Wachtbankje december

[Kitje]

Jeetje @Nora90 ik kan me niet eens voorstellen hoe jij je moet voelen nu en ben nog steeds met de mond vol tanden van jouw verhaal.
Het lijkt me een heel beangstigend idee dat je niet weet wat er aan de hand is en waarom je hcg gewoon oploopt en je toch een lege buik hebt.
Wat een akelig gevoel moet dat zijn voor je.
Knap dat je de tranen binnen hebt kunnen houden tot je buiten bent, ik weet niet of ik dat zou kunnen.
Was je alleen daar? Of was je partner bij je?
Fijn dat je wel vlug in het ziekenhuis terecht kunt, hopelijk vinden ze snel de oorzaak zodat je weet waar je aan toe bent.
Dit ongewisse lijkt me vreselijk.
Sterkte meis!

[Nora90]

@Kitje Ja het is bijna niet te geloven, eerst had ik nog een klein beetje hoop van nouuu misschien zit die wel verstopt ofzo, maar na die bloedtest zag ik al aan het hcg dat dat niet zo hoog is als het hoort te zijn bij een zwangerschap van 7 weken. maar hij was alsnog erg hoog om helemaal niet zwanger te zijn. Dat was het moment dat ik dacht jemig het is echt over en uit. Beepje is er niet meer, hoe lang was die er al niet meer dan? Is die gevallen zonder dat ik het doorhad, gezien mn hcg wel normaal steeg a die bloeding dus echt als een normale zwangerschap. Dan ga je toch denken van goh zat je er toen nog wel of was ik je wel al verloren? Het had al een tijdje geduurd voordat ik echt durfde te zeggen dat ik zwanger was, wou het bijna niet geloven ofzo. Ik zei alleen maar: het is positief !! IPV ik ben zwanger. En eindelijk toen ik het geloofde gebeurt dit. Ik had zo een negen maanden dagboek gekocht en ik had um liggen op tafel en ik schreef er niks in. Pas 1 dag voor de echo begon ik eraan, toen pas durfde ik het. En dan komt die echo, waarbij de vraag was is het er 1 of zijn het er 2? was het antwoord het is er geen 1. Dat kwam echt hard aan. Het doet erg veel pijn, maar ik geef de hoop niet op. Alles gebeurt met een rede denk ik dan. Ik doe heel erg mn best om positief te blijven. 

Zo, een heel verhaal van me af geluld haha. 

[Nora90]

@Kitje Oh ja en ik was met mijn man natuurlijk. Hij is er ook echt kapot van, hij vertelde me gisteren nog: Ja je keek me tijdens die echo zo vragend en verslagen aan, ik durfde je niet terug te kijken naar je... Ik kan me niet eens herinneren dat ik zijn kant op keek, het was daarna allemaal een grote waas en ik wou zo snel mogelijk naar buiten !!

[Kitje]

Lekker lullen hoor @Nora90 dat kan ook helend werken en we zitten hier allemaal in zon zelfde achtbaan als jij, tussen hoop en vrees.
Fijn dat je man erbij was en dat jullie goed steun aan elkaar hebben.
Wat een klap moet het zijn geweest, zijn het er 1 of 2 en dan blijkt er helemaal geen vruchtje meer te zijn.
Dat zou ik me dan idd ook afvragen, wanneer ben ik beepje dan verloren... En wat ik nog veel gekker vind, hoe kan je hcg dan gewoon zijn blijven stijgen terwijl beepje mss weken geleden al vertrokken is? Vooral dat is vreemd.
Zo zie je maar hoe je lichaam je voor de gek kan houden zeg.
Fijn dat je toch de hoop niet op geeft, hoop doet leven zei mijn moeder altijd, maar dat is toch wel echt zo.
Wat ik heel mooi vond om te lezen in je vorige post was dat je zo ontzettend genoten hebt van het korte gevoel dat je zwanger was, ook al is het niet gelopen zoals het was, dat gelukkige gevoel voor een paar weken neemt niemand je ooit nog af.
Hopelijk mag je het binnenkort nog eens meemaken, maar dan voor 8 maanden lang!

[Marsukar]

Nou inderdaad hoor @Nora90 goed dat je het van je af schrijft. Het is allemaal niet niks. Kan soms ook goed zijn om het even te delen. Zoals kitje zegt, we zitten allemaal tussen hoop en vrees. Forums zoals deze zijn juist om te delen. Goede en helaas ook slechte berichten. 
Vind het ook heel mooi wat je schrijft. Ik hoop ook zo dat je een volgende keer het helemaal af mag maken. Ga absoluut weer voor je duimen!!

 

[Marsukar]

@Kitje Hoe gaat het met jou? 

[Kitje]

Wat lief @Marsukar dat je vraagt hoe het hier gaat.

Ben momenteel pas op mijn vijfde wachtdag, maar voel me het hele weekend al niet echt top.
Vorige keer fietste ik zo door de eerste wachtweek heen, maar nu heb ik erg veel last van de bijwerkingen van die poezenbollen.
Vorige keer had ik Pregnyl ter ondersteuning, eerste keer ook de bollen, maar toen had ik weinig last (alleen pijnlijke boobs).
Nu heb ik zo'n beetje alles wat op de bijsluiter staat...
Pijnlijke boobs vallen nog mee gelukkig, maar wel moe (kan wel de hele dag slapen), buikpijn al hele weekend en beetje weeeig gevoel in de buik, veel speeksel in de mond, wel braaf de wandelingetjes gemaakt ondanks de buikpijn voelt dat dan toch wel lekker ff de frisse lucht in en vandaag was het ook zo'n lekker weer met zonnetje.

Verder geen bal uitgevoerd het weekend, vrijdag met mijn moeder wezen eten, maar gister en vandaag alleen die wandeling gemaakt en beetje rondom huis, had de energie ff niet voor andere dingen.
Pff, wat een geklaag zeg, sjonge.
Morgen weer werken en dan begint ook de spannendste week.

Hoe is het met jou?
Beetje aan het wennen aan het zwanger zijn?
Wanneer mag je naar de vk?

 

[Marsukar]

Wat vervelend dat je die bijwerkingen ervaart @Kitje. Ik hoop dat het toch een goed voorteken is en dat het een combinatie is van bijwerkingen en innesteling. Ach en klagen mag hoor. Is soms ook erg lekker om te doen .

Kan het ook ergens nog niet geloven. 18 februari een echo om te kijken of hij/zij op de goede plek zit en of het hartje klopt. Ook heel spannend.. Leef wel echt naar die datum toe. Voel mij op zich goed. Heb er ergens wel vertrouwen in, maar de 18e is toch echt de dag dat we meer zekerheid gaan hebben..

[Kitje]

Ja, och, er zijn ergere dingen, ik hoop het ook, qua tijdspanne zou een innesteling wel kunnen zo rond dit weekend dacht ik, maar weet het ook niet precies.
Dacht met een 3 daagse emmy dat het dan zo tussen 5 en 7 dagen na tp zou moeten innestelen?
Ik wacht het maar gewoon (on)geduldig af.
En soms is klagen idd weleens fijn

Ja, snap dat je vol ongeloof zit nog @Marsukar, spannende tijd zo tussen de positieve test en de eerste echo, is gewoon een soort verlenging van de wachtweken....
Fijn dat je je goed voelt, we gaan er gewoon vanuit dat je de 18e februari een mooi kloppend hartje gaat zien.

[Marsukar]

Vanmorgen de schrik van m’n leven.. Licht roze bloed en nu nog een klein beetje bruin. Gelijk het ziekenhuis gebeld. Ze zeggen dat het niks hoeft te zijn, maar mijn vertrouwen is wel heel erg gezakt. Ik ben zo bang dat het in de komende dagen toch een miskraam gaat worden.

[Kitje]

Nee, nee, @Marsukar dat gaan we niet doen hoor, spreek beepje maar eens ferm toe dat die lekker warm blijft zitten bij jou, daar zit die goed.
Kan me heel goed voorstellen dat je ontzettend geschrokken bent en dat je nu heel bang bent dat het mis gaat, maar dat hoeft echt niet hoor.
Bloed, hoe weinig ook, wil je natuurlijk niet zien tijdens je zwangerschap, toch zijn er wel mensen die daar last van hebben  gehad en toch een gezond kindje op de wereld zetten (mijn zusje) niet meteen wanhopen.
Mocht je niet even langskomen voor een echo dan om je gerust te stellen?
Of is het nog te vroeg  in de zwangerschap daarvoor?
Keep the faith meis! 
 

[Marsukar]

Dank je wel @Kitje voor je bemoedigende woorden. Probeer positief te blijven, maar moet eerlijk bekennen dat het wel lastig is. De nodige tranen al gelaten. Stom hè?! Hoop echt dat het onschuldig is.. Denk je even van de stress af te zijn na een positieve zwangerschapstest en dan krijg je dit. Hoppa weer in de stress..

27 Januari, 2020 aangepast door Marsukar

[Kitje]

Nee, mop, dat is helemaal niet stom, dat is heel begrijpelijk!
Daar zou iedereen van in de stress raken, zelfs de mensen die "gewoon" zwanger zijn geworden, kun je nagaan hoe het is voor ons na het traject wat wij hebben moeten doorlopen om aan een positieve zwangerschapstest te komen.
Ben je eindelijk zwanger, denk je gewoon te kunnen gaan genieten, onbezorgd, krijg je dit.
Maar een bloedinkje hoeft niet meteen het slechtste te betekenen, het kan van alles zijn.

Probeer het toch een beetje los te laten, hoe moeilijk ook, je kan toch niks aan de situatie veranderen, het is zoals het is en met stress schiet beepje ook niks op.
Probeer wat afleiding te zoeken of bel anders het ziekenhuis morgen eventjes terug of je misschien een echo mag.
Dat geeft je duidelijkheid en dat is denk ik wat jij wil nu.
Keep the faith!

[Marsukar]

Dank je wel! Heel fijn je reacties. Ik ga het proberen van mij af te zetten. Had vanmorgen gelijk het ziekenhuis gebeld. Zij zeiden ook dat het niks hoeft te betekenen. Ik moet toch wachten op de echo. Het is nu te vroeg en dan kunnen ze niks zien. Het is dus afwachten en hopen dat er niet meer bloed komt .

nogmaals bedankt Kitje. Het geeft mij inderdaad wel rust nu je zegt dat je zusje een beetje bloed heeft gehad en toch een gezond kindje heeft gekregen.

[Kitje]

Yw @Marsukar ik hoop met je mee. 

Bij mijn zusje was niet zomaar een beetje bloed trouwens, ze was al wel verder dan jij in de zwangerschap, ze werd wakker smorgens in een plas bloed, gigantische bloeding gehad snachts en niks van gemerkt, ze was toen net over de helft, ze heeft helemaal in paniek de gyn gebeld toen dacht dat het kindje overleden was, ze mocht meteen komen, godzijdank was het kindje in orde, moest nachtje blijven, paar weekjes later, denk week of 2 ofzo hetzelfde, maar toen was ze minder in paniek, haar man was aan het werk en die was niet vlug genoeg thuis, toen ben ik met haar naar het zh gegaan, ze moest een nachtje blijven en volledige rust houden, ze heeft de hele rest van de zwangerschap bloedingen blijven houden en haar dochter is met 41,5 weken gezond geboren, is nu 6 jaar.

Een collega van een vriendin van mij heeft haar hele zwangerschap zulke bloedingen gehad, vanaf het prille begin, ook zij kreeg uiteindelijk een gezond kindje.

Iedere zwangerschap verloopt anders, je kunt er geen pijl op trekken.

Niet de moed opgeven en goed in de gaten houden.
Misschien was het maar eenmalig, of is het nog een restje geweest van de innesteling, heb ik ook weleens gehoord dat dat dan blijft zitten en er later alsnog uit komt.

Afwachten dan maar tot de echo, al kan ik me voorstellen dat je dat nu wel heel lang vind duren.

Keep our fingers crossed! Keep the faith!

[Onzefamilie]

Meiden,

 

@Kitjespannend voor deze drukke week van wachten. Die krampen en moe zijn had ik ook uit het niets. Het was bij mij 2 dagen na terug plaatsen dat het begon. Kan bijwerking zijn maar kan ook nestelgedrag zijn(zeiden ze bij mij) ik bleek toen wel zwanger. Spannend duim met je mee

@Nora90

lieve schat, ik snap dat de klap en ongeloof mega zwaar is. Ze noemen het ook een fantoom zwangerschap doordat het er wel even heeft gezeten en niet is blijven plakken. Vermoedelijk ben je toch kwijt geraakt in die kleine bloeding en je lichaam nog wel denkt het te zijn. 

Dit heb ik zelf ook meegemaakt, het geeft zon onwerkelijk gevoel. Maar je lichaam houd je vor de gek. Wat net alleen maar erger maakt. Want je gedachten en lichaam werken ook echt samen.

 

@Marsukar

spannend 18de feb jouw echo, als je voelt dat goet goed zit is dat zon rose wolk. Dat bloeden kan dat weet ik namelijk zolang je maar geen helder rood bloed krijgt  dat is meestal geem goed teken. Maar zowel mijn tante als mijn moeder hebben gehele zwangerschap gebloed elke maand.

 

Nou even update  hoe het gaat hier, 

Een hel, want de dag dat ik begon met bloeden ben ik met een ambulance die nacht opgehaald. Daar werd bevestigd dat het om een miskraam ging. Het bloeden en krampen waren  zo hevig. Dat ik amper nog op og neer kon. 

Ruim een week bloeden en dan die maandag erna moest ik komen voor een echo, ik was net eindelijk iets minder gaan vloeien. Helaas kregen we de klap dat er nog een groot rest gedeelte in zat. Ze meet het stukje wat erin zat en zoals ze kon meter was het 2.5 cm by 2 cm ongeveer. 

 

Omdat ik dus niet het levenloze stuk kwijt was geraakt werd ik gelijk aan wee opwekkende/miskraam opwekkende pillen gezet. Deze zorgen al na 3 uur na plaatsen al voor hevige krampen en bloeden. De 2de dag na de eerste pillen (4 keer moest ik deze inbrengen) werdrn de krampen heviger, toen de dag erop, kon ik echt niet meer staan en lopen van de pijn. Had ze gebeld en zeiden ik moest erdoorheen.(slikte 8 paracetamol en 6 ibu per dag iets anders mocht niet).

Op hun aanraden mijn vrouw gebeld en onder de douche gaan zitten. En toen kwam dat mijn vrouw thuis was ineens een heel grote harde prop eruit. Ruim 7 cm by 4 by 2 ongeveer veel groter dan de arts hadden gemeten. 

 

Daarna ben ik blijven bloeden en krampen en stukken bleven eruit komen. Geestelijk is het echt een rollarcoaster, het wat deed ik fout, ggz staat erook goed achter mij. Door mijn ptss, ocd is mijn gedachte heel somber en diep. Mijn schoonfamilie vangt onze zoontje al die tijd op.

Mijn lichaam heeft veel te Verduren gehad de laaste weken, conditie is weg, angst om weer op straat te gaan is groot. 

Ik kan nu geen goede moeder zijn, voel me ook een slechte moeder naar onze zoon en naar mijn vrouw.  Het gevoel is bleh, angst falen en vooral ongeloof,

 

Dat ik de eerste keer begon te bloeden had ikial.khet gevoel het is weg. Maar iedereen bleef zeggen nee het zit goed zelfs de gynacoloog zei het. Niemand die luisterde dus begon hun te geloven waardoor deze klap duizend maal groter maakte.

 

1 tip ga op je eigen gevoel af niet wat iedereen je zegt. want je kent zelf je lichaam het beste.

Sorry dat het zo langdradig was. 

 

[Nora90]

@Onzefamilie Oh jemig wat erg allemaal dat je dit mee moet maken.  Ik kan wel begrijpen dat je zo depri bent erdoor. Maar je bent hierdoor echt geen slechte moeder hoor !! Dat moet je echt uit je hoofd halen xx Neem gewoon je tijd om dit te verwerken op jouw manier, het komt allemaal wel goed. 

@Kitje @Marsukar  En allemaal bedankt voor jullie lieve reacties.

Ik heb gisteren een onderzoek gehad in het ziekenhuis, de arts kon niks vinden op de echo. Hij had daar een bepaalde benaming voor, maar het kwam erop neer dat de locatie van de baby onbekend is en dat ik het wel nog moet verliezen.... Dus dat is ook ff heftig om te horen. Ik had ook bloed geprikt en net de uitslag gekregen, hcg is al langzaam aan het zakken, wellicht was dit al aan het gebeuren. Volgens de dokter was de baby gestopt met groeien en aangezien ik nog niet gebloed heb moet ik het nog verliezen. Maar hij zei ook dat als ik erge buikpijn krijg ik dan direct moet komen omdat het dus ook nog een mogelijkheid is dat die buiten de baarmoeder zit (ook al kon hij daar ook niks zien) 

Morgen wordt ik door de dokter zelf gebeld met wat er nu moet gebeuren, of dat ik weer moet bloedprikken of iets anders... Hij had het ook over een of andere spuitje die hij me liever niet wil geven omdat het heftig spul is. Ik denk dat dat iets is om een miskraam op gang te helpen... 

En @Marsukar dat beetje bloed moet je je echt geen zorgen om maken, blijf positief. Geniet lekker van het zwanger zijn meid  

@Kitje Zo spannend voor jou deze wachtdagen, die symptomen klinken mij wel goed in de oren. Dit gaat het worden voor jou dat weet ik zeker  

Oh ja ik denk trouwens zelf dat die eerste bloeding een vroege miskraam was van de andere embryo en niet van dit beepje. Deze is gewoon heel koppig (net als mama) op een stom plekje gaan nestelen en wou zichzelf niet laten zien haha. 

[Kitje]

@Onzefamilie wat heftig allemaal wat je hebt moeten doorstaan en dat het allemaal zon uitwerking op je heeft.
Ik snap heel goed dat je je depressief voelt en dat je nu eventjes daardoor niet voor jullie zoontje kan zorgen.
Maar lieverd, je bent echt geen slechte moeder daardoor, echt niet, ik sluit me volledig aan bij Nora.
Een goede moeder doet wat het beste is voor haar kind en in jullie situatie is het nu eventjes het beste dat je schoonfamilie voor jullie zoontje zorgt totdat jij het weer zelf kunt, dat is liefde voor je kind, want je wil het beste voor hem, en DAT is een goede moeder!
Je hebt in korte tijd ook wel heel veel te verstouwen gekregen en denk dat het voor jou extra heftig is door de ptss en de pijn die je hebt en hebt gehad.
Maar jij hebt echt niks fout gedaan hoor, een miskraam is domme pech omdat er iets niet goed was met het kindje, maar niet omdat jij iets wel of niet hebt gedaan.
En voor wat betreft op je gevoel af gaan, je hebt helemaal gelijk daarmee, ik ben ook een gevoelsmens en mijn gevoel is heel vaak juist, maar soms, heel soms, zit ik er weleens naast en ben ik aan het doemdenken en blijkt het achteraf toch niet nodig te zijn geweest.
Ik vind het echt ontzettend rot voor je en ik hoop dat je de kracht kunt vinden om uit dit diepe dal te klimmen, met hulp van je vrouw, of als je het fijn vind, door hier af en toe wat neer te zetten, dat kan soms ook helpen, en een lang verhaal, al schrijf je een heel boek vol, daar hoef je echt geen sorry voor te zeggen.
We zitten allemaal in een achtbaan hier, soms stapt er iemand uit, soms stapt er iemand in, maar uiteindelijk komt de achtbaan een keer voor iedereen tot stilstand, voor de een vlugger dan voor de ander, maar we snappen allemaal wat zo'n traject met iemand doet, hoe zwaar het kan zijn en hoe verdrietig, hoe je tussen hoop en vrees leeft en zoekt naar elk lichtpuntje en heel soms zelfs de lichtpuntjes niet meer kunt vinden waardoor het een groot naar zwart gat lijkt, maar ook in het donkerste deel van de put, als je maar blijft klimmen naar boven, komt een keer dat lichtpuntje tevoorschijn.

@Nora90 ook voor jou een heftige achtbaan momenteel en wat een idiote toestand zo zeg, pfoe.
Dus beepje is in feite gewoon kwijt en zit ergens verstopt en niemand weet waar en dan moet die er ook nog een keertje uitkomen?
Jeetje Nora, ik weet gewoon nog steeds niet wat te zeggen, het lijkt me zo heftig, ook het niet weten hoe en wat.
Kan me ook wel vinden in wat jij zegt, dat de bloedingen beepje 1 is geweest en dat je toen nog zwanger was van beepje 2.
Maar waar is die dan heen gefietst?
Was beter geweest als deze koppige beep gewoon was gaan zitten waar die hoort....
Ik hoop dat je snel de antwoorden krijgt en dat je die vervelende spuit bespaart blijft.
Sterkte alvast ermee, en we zijn er hier ook voor jou he, dus als je wat kwijt wil, pen het neer!

@Marsukar  hoe is het nu met jou?
Geen bloed meer en alles nog onder controle?

En dan voor wat betreft hier, de krampen kwamen bij mij ook ineens onzefamilie, net was wat jij schrijft, dat begon vrijdag en stopte op zondag.
Vrijdag was 3 dagen na de terugplaatsing.
En moeheid komt bij vlagen, de ene dag gaat beter dan de andere dag, maar het weekend was ik wel extreem moe.
Heb daar al wel langer last van, komt ook door de meds.
Vandaag verder geen krampen meer gehad, nog 6 dagen te gaan, spannend weekje wordt het nu.
Nog geen ongi tekenen, maar dat zou ook wel beetje vroeg zijn.
Ik hoop dat jij gelijk hebt Nora en dat het hem gaat worden, dat het allemaal gunstige tekenen zijn geweest het weekend, maar ik zal het nog even moeten afwachten allemaal en hopen en duimen, meer kan ik niet doen.

Slik braaf de multi mama tabletten, iedere morgen algenolie omega 3 (bahhhhh ) en nog een extra pilletje foliumzuur voor de dubbele dosis zoals onzefamilie ooit getipt had, iedere dag half uurtje lopen nog steeds en heb ergens gelezen dat een gekookt ei ook heel goed is voor de innesteling, dus werk ik 3x per week een ei naar binnen en dan verder the fingers crossed.... 

Ook lang verhaal geworden zie ik... 

[Marsukar]

Wat een heftige verhalen @Onzefamilie en @Nora90. Snap dat het allemaal niet makkelijk is en je dan even niet de versie van jezelf kunt zijn die je graag zou willen zijn. Het enige wat helpt is de tijd nemen en het verwerken. (Makkelijker gezegd dan gedaan helaas). 

Spannende tijden voor jou zeg @Kitje! Hoop zo dat je straks goed nieuws krijgt !!

Ik had vanmorgen niks meer en nu wel af en toe bruin. Kan niet zeggen dat ik heel gerust ben. Komt misschien ook omdat ik verder ook geen symptomen heb. Ga dan toch twijfelen. Denk dat ik pas echt kan genieten als die echo is geweest en ik een hartje hoor kloppen. 

[Kitje]

Snap je zorgen en twijfels @Marsukar  maar proberen toch positief te blijven zien en dat beepje gewoon lekker blijft zitten waar die zit.
Ik was toch echt niet van plan om hier straks in mijn eentje op een roze 'ikbenzwangerwolk' te gaan zitten hoor.
Moet het hier al allemaal alleen doen, laat me dan die wolk tenminste samen met iemand doen.
#Whisfulthinking

En dan duurt die echo ook wel weer mega lang he?
Denk dat we ook allemaal wel geschrokken zijn van Nora dr verhaal en ook dat het met onzefamilie mis ging, waardoor we nog banger worden (ik iig wel).

Spannende tijden voor mij idd, maar ook voor jou.
Wordt met de dag spannender, toch sta ik er redelijk ontspannen in.
Vorige keren niet, toen was ik veel minder relaxed dan nu.

De wandelingetjes helpen mij ook toe clear my head, ff alles op een rijtje zetten in dat kleine momentje voor mezelf waarbij ik niks meer doe dan wandelen, gedachteloos, of vol met gedachten.

Ik hoop ook zo op goed nieuws, strakjes in februari, voor ons tweetjes.
Eerst een positieve test voor mij en dan voor jou een echo met een mooi kloppend hartje, waarna ik je op de voet volg natuurlijk tegen het eind van de maand februari....

 

[Marsukar]

Daar heb je wel gelijk in @Kitje. Het is absoluut schrikken als je dan de verhalen van Nora en onzefamilie leest. Maar ook gewoon het traject an sich doet je aan alles twijfelen. Ga dan toch alles onder een loep leggen. 
Hoop zo dat je lekker op de wolk komt!! Ik zit er inderdaad op, maar durf er gewoon niet van te genieten. Ben wel relaxter dan gisteren, maar het is toch een soort zelfbescherming. Al zal het de eventuele klap waarschijnlijk niet minder maken. 
Heb wel besloten om er inderdaad positief in te staan en dat ik er inderdaad niks aan kan veranderen. Het is gewoon een spannende tijd.  Het is al heel wat dat deze cryo is blijven plakken, dus moet er vertrouwen in hebben dat ie dat niet voor niks heeft gedaan. En het streepje op de test was hartstikke donker, dus ook geen vaag streepje of iets. Ga er maar vanuit dat dat een goed teken is..

Al met al dus genoeg dingen om positief over te zijn . 

Gelukkig klinkt het bij jou ook positief! Fijn hè als het niet voelt alsof je periode eraan komt?! Laten we idd samen deze positiviteit vasthouden

[Kitje]

Ja, dat vind ik een goed voornemen @Marsukar we houden de positieve vibe goed vast.
Het voelt idd heel fijn dat de ongi nog in geen velden of wegen te bekennen is momenteel, maar ik hou ook die slag om de arm hoor.
Probeer het ook zo positief mogelijk te houden.
Zaterdag is eigenlijk mijn ongidag, maar volgens mij klopt dan die telling niet helemaal meer omdat ik dinsdag terugplaatsing had en dan pas maandag mag testen.
Maar als je natuurlijke zwangerschap had gehad, dan zou zondag de testdatum zijn.
Zit alleen nu in dubio wat te doen, zaterdag test kopen (als er geen ongi signalen zijn) of dat maandag pas doen, maar dan kan ik pas savonds testen, want maandag moet ik hele dag werken.
Ik koop expres die test altijd zo laat mogelijk om niet stiekem toch vroeger te testen

Denk dat als ik naast je op de wolk zit dat ik dan ook niet durf te genieten, of niet eens durf te geloven dat het echt zo is, ook zelfbescherming, dus dat kan ik heel goed begrijpen dat jij dat ook doet, zo probeer je toch de klap iets minder hard aan te laten komen, maar hopelijk komt die klap helemaal niet.
Maar eerst maar eens de laatste dagen door zien te komen.

Je legt idd alles onder een loep, elk pijntje, of krampje, alles.
Dat maakt dit hele traject mentaal ook best zwaar vind ik.

Gebruik jij die poezenbollen nog trouwens? Of heb je die niet nodig met een cryo?
Ik moet die gebruiken tm zondag, maar lees ook vaak dat die gebruikt moeten worden nog tm 12 weken zwangerschap.
Vind het raar dat daar zon verschillen in zitten.

 

[Marsukar]

Ja lastig. Ik zou er denk ik toch voor kiezen om een moment te pakken dat je in de ochtend kunt testen. Zal wel verouderd zijn, maar denk toch dat ochtendurine het beste werkt..

ik gebruik nu nog die poezenbollen en daarbij estradiol pilletjes. Volgens mij moet ik dit inderdaad tot de 12e week gebruiken. 
Die verschillen zijn inderdaad raar. Wat ik ook raar vind is dat je bij de één leest dat diegene vaak bloed prikt om de hoogte van het hcg hormoon in het bloed te zien. Bij mij hebben ze daar nog nooit wat over gezegd. Kreeg een test mee en nu moet ik wachten op de echo. Verschilt waarschijnlijk ook per ziekenhuis. Prikken ze bij jou wel? 
 

Dit traject is mentaal echt killing. Had niet verwacht dat het zo zwaar zou zijn. Daarom Vind ik dit forum wel heel fijn. Dit is ook het eerste forum waar ik op heb gereageerd. Was eerst alleen maar alles van iedereen aan het lezen, alleen dat raakte op. Nu merk ik dat het delen met ‘lotgenoten’ toch wel heel fijn is. Mensen om mij heen vinden het heel vervelend, maar snappen het toch niet helemaal. Logisch ook.. Maar soms wel lastig om mee om te gaan.

28 Januari, 2020 aangepast door Marsukar

[Kitje]

Ja, ze zeggen dat je dan op elk moment van de dag kunt testen.
Ochtendurine is meest geconcentreerd, dus zit de meeste hcg in en dus beste testbaar.
Alleen moet ik die dan zaterdag al gaan kopen (tenzij de ongi komt) en dan heb ik een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele zondag een test hier liggen. 

Ja, rare verschillen, denk dat ik toch liever de poezenbollen langer gebruik, had vandeweek een oproepje gezet bij de meds of iemand toevallig nog over heeft, maar denk het niet, want zero reacties.
Mss anders bij positieve test maar eens vragen, waarom ik niet langer hoef en of ik mss wel langer kan gebruiken.

Nee, ik hoef ook geen bloed te prikken, ik moet gewoon thuis test doen (geen meegekregen, zelf aanschaffen) en dan maandag bellen met het resultaat.
Als het negatief is, dan laatste gesprek voeren, als het positief is dan maken ze een afspraak voor 3-4 weken later voor echo.
En dacht dat als die echo goed was dat ik dan daarna naar de gewone vk kan gaan en niet meer naar de kliniek.

Ik vind het forum ook fijn, eerst alleen gelezen ook, maar daarna toch eens wat berichtjes aangemaakt omdat ik lotgenoten babbels toch wel fijn vind.
Verder sta ik er alleen voor en weet alleen 1 vriendin er van dus ik heb niemand om mee te praten.
Dit is ook het enige forum waar ik actief ben, helaas is het forum niet mega actief, alleen nu in dit topic nu wel paar meiden die actiever zijn met babbelen.
Ook al zit niemand van ons meer op december wachtbankje.... 
Maar ja, maakt op zich ook niet zoveel uit natuurlijk.

[Marsukar]

Nou ik heb nog wel wat van die poezenbollen over. Van mij mag je ze wel hebben. Denk dat ik ongeveer 1,5 tot 2 weken over heb.  Alleen weet ik niet zo goed hoe we dat moeten regelen. Ben niet zo van het internet en al helemaal niet om persoonlijke gegevens erop te delen. 
 

Denk je dat het per ziekenhuis of per situatie verschilt of ze wel of geen bloed prikken?

 

28 Januari, 2020 aangepast door Marsukar