Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Oh Henne,

 

 

 

Ik had de laatste 'bladzijde' gemist, mijn reactie hierboven is dus van je eerste stuk, dat jullie net terug waren.

 

Overigens kan ik wel zien dat je communicatiedeskundige bent...:active:

 

 

 

Caroline

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hai Henne,

 

 

 

Na je verhaal te hebben gelezen kan ik je niet meer bieden dan heel veel steun.

 

Ik wens jou en je vriend heel veel succes en wijsheid toe.

 

En misschien toch nog meer navraag doen bij het ziekenhuis? Op dit moment moet je zeker (denk ik) niet denken dat je een zeur bent. Het zijn jou pogingen dus probeer er alles uit te halen.

 

Sterkte!!!!!

 

 

 

liefs,

 

Elly

Geplaatst

Hai Henne,

 

 

 

Ik heb zojuist je hele verhaal gelezen, jeetje.

 

Wat een dilemma's en wat een enorme ****zooi!

 

Ik zou willen dat ik je van advies zou kunnen voorzien maar ook ik kan je niet informeren.

 

het enige wat ik je wilde laten weten is als je Gent wel overweegt maar enorm opziet tegen de ritten dan is het misschien een idee om mbt. de icsi alleen de punctie en de tp in Gent te doen en de tussentijdse echo's en bloedafnames bij je in de buurt ,zo doen wij het ook met Brussel.

 

 

 

Nou meid, ik wens jou en je vriend heel veel succes en rust zodat jullie om te beginnen de juiste beslissing zullen nemen.

 

 

 

lieve groeten

 

Meiske74

Geplaatst

Sterkte Henne, valt niet mee om je keuze te maken als er zo veel van afhangt en zo weinig zeker/duidelijk is, hé? Hoop dat jullie er goed uitkomen samen, meis...

 

 

 

(hier duurt de pauze nog altijd voort; geen zin nog om me weer te melden in het ziekenhuis. Zit in de 'uitstel-modus'.)

Geplaatst

Hoi Henne,

 

Ik moest vanmorgen aan je denken, terwijl ik alweer een tijdje van het forum ben. Wat een toestanden meid, het is ook weer zo herkenbaar. malen malen malen, bedenken wat het meeste kans heeft, keuzes maken op basis waarvan? En uiteindelijk heb je geen enkele zekerheid en in zekere zin ook geen vinger in de pap. vrouwen met superveel goede eitjes kunnen zomaar 4x negatief testen, of mannen met slecht zaad kunnen zomaar een snelle zwemmer hebben gekweekt en een wonder kan ook zomaar gebeuren, maar om daar weer hoop uit te halen is te vermoeiend (vond ik tenminste).

 

als ik je scenario's hoor, en weet hoe zwaar je het hebt met de hormonen, zou ik niet kiezen voor een ander ziekenhuis. Je moet weer helemaal opnieuw beginnen (intake, nog een intake, bloed prikken, zaad inleveren, hormoonwaarden checken, echo aan begin van menstruatie, echo aan het einde van menstruatie...en elke keer heen en weer)

 

En misschien is het makkelijker om tegen je eigen artsen te praten over de mogelijkheden, hun ideeen en jouw ideeen daar tegenover, dan tegenver een nieuwe arts.

 

en uiteindelijk willen zij ook graag dat je zwanger wordt, dus ze zullen niet de slechtste keuzes maken....

 

en wat een hoop zwangere collega's heb je zeg! wat confronterend! lijkt me helemaal niet gemakkelijk.

 

Ik wens je heeeeeel veel geluk toe de komende tijd en ik hoop met je mee dat je straks helemaal gezond, blij en gelukkig zwanger bent.. .

 

xx mamalou

Geplaatst

Hey meiden,

 

 

 

Sorry dat ik me meng in het verhaal, ben geen pauze meisje, maar lees af en toe wel mee. Ik ben wel overgestapt naar ander ziekenhuis. Mijn dossier is gewoon meeverhuisd en ik hoefde alleen opnieuw bloed te prikken. Dit voor de vereiste aids test en dergelijk. Niet één onderzoek is overgedaan. Voor mij was de keuze duidelijk. Ik heb altijd het gevoel gehad een stofje te missen en dat was onzin volgens het 'oude' ziekenhuis. Het nieuwe ziekenhuis stond daar wel voor open. Ik ben nu zwanger. In mijn geval was het dus wijs om verder te kijken. Maar nogmaals het gaat om je eigen gevoel. Niemand kan je zeggen wat voor jou de beste weg is. Het zijn keuzes, voors en tegens die enorme druk op je leggen. Uiteindelijk moet je het gevoel hebben dat je de juiste keuze hebt gemaakt. En dat is niet makkelijk.

 

 

 

Ik wens jullie allemaal heel veel geluk (dat heb je wel nodig in deze mmm), liefde en gezondheid. Ik hoop dat voor jullie je dromen uitkomen.

Geplaatst

Hai meiden,

 

 

 

Dank jullie wel voor alle lieve en zinnige reacties. Gister kwam alles heel hard aan, na een goed gesprek met m'n vriend en een nacht slapen is het allemaal wat helderder.

 

 

 

Wat me het meeste dwars zit is dat ik gewoon echt niet het gevoel heb dat de artsen in het EMC er alles aan willen doen. Ze willen best meedenken en als ik zelf iets anders wil kan dat ook wel, maar de 'drive' komt niet van henzelf en ze houden toch liefst vast aan hun standaard. Zolang de meerderheid met de standaard procedure maar zwanger wordt is het goed.

 

Ik heb zelf een tijdje geneeskunde gestudeerd en voor mij zat de uitdaging er vooral in om dan juist die groep bij wie de standaard niet werkt, óók te kunnen helpen. Ik kom nu in een academisch ziekenhuis en ik heb niet het gevoel dat zij dat doen. Het is als snel een kwestie van 'helaas en accepteren', in plaats van iets nieuws proberen om toch succesvol te zijn. Op die manier ligt de 'schuld' ook al snel bij de patient en dat vind ik eerlijk gezegd best gemakzuchtig.

 

Het ging ook nog even over astisted hatching. 'Dan doen we niet en gaan we ook niet doen, want uit onderzoek is gebleken dat het helemaal geen meerwaarde heeft'. Ja, denk ik dan, misschien niet voor de groep die met de standaard procedure binnen drie pogingen zwanger wordt. Misschien juist wel voor die groep waarbij een goed embryo telkens niet blijft zitten.

 

Wat voor de grootste groep werkt wordt standaard. En als je daar buiten valt heb je pech. En ik accepteer het niet om op die basis 'pech' te hebben.

 

 

 

Om maar even een heel ander voorbeeld te geven: ik heb ooit ergens een spijkerbroek gepast in mijn maat, paste niet over m'n bovenbenen. Maatje groter zegt die verkoopster. Paste nog niet. Nog een maatje groter dan? Nee natuurlijk niet! Dat model was gewoon niet goed voor mij. Een ander model gleed in mijn eigen maat zo over m'n kont. Tja en in de ene winkel zien ze in één oogopslag wel model jij moet hebben in de andere winkel krijg je alleen maar maat 40 aangeboden van wat het meest verkoopt (terwijl ik 34 heb ;-))

 

 

 

Om een lang verhaal kort te maken: vanmiddag ga ik het AMC bellen voor een afspraak. We gaan daar onze vragen neerleggen en kijken hoe ze reageren. Voor ons (mij) is het vooral heel belangrijk dat er serieus naar ons individuele verhaal wordt gekeken. Als wij er alles aan doen om het te laten slagen, verwacht ik dat óók van de artsen.

 

 

 

En de strijdlust is gelukkig ook weer een beetje terug. Dat voelt toch beter :-)

 

 

 

Liefs,

 

Henne

Geplaatst

Henne wat een moeilijke dingen allemaal.

 

Wat raar dat ze bij voorbaat al zeggen dat Hatching niet werkt. In Gent kan het wel. Wij hebben aan een blind onderzoek meegedaan naar hatching heb alleen nooit gehoord of wij in die groep zaten, maar daar doen ze dus onderzoek naar.

 

Ze passen daar hatching toe in combinatie met aspirine. Het is idd (nog) niet wetenschappelijk bevestigt maar ze doen die dingen toch zeker niet voor niks. Mijn vriendin is nu (misschien mede door ) hatching en aspirine bij de 6e tp (3e ivf) zwanger van 2- ling!!!!

 

Het is allemaal erg moeilijk, zeker omdat je ook van iedereen andere verhalen hoort en het in elk ziekenhuis weer anders is/gaat.

 

Heel veel sterkte en kracht met het nemen van voor jullie de beste oplossing, met het resultaat waar we alemaal op hopen. Een eigen wondertje in de armen.

 

 

 

Liefs

Geplaatst

henne wat sta je weer voor een moeilijke beslissing!!

 

maar zo te lezen heb je de knoop al een beetje doorgehakt en ik denk dat het een goeie beslissing is je kunt iig aanhoren wat ze in het AMC voor je kunnen betekenen toch?is het niks dan ga je gewoon weer terug naar eigen vertrouwde zh!!

 

 

 

meid ik leef zo met je mee en hoop heel erg dat ook ooit jouw grootste droom in vervulling gaat.

 

heel veel succes en sterkte de komende tijd

 

 

 

liefs sasje

Geplaatst

Onderzoeken van andere centra worden vaak ook niet echt geaccepteerd hoor. En zeker belgisch onderzoek niet. Ik had (heb) chronische vermoeidheid en ben zelf enorm opgeknapt van een middel dat uit belgisch onderzoek heel goed naar voren kwam, maar door het Radboud in Nijmegen helemaal werd afgebrand. Maar Nijmegen had zelf al een gedragstherapie ontwikkeld, die volgens eigen onderzoek erg goed werkte. Tja, hoe onafhankelijk en onjectief is dat dan allemaal? In Nijmegen had ik dat middel niet gekregen, terwijl het bij mij dus supergoed werkt.

 

 

 

Punt is dat je bij ivf ook lang niet altijd weet of het anders wel of niet gelukt was. Ik mocht nu wel langer progesteron gebruiken de laatste keer. Maar toen zei de gyn. nog letterlijk: als het nu lukt weten we niet of het daar door komt. Nou? Ja, dat haalt dan dus hun theorie en statistieken door de war. Want als het gelukt was hadden ze misschien hun mening over progesteron moeten heroverwegen?

 

 

 

Het blijft lastig. En ik blijf kritisch :-) En misschien gaan we nog wel een keer in Gent praten ook. Ik sluit op dit moment niks meer uit.

Geplaatst

Henne,

 

 

 

Blij dat je strijdlust weer helemaal terug is! Kun je mij in het kort uitleggen wat assisted hatching eigenlijk precies is? Ik lees het af en toe maar weet het eigenlijk niet. Toen ik in het Maasstad zat voor de evaluatie vertelde ze alleen dat ze bezig zijn met onderzoeken om de innestelingskans te vergroten en dat ze daar over een jaar of 10 waarschijnlijk wel heel ver mee zijn... voor ons dus te laat....

 

 

 

Trouwens een rare opmerking dat ze dan niet weten hoe het komt... who cares als jij dan zwanger raakt? Maar goed, zo werkt het natuurlijk niet.

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Bij assisted hatching maken ze een klein sneetje of gaatje (weet het ook niet exact) in de buitenste schil van het embyo. Hierdoor zou het makkerlijk in kunnen nestelen. Er wordt nog veel onderzoek naar gedaan, in Duitsland en Belgie wordt het ook wel gebruikt (waarschijnlijk in kader van onderzoek). In Nederland voor zover ik weet nog niet.

Geplaatst

Bij assisted Hatching maken ze met een laser een klein gaatje in de eierschaal. Vlak voor een innesteling werpt het embryotje zijn buitenste schilletje af en nesteld dan in de baarmoederwand. Door het kleine gaatje gaat het afwerpen van het schaaltje wat makkelijker dus hopelijk meer kans op innestelling. Het onderzoek in Gent ging over cryo's, omdat daar de schaal wat stugger is dan van een verse embryo.

 

In Gent doen ze het ook wel in een verse poging. Je kan er zelf voor kiezen en het kost daar 100 euro. Of 200 euro, dat weet ik nu niet precies.

 

Dus in België hoeft het niet per se in het kader van onderzoek te zijn.

Geplaatst

Henne, fijn dat je weer meer helder voor ogen hebt welke weg jullie willen gaan... Wat een verschil kunnen wat tijd, tranen en een goed gesprek maken, hé?!

 

 

 

Mamalou; je bent hartstikke zwanger?!?!? Had ik compleet gemist. Wat een wonder; heb je blog even gelezen intussen. Van harte gefeliciteerd!!!

Geplaatst

Oke Henne en Sandra, bedankt voor de uitleg!

 

Het klinkt een beetje eng trouwens: een gaat je in het embryo maken, jammer dat ze nog niet verder zijn met het onderzoek, wie weet wordt het over een paar jaar wel bij iedere behandeling gedaan! Ik zal eens op internet kijken, maar ik denk niet dat ze het in het EMC doen, toch Henne?

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Nou....mwaaahh....een beetje wel. Ik denk er nu wel veel over na. Twijfelde toch nog weer over Voorburg. Probeer zelf op internet dé oplossing voor ons probleem te vinden. Wat natuurlijk niet kan.

 

Plan is nog steeds een afspraak te maken bij het AMC en daar gelijk aan te geven hoe we erin staan. Ga proberen vanmiddag te bellen, maar is beetje lastig vanaf mijn werk dus zal wel donderdag worden dan werk ik niet.

Geplaatst

Hallo lieve allemaal !

 

Wow, ik was een weekje weg (bijtanken bij een vriendin in Zwitserland, samen met mijn zoontje, super weekje geweest !!) en wat gebeurd er dan veel op zo'n forum !

 

Henne, wat een dilemma's allemaal !! Kan je er helaas geen oplossing voor bieden maar wel een "lezend oog" en een "computer knuffel" ..... :)

 

Wat je schrijft over dat je af en toe het idee hebt dat ze op de afdeling in het ziekenhuis niet strijdlustig met je meedenken maar 'gewoon het standaard protocol aflopen" ben ik het helemaal mee eens, dat gevoel heb ik ook wel eens. Ik zou bereid zijn van alles te proberen, werk zelf ook in het ziekenhuis en kan me levendig indenken dat je als arts toch álles voor je patienten wilt doen om iets te laten lukken of beter te laten gaan. Dat gevoel heb ik soms op "mijn afdeling" (niet waar ik werk, maar de fert.afd) ook - wat ik ook aandraag in de zin van "kunnen we niet" of "ik heb gelezen dat" - daar wordt eigenlijk bar weinig mee gedaan en afgedaan als "niet wetenschappelijk bewezen" of iets in die richting. Jammer, want baadt het niet schaadt het niet en probéér het dan tenminste - precies wat je zegt, net die groep die niet standaar is .......

 

Wij zijn er ook nog steeds niet uit. Hebben er de afgelopen week natuurlijk ook niet over kunnen praten want ik was (lekker!) weg, maar deze week zal dat toch echt nog wel weer gebeuren. Ben er zelf ook niet meer zeker van, moeten we het nog wel doen ?? Risico's, leeftijdsverschil tussen zoontje en baby ?? We weten nu wat we hebben, een gezond kind (ondanks zes weken te vroeg geboren, 1500 gram, 3 weken couveuse), maar ja, wat als ik nu ga pushen en het gaat (weer) niet goed ?? (-> mijn placenta was ver onderontwikkeld, normaal is die iets van 600 - 900 gram, die van mijn nog geen 200 gram, vanaf 30 weken zwangerschap heeft de baby toen niets meer gekregen zeg maar).

 

Maar ja, dat zijn risico's die bij iedere zwangerschap kunnen ontstaan, en niet per definitie bij deze IVF, áls je al zwanger wordt. Maar ga je die risico's dan opzoeken ?? Opeens is die keuze veel ehm, bewuster, strakker omlijnd.

 

Kortom - we zijn er (nog lang) niet ........

 

 

 

Sterkte !!

 

 

 

Evie

Geplaatst

Evie wat klink je geod na een weekje bijtanken! Maar wel weer dilemma's he...zucht. Wat betreft die risico's en twijfels: niet doen! Ik heb dat ook een tijdje gedaan. Eerst wilde ik perse twee embryo's terug (als we die gehad zouden hebben), inmiddels twijfel ik daarover omdat ik er nu zo lang over na heb kunnen denken en hier natuurlijk ook best wat voorbeelden heb gezien waarbij tweelingen veel te vroeg zijn geboren en het zelfs niet gehaald hebben. Ook heb ik zelf chronische vermoeidheid en nu ga ik dus denken dat mijn lijf zwanger zijn helemaal niet aankan en dat ik eigenlijk sowieso geen moeder zou kunnen zijn op die manier.

 

 

 

Maar dat is allemaal niet zo. En wat jij allemaal zegt ook niet. Mijn schoonzusje heeft drie kids en bij alledrie was de zwangerschap anders. Mijn ene neefje is een maand te vroeg geboren, bij mijn nichtje was de combinatietest heel slecht en het zijn beiden beelden van kinderen nu. Kennissen van ons hebben met een spontane en hele normale zwangerschap zomaar opeens bij 38 weken hun dochtertje verloren. Een andere vriendin had ook een prefect normale zwangerschap, hun kindje werd direct na de geboorte doodziek en heeft nu waarschijnlijk CF.

 

Dat zijn helaas vreselijk dingen die bij elke zwangeschap kunnen gebeuren. Met zwanger worden ben je er nog (lang) niet en dat moet je er niet van weerhouden je hart te volgen. Natuurlijk, als je echt twijfelt of je het aankunt en -wilt, is iets anders. Maar ga het niet zoeken is wat ik je mee wil geven. Want dan ben je eigenlijk bezig om jezelf op een hele vreemde manier ervan te overtuigen dat het kennelijk goed is zo.

 

 

 

Hmm, dit ga ik mezelf dus ook even in de oren knopen. En morgen dan echt het AMC eens bellen voor die 2e opinion!

Geplaatst

Hoi Evie,

 

 

 

Goed dat je er weer bent... Ik wil me helemaal bij Henne aansluiten eigenlijk, zij verwoordt het altijd prima!!

 

En ik wilde nog iets zeggen over het leeftijdsverschil. Mijn dochter is nu 5 en een half, toen ze ongeveer twee was, begon ik te denken aan een tweede, drie jaar ertussen zou mooi zijn... Dat werd vier jaar, vijf jaar en nu zijn we zelfs de zes jaargrens over... En het kan me niets meer schelen! Al schelen ze tien jaar, als het maar lukt! Een groot leeftijdsverschil heeft ook zijn voordelen, zoals je weet en een klein leeftijdsverschil nadelen. Dus... dat mag geen reden zijn volgens mij! Helaas heb je grotere dilemma's dan dat maar ik wilde het toch even kwijt.

 

 

 

Ben benieuwd hoe het voor jullie gaat uitpakken. We horen het wel he!

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Al m'n strijdlust bij elkaar gepakt en net het AMC gebeld. We kunnen 16 november terecht. Vind dat zelf best snel dus ben wel blij. Het is op een maandag, moet ik eigenlijk werken, maar dat ruil ik wel. Vond dit belangrijker.

 

Ook kreeg ik een mailtje van mijn schoonzus. Zij werkt als psychologe in een vruchtbaarheidskliniek in Athene (ze is grieks). Eind november ga ik ze een weekendje opzoeken en zij vroeg of ik het misschien fijn vond om mijn dossier mee te nemen en de mening van de artsen daar te krijgen. Niet om in Griekenland ivf te doen, maar gewoon een mening. Vind het echt superlief van haar dat ze dat zou willen regelen en doe dat natuurlijk graag.

 

Krijg dus twee 2e opinions in november, dat moet helemaal goed gaan komen.

 

 

 

Zag wel op de site van het AMC dat de wachttijd voor icsi op kan lopen van 3 tot 6 maanden.....slik.... Maar goed, misschien is februari dan wel haalbaar. Eerst dat gesprek maar eens.

Geplaatst

wat goed zeg Henne...actie in de taxi zeg maar! Er zit weer wat schot in. Er zijn weer dingen om naar uit te kijken. Spannend hoor!

Geplaatst

hallo dames,

 

 

 

Evie, ik zou ook even graag willen reageren mbt. het leeftijdsverschil dat zou ontstaan, ik heb zelf een zus die 9 jaar ouder is, nooit als een probleem gezien, ik vond het wel stoer zo'n grote zus en zij vond zo'n klein zusje juist wel schattig.. zij zelf heeft ook 2 kinderen, daar zit zelfs 10.5 jaar tussen, zonder problemen.

 

Verder sluit ik me volledig bij Henne aan, zo goed verwoord!!!

 

Henne, wat goed dat de afspraak nu staat en wat lief van je schoonzus zeg, logisch dat je er gebruik van maakt!!!,wat een lekker vooruitzicht trouwens een weekendje Griekenland in November!

 

 

 

groetjes

 

Meiske74

Geplaatst

Leuk om te lezen Meiske, ik let er ook altijd op in bladen enzo, als ik een groot leeftijdsverschil zie tussen kinderen betrek ik het altijd op onze situatie.

 

 

 

Inderdaad heerlijk Henne, ik als Griekenlandfan ben jaloers!! Ben ook heel benieuwd naar de Griekse opinie.

 

 

 

Caroline

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden