsje beter?

 

Simba, ik kan er natuurlijk niet over meepraten over het moederschap, maar onzekerheden is denk ik normaal in het begin, of je nu 2, 4 of 6 maanden verder bent. Je kleine groeit en er komen steeds weer andere dingetjes naar voor. Misschien heb ik ook wel makkelijk praten en ben ik mss straks ook net zo, maar volg je gevoel en als dat goed voelt en als Sanne goed groeit, dan ben je goed bezig!!!

 

Ik heb gisteren zoiets schattigs gekocht bij de H-em-a voor mijn nichtje, die wordt 2 november 1 jaar (de dag nadat we kunnen testen, aaahhh). een sjattige gekleurde streepjes legging, een paars rompertje met lange mouwen en voor daarover heen een gebreid tuniekje, zo schattig!! Volgende week aan mijn ouders meegeven want die gaan er anderhalve week naar toe.

 

Liefs,

Tool

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden