Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

  • Reacties 2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst
Uurtje werk.... Naar de OK, infuus, ruggeprik, manlief kwam binnen en ik denk dat Q er een kwartier later was! Alles bij elkaar 2,5 uur op de OK en uitslaapkamer geweest. Geen wee aan te pas gekomen! Zodra ik terug was bij man en zoon zijn we de opa's en oma's gaan bellen. Ze wisten van te voren dat hij die dag zou komen maar nog geen naam. Q is geboren bij 39+1. Overigens heb ik rond de 30 weken, op vakantie, weeën gehad en daarvoor in het ziekenhuis gelegen. Q wilde uiteindelijk toch geen Oostenrijker zijn...

 

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk HD

 

hahahaha Oostenrijkse Q! Ik heb dat inderdaad toen nog meegekregen via het uitgerekend topic.

Het klinkt iig ook als een relaxte bevalling!. Ging het herstel daarna voorspoedig? Het lijkt mij best bijzonder als je vantevoren de datum al weet. Dan kan je er echt naar toe leven.

 

Vind het ook altijd wel leuk om bevallingsverhalen te lezen.

Geplaatst

Herstel is mij heel erg meegevallen. Ik had een morfinepompje, dat had ik de dag van de KS wel nodig maar de volgende dag al bijna niet meer. Op dinsdag de KS, donderdag uit bed en onder de douche, vrijdag zelf Q in bad gedaan en naar huis. Op zondag gingen we voor het eerst met Q naar buiten en liep ik dus achter de kinderwagen! Maar volgens de kraam was ik extreem snel op de been, normaal liggen vrouwen na een KS meer op bed naar wat ik begreep. Daar had ik totaal geen behoefte aan... Heb ook vanaf het begin Q gewoon meegenomen naar zijn kamertje voor een schone luier e.d.

We wisten niet heel lang van te voren de datum, ik geloof een week of 2, misschien 2,5. Wel mochten we kiezen tussen 2 data, 16 en 20 augustus. Wat de doorslag heeft gegeven is de gynaecoloog die de KS zou doen. Die van de 20ste vond ik veel aardiger. Dan is de keuze toch snel gemaakt! En achteraf ben ik zo blij met die datum! Zijn allemaal leuke mensen en kindjes jarig op die dag!

Geplaatst

Ik merk aan mezelf dat ik wel een knauw heb gehad van de bevalling van J. Lichamelijk hebben ze allerlei manouvres uit moeten halen om J. te bevrijden, maar psychisch spookt het vaak door mijn hoofd. Het was een kwestie van leven of dood, artsen in paniek, alarm ingedrukt door de gyn en een blauw aangelopen kindje. Kortom, een hoop angst/stress en paniek.

Dit icm met 2x HELLP maakt mij soms angstig. Angstig voor de meest onbenulle dingen en ik kan werkelijk overal over piekeren.

 

Desalniettemin zou ik beide bevallingen, hoe heftig ook, zo weer over doen. Ik heb er zoveel moois voor terug gekregen!

Geplaatst
Ik merk aan mezelf dat ik wel een knauw heb gehad van de bevalling van J. Lichamelijk hebben ze allerlei manouvres uit moeten halen om J. te bevrijden, maar psychisch spookt het vaak door mijn hoofd. Het was een kwestie van leven of dood, artsen in paniek, alarm ingedrukt door de gyn en een blauw aangelopen kindje. Kortom, een hoop angst/stress en paniek.

Dit icm met 2x HELLP maakt mij soms angstig. Angstig voor de meest onbenulle dingen en ik kan werkelijk overal over piekeren.

 

Desalniettemin zou ik beide bevallingen, hoe heftig ook, zo weer over doen. Ik heb er zoveel moois voor terug gekregen!

 

Melis, dat scenario wat jij beschrijft dat was dus mijn allergrootste angst... Ik wilde maar 1 ding: dat Q er op een veilige en gezonde wijze uit zou komen! Er waren een boel factoren om daardoor tot de keuze voor een KS te komen (wat iedereen ook moge beweren: het is de veiligste manier van bevallen voor het kindje. Voor de moeder zijn de risico's iets groter maar dat vond ik van totaal ondergeschikt belang). En dan is een geplande KS weer de meest veilige setting... Ik was iig blij met mijn keuze! Wat ik al eerder schreef, ik ben heel vlot hersteld en heb in de verzorging van Q geen enkele belemmering ondervonden. Ik nam hem gewoon mee naar boven om een schone luier te geven etc. Advies is om zo weinig mogelijk trap te lopen maar daar heb ik me dus niet heel erg aan gehouden. Wel heel rustig aan gedaan qua zwaarder huishoudelijk werk maar manlief was de eerste 2 weken na de KS nog thuis dus dat was geen probleem!

Geplaatst

Over blauwe baby's na de bevalling.... Mijn uks leek wel een smurf zo blauw. In bad bevallen. Wat zegt dat eigenlijk en hoe kan het dat de een roze is en de ander op een smurf lijkt?

Geplaatst

Melis, wat een heftige bevalling heb je achter de rug! Pfff. Het zegt genoeg dat een arts in paniek raakt. Ik kan mij voorstellen dat het nog steeds Door je hoofd spookt.

Ik ben zelf blij dat ik op het bewuste moment helemaal niet heb meegekregen dat de reanimatie spullen werden klaar gelegd en dat de artsen bepaalde blikken naar elkaar toe wierpen. Dat heb ik achteraf van mn man gehoord, die zich overigens toen erg machteloos voelde.

Zou het anders voor je helpen om je hele verhaal eens uitgebreid op papier te zetten? Gewoon voor jezelf? Met alle gevoelens etc erbij?

 

Tiktak, ben jij in bad bevallen???? Dat was mijn wens!!! Dat wilde ik zo ontzettend graag maar ik hadden helaas een medische indicatie dus moest naar het ziekenhuis.

Ik ben zo enorm benieuwd hoe dat is bevallen? ( grappige woordspeling, overigens).

Geplaatst

Mijn man vertelde mij na de bevalling dat er op de gang een kar gereed stond voor een spoed KS op de verloskamer zelf. Ik moet leren om bepaalde dingen los te laten, maar door al die negatieve/angstige ervaringen is dat niet makkelijk. Zelfs mijn man ziet de beelden vd bevalling regelmatig weer terug.

Wellicht ga ik het eea een keer op papier zetten. Maar zolang ik er geen last van heb wil ik er eigenlijk niet teveel bij stilstaan om niet onnodig nare dingen te hoeven ophalen.

Iig bedankt voor je tip!

Geplaatst

@wen: in bad is super! Ik kon nl toen niet liggen, hing overal tegen aan. In het verloskundig centrum kon je in bad bevallen. Leek me zo'n gedoe omdat ik dacht dat je er voor die tijd uitmoest. Maar hoeft niey. Ben er halverwege toch uitgeweest omdat ze een hartfilmpje vd uks wilden nemen. Met rolstoel en weeen door het ziekenhuis heen gecrossed en toen weer het bad in. In bad heb je minder last van de pijn. De weeen kun je beter opvangen.

Geplaatst

@melis: leven of dood? Van je baby of ook van jou? Vreselijk. Wat moet het voor een partner ook lastig zijn dan. Die van mij zat notabene broodjes pindakaas te eten tijdens mijn bevalling. Ze hadden tegen hem gezegd dat hij beter wat kon eten. Dat hij daarna (bloed??) waarschijnlijk geen zin meer in had ;-)

Geplaatst

Tiktak, soms huilen kindjes niet direct na de bevalling. Dan wrijven ze een beetje of tikken ze tegen de voetjes zodat het kindje 'schrikt' en een prikkel krijgt waardoor het gaat krijsen/schreeuwen/huilen. Dat is namelijk de allereerste ademteug die ze nemen! Die is nodig om de longetjes te ontplooien, aangezien ze opeens geen zuurstof meer krijgen via de placenta/navelstreng, en de longetjes tot dat moment nog niks hoefden te doen en dus als het ware dichtgeplakt waren. Nu moeten ze het zelf gaan doen. Q die begon al te huilen toen zijn hoofdje alleen maar uit mijn buik stak (een seconde later was hij er helemaal, maar hij huilde echt direct). Ze hebben hem even omhoog gehouden zodat wij hem konden zien en toen ging hij naar de KA, dat is standaard bij een KS. Die kijkt de baby even snel na en daarna werd hij bij mij gelegd, nadat manlief (het restantje van) de navelstreng had doorgeknipt. Q mocht niet heel lang blijven, de OK was te koud (was geen zgn 'gentle' KS), dus hij ging na een paar minuten in de couveuse en daarin terug naar de afdeling, met zijn papa mee. Daar werd hij een beetje schoon gemaakt, gewogen, luiertje om en toen bij zijn papa op de blote borst gelegd. Dat vond ik wel een heel fijn idee! Hij lag in zijn bedje toen ze me kwamen halen van de uitslaapkamer (manlief samen met de verpleegkundige), zodra ik op de afdeling terug was kreeg ik hem lekker bij me. Hij lag bij me toen we de grootouders gingen inlichten! Hij lag toen lekker op zijn handje te sabbelen. Het duurde toen niet lang meer tot hij zijn eerste flesje kreeg!

Geplaatst
Ik heb geen ervaring met opgewekte weeen. Mijn zoontje is dus met 41 weken en 6 dagen geboren. 1 dag voordat wij een afspraak hadden in het ziekenhuis voor het opwekken. Ik zou op de donderdag ingeleid worden, maar hij is op de woensdag geboren.(nadat de weeen op maandagavond waren begonnen).

Hij is geboren middels de vacuumpomp. Dat was nog een drama. Nadat de vacuumpomp eenmaal was bevestigd en de gyn wilde trekken, bleek de pomp kapot te zijn. Op dat moment heb ik haar echt allerlei verwensingen naar haar hoofd gegooid. Uiteindelijk ben ik bevallen onder leiding van 2 gyns en 1 kinderarts. De spullen voor een eventuele reanimatie stond al klaar, al heb ik dat gelukkig op dat moment nooit mee gekregen. Ik hoorde het achteraf van mijn man.

Door dit alles werd mijn zoontje met een hersenschudding en verschoven nekwerveltjes geboren. Hij moest er namelijk heel snel uit! Er werd op mijn buik geduwd en er werd getrokken terwijl ik probeerde te persen.

Uiteindelijk is alles goed gekomen en is mijn zoon hollands welvaren en gezond!

En het grappige is dat ik na 2 dagen riep dat ik het zo weer over zou doen. Toch fijn dat de natuur dit zo regelt.

 

De bevalling van mijn dochter was juist het tegenovergestelde! Binnen 2, 5 uur en super relax! Ik had helemaal niet door dat ik al persweeen had en probeerde dus alles weg te puffen. Uiteindelijk was ik net op tijd in het ziekenhuis. (en ik maar denken dat ik alle tijd had en de rest van de nacht wel bezig zou zijn...hahaha). Als ik 20 minuten later van huis was vertrokken was ik in de auto bevallen. Althans dat zij de verloskundige van het ziekenhuis achteraf tegen mij.

Ik kwam in het ziekenhuis aan en men ging mij aansluiten op de ctg. Zelf had ik nog steeds niet door dat ik persweeen had. Ik wist alleen dat ik ze ineens niet meer kon wegpuffen en vroeg om pijnstilling. Op dat moment begon ik over te geven en besloot de verloskundige om toch maar even te kijken hoe ver ik was. Ik had toen nog geen 2 uur weeen gehad, die overigens erg goed te behappen waren. Ik zag de ogen van de verloskundige groter worden en zij zei letterlijk tegen mij: je gaat geen pijnstilling krijgen, maar een kind. En wel binnen enkele minuten. Het hoofdje is al zichtbaar.

Dat was dus even omschakelen na een eerdere bevalling van 36 uur lang waarbij de ontsluiting telkens stagneerde.

Mijn dochtertje is overigens geboren met 39 weken en 2 dagen.

 

Het blijft toch iets wonderlijks zo'n bevalling. Zijn ze bij jullie redelijk goed verlopen?

 

Omg heftig wen.. Pffff... Gelukkig was de bevalling van je dochter relax en snel..

Geplaatst

Hier 2 keer ks gehad. Eerste bevalling wel uren weeën, 2e bevalling rond 6 uur pijnlijke weeën rond 1500 uur pas naar ok en 1520 is de kleine geboren..

Geplaatst
Hier 2 keer ks gehad. Eerste bevalling wel uren weeën, 2e bevalling rond 6 uur pijnlijke weeën rond 1500 uur pas naar ok en 1520 is de kleine geboren..

 

Dan was mijn geplande KS toch wel heel wat relaxer geloof ik!

Geplaatst
Dan was mijn geplande KS toch wel heel wat relaxer geloof ik!

Dat geloof ik graag... Bij mij was het ook 2 keer gepland.. Maar kids kwamen eerder..

Geplaatst
Dat geloof ik graag... Bij mij was het ook 2 keer gepland.. Maar kids kwamen eerder..

 

Dat is erg jammer... Maar waarom wachtten ze dan nog zo lang voor de KS werd gedaan? Je zou toch hoe dan ook een KS krijgen? Overigens was ik daar ook bang voor, dat Q zich eerder zou aandienen dan de geplande datum. Maar hij was geduldig (toen nog wel!).

 

Even een vraagje over eten: Q eet inmiddels zijn worteltjes met redelijk veel smaak op (hij kijkt wel vies maar dat is om je op het verkeerde been te zetten: het mondje gaat wel steeds open - meer! meer! meer!). Hij krijgt nu ongeveer 2 eetlepels. Wat is een redelijke hoeveelheid om te geven? En hij lijkt weer zo ontzettend hongerig, maar ip krijgt hij de maximale hoeveelheid voeding per dag. We geven 2x 90 cc met rijstebloem (in een fles) en hij krijgt daarnaast overdag half standaard, half voeding voor hongerige baby's en de laatste fles helemaal voor hongerige baby's. Wat kunnen we nu nog doen? Overigens is hij ontzettend bewegelijk, hij ligt (als hij wakker is) aan een stuk door te bewegen, met zijn armen en benen slaan, op zijn zij rollen (bijna op zijn buik!), en hij kletst de oren van je hoofd. Hij zal dus ook wel veel energie verbruiken... Het is nog te vroeg om naar opvolgmelk te gaan (volgende week is hij 5 maanden, we moeten dus nog een maandje wachten) maar soms huilt hij na een fles omdat hij echt nog honger lijkt te hebben! Iemand ideeën?

Geplaatst
Waarom geef je hem maar 2 eetlepels en niet gewoon een heel (4 maanden) potje? Hoeveel flessen krijgt hij?

 

We zijn pas net met de wortels begonnen en dan zo'n heel potje lijkt me zo veel! Trouwens, ik maak de hapjes zelf, en had ze nu per ongeveer 2 eetlepels ingevroren. De volgende porties ga ik zeker groter maken, maar ik vind het gewoon lastig in te schatten hoe groot ze dan zouden moeten zijn!

Hij komt uit op 5 flessen van 200 ml per dag, dus de maximale hoeveelheid... Misschien moeten we gewoon niet te lang wachten met naast de groenten ook fruit te gaan geven?

Geplaatst

Bij mij was het een spoed keizersnede. Kreeg rond 19.00 weeën en tussen 20 en 21.00 om de 3 minuten. Gebeld naar ziekenhuis, hoefde nog niet te komen want dit was pas het begin maar als ik wilde mocht ik wel even langskomen....nou gedaan want soort voorgevoel denk ik. (achteraf zei de gyn ook dat het niet langer had moeten duren, dat mijn ctg een terminaal hartslag liet zien) Daar aan het CTG apparaat bij elke wee kelderde S.am zijn harstslag naar beneden en ik had maar 1 cm ontsluiting. Dus na 15 minuten kwamen ze naar binnen stormen dat ze nu een keizersnede gingen doen omdat S.am het niet lekker had meer in mijn buik. Binnen 15 minuten lag ik op de ok tafel en binnen 5 minuten was hij eruit. Huilend en al. Papa met hem mee, ik hoorde S.am nog een keer huilen. Niets leek erop dat het niet goed zou gaan. Papa kwam met hem in zijn armen naar mij toe terwijl ze mij nog aan het hechten waren. Op moment dat hij S.am aan mij wilde laten zien werd S.am blauw en werd hij meteen uit papa zijn armen gehaald. Dit was het begin van het medische circus en de 8 weken opname.

De bevalling is dus totaal anders gegaan dan vooraf was bedacht. Maar goed op dat moment vond ik het geen probleem dat het een ks werd; kind moest er gewoon uit. Na de ks heb ik 3 dagen in 3 verschillende ziekenhuizen gelegen; achter S.am aan. De 3de dag moest ik echt het ziekenhuis uit en heb ik nog een nacht in een Ronald Mc donald huis gezeten, wat niet echt is ingesteld op net bevallen vrouwen en ks. Dus echt goed en rustig herstellen is er niet bij geweest net als het niet hebben van de kraamtijd en genieten van je kindje. Pas na 3 weken mocht ik S.am vasthouden en dat was nog alleen met gestrekte armen hem optillen zodat zijn bedje op de ic verschoond kon worden. Pas bij 4 weken mocht ik hem op schoot hebben. Dat was zo enorm emotioneel moment daar krijg ik nu nog kippenvel van en tranen.

 

Beanie, S.am eet "gewoon" als hij daar trek in heeft het hele potje op. De ene keer doet hij dat wel de andere keer alleen een paar happen.

Geplaatst

Ik weet niet meer exact welk schema qua eten wij bij V. Hadden, maar volgens mij zijj wij gestart met fruit én groente. Paar hapjes per dag en dan langzaam aan opbouwen. In het begin nog niet ter vervanging van een fles, maar als extra.

Geeft Q. aan dat hij niet meer wil na 2 eetlepels? Anders zou ik proberen om wat meer te geven. Hij zit tenslotte al aan de max qua FV.

Geplaatst

Sas, wat een afschuwelijke ervaring moet dit zijn geweest... Wat kan ik me goed voorstellen hoe emotioneel het moet zijn als je terugdenkt aan het moment dat je hem echt voor het eerst mocht vasthouden. Kippenvel... In die tijd hoopte ik steeds op goed nieuws van jou en Sam. Hoe mooi is het nu dat hij het zo goed doet en wat een heerlijk kereltje is het toch! Ik kan me zo voorstellen dat op de dag dat hij 1 jaar oud wordt, er bij jullie nog wel wat traantjes zullen vloeien!

Geplaatst
Ik weet niet meer exact welk schema qua eten wij bij V. Hadden, maar volgens mij zijj wij gestart met fruit én groente. Paar hapjes per dag en dan langzaam aan opbouwen. In het begin nog niet ter vervanging van een fles, maar als extra.

Geeft Q. aan dat hij niet meer wil na 2 eetlepels? Anders zou ik proberen om wat meer te geven. Hij zit tenslotte al aan de max qua FV.

 

Dat vind ik nou juist het lastige. Hij zit aan de max. qua flesvoeding. We zijn pas net met groente begonnen en ik heb net ff in 'Opperdepop' gekeken en daar zeggen ze aan groente 2-3 eetlepels per dag, aan fruit iets meer (en rustig aan opbouwen). Ik heb begrepen dat de kans op allergische reacties bij fruit iets groter is dan bij groente, dus ik wilde eerst alleen groente introduceren. Maar aangezien ik toch nog boodschappen moet doen vandaag ga ik maar wat peren meenemen en vandaag of morgen dan ook maar wat fruit aanbieden! Kijken of hij dan iets meer tevreden wordt! Qua voeding dan, hij is verder hartstikke vrolijk, ligt inmiddels weer diagonaal in de box tegen zijn handjes te kletsen. Zo lief! Hij is dit weekend uit logeren geweest en ik ben zo blij dat ik hem weer bij me heb!

Geplaatst

Ik maak gewoon de kleine porties die ik nu heb op, desnoods ontdooi ik er 2 tegelijk (volgens mij heb ik er nu nog 2 of 3 in de vriezer). En moet vanmiddag boodschappen doen, wil eigenlijk kijken of ik pompoen kan vinden en die klaarmaken met de babycook. Die kan ik dan meteen in grotere porties invriezen. Het grappige is dat hij in het begin maar een paar mini hapjes at, maar sinds zaterdag gaat het bakje leeg... Had ik niet verwacht na zijn eerste reactie!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden